Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 19-20 — με τον Benson
Άνοιγμα
Αγαπητοί, συγκεντρωνόμαστε σήμερα υπό το σταθερό φως του σχολίου του Joseph Benson για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, επιτρέποντας στην μετρημένη Ουεσλεϊανή του έκθεση να καθοδηγήσει τις καρδιές μας μέσα από τις επίσημες προειδοποιήσεις και τους τρυφερούς αγώνες που καταγράφονται στα κεφάλαια δέκατο ένατο και εικοστό του Ιερεμία. Με ευλαβική προσοχή ετοιμαζόμαστε να δεχθούμε τόσο τη σοβαρότητα της θείας κρίσης όσο και την επιμονή της προφητικής πίστης, εμπιστευόμενοι ότι το ίδιο Πνεύμα που στήριξε τον αρχαίο προφήτη θα μας ενισχύσει για άγια υπακοή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά τον λόγο του Κυρίου στα κεφάλαια δέκατο ένατο και εικοστό του Ιερεμία, ακούγοντας τη ζωντανή φωνή που κάποτε βροντοφώναξε πάνω από την Ιερουσαλήμ και εξακολουθεί να ερευνά τη συνείδηση της εκκλησίας. Δώστε προσοχή στις συμβολικές ενέργειες, τις αυστηρές επιπλήξεις και τις ειλικρινείς κραυγές του προφήτη, δεχόμενοι κάθε στίχο ως κάλεσμα σε ταπεινή μετάνοια και σταθερή εμπιστοσύνη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Benson ξεκινά περιγράφοντας τη συμβολική ενέργεια του σπασίματος του αγγείου.
Στίχοι 10-13. Ιερεμίας 19:10-13. Τότε θέλεις συντρίψει την φιάλην, κλπ. Αυτό προοριζόταν να είναι μια συμβολική αναπαράσταση της καταστροφής που τους απειλούσε, χρησιμοποιούμενη για να εντυπωσιάσει τους θεατές πιο δυνατά από ό,τι θα μπορούσαν να κάνουν απλά λόγια. Τέτοιων συμβολικών ενεργειών υπάρχουν αρκετά παραδείγματα στις Γραφές. Ούτω λέγει Κύριος, Ούτω θέλω συντρίψει τον λαόν τούτον, δηλαδή, όπως ο Ιερεμίας συντρίβει τη φιάλη: Όστις δεν δύναται να γείνη πάλιν ολόκληρος, δηλαδή, η καταστροφή της Ιερουσαλήμ θα είναι ολοκληρωτική καταστροφή: κανένα χέρι δεν μπορεί να την επισκευάσει εκτός από αυτό που την έσπασε· και αν επιστρέψουν σε αυτόν, αν και τους έχει σκίσει, θα τους θεραπεύσει. Στην πραγματικότητα, η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε τόσο ολοκληρωτικά από τους Χαλδαίους που λίγα έμειναν όρθια. Έτσι, μετά την αιχμαλωσία τους αναγκάστηκαν να χτίσουν μια νέα πόλη στη θέση της προηγούμενης. Και θέλουσι θάψει αυτούς εν Τόφεθ. Αυτά τα λόγια παραλείπονται από τους Ο'· έως ότου δεν υπάρχει τόπος να θάψουν, έως ότου δεν υπάρχει χώρος να θάψουν περισσότερους· διότι η έννοια είναι ότι ολόκληρη η κοιλάδα του Τόφεθ θα γεμίσει τόσο πολύ με νεκρά σώματα, ώστε να μην υπάρχει χώρος να τοποθετηθούν άλλα εκεί· με αυτό εκφράζεται το μέγεθος της σφαγής. Και θέλω κάμει την πόλιν ταύτην ως Τόφεθ, τόπο σφαγής. Και αι οικίαι της Ιερουσαλήμ θέλουσι μολυνθή ως Τόφεθ, δηλαδή, μολυσμένες με νεκρά σώματα. Επειδή επί των οικιών των οποίων επί των δωμάτων έκαυσαν θυμίαμα. Οι οικίες των Ιουδαίων ήταν χτισμένες με επίπεδες στέγες, Δευτερονόμιο 22:8, και εκεί αφιέρωναν βωμούς στο στράτευμα του ουρανού, όπου μπορούσαν να τα έχουν σε πλήρη θέα.Ο Benson στη συνέχεια ανιχνεύει την εσωτερική παρόρμηση του προφήτη να διακηρύξει τον λόγο.
Στίχοι 8-9. Ιερεμίας 20:8-9. Διότι αφ' ότου ελάλησα, έκραξα, έκραξα βίαν και αρπαγήν. Ή, μάλλον, όπως το αποδίδει ο Houbigant, Διότι αφ' ότου ελάλησα, και έκραξα κατά της αδικίας, και κατήγγειλα την ερήμωση, ο λόγος του Κυρίου, κλπ. Η μετάφραση του Blaney είναι σχεδόν στην ίδια έννοια: Διότι όσο συχνά μιλώ, είτε κραυγάζω κατά της αδικίας είτε διακηρύσσω την καταστροφή, ο λόγος του Ιεχωβά στρέφεται εναντίον μου σε αντικείμενο μομφής και χλευασμού συνεχώς. Ο προφήτης εννοεί ότι, λόγω της διακήρυξης αυτού που του είχε αποκαλύψει ο Θεός, θεωρούνταν εχθρός της χώρας του και ψευδοπροφήτης. Τότε είπα, δηλαδή, μέσα μου, διότι δεν το είπε σε κανέναν· Δεν θέλω να τον αναφέρω. Ή, αυτό, δηλαδή, τον λόγο του Θεού, ή το μήνυμα που ο Θεός τον είχε ορίσει να παραδώσει· ούτε να μιλήσω πλέον στο όνομά του. Αποφάσισα να μην διακηρύξω πλέον αυτό που ο Θεός μου είχε αποκαλύψει σχετικά με τις συμφορές που επρόκειτο να φέρει στον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ. Αλλά ο λόγος του ήταν στην καρδιά μου ως φλόγα πυρός. Έκαιγε εσωτερικά, και έπρεπε να βγει: Ένιωσα τόσο πιεσμένος στο πνεύμα, ένιωσα μια τέτοια καυτή θέρμη μέσα στο στήθος μου, μια τέτοια άμεση και ισχυρή ώθηση του προφητικού πνεύματος που με ανάγκαζε να μιλήσω, που δεν μπορούσα πλέον να είμαι ήσυχος χωρίς να εκτελέσω τις εντολές του Θεού, σαν να είχε κλειστεί μια φλόγα πυρός στα οστά μου. Η πεποίθηση του ίδιου του μυαλού του ότι έπρεπε να μιλήσει, ο ζήλος του για τη δόξα του Θεού, η αγανάκτησή του για τις αμαρτίες του λαού, και η συμπόνια του για τις ψυχές τους, δεν τον άφηναν να ησυχάσει, ούτε του επέτρεπαν να απέχει από τη διακήρυξη του μηνύματος του Θεού.Ο Benson δείχνει πώς ο προφήτης ανεβαίνει από την παραπόνηση στην ευχαριστία.
Στίχοι 12-13. Ιερεμίας 20:12-13. Αλλά, ω Κύριε, ο δοκιμάζων τους δικαίους, ο δοκιμάζων την πίστη και την υπομονή τους, προς περαιτέρω καθαρισμό των ψυχών τους, και την αύξηση αυτών και όλων των άλλων χαρίτων τους· ή, ο οποίος λαμβάνεις γνώση αυτών, και κάθε υπόθεσης στην οποία ενδιαφέρονται· και ο οποίος δεν κρίνεις υπέρ τους με μεροληψία, αλλά ερευνάς τους νεφρούς και την καρδιά· ας δω την εκδίκησή σου επ' αυτούς. Βλέπε σημείωση στον Ιερεμία 11:20. Διότι σε σένα άνοιξα την υπόθεσή μου, ως σε έναν δίκαιο κριτή, ο οποίος δεν θα παραλείψει να μου αποδώσει δικαιοσύνη. Ψάλλετε στον Κύριο. Ο προφήτης εδώ ανεβαίνει ψηλότερα, από την προσευχή στον έπαινο. Τα σύννεφα του σκότους και της αμφιβολίας που περιέβαλαν το μυαλό του διαλύονται, και οι παραπόνες του σιγούν και μετατρέπονται σε ευχαριστίες. Έχει τώρα πλήρη εμπιστοσύνη σε εκείνον τον Θεό τον οποίο (Ιερ 20:7) δυσπιστούσε, και διεγείρει τον εαυτό του να επαινέσει εκείνο το όνομα το οποίο είχε σχεδόν αποφασίσει (Ιερ 20:9) να μην αναφέρει πλέον. Και ήταν η ζωντανή άσκηση της πίστης στον λόγο και την υπόσχεση του Θεού που έκανε αυτή την ευτυχισμένη αλλαγή στο μυαλό του, που διέλυσε τη θλίψη που το περιέβαλλε, και μετέτρεψε τη λύπη του σε χαρά. Διότι ελευθέρωσε την ψυχή του πτωχού, κλπ. Εννοεί ειδικά τον εαυτό του, τη δική του φτωχή ψυχή: με ελευθέρωσε παλαιότερα όταν ήμουν σε στενοχώρια, και τώρα πρόσφατα από το χέρι του Πασχώρ· και θα συνεχίσει να ελευθερώνει, 2 Κορινθίους 1:10· από το χέρι των κακοποιών, ώστε να μην έχουν ακόμη κερδίσει, και δεν θα μπορέσουν να κερδίσουν, τους σκοπούς τους.
Σκεφτείτε
Ο Benson καταλήγει ζυγίζοντας το ύψος της ταραχής του προφήτη.
Στίχοι 15-18. Ιερεμίας 20:15-18. Κατηραμένος ο άνθρωπος, κλπ. Όπως στις μορφές χαράς σε μια γιορτή γενεθλίων ευλογούσαν κάθε πρόσωπο και πράγμα που σχετιζόταν με τη γέννηση, και έλεγαν, Ευλογημένη η μήτρα που σε γέννησε, και τα παρόμοια, και αυτός που έφερε τα χαρμόσυνα νέα πάντα ανταμειβόταν, έτσι στις μορφές θλίψης για τους δυστυχισμένους χρησιμοποιούσαν εντελώς αντίθετες εκφράσεις. Ας είναι αυτός ο άνθρωπος όπως οι πόλεις, κλπ. Δηλαδή, τα Σόδομα και τα Γόμορρα· ας θεωρηθεί ως ένα θλιβερό θέαμα. Ας ακούσει την κραυγή το πρωί, κλπ. Με αυτές τις εκφράσεις εννοεί τις κραυγές, τις φωνές και τους θορύβους που κάνουν οι εχθροί όταν εισβάλλουν σε ένα μέρος με εχθρικό τρόπο. Επειδή δεν με σκότωσε, κλπ. Ή, επειδή δεν σκοτώθηκα· από τη μήτρα. Γιατί βγήκα να δω, δηλαδή, να βιώσω· κόπο και θλίψη; Το 'βλέπω' χρησιμοποιείται συχνά για να εκφράσει οποιαδήποτε αίσθηση. Σαν να έλεγε ο προφήτης, 'Μιλώ έτσι στην πικρία της ψυχής μου· όταν σκέφτομαι πόσο καλύτερο θα ήταν να μην είχα γεννηθεί ποτέ, ή να είχα παραδώσει το πνεύμα αμέσως μετά τη γέννησή μου, παρά να ζήσω μια ζωή συνεχούς θλίψης και δυστυχίας.' Αυτές οι διάφορες εκφράσεις μας δείχνουν σε ποιο ύψος ανέβηκε το κύμα της ταραχής αυτή τη στιγμή στην καρδιά αυτού του καλού ανθρώπου, και πόση ανάγκη έχουμε να προσευχόμαστε να απαλλαγούμε από τη δύναμη των δικών μας παθών.
Απαντήστε
Σε ποια παρούσα περίσταση ο Κύριος σας καλεί να αφήσετε τον λόγο του να καίει μέσα σας μέχρι να πρέπει να ειπωθεί; Πώς η ανάμνηση των παρελθόντων λυτρώσεων του Θεού μπορεί να σας σταθεροποιήσει όταν εχθροί εγείρονται από κάθε πλευρά; Πού σας ωθεί το Πνεύμα να μεταβείτε από τον θρήνο στον έπαινο ακόμη και πριν περάσει πλήρως η δοκιμασία;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, ο οποίος ενίσχυσες τον δούλο σου Ιερεμία σε κάθε δοκιμασία, χάρισέ μας ομοίως μια καρδιά που τρέμει στον λόγο σου και εμπιστεύεται την πιστή σου φροντίδα. Όταν το μήνυμα που δίνεις φέρνει μομφή, κράτησε τη φωτιά του Πνεύματός σου ζωντανή μέσα μας. Όταν η θλίψη διογκώνεται και η ημέρα της γέννησής μας φαίνεται σκοτεινή, υπενθύμισέ μας ότι μας έχεις λυτρώσει στο παρελθόν και θα μας λυτρώσεις ξανά. Δημιούργησε μέσα μας την υπομονή των αγίων, το θάρρος των προφητών και τη χαρά που ψάλλει ακόμη και τη νύχτα, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →