Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Κατά Ματθαῖον 19 — με τον Ματθαῖο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στο Κατά Ματθαῖον 19 προσφέρει μια πλούσια, στίχο προς στίχο έκθεση που φωτίζει τη διδασκαλία του Χριστού για τον γάμο, το διαζύγιο και τη βασιλεία. Στο σημερινό μάθημα ακολουθούμε τον Χένρι καθώς ιχνηλατεί το τελευταίο ταξίδι του Ιησού από τη Γαλιλαία, αντιμετωπίζει την πρόκληση των Φαρισαίων και αποκαλύπτει την καρδιά του ευαγγελικού γάμου. Η προσεκτική προσοχή του στην αρχική σχεδίαση της Γραφής και στα αποκαταστατικά λόγια του Χριστού μας προσκαλεί να δεχθούμε τόσο την καταδίκη όσο και τη χάρη. Ας καθοδηγήσουν οι γνώσεις του Χένρι την ανάγνωσή μας και ας διαμορφώσουν την απόκρισή μας στον Κύριο που ενώνει και θεραπεύει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στο Κατά Ματθαῖον 19 και διαβάστε το κεφάλαιο αργά. Ακούστε την κίνηση από τη Γαλιλαία στην Ιουδαία, την δοκιμασία των Φαρισαίων για το διαζύγιο, την έκκληση του Ιησού στη δημιουργία και την τρυφερή υποδοχή των παιδιών. Προσέξτε πώς αντιδρούν οι μαθητές και πώς αρχίζει η ιστορία του πλουσίου νεαρού άρχοντα. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί· θα το μελετήσουμε με τη βοήθεια του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει τη συζήτηση εξετάζοντας το πειραστικό ερώτημα των Φαρισαίων.
Ι. Η περίπτωση που προτάθηκε από τους Φαρισαίους (εδ. 3)· Είναι νόμιμο για έναν άνδρα να αποπέμψει τη γυναίκα του; Αυτό το ρώτησαν πειράζοντάς τον, χωρίς επιθυμία να διδαχθούν από αυτόν. Κάποτε πριν, στη Γαλιλαία, είχε δηλώσει τη γνώμη του σε αυτό το ζήτημα, εναντίον αυτού που ήταν η κοινή πρακτική (κεφ. ε΄ 31, 32)· και αν θα δήλωνε με παρόμοιο τρόπο τώρα εναντίον του διαζυγίου, θα το χρησιμοποιούσαν για να προκαλέσουν προκατάληψη και εξαγρίωση του λαού αυτής της χώρας εναντίον του, ο οποίος θα έβλεπε με ζηλόφθαλμο μάτι κάποιον που επιχειρούσε να τους περιορίσει σε μια ελευθερία που αγαπούσαν. Ήλπιζαν ότι θα έχανε τον εαυτό του στις στοργές του λαού τόσο με αυτό όσο με οποιαδήποτε από τις εντολές του. Ή, ο πειρασμός μπορεί να σχεδιάστηκε έτσι: Αν έλεγε ότι τα διαζύγια δεν ήταν νόμιμα, θα τον κατηγορούσαν ως εχθρό του νόμου του Μωυσή, που τα επέτρεπε· αν έλεγε ότι ήταν, θα παρουσίαζαν τη διδασκαλία του ως μη έχουσα εκείνη την τελειότητα που αναμενόταν στη διδασκαλία του Μεσσία· αφού, αν και τα διαζύγια ήταν ανεκτά, θεωρούνταν από τον αυστηρότερο τύπο ανθρώπων ως μη καλής φήμης. Κάποιοι νομίζουν ότι, αν και ο νόμος του Μωυσή επέτρεπε το διαζύγιο, όμως, στον καθορισμό των δικαίων αιτιών γι’ αυτό, υπήρχε διαμάχη μεταξύ των Φαρισαίων μεταξύ τους, και επιθυμούσαν να μάθουν τι είπε ο Χριστός γι’ αυτό. Οι γαμικές υποθέσεις ήταν πολυάριθμες, και μερικές φορές περίπλοκες και συγκεχυμένες· έγιναν έτσι όχι από τον νόμο του Θεού, αλλά από τις επιθυμίες και τις ανοησίες των ανθρώπων· και συχνά σε αυτές τις περιπτώσεις οι άνθρωποι αποφασίζουν, πριν ρωτήσουν, τι θα κάνουν.Ο Χένρι στη συνέχεια επικαλείται την αφήγηση της δημιουργίας για να υπογραμμίσει την αρχική σχεδίαση.
1. Η δημιουργία του Αδάμ και της Εύας, σχετικά με την οποία επικαλείται τη δική τους γνώση των γραφών· Δεν έχετε διαβάσει; Είναι κάποιο πλεονέκτημα στη συζήτηση, να ασχολείται κανείς με εκείνους που παραδέχονται και έχουν διαβάσει τις γραφές· Έχετε διαβάσει (αλλά δεν έχετε σκεφθεί) ότι αυτός που τους έκανε στην αρχή, τους έκανε αρσενικό και θηλυκό, Γεν. α΄ 27· ε΄ 2. Σημείωσε, Θα είναι μεγάλη ωφέλεια για εμάς να σκεφτόμαστε συχνά τη δημιουργία μας, πώς και από ποιον, τι και για τι δημιουργηθήκαμε. Τους έκανε αρσενικό και θηλυκό, ένα θηλυκό για ένα αρσενικό· έτσι ώστε ο Αδάμ δεν μπορούσε να αποπέμψει τη γυναίκα του και να πάρει άλλη, γιατί δεν υπήρχε άλλη να πάρει. Επίσης υπαινίσσεται μια αχώριστη ένωση μεταξύ τους· η Εύα ήταν μια πλευρά από την πλευρά του Αδάμ, έτσι ώστε δεν μπορούσε να την αποπέμψει, αλλά έπρεπε να αποπέμψει ένα κομμάτι του εαυτού του, και να αντιφάσκει με τις φανερές ενδείξεις της δημιουργίας της. Ο Χριστός υπαινίσσεται σύντομα αυτό, αλλά, επικαλούμενος αυτό που είχαν διαβάσει, τους παραπέμπει στο αρχικό αρχείο, όπου είναι παρατηρήσιμο ότι, αν και τα υπόλοιπα ζωντανά πλάσματα δημιουργήθηκαν αρσενικά και θηλυκά, όμως δεν λέγεται έτσι για κανένα από αυτά, αλλά μόνο για το ανθρώπινο γένος· επειδή μεταξύ άνδρα και γυναίκας η ένωση είναι λογική, και προορίζεται για ευγενέστερους σκοπούς από το απλό ευχαρίστηση των αισθήσεων και τη διατήρηση σπέρματος· και επομένως είναι πιο στενή και σταθερή από εκείνη μεταξύ αρσενικού και θηλυκού μεταξύ των θηρίων, που δεν ήταν ικανά να είναι τέτοιοι βοηθοί ο ένας για τον άλλον όπως ήταν ο Αδάμ και η Εύα. Ως εκ τούτου ο τρόπος έκφρασης είναι κάπως ιδιαίτερος (Γεν. α΄ 27), Κατ’ εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν, άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς· αυτόν και αυτούς χρησιμοποιούνται αδιακρίτως· όντας ένας κατά τη δημιουργία πριν γίνουν δύο, όταν έγιναν ένα πάλι με το γαμικό σύμφωνο, εκείνη η ενότητα δεν μπορούσε παρά να είναι πιο στενή και αδιάλυτη.Ο Χένρι στη συνέχεια εξάγει το συμπέρασμα ότι αυτό που ο Θεός έχει ενώσει, ο άνθρωπος δεν πρέπει να χωρίσει.
Από εδώ συμπεραίνει, Ό,τι ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω. Σημείωσε, (1.) Ο σύζυγος και η σύζυγος είναι από τη σύζευξη του Θεού· συνέζευξεν—τους έζευξε μαζί, έτσι είναι η λέξη, και είναι πολύ σημαντική. Ο ίδιος ο Θεός καθιέρωσε τη σχέση μεταξύ συζύγου και συζύγου στην κατάσταση της αθωότητας. Ο γάμος και το σάββατο είναι τα αρχαιότερα θεία διατάγματα. Αν και ο γάμος δεν είναι ιδιαίτερος στην εκκλησία, αλλά κοινός στον κόσμο, όμως, όντας σφραγισμένος με θεία καθιέρωση, και εδώ επικυρωμένος από τον Κύριό μας Ιησού, πρέπει να διευθύνεται με ευσεβή τρόπο, και να αγιάζεται από τον λόγο του Θεού και την προσευχή. Μια συνειδητή αναφορά στον Θεό σε αυτό το διάταγμα θα είχε καλή επίδραση στο καθήκον, και κατά συνέπεια στην παρηγοριά, της σχέσης. (2.) Ο σύζυγος και η σύζυγος, όντας ενωμένοι από το διάταγμα του Θεού, δεν πρέπει να χωριστούν από κανένα διάταγμα ανθρώπου. Άνθρωπος μη τους χωριζέτω· ούτε ο ίδιος ο σύζυγος, ούτε κανείς για λογαριασμό του· ούτε ο άρχοντας, ο Θεός δεν του έδωσε ποτέ εξουσία να το κάνει. Ο Θεός του Ισραήλ έχει πει, ότι μισεί την αποπομπή, Μαλαχ. β΄ 16. Είναι γενικός κανόνας ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να επιχειρεί να χωρίσει αυτό που ο Θεός έχει ενώσει.Ο Χένρι κλείνει το τμήμα αντιμετωπίζοντας την αντίρρηση των μαθητών στην αυστηρότητα του κανόνα.
Ε΄. Εδώ είναι μια υπόδειξη των μαθητών εναντίον αυτού του νόμου του Χριστού (εδ. 10)· Αν η περίπτωση του άνδρα είναι έτσι με τη γυναίκα του, είναι καλύτερα να μην παντρευτεί. Φαίνεται, οι ίδιοι οι μαθητές ήταν απρόθυμοι να παραιτηθούν από την ελευθερία του διαζυγίου, θεωρώντας το καλό μέσο για τη διατήρηση της παρηγοριάς στην έγγαμη κατάσταση· και επομένως, σαν πεισματάρικα παιδιά, αν δεν έχουν αυτό που θα ήθελαν, θα πετάξουν αυτό που έχουν. Αν δεν τους επιτρέπεται να αποπέμπουν τις γυναίκες τους όταν θέλουν, δεν θα έχουν καθόλου γυναίκες· αν και, από την αρχή, όταν δεν επιτρεπόταν διαζύγιο, ο Θεός είπε, Δεν είναι καλό ο άνθρωπος να είναι μόνος, και τους ευλόγησε, τους κήρυξε ευλογημένους που ήταν έτσι αυστηρά ενωμένοι· όμως, εκτός αν έχουν ελευθερία διαζυγίου, νομίζουν ότι είναι καλό για έναν άνθρωπο να μην παντρευτεί. Σημείωσε, 1. Η διεφθαρμένη φύση είναι ανυπόμονη στον περιορισμό, και θα ήθελε να σπάσει τα δεσμά του Χριστού και να έχει ελευθερία για τις δικές της επιθυμίες. 2. Είναι ανόητο, πεισματάρικο πράγμα για τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν τις παρηγοριές αυτής της ζωής, εξαιτίας των σταυρών που είναι συνήθως υφαντοί μαζί τους, σαν να πρέπει οπωσδήποτε να βγούμε από τον κόσμο, επειδή δεν έχουμε τα πάντα σύμφωνα με τη γνώμη μας στον κόσμο· ή να μην εισέλθουμε σε καμία χρήσιμη κλήση ή κατάσταση, επειδή είναι καθήκον μας να παραμείνουμε σε αυτήν. Όχι, όποια και αν είναι η κατάστασή μας, πρέπει να προσαρμόσουμε το μυαλό μας σε αυτήν, να είμαστε ευγνώμονες για τις παρηγοριές της, υποτακτικοί στους σταυρούς της, και, όπως έκανε ο Θεός, να θέσουμε το ένα απέναντι στο άλλο, και να κάνουμε το καλύτερο από αυτό που είναι, Εκκλ. ζ΄ 14. Αν ο ζυγός του γάμου δεν μπορεί να πεταχτεί κατά βούληση, δεν έπεται ότι επομένως δεν πρέπει να έρθουμε κάτω από αυτόν· αλλά επομένως, όταν έρθουμε κάτω από αυτόν, πρέπει να αποφασίσουμε να συμμορφωθούμε με αυτόν, με αγάπη, και πραότητα, και υπομονή, που θα κάνουν το διαζύγιο το πιο περιττό και ανεπιθύμητο πράγμα που μπορεί να υπάρξει.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι στοχάζεται περαιτέρω για τη σκληροκαρδία που προκάλεσε την μωσαϊκή παραχώρηση.
Αλλά ο Χριστός τους λέει ότι υπήρχε λόγος για αυτή την ανοχή, καθόλου προς την πίστη τους· Ήταν εξαιτίας της σκληροκαρδίας των καρδιών σας, που σας επετράπη να αποπέμπετε τις γυναίκες σας. Ο Μωυσής παραπονέθηκε για τον λαό του Ισραήλ στον καιρό του, ότι οι καρδιές τους ήταν σκληρές (Δευτ. θ΄ 6· λα΄ 27), σκληρές εναντίον του Θεού· αυτό εννοείται εδώ για το ότι ήταν σκληροί εναντίον των συγγενών τους· ήταν γενικά βίαιοι και εξαγριωμένοι, προς όποια κατεύθυνση και αν έπαιρναν, τόσο στις ορέξεις όσο και στα πάθη τους· και επομένως αν δεν τους είχε επιτραπεί να αποπέμπουν τις γυναίκες τους, όταν είχαν συλλάβει απέχθεια γι’ αυτές, θα τις χρησιμοποιούσαν σκληρά, θα τις χτυπούσαν και τις κακομεταχειρίζονταν, και ίσως τις δολοφονούσαν. Σημείωσε, Δεν υπάρχει μεγαλύτερο κομμάτι σκληροκαρδίας στον κόσμο, από το να είναι ένας άνδρας σκληρός και αυστηρός με τη δική του γυναίκα. Οι Ιουδαίοι, φαίνεται, ήταν διαβόητοι γι’ αυτό, και επομένως τους επετράπη να τις αποπέμπουν· καλύτερα να τις χωρίζουν παρά να κάνουν χειρότερα, παρά να καλυφθεί το θυσιαστήριο του Κυρίου με δάκρυα, Μαλαχ. β΄ 13. Μια μικρή υποχώρηση, για να ικανοποιήσει έναν τρελό, ή έναν άνθρωπο σε παραφροσύνη, μπορεί να αποτρέψει μεγαλύτερο κακό. Θετικοί νόμοι μπορεί να παραβλεφθούν για τη διατήρηση του νόμου της φύσης, γιατί ο Θεός θέλει έλεος και όχι θυσία· αλλά τότε εκείνοι είναι σκληροκάρδιοι άθλιοι, που το έκαναν αναγκαίο· και κανείς δεν μπορεί να επιθυμεί να έχει την ελευθερία του διαζυγίου, χωρίς ουσιαστικά να παραδέχεται τη σκληρότητα των καρδιών τους. Παρατήρησε, Λέει, Είναι για τη σκληροκαρδία των καρδιών σας, όχι μόνο εκείνων που ζούσαν τότε, αλλά όλου του σπέρματός τους. Σημείωσε, Ο Θεός όχι μόνο βλέπει, αλλά προβλέπει, τη σκληροκαρδία των καρδιών των ανθρώπων· προσαρμόζει τόσο τα διατάγματα όσο και τις προνοίες της Παλαιάς Διαθήκης στον χαρακτήρα εκείνου του λαού, και στον τρόμο. Περαιτέρω παρατήρησε, Ο νόμος του Μωυσή λάμβανε υπόψη τη σκληροκαρδία των καρδιών των ανθρώπων, αλλά το ευαγγέλιο του Χριστού το θεραπεύει· και η χάρη του αφαιρεί την καρδιά της πέτρας, και δίνει καρδιά σάρκας. Διά του νόμου έγινε η γνώση της αμαρτίας, αλλά διά του ευαγγελίου έγινε η κατάκτησή της.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στην ίδια μου την καρδιά αισθάνομαι την ίδια σκληροκαρδία που αντιστέκεται στην αρχική σχεδίαση του Χριστού για τον γάμο και τις σχέσεις;
2. Πώς η ανάμνηση ότι ο ίδιος ο Θεός ενώνει σύζυγο και σύζυγο αλλάζει τον τρόπο που βλέπω τη δέσμευση και τη συγχώρεση;
3. Σε ποια περιοχή της ζωής με προσκαλεί ο Ιησούς να δεχθώ τη βασιλεία του σαν μικρό παιδί αντί να προσκολλώμαι στα δικά μου δικαιώματα ή πλούτη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ σοφὸν σχέδιόν σου περὶ τοῦ γάμου καὶ διὰ τὰς ἀνοικτὰς ἀγκάλας μὲ τὰς ὁποίας δέχεσαι τὰ μικρὰ παιδία εἰς τὴν βασιλείαν σου. Μαλάκωσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ τιμῶμεν ὅ,τι συνέζευξας, νὰ ἐρχώμεθα πρὸς σὲ μὲ παιδικὴν πίστιν, καὶ νὰ σὲ ἀκολουθῶμεν ὑπὲρ πάντα ἐλάσσονα θησαυρόν. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, κατέστησον δυνατὸν ἐν ἡμῖν ὅ,τι εἶναι ἀδύνατον παρὰ ἀνθρώποις, ἵνα ἀσμένως ἀφήσωμεν τὰ πάντα χάριν τοῦ ὀνόματός σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →