Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 37-38 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντικός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το τελευταίο μέρος του βιβλίου του Ιώβ φέρνει τον αναγνώστη στην αποφασιστική στιγμή όταν ο Κύριος απαντά στον Ιώβ από τον ανεμοστρόβιλο. Μετά τις μακρές ανταλλαγές μεταξύ ανθρώπων σχετικά με τους λόγους της θλίψης, ο Παντοδύναμος μιλά άμεσα, πρώτα μέσω των τελικών παρατηρήσεων του Ελιού και στη συνέχεια με τη δική Του σειρά ερωτήσεων. Αυτά τα κεφάλαια δείχνουν τον Δημιουργό να ασκεί το δικαίωμά Του να ανακρίνει το πλάσμα, αποκαλύπτοντας έτσι το όριο κάθε πεπερασμένης γνώσης. Η έμφαση πέφτει στην θεία κυριαρχία που ασκείται στην τάξη του φυσικού κόσμου, μια τάξη που προχωρά σύμφωνα με μια αιώνια βουλή που παραμένει κρυμμένη από τον άνθρωπο αλλά πλήρως επαρκής για τη διακυβέρνηση κάθε γεγονότος. Ο υπηρέτης της διαθήκης καλείται να αναγνωρίσει ότι το ίδιο χέρι που σχημάτισε τη γη διορίζει επίσης το μερίδιο κάθε ζωής, και ότι δεν οφείλεται καμία εξήγηση σε αυτόν που είναι φτιαγμένος από σκόνη. Αυτό το τμήμα επομένως λειτουργεί μέσα στο ευρύτερο επιχείρημα του βιβλίου για να σιγήσει κάθε αξίωση αυτόνομης κατανόησης και να κατευθύνει την πίστη προς την απαραβίαστη σοφία του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τον Ιώβ 37 και 38 σε μία μόνο συνεδρία, προσέχοντας την πρόοδο από την περιγραφή του Ελιού για την καταιγίδα και τον Δημιουργό της μέχρι την ίδια την ανάκριση του Κυρίου. Παρατηρήστε πώς η γλώσσα μετακινείται από τα παρατηρήσιμα έργα του Θεού στο χιόνι, τον κεραυνό και τη βροχή μέχρι τις θεμελιώδεις πράξεις της ίδιας της δημιουργίας. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να αριθμήσει, να ερευνήσει ή να διατάξει αυτά τα έργα. Σημειώστε τη μετατόπιση όταν ο Κύριος αρχίζει να μιλά, αντικαθιστώντας την έμμεση μαρτυρία με άμεσες ερωτήσεις που δεν απαιτούν απάντηση αλλά επιβάλλουν ταπεινότητα. Προσέξτε την απουσία οποιασδήποτε εξήγησης για τις ιδιαίτερες θλίψεις του Ιώβ και την παρουσία αντί αυτής μιας συνολικής διαβεβαίωσης της θείας εξουσίας πάνω σε κάθε λεπτομέρεια της δημιουργημένης τάξης.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο 37 ολοκληρώνει την ομιλία του Ελιού κατευθύνοντας την προσοχή στην καταιγίδα ως ορατό σύμβολο της θείας δύναμης. Ο κεραυνός παρουσιάζεται όχι ως τυχαία δύναμη αλλά ως το άμεσο όργανο Εκείνου που καθορίζει την πορεία και τον σκοπό του. Το χιόνι και η βροχή παρουσιάζονται επίσης ως αποθηκευμένα και απελευθερωμένα σύμφωνα με ένα διάταγμα που υπηρετεί τόσο την κρίση όσο και τη διατήρηση. Ο Ελιού υπογραμμίζει ότι αυτές οι λειτουργίες βρίσκονται πέρα από τον ανθρώπινο υπολογισμό, θεμελιώνοντας έτσι την αρχή ότι τα έργα του Θεού υπερβαίνουν την εμβέλεια του σοφότερου παρατηρητή. Το επιχείρημα προετοιμάζει τον δρόμο για τον θείο λόγο αποδεικνύοντας ότι ακόμη και οι πιο εμφανείς επιδείξεις δύναμης παραμένουν ακατανόητες στην πλήρη πρόθεσή τους. Στο κεφάλαιο 38 ο Κύριος αναλαμβάνει το ίδιο θέμα αλλά τώρα απευθύνεται προσωπικά στον Ιώβ. Οι ερωτήσεις ξεκινούν από το θεμέλιο της γης και προχωρούν μέσα από τη θάλασσα, την πρωινή ώρα, τα βάθη και τις αποθήκες του χιονιού και της χαλαζόπτωσης. Κάθε ερώτηση αποκαλύπτει το γεγονός ότι ο Ιώβ απουσίαζε τη στιγμή της δημιουργίας και δεν διαθέτει ούτε τη γνώση ούτε τη δύναμη να διατηρήσει ό,τι τότε θεμελιώθηκε. Το σωρευτικό αποτέλεσμα είναι να τοποθετήσει το πλάσμα στη σωστή του θέση κάτω από το χέρι που μόνο αυτό στηρίζει τα πάντα. Δεν προσφέρεται καμία υπεράσπιση της ακεραιότητας του Ιώβ, ούτε αποδίδεται καμία εξήγηση για τις προηγούμενες συμφορές. Αντίθετα το κείμενο επιμένει ότι το δικαίωμα του Δημιουργού να ενεργεί σύμφωνα με τη δική Του βουλή είναι από μόνο του η επαρκής απάντηση σε κάθε ερώτηση που προκύπτει από τη θλίψη. Η παράδοση επομένως διαβάζει αυτά τα κεφάλαια ως μια συνεχιζόμενη διαβεβαίωση ότι η θεία κυριαρχία δεν απειλείται από την ανθρώπινη άγνοια αλλά μάλλον επιβεβαιώνεται από αυτήν. Οι ερωτήσεις λειτουργούν ως μια μορφή διδασκαλίας που ταπεινώνει τον νου ενώ ταυτόχρονα τον κατευθύνει προς τη μόνη πηγή σταθερότητας, δηλαδή το αμετάβλητο διάταγμα με το οποίο όλα τα γεγονότα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που φαίνονται άτακτα, κυβερνώνται.
Σκεφτείτε
Εξέταση
Το ίδιο πρότυπο θείας αυτοδιαβεβαίωσης εμφανίζεται αλλού στην Αγία Γραφή όταν το πλάσμα φέρεται στα όρια της κατανόησης. Οι ερωτήσεις που τίθενται στον Ιώβ παραλληλίζονται με την ομιλία του Κυρίου προς τον Μωυσή στη φλεγόμενη βάτο και την μεταγενέστερη αποκάλυψη που δόθηκε στον Ησαΐα σχετικά με την ασύγκριτη φύση του Δημιουργού. Μέσα στην Καινή Διαθήκη το επιχείρημα επανεμφανίζεται στην επιστολή προς Ρωμαίους, όπου ο απόστολος βεβαιώνει ότι ο αγγειοπλάστης διατηρεί πλήρη εξουσία πάνω στον πηλό. Η ερμηνευτική παράδοση έχει αντιμετωπίσει συνεχώς τον Ιώβ 38 ως κύριο μάρτυρα της διδασκαλίας ότι η βουλή του Θεού είναι η τελική αιτία όλων των πραγμάτων και δεν απαιτεί επικύρωση από το πλάσμα. Αυτή η ανάγνωση βρίσκεται σε συνέχεια με την προγενέστερη έμφαση της Μεταρρύθμισης στη κρυμμένη θέληση του Θεού ως θεμέλιο τόσο της δημιουργίας όσο και της πρόνοιας. Το απόσπασμα επομένως παρέχει μια αναγκαία διόρθωση σε κάθε τάση να μετριέται η θεία δικαιοσύνη με το μέτρο της ανθρώπινης λογικής, κατευθύνοντας την εκκλησία αντίθετα να αναπαύεται στην επάρκεια Εκείνου που μόνο γνωρίζει το τέλος από την αρχή.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα περίσταση πειράζεστε να απαιτήσετε λογαριασμό από τον Θεό, και πώς η ομιλία του Κυρίου προς τον Ιώβ αναπλαισιώνει αυτήν την απαίτηση; Πώς η αναγνώριση ότι το ίδιο διάταγμα κυβερνά τόσο τα θεμέλια της γης όσο και τις λεπτομέρειες της ζωής σας αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύετε την ανεξήγητη θλίψη; Ποιες πρακτικές της καθημερινής ζωής θα άλλαζαν αν τακτικά αναγνωρίζατε ότι δεν ήσασταν παρόντες όταν τα άστρα της αυγής έψαλλαν μαζί;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε Θεέ, που θεμελίωσες τα θεμέλια της γης με τη δική Σου βουλή και συνεχίζεις να στηρίζεις τα πάντα με τον λόγο της δυνάμεώς Σου, χάρισε μας χάρη να δεχθούμε τις ερωτήσεις Σου χωρίς απάντηση. Αναγνωρίζουμε ότι δεν ήμασταν παρόντες κατά την τοποθέτηση του ακρογωνιαίου λίθου ούτε αριθμούμε τους θησαυρούς του χιονιού. Δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε στο διάταγμα που τάσσει κάθε γεγονός, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που τώρα μας αμηχανίζουν, και να βρίσκουμε την ειρήνη μας όχι στην εξήγηση αλλά στη διαβεβαίωση ότι το χέρι Σου παραμένει πάνω στον λαό της διαθήκης Σου. Σιώπα κάθε υπερήφανο λογισμό που θα σε καλούσε σε λογαριασμό και συμμόρφωσε τις θελήσεις μας με τη σοφία που έχει ήδη καθορίσει το τέλος από την αρχή. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.