← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 6 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Λουκάς 6Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στο έκτο κεφάλαιο του Λουκά μέσα από το πρίσμα του Καθολικού Οικογενειακού Σχολίου της Αγίας Γραφής του Χέιντοκ, μιας πολύτιμης συλλογής πατερικής και καθολικής σοφίας. Αυτός ο σεβάσμιος οδηγός συγκεντρώνει τη σοφία των Πατέρων για να αναπτύξει τα λόγια του Χριστού σχετικά με το σάββατο, την κλήση των Δώδεκα και την οδό της μακαριότητας. Καθώς ακούμε, η φωνή του Χέιντοκ μας προσκαλεί να δεχθούμε το Ευαγγέλιο όχι απλώς ως ιστορία αλλά ως ζωντανή διδασκαλία για τη μαθητεία. Είθε αυτές οι αρχαίες σκέψεις να αφυπνίσουν νέα πιστότητα στην καθημερινή μας ακολουθία του Κυρίου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το ιερό κείμενο του έκτου κεφαλαίου του Λουκά και διαβάστε το αργά με πνεύμα προσευχής. Αφήστε τα λόγια του Ιησού να αντηχούν μέσα σας: τις αντιπαραθέσεις για το σάββατο, την επιλογή των αποστόλων, τις ευλογίες που απαγγέλθηκαν στους πτωχούς και τις προειδοποιήσεις που δόθηκαν στους πλουσίους. Σταματήστε όπου μια φράση συγκινεί την καρδιά και προσκαλέστε το Άγιο Πνεύμα να φυτέψει τον σπόρο του λόγου πιο βαθιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ξεκινά εξετάζοντας την αναφορά στο σάββατο στον στίχο 1. Σχόλιο Καθολικής Αγίας Γραφής του Χέιντοκ Λκ 6:1 το κεφάλαιο αυτό είναι σχεδόν κατά λέξη όμοιο με το 5ο, το 7ο και το 12ο του Αγίου Ματθαίου και το 3ο του Αγίου Μάρκου· ο αναγνώστης παραπέμπεται σε αυτά για περαιτέρω εξήγηση. --- κατά το δεύτερο πρώτο σάββατο. Ένα ασαφές χωρίο, για το οποίο ο Άγιος Ιερώνυμος λέει προς τον Νεποτιανό ότι συμβουλεύτηκε τον διδάσκαλό του, τον Άγιο Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό, αλλά μάταια. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Ομιλία μ΄ εις Ματθαίον, το εκλαμβάνει ως διπλή εορτή ή διπλή ανάπαυση: με την οποία μπορούμε να εννοήσουμε είτε σάββατο και άλλη εορτή που συμπίπτουν την ίδια ημέρα, είτε σάββατο και εορτή που διαδέχονται αμέσως η μία την άλλη. Ο Θεοφύλακτος λέει το ίδιο· και ότι τότε η δεύτερη ημέρα, κατά την οποία έπρεπε να αναπαυθούν, ονομαζόταν δεύτερο πρώτο. Άλλοι λένε ότι όταν οι Ιουδαίοι τελούσαν την πανηγυρική πασχαλινή εορτή επί επτά ημέρες, η τελευταία ημέρα ονομαζόταν δεύτερο πρώτο, επειδή τηρούταν με ίση πανηγυρικότητα όπως η πρώτη ημέρα. Βλέπε Μαλδονάτο. Μεταγενέστεροι ερμηνευτές βρήκαν άλλες ερμηνείες, από τις οποίες η πιο πιθανή φαίνεται να είναι ότι με το δεύτερο πρώτο σάββατο μπορεί να εννοηθεί η εορτή της Πεντηκοστής (η οποία συνέβαινε επίσης όταν το σιτάρι ήταν ώριμο στην Παλαιστίνη). Για να το κατανοήσουμε αυτό πρέπει να σημειώσουμε ότι οι Ιουδαίοι είχαν τρεις μεγάλες και πανηγυρικές εορτές: 1. Την του Πάσχα, ή τη μεγάλη πασχαλινή εορτή, με τις επτά ημέρες των αζύμων· η 2η ήταν η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής· και η 3η ήταν η εορτή των σκηνών. Υποτίθεται λοιπόν ότι η πασχαλινή εορτή ονομαζόταν πρώτο πρώτο σάββατο, ότι η Πεντηκοστή ονομαζόταν δεύτερο πρώτο σάββατο και ότι των σκηνών το τρίτο πρώτο, ή μεγάλο σάββατο. (Ουίθαμ) Το σχόλιο στρέφεται στη συνέχεια στην κλήση και την αποστολή των Δώδεκα. Λκ 6:13 δώδεκα ο Χριστός επέλεξε ως προσωπικούς συντρόφους και οικείους. Σε αυτούς ανέθεσε τη φροντίδα της ίδρυσης και της διακυβέρνησης της Εκκλησίας Του. Τους απέστειλε ως λεγάτους ή πρεσβευτές (διότι αυτό σημαίνει η λέξη απόστολος) σε όλο τον κόσμο. Ως εκ τούτου η εξουσία τους ήταν πιο καθολική από εκείνη των επισκόπων, η οποία περιορίζεται στις δικές τους επισκοπές ή περιφέρειες. Η δικαιοδοσία των αποστόλων δεν περιοριζόταν σε τόπο. (Τιρίνος) --- Αυτή η εξουσία που ο Ιησούς Χριστός ανέθεσε στους αποστόλους Του και η οποία ήταν προς όφελος και ρύθμιση της καθολικής Εκκλησίας σε όλες τις μελλοντικές εποχές, οι απόστολοι με τη σειρά τους την ανέθεσαν στους διαδόχους τους στη διακονία, με τέτοιους κανονισμούς και περιορισμούς όπως κρίθηκαν απαραίτητοι εν Αγίω Πνεύματι για την ορθή διακυβέρνηση της πνευματικής βασιλείας του Θεού επί της γης. Και είναι το ύψος της αυθαιρεσίας να αμφισβητεί κανείς οποιεσδήποτε χειροτονίες που έρχονται σε εμάς με την αυθεντία της Καθολικής Εκκλησίας: διότι, «ό,τι λέγει η Εκκλησία, είναι αληθές· ό,τι επιτρέπει είναι νόμιμο· ό,τι απαγορεύει, είναι κακό· ό,τι διατάσσει, είναι άγιο· ό,τι θεσπίζει, είναι καλό.» (Άγιος Αυγουστίνος) --- Πόσο μάταιη είναι τότε η ένσταση του Καλβίνου, ο οποίος ισχυρίζεται ότι ένας απόστολος, όντας τίποτε άλλο παρά λεγάτος, δεν μπορεί να θεσπίζει νόμους ούτε να ορίζει ή να διδάσκει οτιδήποτε δεν εκφράζεται στο εντολή του! (Καλβίνος, Ινστιτούτα, βιβλ. δ΄, κεφ. 8) Ο Χέιντοκ συνεχίζει με τη διδασκαλία επί των μακαρισμών. Λκ 6:20 . Ο Ματθαίος (ε΄ 3. 10.) αναφέρει οκτώ μακαρισμούς, ο Λουκάς μόνο τέσσερις· αλλά ο Λουκάς δίνει μόνο μια σύνοψη σε αυτό το σημείο της ομιλίας, την οποία ο Ματθαίος δίνει πιο εκτενώς. Πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι σε αυτούς τους τέσσερις περιλαμβάνονται και οι οκτώ, και ότι και οι δύο ευαγγελιστές τοποθετούν την πτωχεία στην πρώτη θέση, επειδή είναι η πρώτη κατά τάξη και, κατά κάποιον τρόπο, η μητέρα των άλλων αρετών· διότι εκείνος που απαρνήθηκε τα επίγεια αγαθά, αξίζει τα επουράνια. Ούτε μπορεί κανείς εύλογα να προσδοκά αιώνια ζωή, αν δεν είναι πρόθυμος να απαρνηθεί τα πάντα κατά την αγάπη και στην πράξη επίσης, αν κληθεί για την αγάπη του Ιησού Χριστού. (Άγιος Αμβρόσιος) --- Όχι ότι κάθε πτωχός είναι ευτυχής, αλλά ότι ο άνθρωπος που προτιμά την πτωχεία του Χριστού από τα πλούτη του κόσμου, πρέπει οπωσδήποτε να θεωρείται τέτοιος. Πολλοί πράγματι είναι πτωχοί σε υλικά αγαθά, αλλά είναι φιλάργυροι κατά την αγάπη· σε αυτούς η πτωχεία δεν είναι πλεονέκτημα. Τίποτε που είναι ενάντια στη θέληση δεν αξίζει ανταμοιβή· επομένως κάθε αρετή γίνεται γνωστή από τη θέληση. Μακάριοι λοιπόν οι πτωχοί, που υπομένουν την πτωχεία για χάρη του Χριστού: ο ίδιος έχει ήδη διαβεί τον δρόμο μπροστά μας και μας δίδαξε με το παράδειγμά Του ότι οδηγεί σε τιμή και απόλαυση. (Άγιος Κύριλλος κατά τον Άγιο Θωμά Ακινάτη)
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χέιντοκ εξετάζει το έλεος που εμπιστεύεται στην ανθρώπινη κρίση. Λκ 6:37 τίποτε δεν μπορεί να φανταστεί κανείς πιο ευγενικό, τίποτε πιο ελεήμον, από αυτή τη συμπεριφορά του Κυρίαρχου Κυρίου μας, ότι η απόφαση του κριτή αφήνεται στα χέρια του προσώπου που κρίνεται; (Γιάνσενιος, Σχόλιο εις τα Άγια Ευαγγέλια) Το σχόλιο κλείνει αντιπαραβάλλοντας την πίστη ενωμένη με τα έργα προς την πίστη μόνη. Λκ 6:48 ο άνθρωπος οικοδομεί με ασφάλεια όποιος έχει και πίστη και καλά έργα· ενώ ο άνθρωπος που εμπιστεύεται μόνο στην πίστη του, στην ανάγνωση ή τη γνώση της Γραφής, και δεν εργάζεται και δεν ζει αναλόγως, οικοδομεί επί άμμου. (Μπρίστοου)
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η ανάπαυση του σαββάτου του Χριστού με προσκαλεί να αναδιατάξω τον δικό μου εβδομαδιαίο ρυθμό; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο καλούμαι να οικοδομήσω τη ζωή μου τόσο πάνω στην πίστη όσο και στην άσκηση της αγάπης; Πού μπορεί να παρακρατώ έλεος που ο Χριστός έχει ήδη τοποθετήσει στα χέρια μου για να δώσω;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, ἐν τῷ φωτὶ τοῦ Εὐαγγελίου σου ἠκούσαμεν τὴν κλῆσίν σου νὰ ἁγιάζωμεν τὴν Κυριακήν, νὰ σὲ ἀκολουθήσωμεν ὡς οἱ ἀπόστολοι, καὶ νὰ ζήσωμεν τοὺς Μακαρισμοὺς μὲ ἀδιαίρετες καρδιές. Χάρισέ μας χάριν νὰ μὴ κρίνωμεν κανένα αὐστηρῶς, νὰ παρέχωμεν ἔλεος ἐλευθέρως, καὶ νὰ οἰκοδομήσωμεν τὴ ζωή μας ἐπὶ τῆς πέτρας τῆς διδασκαλίας σου, ἵνα πεινῶμεν διὰ δικαιοσύνην, κλαίωμεν μετὰ τῶν πενθούντων, καὶ χαίρωμεν ὅταν πάσχωμεν διὰ τὸ ὄνομά σου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐνίσχυσόν μας νὰ παραμείνωμεν πιστοὶ σὲ σένα. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →