Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ἠσαΐας 41-42 — με τον Ἰωάννη Καλβῖνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ἰωάννη Καλβίνου στον Ἠσαΐα μας καλεί να ανιχνεύσουμε την αμετάβλητη πιστότητα του Θεού δια μέσου των γενεών. Σε αυτά τα κεφάλαια ο προφήτης αντιμετωπίζει την ειδωλολατρία ενώ τονίζει την κυρίαρχη επιλογή του Κυρίου ενός λαού. Ο Καλβίνος καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από εικόνες δικαστηρίου και ιστορικά παραδείγματα που δείχνουν τη θεία δύναμη. Οι γνώσεις του φωτίζουν πώς η εκλογή διαμορφώνει την ταυτότητα και την ελπίδα. Εισερχόμαστε σε αυτή τη μελέτη έτοιμοι να ακούσουμε προσεκτικά τον ίδιο Κύριο που μίλησε τότε και μιλά τώρα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε τα κεφάλαια 41 και 42 του Ἠσαΐα αργά. Προσέξτε την αντίθεση μεταξύ των τρεμουλιασμένων εθνών και του δούλου τον οποίο ο Θεός καλεί. Αφήστε τις υποσχέσεις που δόθηκαν στη γενιά του Ἀβραάμ να διεγείρουν νέα εμπιστοσύνη. Σταματήστε όπου το κείμενο τονίζει την πρωτοβουλία και τη δύναμη του Θεού. Αφήστε τα λόγια να προετοιμάσουν την καρδιά σας για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος αρχίζει απευθυνόμενος στα νησιά και καλώντας σε δικαστική σιωπή.
1. Σιώπατε ενώπιόν μου, [133] νησιά. Αν και ο λόγος του προφήτη φαίνεται διαφορετικός από τον προηγούμενο, εντούτοις επιδιώκει το ίδιο θέμα· διότι, για να ντροπιάσει τους Ιουδαίους, λέει ότι θα είχε επιτύχει, αν είχε κληθεί να συζητήσει με απίστους και τυφλούς. Έτσι ελέγχει όχι μόνο την οκνηρία, αλλά και την ανοησία εκείνου του έθνους, «προς το οποίο ο Θεός ήταν τόσο κοντά» και τόσο οικείως γνωστός μέσω του Νόμου του. (Δευτερονόμιον 4:7.) Ωστόσο δεν χρειάζεται να απορούμε που ο λαός, κυριευμένος από πολλούς φόβους, έτρεμε τόσο ώστε μόλις δεχόταν στερεή παρηγοριά· διότι έχουμε άφθονη πείρα πόσο πολύ ανησυχούμε από την αντιξοότητα, επειδή μέσα σε αυτή την διαφθορά και την φθορά της φύσεώς μας, κάθε άνθρωπος υποφέρει από δύο ασθένειες. Στην ευημερία υψώνεται υπερβολικά και αποτινάσσει τον περιορισμό της ταπεινοφροσύνης και της μετριοπάθειας· αλλά, στην αντιξοότητα, είτε μαίνεται είτε κείται σε άπνοια κατάσταση, και μόλις έχει την ελάχιστη αντίληψη της αγαθότητας του Θεού. Δεν χρειάζεται λοιπόν να απορούμε, ότι ο προφήτης επεκτείνεται τόσο πολύ σε αυτό το θέμα, και ότι το επιδιώκει με πολλούς τρόπους.Σχετικά με τη μορφή του Ἀβραάμ, ο Καλβίνος γράφει στη συνέχεια.
2. Ποιος θα αναστήσει δικαιοσύνη από την ανατολή; Αυτό δείχνει σαφώς ποιος είναι ο σκοπός του προφήτη· διότι σκοπεύει να βεβαιώσει τους Ιουδαίους ότι δεν θα κινδυνεύσουν να πλανηθούν, αν επιλέξουν να ακολουθήσουν τον δρόμο που τους δείχνει. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αναφέρει τον Ἀβραάμ· διότι θα μπορούσε να απαριθμήσει άλλα έργα του Θεού, αλλά επέλεξε παράδειγμα κατάλληλο για το θέμα του· διότι, έχοντας κατάγεται από τον Ἀβραάμ, τον οποίο ο Θεός είχε βγάλει από τη Χαλδαία μέσα σε τόσους κινδύνους, έπρεπε επίσης να ελπίζουν ότι θα τους βοηθούσε εξίσου· αφού η δύναμή του δεν είχε μειωθεί, και δεν κουράζεται από πράξεις καλοσύνης. [135] Επειδή ήταν δύσκολο για αιχμαλώτους και εξόριστους, ενώ βρίσκονταν σε μεγάλη απόσταση από την πατρίδα τους, να ελπίζουν σε επιστροφή, τους προτρέπει με παρόμοιο παράδειγμα να τρέφουν ευνοϊκές ελπίδες. Έχοντας διασκορπιστεί σε όλη τη Χαλδαία και τις γειτονικές χώρες, νόμιζαν ότι ο δρόμος που οδηγούσε στην πατρίδα ήταν κλειστός εναντίον τους λόγω πολυάριθμων εμποδίων. Αλλά από τον ίδιο τόπο ο Ἀβραάμ ο πατέρας τους είχε ταξιδέψει στην Ιουδαία. (Γένεσις 11:31, και 12:1.) Δεν μπορούσε εκείνος που οδήγησε έναν φτωχό, μοναχικό άνθρωπο, με τον πατέρα του, τον ανιψιό του και τη σύζυγό του, ασφαλή και σώο μέσα σε τόσους πολλούς κινδύνους, να είναι οδηγός του λαού του στο ταξίδι; Αφού λοιπόν ο Θεός κάλεσε τον Ἀβραάμ από την πατρίδα του, και τον ελευθέρωσε από όλες τις θλίψεις, αυτό το γεγονός που αντλήθηκε από την οικογενειακή ιστορία έπρεπε να κάνει βαθύτερη εντύπωση στα παιδιά του, ώστε η αναχώρηση του πατέρα τους Ἀβραάμ να είναι ενέχυρο ή καθρέφτης της μελλοντικής τους απελευθέρωσης από τη Βαβυλώνα.Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στην άμεση προσφώνηση του Κυρίου προς τον Ἰσραήλ ως δούλο.
8. Αλλά εσύ, Ἰσραήλ, είσαι ο δούλος μου. Τώρα δείχνει πόσο παράλογο είναι να συγχέεται ο λαός του Ἰσραήλ με τα εθνικά έθνη, αν και όλοι έχουν υψώσει σημαία και συμφωνούν στο λάθος, και αν και ολόκληρος ο κόσμος έχει παραδοθεί σε απάτες· διότι, αφού με κλήση ελεύθερης χάριτος ο Θεός τους είχε εκλέξει και ξεχωρίσει, δεν έπρεπε να παραδοθούν στην ίδια μανία. Αυτό είναι ένα αξιοσημείωτο χωρίο, και μας διδάσκει ότι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με την κλήση μας, ώστε να συγκρατούμαστε από τη μόλυνση αυτού του κόσμου. Αν και οι διαφθορές αφθονούν, και αν και επιδιδόμαστε ελεύθερα σε κάθε είδος ανομίας, εντούτοις πρέπει να συγκρατούμαστε από αυτή τη σκέψη, ότι είμαστε εκλεκτοί του Θεού, και επομένως δεν είμαστε ελεύθεροι να υπερβούμε τα όρια όπως οι εθνικοί και οι ασεβείς άνθρωποι. «Τέτοιοι ήσασταν κάποτε», λέει ο Παῦλος,Συνεχίζει ξεδιπλώνοντας το νόημα της εκλογής του Ἰακώβ.
Ἰακώβ, τον οποίο έχω εκλέξει. Αυτή είναι μια αξιοσημείωτη έπαινος της αχάριστης εύνοιας· σαν να έλεγε, «Εσείς είστε πράγματι οι δούλοι μου, όχι λόγω της δικής σας αξίας, αλλά λόγω της δικής μου γενναιοδωρίας· διότι με την εκλογή μου σας έχω προετοιμάσει και διαμορφώσει για να είστε ο ιδιαίτερος λαός μου.» Εν συντομία, τους υπενθυμίζει ότι δεν ήταν με τη δική τους επιμέλεια που απέκτησαν την τιμή να ονομάζονται δούλοι του Θεού, και ότι δεν διέφεραν από τους άλλους ώστε να τους υπερτερούν σε κανένα σημείο, αλλά ότι ήταν επειδή έτσι ευαρέστησε στον Θεό, ο οποίος έχει το δικαίωμα να επιλέγει αυτόν ή εκείνον τον άνθρωπο σύμφωνα με την ευαρέσκειά του. Ωστόσο ταυτόχρονα εξηγεί ποιος είναι ο σκοπός της εκλογής μας, δηλαδή ότι μπορεί να υπηρετούμε τον Θεό. «Μας εξέλεξε», όπως λέει ο Παῦλος, «ώστε να είμαστε άγιοι και άμεμπτοι ενώπιόν του.» (Ἐφεσίους 1:4.) Ο στόχος που πρέπει να επιτευχθεί με την εκλογή είναι, ότι εκείνοι που ήταν δούλοι του Σατανά να υποταχθούν και να αφιερωθούν απεριόριστα στον Θεό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συνδέει την εκλογή με την προηγούμενη υπόσχεση που δόθηκε στον Ἀβραάμ.
Το σπέρμα του Ἀβραάμ. Αυτό προστίθεται στην τρίτη θέση, για να μας πληροφορήσει ότι η εκλογή εξαρτάται από την υπόσχεση του Θεού· όχι ότι η υπόσχεση προηγείται της εκλογής, η οποία είναι από την αιωνιότητα, αλλά επειδή ο Κύριος έχει δωρίσει την καλοσύνη του από σεβασμό προς την υπόσχεση· διότι είπε στον Ἀβραάμ,Κλείνει το τμήμα σημειώνοντας την διαρκή ταυτότητα του εκλεκτού έθνους.
Αυτή η εύνοια λοιπόν έχει συνεχιστεί στους απογόνους, και εξαιτίας της υπόσχεσης ο Κύριος φρόντισε ιδιαίτερα για εκείνον τον λαό, όπως ο Παῦλος επίσης δηλώνει ότι «σε αυτούς ανήκε η διαθήκη, η υπόσχεση και η δόση του Νόμου.» (Πρὸς Ῥωμαίους 9:4.) Εξαιτίας αυτού επίσης ονομάστηκαν «εκείνο το άγιο έθνος,» (Ἔξοδος 19:6,)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η ανάμνηση της κλήσης του Θεού προς τον Ἀβραάμ ενισχύει την εμπιστοσύνη σας σήμερα; Σε ποιους τομείς πειράζεστε να ενωθείτε με τις ανήσυχες συμμαχίες του κόσμου αντί να ακούτε εν σιωπῇ; Πού μπορεί η πραγματικότητα του να είστε εκλεγμένοι ως δούλος του Θεού να μεταμορφώσει τις καθημερινές σας επιλογές;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Δεσπότα, ὁ καλῶν τοὺς ἐκλεκτούς Σου ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ στηρίζων αὐτοὺς διὰ τῆς δεξιᾶς χειρὸς τῆς δικαιοσύνης Σου, δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα μὴ φοβώμεθα τὰ ἔθνη, ἀλλὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ διαθηκικῇ πιστότητι ἣν ὤμοσας τῷ Ἀβραάμ. Μόρφωσον ἡμᾶς ὡς λαὸν δοῦλον Σου, οἱ ἀκροώμεθα πρὶν λαλήσωμεν καὶ ὑπηρετοῦμεν διότι πρῶτον ἠγαπήθημεν, ἵνα περιπατῶμεν ἀξίως τοῦ ὀνόματος ὃ ἔθου ἐφ' ἡμᾶς. Διὰ Χριστοῦ καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἀγκύρωσον ἡμᾶς ἐν τῇ ὑποσχέσει ὅτι ἡ δικαιοσύνη Σου θέλει ὑπερισχύσει ἐν πάσῃ δοκιμασίᾳ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →