← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 1 — με τον Ματθαίο Χένρι

Λουκάς 1Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι για το κεφάλαιο 1 του Λουκά μας εισάγει στις αρχικές κινήσεις της ευαγγελικής ιστορίας με σαφήνεια και ευλάβεια. Οι στοχασμοί του τονίζουν τον καθοδηγούμενο από το Πνεύμα σκοπό πίσω από την τακτική αφήγηση του Λουκά και τις πιστές ζωές που προετοίμασαν τον δρόμο για τον Μεσσία. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Χένρι μέσα από αυτούς τους στίχους, καλούμαστε να δεχθούμε τη βεβαιότητα των πραγμάτων που μας διδάχθηκαν και να ανιχνεύσουμε το χέρι του Θεού σε συνηθισμένα και θαυμαστά γεγονότα. Το σχόλιό του ενθαρρύνει μια ήσυχη εμπιστοσύνη ότι οι υποσχέσεις του Θεού στέκονται σίγουρες, ακόμα και όταν η εκπλήρωση φαίνεται να καθυστερεί πολύ. Σε αυτό το μάθημα ακούμε προσεκτικά τη φωνή του Χένρι καθώς ανοίγει την ιερή αφήγηση για την καθοδήγηση και την ενθάρρυνσή μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 1 του Λουκά, επιτρέποντας στα λόγια της Γραφής να μιλήσουν πρώτα. Προσέξτε τον προσεκτικό πρόλογο, τις αγγελικές αναγγελίες και την ήσυχη πιστότητα εκείνων που περίμεναν τις υποσχέσεις του Θεού. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, και αφήστε το Πνεύμα να φέρει συγκεκριμένες φράσεις στην προσοχή σας πριν στραφείτε στο σχόλιο του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την ευγενική αφιέρωση του Λουκά προς τον Θεόφιλο. Οι κολακευτικοί πρόλογοι και αφιερώσεις, η γλώσσα της κολακείας και η τροφή και το καύσιμο της υπερηφάνειας, καταδικάζονται δικαίως από τους σοφούς και τους καλούς· αλλά δεν έπεται από αυτό ότι όσοι είναι χρήσιμοι και διδακτικοί πρέπει να απορρίπτονται· τέτοιος είναι αυτός, στον οποίο ο άγιος Λουκάς αφιερώνει το ευαγγέλιό του στον φίλο του Θεόφιλο, όχι ως προστάτη του, αν και ήταν άνθρωπος τιμής, για να το προστατεύσει, αλλά ως μαθητή του, για να το μάθει και να το κρατήσει σταθερά. Δεν είναι βέβαιο ποιος ήταν αυτός ο Θεόφιλος· το όνομα σημαίνει φίλος του Θεού· μερικοί νομίζουν ότι δεν εννοεί κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά καθέναν που είναι εραστής του Θεού· ο Δρ. Χάμοντ παραθέτει μερικούς από τους αρχαίους που το κατανοούν έτσι· και τότε μας διδάσκει ότι όσοι είναι αληθινά εραστές του Θεού θα υποδεχθούν εγκάρδια το ευαγγέλιο του Χριστού, του οποίου ο σκοπός και η τάση είναι να μας φέρουν στον Θεό. Αλλά μάλλον πρέπει να εννοηθεί για κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, πιθανώς άρχοντα· επειδή ο Λουκάς του δίνει εδώ τον ίδιο τίτλο σεβασμού που ο άγιος Παύλος έδωσε στον Φήστο τον κυβερνήτη, κράτιστε (Πράξεις κστ' 25), που εκεί μεταφράζουμε 'ευγενέστατε Φήστε' και εδώ 'εξοχότατε Θεόφιλε'. Σημείωσε, η θρησκεία δεν καταστρέφει την ευγένεια και τους καλούς τρόπους, αλλά μας διδάσκει, σύμφωνα με τα έθιμα της χώρας μας, να δίνουμε τιμή σε εκείνους στους οποίους οφείλεται τιμή. Στη συνέχεια εξηγεί γιατί αυτά τα γεγονότα καταγράφηκαν με τόση προσοχή. 1. Ότι τα πράγματα για τα οποία έγραψε ήταν πράγματα που πιστεύονταν με τη μεγαλύτερη βεβαιότητα μεταξύ όλων των χριστιανών, και επομένως πράγματα στα οποία έπρεπε να διδαχθούν, ώστε να γνωρίζουν τι πιστεύουν, και πράγματα που έπρεπε να μεταδοθούν στους μεταγενέστερους (οι οποίοι ενδιαφέρονται γι' αυτά όσο και εμείς)· και, για να γίνει αυτό, να καταγραφούν γραπτώς, που είναι ο πιο σίγουρος τρόπος μεταφοράς στις επόμενες γενιές. Δεν θα γράψει για πράγματα αμφισβητούμενης συζήτησης, πράγματα για τα οποία οι χριστιανοί μπορούν με ασφάλεια να διαφέρουν μεταξύ τους και να διστάζουν μέσα τους· αλλά τα πράγματα που είναι και πρέπει να πιστεύονται με τη μεγαλύτερη βεβαιότητα, πράγματα που εκπληρώθηκαν (όπως λένε μερικοί), που ο Χριστός και οι απόστολοί του έκαναν, και τα έκαναν με τέτοιες περιστάσεις που έδωσαν πλήρη βεβαιότητα ότι έγιναν πραγματικά, ώστε να έχουν αποκτήσει καθιερωμένη διαρκή πίστη. Σημείωσε, αν και δεν είναι το θεμέλιο της πίστης μας, εντούτοις είναι στήριγμα γι' αυτήν, ότι τα άρθρα του συμβόλου της πίστης μας είναι πράγματα που πιστεύονταν με τη μεγαλύτερη βεβαιότητα για πολύ καιρό. Η διδασκαλία του Χριστού είναι αυτό πάνω στο οποίο χιλιάδες από τους σοφότερους και καλύτερους ανθρώπους έχουν διακινδυνεύσει τις ψυχές τους με τη μεγαλύτερη βεβαιότητα και ικανοποίηση. Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στον χαρακτήρα των γονέων του Ιωάννη πριν εμφανιστεί ο άγγελος. 1. Ότι ήταν ένα πολύ θρησκευόμενο ζευγάρι (εδ. 6): Και οι δύο ήταν δίκαιοι ενώπιον του Θεού· ήταν έτσι ενώπιον της όρασής του, της οποίας η κρίση, είμαστε βέβαιοι, είναι σύμφωνα με την αλήθεια· ήταν ειλικρινά και πραγματικά έτσι. Είναι πραγματικά δίκαιοι εκείνοι που είναι έτσι ενώπιον του Θεού, όπως ο Νώε στη γενιά του, Γεν. ζ' 1. Αποδείχθηκαν σ' αυτόν, και αυτός ευαρεστήθηκε να τους δεχθεί με χάρη. Είναι ευτυχές πράγμα όταν εκείνοι που ενώνονται μεταξύ τους στον γάμο είναι και οι δύο ενωμένοι με τον Κύριο· και είναι ιδιαίτερα απαραίτητο οι ιερείς, οι λειτουργοί του Κυρίου, να είναι με τους συντρόφους τους δίκαιοι ενώπιον του Θεού, ώστε να είναι παραδείγματα για το ποίμνιο και να ευφραίνουν τις καρδιές τους. Περπατούσαν σε όλες τις εντολές και τα διατάγματα του Κυρίου, άμεμπτοι. (1.) Το ότι ήταν δίκαιοι ενώπιον του Θεού αποδεικνυόταν από την πορεία και τον τόνο των συναναστροφών τους· το έδειχναν, όχι με την ομιλία τους, αλλά με τα έργα τους· με τον τρόπο που περπατούσαν και τον κανόνα που ακολουθούσαν. (2.) Ήταν σύμφωνοι με τον εαυτό τους· γιατί οι λατρείες και οι συναναστροφές τους συμφωνούσαν. Περπατούσαν όχι μόνο στα διατάγματα του Κυρίου, που σχετίζονταν με τη θεία λατρεία, αλλά και στις εντολές του Κυρίου, που αναφέρονται σε όλες τις περιπτώσεις καλής συναναστροφής, και πρέπει να τηρούνται. (3.) Ήταν καθολικοί στην υπακοή τους· όχι ότι ποτέ δεν έλειψαν σε τίποτα από το καθήκον τους, αλλά ήταν η σταθερή φροντίδα και προσπάθειά τους να φτάσουν σ' αυτό. (4.) Σε αυτό, αν και δεν ήταν αναμάρτητοι, εντούτοις ήταν άμεμπτοι· κανείς δεν μπορούσε να τους κατηγορήσει για κάποια ανοιχτή σκανδαλώδη αμαρτία· ζούσαν έντιμα και αθώα, όπως οι λειτουργοί και οι οικογένειές τους οφείλουν να κάνουν με ιδιαίτερο τρόπο, ώστε η διακονία να μην κατηγορείται με την κατηγορία τους.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι τοποθετεί ολόκληρη την αφήγηση στις ημέρες του βασιλιά Ηρώδη. Ι. Η αφήγηση που δίνεται για τους γονείς του (εδ. 5): Έζησαν στις ημέρες του βασιλιά Ηρώδη, ο οποίος ήταν ξένος και αντιπρόσωπος των Ρωμαίων, που είχαν πρόσφατα κάνει την Ιουδαία επαρχία της αυτοκρατορίας. Αυτό αναφέρεται για να δείξει ότι το σκήπτρο είχε απομακρυνθεί εντελώς από τον Ιούδα, και επομένως ότι τώρα ήταν ο καιρός να έρθει ο Σηλώ, σύμφωνα με την προφητεία του Ιακώβ, Γεν. μθ' 10. Η οικογένεια του Δαβίδ ήταν τώρα βυθισμένη, όταν επρόκειτο να αναστηθεί και να ανθίσει ξανά, στον Μεσσία. Σημείωσε, Κανείς δεν πρέπει να απελπίζεται για την αναζωογόνηση και την άνθηση της θρησκείας, ακόμα και όταν χάνονται οι πολιτικές ελευθερίες. Ο Ισραήλ ήταν σκλαβωμένος, όμως τότε έρχεται η δόξα του Ισραήλ.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική σου ζωή αισθάνεσαι την ίδια λαχτάρα για βεβαιότητα που έλαβε ο Θεόφιλος; 2. Πώς μπορεί η ήσυχη δικαιοσύνη του Ζαχαρία και της Ελισάβετ να ενθαρρύνει την καθημερινή σου πορεία; 3. Ποια υπόσχεση περιμένεις ακόμα να εκπληρώσει ο Θεός, και πώς η προοπτική του Χένρι σταθεροποιεί την ελπίδα σου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ουράνιε Πατέρα, σε υμνούμε για τη βεβαιότητα του Λόγου σου στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, όπου έστειλες τον Γαβριήλ να διακηρύξει τον ερχομό του προδρόμου και την εκπλήρωση αρχαίων υποσχέσεων. Ενδυνάμωσέ μας με το Πνεύμα σου να περπατάμε δίκαια ενώπιόν σου όταν οι απαντήσεις φαίνονται να καθυστερούν, και ετοίμασε τις καρδιές μας να δεχτούν κάθε λόγο που ακόμα λες. Κράτησέ μας προσεκτικούς στους αγγελιοφόρους σου και πιστούς στον οίκο σου μέχρι να επιστρέψει ο Χριστός. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →