Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Προς Εφεσίους 2 — με τον Ίεντι
Άνοιγμα
Στην ήσυχη δύναμη της σκωτσέζικης μεταρρυθμισμένης παραδόσεως στρεφόμαστε σήμερον εις το σχόλιον του ιωάννου ήιντι επί του ελληνικού κειμένου των εφεσίων. Με ευλαβικήν ακρίβειαν το έργον τούτο ανοίγει το επιχείρημα του αποστόλου εν τω δευτέρω κεφαλαίω ανιχνεύον την δύναμιν του θεού την ανιστώσαν τους νεκρούς εν παραπτώμασι και αμαρτίαις. Καθώς ακούμεν είθε το πνεύμα να ημίν δωρήση ώτα προς ακρόασιν της ακριβείας της γραμματικής και του βάθους της διδασκαλίας ίνα ο χριστός μεγαλυνθή εν τη εκκλησία αυτού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσεκτικό αυτί στο ιερό κείμενο το ίδιο. Διαβάστε αργά μέσα από την προς Εφεσίους επιστολή κεφάλαιο δύο σημειώνοντας ιδιαίτερα την αρχική περιγραφή της προηγούμενης κατάστασής μας και την ισχυρή παρέμβαση της θείας χάριτος. Κάντε παύση σε κάθε φράση επιτρέποντας στις λέξεις να εγκατασταθούν στην καρδιά και τον νου προτού στραφούμε στην προσεκτική έκθεση του Eadie.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Έιντι ανοίγει επαναλαμβάνοντας τη διακοπείσα σκέψη από το προηγούμενο κεφάλαιο.
Εισαγωγή. Κεφάλαιο 2 Ο απόστολος επαναλαμβάνει τη σκέψη την οποία είχε διακόψει στην προς Εφεσίους 2:20. Επιθυμούσε τους αγίους της Εφέσου να γνωρίζουν ποια ήταν η υπερβάλλουσα μεγαλειότητα της δύναμης του Θεού προς εκείνους που πιστεύουν ένα είδος δύναμης που παραδειγματίζεται και δεσμεύεται στην ανάσταση του Ιησού. Εκείνη η δύναμη αυτός ουσιαστικά υπαινίσσεται εσείς έχετε βιώσει διότι αυτός που έδωσε ζωή στον Ιησού έδωσε ζωή σε εσάς όταν ήσασταν νεκροί εν παραπτώμασι και αμαρτίαις.Εξετάζει κατόπιν τη γραμματική σύνδεση που διέπει τη μετοχή στον πρώτο στίχο.
Στίχος 1. (Προς Εφεσίους 2:1.) Καὶ ὑμᾶς ὄντας νεκροὺς τοῖς παραπτώμασι καὶ ταῖς ἁμαρτίαις «Και εσείς όντας νεκροί εν παραπτώμασι και αμαρτίαις.» Δεν συνδέουμε τις λέξεις γραμματικώς με την προς Εφεσίους 2:20 και θεωρούμε χαλαρή ερμηνεία αυτήν την οποία εκφράζουν ο Καλβίνος ο Υπέριος ο Μπλούμφιλντ και ο Πέιλε όταν λέγουν ότι ο στίχος αυτός είναι ειδική παράδειξη της γενικής πράξεως της θείας χάριτος που εκφράζεται στην τελευταία πρόταση του προηγουμένου κεφαλαίου. Η σύνδεση όπως την έχουμε εκθέσει είναι ακριβέστερη και σαφέστερη διότι πρόκειται για επανάληψη προηγουμένης αλυσίδας σκέψεως. Το ρήμα που διέπει το ὑμᾶς δεν είναι το ὑπέταξεν ούτε το ἐπλήρωσε νοητικώς συμπληρούμενο ούτε το πληρουμένου του προηγουμένου στίχου όπως υποτίθεται από τον Καλόβιο τον Κράμερ τον Κόππε τον Ρόζενμύλλερ και τον Τσάντλερ διότι η «πλήρωσις» και ο θάνατος δεν είναι ομοιογενείς έννοιες.Επί της δοτικής συντάξεως επιμένει στην διπλή έννοια αιτίας και καταστάσεως.
Αν και η πρόθεση αυτή λείπει εδώ η σημασία κατά την αντίληψή μας δεν είναι πολύ διαφορετική όπως πράγματι υποδεικνύεται από τη φρασεολογία της προς Εφεσίους 2:2 «εν αις περιεπατήσατε.» Τα «παραπτώματα και αμαρτίαι» δεν δηλώνουν απλώς την αιτία του θανάτου όπως υποστηρίζουν ο Ζάνχιος ο Μάιερ ο Έλλικοτ και ο Χάρλες αλλά περιγράφουν επίσης και την κατάσταση του θανάτου. Δεν αντιπροσωπεύουν απλώς το όργανο αλλά συγχρόνως και την κατάσταση του θανάτου. Η δοτική μπορεί να σημαίνει σφαίρα. Ο Βίνερ 31 6 ο Ντόναλντσον § 456. Το ίδιο το παράδειγμα που χρησιμοποιεί ο Άλφορντ «άρρωστος εν πυρετώ» αντιπροσωπεύει κατάσταση ενώ δείχνει και αιτία. Η αμαρτία έχει θανατώσει τους ανθρώπους και αυτοί παραμένουν στην νεκρή εκείνη κατάσταση η οποία είναι εγκληματική ἔγκλημα ἔχει όπως προσθέτει ο Χρυσόστομος. Τελείως ξένη προς τη σημασία του συμφραζομένου είναι η γνώμη του Καϊετάνου και του Μπάρινγκτον οι οποίοι θα απέδιδαν τη φράση ούτε νεκροί υπό ούτε νεκροί εν παραπτώμασι και αμαρτίαις αλλά νεκροί προς παραπτώματα και αμαρτίες.Αναπτύσσει έπειτα την πνευματική σημασία του επιθέτου που περιγράφει την προηγούμενη κατάσταση.
Η γνώμη του Μάγιερ τροποποιείται στην τελευταία έκδοσή του και ομιλεί τώρα περί αιωνίου θανάτου der ewige Tod. Αλλά αυτό δεν είναι η έννοια του αποστόλου διότι αναφέρεται σε παρελθόντα όχι σε μέλλοντα θάνατο. 2. Μερικοί όπως ο Κόππε και ο Ρόζενμύλλερ αποδίδουν στις λέξεις απλώς μεταφορική σημασία άθλιοι δυστυχείς miseri infelices. Μια τέτοια ιδέα πράγματι εμπεριέχεται στη λέξη αλλά η ερμηνεία δεν εκφράζει την πλήρη σημασία δεν εξαντλεί τον όρο. Ο όρος αληθώς εχρησιμοποιείτο συχνά τόσο από τους ραββινικούς όσο και από τους κλασικούς συγγραφείς με έννοια παρεμφερή προς τη χρήση του ενώπιον ημών. Αλλά η βιβλική φράση είναι εκφραστικώτερη από το מֵתִים των Ιουδαίων διδασκάλων ή τα σατιρικά επίθετα των Πυθαγορείων ή Πλατωνικών διδασκάλων. Χωρίς να ασκούμε πολεμική πίεση στη φράση μπορούμε να τη θεωρήσουμε ως πνευματικό θάνατο όχι ευθύνη θανάτου αλλά πραγματικό θάνατο νέκρωσις ψυχική όπως ο Θεοφύλακτος τον ονομάζει. Το επίθετο συνεπάγεται 1.
Σκεφτείτε
Ὁ Ἰέιντι καταλήγει ἀπαριθμώντας τὰς τρεῖς σοβαρὰς συνεπείας ἐκείνου τοῦ θανάτου.
Προηγουμένη ζωή, διότι ὁ θάνατος δὲν εἶναι παρὰ ἡ παῦσις τῆς ζωῆς. Τὸ Πνεῦμα τῆς ζωῆς ἔφυγεν ἀπὸ τῆς ἀπειθοῦς καρδίας τοῦ Ἀδάμ, καὶ αὕτη ἀπέθανεν ἀποχωρισθεῖσα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ. 2. Συνεπάγεται ἀναισθησίαν. Οἱ νεκροί, οἵτινες εἶναι ἀναίσθητοι ὡς ὁ συγγενὴς αὐτῶν πηλός, δὲν δύνανται οὔτε νὰ προσελκυσθοῦν οὔτε νὰ ἐπανακτηθοῦν εἰς τὴν ὕπαρξιν. Αἱ ὡραιότητες τῆς ἁγιότητος δὲν ἑλκύουν τὸν ἄνθρωπον ἐν τῇ πνευματικῇ αὐτοῦ ἀναισθησίᾳ, οὐδὲ αἱ δυστυχίαι τῆς κολάσεως ἀποτρέπουν αὐτόν. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ, σοβαραὶ ἐπικλήσεις διὰ πάντων τῶν τρυφερῶν καὶ διὰ πάντων τῶν φοβερῶν, δὲν ἐπηρεάζουν αὐτόν. Ἀλλοίμονον! ὑπάρχουσι μυριάδες παραδειγμάτων. 3. Συνεπάγεται ἀδυναμίαν. Τὸ πτῶμα δὲν δύναται νὰ ἐγείρῃ ἑαυτὸ ἐκ τοῦ τάφου καὶ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰς σκηνὰς καὶ τὴν κοινωνίαν τοῦ ζῶντος κόσμου. Ἡ σάλπιγξ τῆς ἐσχάτης κρίσεως μόνη δύναται νὰ τὸ ἐξυπνήσῃ ἐκ τοῦ σκοτεινοῦ καὶ ἀονείρου ὕπνου αὐτοῦ. Ἡ ἀδυναμία χαρακτηρίζει τὸν πεπτωκότα ἄνθρωπον. Νεκροί , λέγει ὁ Φώτιος, ὅσον πρὸς ἐνέργειαν ἀγαθοῦ τινος .Τελικῶς χαρακτηρίζει ὅλην τὴν κατάστασιν μὲ ἕνα φοβερὸν καὶ τρομερὸν ὄνομα.
Καὶ αὕτη δὲν εἶναι φυσικὴ ἀλλὰ ἠθικὴ ἀδυναμία, τοιαύτη ἀδυναμία ἥτις οὐ μόνον δὲν ἀποτελεῖ ἐλάφρυνσιν, ἀλλὰ καὶ σχηματίζει αὐτὴν τὴν ἐπίτασιν τοῦ ἐγκλήματος αὐτοῦ. Δὲν δύναται, ἁπλῶς διότι δὲν θέλει, καὶ διὰ τοῦτο εἶναι δικαίως ὑπεύθυνος. Τοιαύτης οὔσης τῆς φυσικῆς καταστάσεως τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ἀπόστολος χαρακτηρίζει αὐτὴν δι' ἑνὸς φοβεροῦ καὶ τρομεροῦ ὀνόματος «ὄντας νεκροὺς ἐν παραπτώμασι καὶ ἁμαρτίαις».
Απαντήστε
1. Πού βλέπετε πιο καθαρά την υπερβολική μεγαλοσύνη της δύναμης του Θεού να εκδηλώνεται στη δική σας απελευθέρωση από τον θάνατο;
2. Πώς επηρεάζει η αναγνώριση της ηθικής αδυναμίας την άποψή σας για την ανθρώπινη ευθύνη ενώπιον του Θεού;
3. Με ποιους τρόπους ασκεί η παρούσα εποχή την πίεση της συμμόρφωσης στα παιδιά του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε της δυνάμεως της αναστάσεως, ευλογούμεν Σε διά την ζωήν ην εχάρισας ημίν τοις ποτέ νεκροίς ούσιν εν παραπτώμασι και αμαρτίαις. Χάρισαι όπως αι επιμελείς εργασίαι του δούλου Σου Εἰντὶ βαθύνωσι την ευγνωμοσύνην ημών και διευρύνωσι την κατανόησιν ημών. Φύλαξον ημάς από πάσης ψευδούς ασφαλείας, και δίδαξον ημάς να μη περιπατώμεν έτι κατά την πορείαν του κόσμου τούτου. Είθε το αυτό Πνεύμα το αναστήσαν τον Ιησούν εκ των νεκρών συνεχίση να ζωοποιή τας καρδίας ημών, ίνα ζώμεν εις έπαινον της δόξης Σου. Δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →