Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες
Γαλάτες 6 — με τον Μπράουν
Άνοιγμα
Σήμερα αντλούμε από το Υπόμνημα για ολόκληρη την Αγία Γραφή των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, για να ακούσουμε την προσεκτική, στίχο προς στίχο, ανάπτυξη του έκτου κεφαλαίου των Γαλατών. Αυτό το κλασικό προτεσταντικό έργο συνεχίζει τις πρακτικές παραινέσεις του αποστόλου για την ταπεινοφροσύνη, την αμοιβαία φροντίδα, τη γενναιόδωρη υποστήριξη των διδασκάλων και την αποφασιστική αντίθεση μεταξύ σάρκας και Πνεύματος. Ο μετρημένος τόνος του και η ακριβής προσοχή στο ελληνικό κείμενο βοηθούν τους πιστούς να δουν πώς ο σταυρός του Χριστού αναδιατάσσει την καθημερινή ζωή και την τελική ελπίδα. Η καταληκτική έμφαση του υπομνήματος στη νέα δημιουργία και τα σημάδια του Ιησού αποτελεί ένα ταιριαστό επιστέγασμα στην επιστολή του Παύλου.
Διαβάστε
Πάρτε το έκτο κεφάλαιο των Γαλατών και διαβάστε το αργά σε μια σαφή μετάφραση. Ακούστε την επανειλημμένη έκκληση να σηκώνετε βάρη, να κάνετε το καλό χωρίς να λιποψυχείτε και να καυχάστε μόνο στον σταυρό. Παρατηρήστε πώς ο Παύλος περνάει από την ήπια αποκατάσταση ενός πεσμένου αδελφού στην επίσημη προειδοποίηση για τη σπορά και τη θερισμό, και τέλος στην αυθεντική υπογραφή και ευλογία του.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν τις παραινέσεις του κεφαλαίου στον στίχο 1.
Στίχος 1. 1. Αδελφοί —Μια έκφραση καλοσύνης για να κερδίσει την προσοχή. Μεταφράστε όπως στα ελληνικά, «Εάν άνθρωπος και προληφθεί» (δηλαδή, πιαστεί επ' αυτοφώρω [ALFORD και ELLICOTT]: ΠΡΙΝ το περιμένει: απροσδόκητα). Ο BENGEL εξηγεί το «πριν» στο ελληνικό σύνθετο ρήμα, «Εάν άνθρωπος προληφθεί σε παράπτωμα πριν από εμάς»: Εάν κάποιος άλλος έχει πραγματικά προληφθεί σε παράπτωμα πρώτος· γιατί συχνά αυτός που είναι ο πρώτος που βρίσκει λάθος, είναι αυτός που έχει πρώτος παραβεί. παράπτωμα —Ελληνικά, «παράβαση», «πτώση»· όπως μια υποτροπή σε νομική δουλεία. Εδώ δίνει νουθεσία σε αυτούς που δεν έχουν πέσει έτσι, «τους πνευματικούς», να μην είναι «κενόδοξοι» (Γαλάτες 5:26), αλλά ανεκτικοί σε αυτούς (Ρωμαίους 15:1). αποκαταστήσατε —Το ελληνικό χρησιμοποιείται για ένα εξαρθρωμένο μέλος, που επανέρχεται στη θέση του. Τέτοια είναι η τρυφερότητα με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζουμε ένα πεσμένο μέλος της Εκκλησίας αποκαθιστώντας το σε καλύτερη κατάσταση. πνεύμα πραότητος —η πραότητα που είναι δώρο του Αγίου Πνεύματος που εργάζεται στο πνεύμα μας (Γαλάτες 5:22· Γαλάτες 5:25). Η «πραότητα» είναι εκείνη η διάθεση του πνεύματος προς τον Θεό με την οποία αποδεχόμαστε τις ενέργειές Του χωρίς αμφισβήτηση· τότε, προς τους ανθρώπους, με την οποία υπομένουμε πράα τις προκλήσεις τους, και δεν αποσυρόμαστε από τα βάρη που μας επιβάλλουν οι αμαρτίες τους [TRENCH]. σκοπών σεαυτόν —Μετάβαση από τον πληθυντικό στον ενικό. Όταν οι εκκλησίες απευθύνονται συλλογικά, κάθε άτομο πρέπει να λάβει τη νουθεσία για τον εαυτό του. μη και συ πειρασθής —όπως είναι πιθανό να συμβεί σε αυτούς που επιπλήττουν άλλους χωρίς πραότητα (συγκρίνετε Ματθαίος 7:2-5· 2 Τιμόθεο 2:25· Ιάκωβος 2:13).Συνεχίζουν απευθείας με την εντολή του στίχου 2.
Στίχος 2. 2. Εάν εσείς, νομικιστές, πρέπει να «βαστάζετε βάρη», τότε αντί για νομικά βάρη (:-), «βαστάζετε αλλήλων τα βάρη», κυριολεκτικά, «τα βάρη». Διακρίνεται από τον BENGEL από το «βάρος», Γαλάτες 6:4 (μια διαφορετική ελληνική λέξη, «φορτίο»): «τα βάρη» υπερβαίνουν τη δύναμη αυτών που τα φέρουν· το «βάρος» είναι ανάλογο με τη δύναμη. ούτως αναπληρώσατε —ή όπως διαβάζουν άλλα παλιά χειρόγραφα, «ούτως αναπληρώσετε», ελληνικά, «γεμίστε», «εκπληρώστε πλήρως». τον νόμον του Χριστού —δηλαδή, «την αγάπη» (Γαλάτες 5:14). Εφόσον επιθυμείτε «τον νόμο», τότε εκπληρώστε τον νόμο του Χριστού, ο οποίος δεν αποτελείται από διάφορες λεπτομερείς παρατηρήσεις, αλλά του οποίου το μοναδικό «βάρος» είναι η «αγάπη» (Ιωάννης 13:34· Ιωάννης 15:12)· Ιωάννης 15:12- : δίνει τον Χριστό ως παράδειγμα στο συγκεκριμένο καθήκον εδώ.Το υπόμνημα στρέφεται τότε στην αρχή που δηλώνεται στον στίχο 8.
Στίχος 8. 8. Μεταφράστε, «Ο σπείρων εις την σάρκα αυτού», με σκοπό την εκπλήρωση των επιθυμιών της. Δεν λέει, «Το πνεύμα του», όπως λέει, «Τη σάρκα του». Διότι από μόνοι μας δεν είμαστε πνευματικοί, αλλά σαρκικοί. Η σάρκα είναι αφιερωμένη στον εγωισμό. φθοράν —δηλαδή, καταστροφή (Φιλιππησίους 3:19). Συγκρίνετε ως προς την απελευθέρωση των πιστών από τη «φθορά» (Φιλιππησίους 3:19- : ). Η χρήση του όρου «φθορά» αντί αυτού, υποδηλώνει ότι η καταστροφή δεν είναι αυθαίρετη τιμωρία της σαρκικής νοοτροπίας, αλλά είναι ο φυσικός της καρπός· η διεφθαρμένη σάρκα παράγει φθορά, που είναι μια άλλη λέξη για την καταστροφή: η φθορά είναι το σφάλμα, και η φθορά η τιμωρία (βλ. Φιλιππησίους 3:19- : · 2 Πέτρου 2:12). Η μελλοντική ζωή απλώς επεκτείνει τον σπόρο που σπέρνεται εδώ. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να κοροϊδέψουν τον Θεό επειδή μπορούν να εξαπατήσουν τον εαυτό τους. Αυτοί που σπέρνουν ζιζάνια δεν μπορούν να θερίσουν σιτάρι. Μόνο αυτοί θερίζουν αιώνια ζωή που σπέρνουν στο Πνεύμα (Ψαλμοί 126:6· Παροιμίες 11:18· Παροιμίες 22:8· Ωσηέ 8:7· Ωσηέ 10:12· Λουκάς 16:25· Ρωμαίους 8:11· Ιάκωβος 5:7).
Σκεφτείτε
Οι συγγραφείς φτάνουν στο βαρύτερο συμπέρασμά τους στον στίχο 14.
Στίχος 14. 14. Μεταφράστε, «Εγώ δε (σε αντίθεση με αυτούς που καυχώνται 'εν τη σαρκί υμών,' :- ), μη γένοιτο εμοί,» κ.λπ. εν τω σταυρώ —ο εξιλαστήριος θάνατος στον σταυρό. Συγκρίνετε Φιλιππησίους 3:3 Φιλιππησίους 3:7· Φιλιππησίους 3:8, ως δείγμα της καύχησής του. Ο «σταυρός», το μεγάλο αντικείμενο ντροπής γι' αυτούς, και για όλους τους σαρκικούς ανθρώπους, είναι το μεγάλο αντικείμενο καύχησης για μένα. Διότι μέσω αυτού, του χειρότερου θανάτου, ο Χριστός κατέστρεψε όλα τα είδη θανάτου [ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ, Tract 36, on John, sec. 4]. Πρέπει να μαρτυρούμε τη δύναμη του θανάτου του Χριστού που εργάζεται μέσα μας, κατά τον τρόπο της σταύρωσης (Γαλάτες 5:24· Ρωμαίους 6:5· Ρωμαίους 6:6). ημών —Υπενθυμίζει στους Γαλάτες με αυτή την αντωνυμία, ότι είχαν μερίδιο στον «Κύριο Ιησού Χριστό» (το πλήρες όνομα χρησιμοποιείται για μεγαλύτερη επισημότητα), και επομένως έπρεπε να καυχώνται στον σταυρό του Χριστού, όπως έκανε κι αυτός. ο κόσμος —αδιαχώριστα συνδεδεμένος με τη «σάρκα» (Ρωμαίους 6:6- : ). Οι νομικές και σαρκικές διατάξεις είναι απλώς εξωτερικές, και «στοιχεία του κόσμου» (Ρωμαίους 6:6- : ). εσταύρωται —μάλλον, όπως στα ελληνικά, «έχει σταυρωθεί σε μένα» (Ρωμαίους 6:6- : ). Χρησιμοποίησε το «σταυρωθεί» για νεκρό (Ρωμαίους 6:6- : , «νεκρός με τον Χριστό»), για να υποδηλώσει την ενότητά του με τον σταυρωμένο Χριστό (Φιλιππησίους 3:10): «η κοινωνία των παθημάτων Αυτού, γινόμενος σύμμορφος προς τον θάνατό Του».
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι περισσότερο να συγκρίνω τον εαυτό μου με άλλους αντί να εξετάζω το δικό μου φορτίο ενώπιον του Θεού;
2. Πώς χρησιμοποιώ αυτή την περίοδο για να σπείρω στο Πνεύμα μέσω της γενναιόδωρης υποστήριξης αυτών που μου διδάσκουν τον Λόγο;
3. Με ποιον πρακτικό τρόπο αυτή την εβδομάδα μπορώ να βαστάξω το βάρος ενός αδελφού με την πραότητα που δίνει το Πνεύμα;
Προσευχηθείτε
Ουράνιε Πατέρα, διά του Πνεύματός Σου χάρισέ μας την πραότητα να αποκαθιστούμε εκείνους που παρασύρθηκαν σε κάποιο σφάλμα και τη χάρη να βαστάζουμε ο ένας τα βάρη του άλλου, εκπληρώνοντας τον νόμο του Χριστού. Κράτησέ μας από το να σπέρνουμε στη σάρκα και τα απατηλά της έργα· αντίθετα, βοήθησέ μας να σπέρνουμε γενναιόδωρα στο Πνεύμα, ώστε να θερίσουμε αιώνια ζωή. Σταθεροποίησε τη μοναδική μας δόξα στον σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, διά του οποίου ο κόσμος είναι σταυρωμένος σε εμάς και εμείς στον κόσμο. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →