Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Εγέρθητι, Λάμψον, Διότι Το Φως Σου Ήλθε: Η Δόξα Που Ανατέλλει Επί Της Εκκλησίας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
'Εγέρθητι, λάμψον· διότι το φως σου ήλθε, και η δόξα του Κυρίου ανέτειλεν επί σε.' Με αυτά τα λόγια, που ανοίγουν το Ησαΐας 60, ο τόνος του προφήτη μεταβαίνει από την επίπληξη στην αγαλλίαση, σχεδόν μια κραυγή χαράς. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ερμηνεύει ολόκληρο το κεφάλαιο ως την αυγή του Χριστού επί της Εκκλησίας Του: το θείο φως, που στάλθηκε πρώτα στον Ισραήλ, έπειτα ελκύοντας τα έθνη και τους βασιλείς τους από τη νύχτα της πλάνης στη λαμπρότητα της αληθείας. Αλλά το ζεύγος αρχίζει, στο κεφάλαιο 59, με το ερώτημα που έπρεπε να απαντηθεί πρώτα — αν ο Θεός είναι φως και σωτηρία, γιατί φαίνεται μακριά; Η απάντηση του Κυρίλλου, μαζί με τον προφήτη, είναι αμείλικτη: το χέρι του Κυρίου δεν συντομεύθηκε, ούτε το αυτί Του βαρύ· είναι η αμαρτία, και μόνο η αμαρτία, που έχτισε τείχος ανάμεσα στον Θεό και τον άνθρωπο. Αφαίρεσε το τείχος, και ο Σωτήρας δεν είναι μακριά. Έτσι το κεφάλαιο 59 τελειώνει με τον Λυτρωτή να έρχεται στη Σιών, και το κεφάλαιο 60 ανοίγει με τη δόξα Του να ανατέλλει σαν ήλιος — το φως που κανένα σκοτάδι δεν μπορεί να σβήσει, το αιώνιο φως με το οποίο περπατούν τα έθνη. Τα δύο κεφάλαια μαζί ιχνηλατούν την κίνηση από το τείχος της αμαρτίας στην ανατολή του Φωτός.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε Ησαΐας 59–60. Κεφάλαιο 59: 'Ιδού, το χέρι του Κυρίου δεν συντομεύθηκε, ώστε να μη δύναται να σώσει· ούτε το αυτί Του βαρύ, ώστε να μη δύναται να ακούσει· αλλά αι ανομίαι υμών διεχώρισαν μεταξύ υμών και του Θεού υμών'· 'αι χείρες υμών εμολύνθησαν εν αίματι… ουδείς επικαλείται δικαιοσύνην, ουδέ τις δικάζεται υπέρ αληθείας'· 'προσμένομεν φως, και ιδού σκότος… ψηλαφώμεν τον τοίχον ως τυφλοί'· 'είδεν ο Κύριος, και ηρέθισεν αυτόν ότι ουκ ην κρίσις… και ο βραχίων αυτού έσωσεν'· 'ο Λυτρωτής ήξει εις Σιών, και εις τους επιστρέφοντας από ασεβείας εν Ιακώβ'· 'Το πνεύμα μου το επί σε, και οι λόγοι μου ους έθηκα εν τω στόματί σου, ου μη εκλείψωσιν.' Έπειτα κεφάλαιο 60: 'Εγέρθητι, λάμψον· διότι το φως σου ήλθε, και η δόξα του Κυρίου ανέτειλεν επί σε. Διότι ιδού, σκότος καλύψει την γην… ο δε Κύριος ανατελεί επί σε'· 'πορεύσονται έθνη τω φωτί σου, και βασιλείς τη λαμπρότητι της ανατολής σου'· 'το πλήθος της θαλάσσης επιστραφήσεται επί σε… κομίσουσι χρυσίον και λίβανον· και την αίνεσιν Κυρίου απαγγελούσι'· 'ουκ έσται σοι ο ήλιος εις φως ημέρας… αλλά έσται σοι Κύριος φως αιώνιον, και ο Θεός δόξα σου.'
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο 59 διαλύει τη σκέψη της απελπισίας ότι ο Θεός δεν μπορεί να σώσει. Ο Κύριλλος είναι σαφής: η αποτυχία δεν είναι ποτέ από την πλευρά του Θεού, αλλά από τη δική μας, και το φάρμακο είναι να αφαιρεθεί το μόνο πράγμα που χωρίζει — η αμαρτία.
εάν τις αφαιρήση την διαφοράν και άρη τον τοίχον τον χωρίζοντα από της γνώσεως του Θεού — τουτέστι την αμαρτίαν — ο Σωτήρ ου μακράν εστιν, αλλά πάντως προσδέξεται τας ικεσίας. Η τύφλωση που περιγράφει το κεφάλαιο — ψηλαφώντας τον τοίχο σαν άνθρωποι χωρίς μάτια — είναι σκοτάδι που ο λαός επέλεξε. Ο Κύριλλος το ανιχνεύει στην άρνηση του ίδιου του Φωτός που ισχυρίζονταν ότι περίμεναν.
ουκ εδέξαντο το αληθινόν φως, αλλά τρόπον τινά αυθαίρετως σκότος εν ταις ιδίαις διανοίαις καταστησάμενοι, ετυφλώθησαν. Και όταν το κεφάλαιο λέει ότι ο Θεός 'είδεν ότι ουκ ην άνθρωπος', ο Κύριλλος το ερμηνεύει ως την απουσία του μοναδικού δικαίου μεσίτη που μπορεί να συγκρατήσει την οργή — έτσι ο ίδιος ο βραχίων του Κυρίου φέρνει τη σωτηρία που κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε.
ο δίκαιος, καταπραύνας την θείαν οργήν και μόνος ικανός ων ιλάσκεσθαι τον Θεόν, πάντως βοηθεί τοις υπέρ ων τας ικεσίας προσάγει. Εφόσον δεν υπάρχει τέτοιος, ο ίδιος ο Λυτρωτής έρχεται στη Σιών — που είναι ακριβώς το κατώφλι του κεφαλαίου 60.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τώρα το Φως ανατέλλει. Ο Κύριλλος ακούει στο 'Εγέρθητι, λάμψον, διότι το φως σου ήλθε' την εμφάνιση του ίδιου του Χριστού, που ανατέλλει στον κόσμο σαν τον ήλιο.
ανέτειλεν ο Χριστός ως τις ήλιος, φωτίζων τα πάντα θείω και πνευματικώ φωτί και καταπέμπων τας ακτίνας της αληθούς γνώσεως του Θεού επί τους ευτρεπεστάτους προς πίστιν.Ο προφήτης λέει ότι σκότος καλύπτει τη γη και τα έθνη — αλλά ο Κύριλλος δεν θα το διαβάσει αυτό ως τα έθνη να αποκλείονται· μάλλον, η ίδια η αυγή που ανατέλλει στη Σιών είναι η αυγή που διασκορπίζει τη νύχτα τους.
εφωτίσθησαν και απετίναξαν το σκότος της αρχαίας αυτών πλάνης. Έτσι βασιλείς και έθνη 'πορεύονται προς το φως', ρέοντας προς την Εκκλησία δια πίστεως από τη θάλασσα και από μακριά, φέροντες χρυσίον και λίβανον — το άρωμα των καλών έργων και τη λαμπρότητα της αληθινής λατρείας. Και η ίδια η λατρεία μεταμορφώνεται: ο ναός αίματος και καπνού δίνει τη θέση του σε κάτι υψηλότερο.
ουκέτι βούλεται την Εκκλησίαν ονομάζεσθαι οίκον θυσιών και καπνού, ως ο εν Ιερουσαλήμ ναός αναμφιβόλως ην, αλλά μάλλον οίκον προσευχής — τουτέστι πνευματικής λατρείας. Το κεφάλαιο κλείνει με την υπόσχεση που το στεφανώνει: ο ίδιος ο Κύριος γίνεται το αιώνιο φως, ο ήλιος που δεν δύει ποτέ — η ίδια η δόξα στην οποία οι άγιοι θα ζουν για πάντα.
Απαντήστε
Απόκριση
Άρχισε από εκεί που αρχίζει το κεφάλαιο 59: πάψε να κατηγορείς τη σιωπή στον Θεό. Αν ο ουρανός φαίνεται μακριά και η προσευχή φαίνεται ανήκουστη, ο λόγος του προφήτη είναι ότι το χέρι του Κυρίου δεν συντομεύθηκε και το αυτί Του δεν είναι βαρύ — είναι η αμαρτία που χωρίζει. Κάνε λοιπόν το ένα πράγμα που αφαιρεί το τείχος: μετανόησε, εξομολογήσου, στρέψου. Τη στιγμή που το φράγμα της αμαρτίας αφαιρείται, ο Σωτήρας διαπιστώνεται ότι ήταν κοντά όλο αυτόν τον καιρό. Έπειτα ύψωσε τα μάτια σου στο Φως. 'Εγέρθητι, λάμψον, διότι το φως σου ήλθε' δεν λέγεται μόνο στην αρχαία Σιών· λέγεται σε εσένα, διότι ο ίδιος Χριστός που ανέτειλε σαν ήλιος επί της Εκκλησίας ανατέλλει σε κάθε καρδιά που στρέφεται προς Αυτόν. Ήσουν υιός νυκτός και σκότους, λέει ο Κύριλλος για όλους μας· η ημέρα έλαμψε, και μπορείς τώρα να περπατάς εν λαμπρότητι, προσκόπτων εις ουδέν. Και ας ελέγξει η εικόνα των εθνών που ρέουν προς το φως κάθε στενότητα μέσα σου: ο Χριστός είναι το αιώνιο φως όχι ενός λαού αλλά όλων, ελκύοντας βασιλείς και βαρβάρους, τους πλησίον και τους μακρινούς, σε έναν οίκο προσευχής. Λάτρευσέ Τον όχι με τον καπνό της απλής εξωτερικής τήρησης αλλά εν πνεύματι και αληθεία· και αναπαύσου στην υπόσχεση ότι Αυτός ο Ίδιος, και όχι ήλιος που φθίνει, θα είναι το φως σου που δεν δύει ποτέ.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ ο Θεός ημών, ο ανατείλας ως ήλιος επί της Εκκλησίας Σου και γενόμενος το αιώνιον φως δι' ου τα έθνη πορεύονται: ανάτειλον και λάμψον εν εμοί, διότι εκάθισα υπερβολικά πολύ εν τω σκότει ω κατέστησα εν τη ιδία μου διανοία. Ομολογώ ότι το χέρι Σου δεν συντομεύθη, ουδέ το αυτί Σου βαρύ, αλλά ότι αι ιδίαι μου αμαρτίαι ωκοδόμησαν τείχος μεταξύ εμού και Σου· άρον το τείχος, ω Ελεήμων, και ευρήσω ότι ουδέποτε ήσθα μακράν. Δέξαι τας ικεσίας ας προσάγω μετά συντετριμμένης καρδίας, και μηκέτι ψηλαφώ τον τοίχον ως τυφλός, αλλά περιπατώ εν τω φωτί Σου άνευ προσκόμματος. Ποίησόν με οίκον προσευχής και ουχί κενού καπνού, ώστε να προσφέρω Σοι το χρυσίον και τον λίβανον καλών έργων και αληθούς λατρείας. Και καθώς προσείλκυσας βασιλείς και έθνη, τους πλησίον και τους μακρινούς, τη λαμπρότητι της ανατολής Σου, προσείλκυσον και εμέ, και φύλαξόν με· διότι συ εί το φως το μη γινώσκον δύσιν, η δόξα των αγίων Σου. Σοι, συν τω Πατρί και τω παναγίω Πνεύματι, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →