← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 27-28 — με τον Whedon

Ψαλμοί 27-28Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της ιερότητας του Γουεσλεϊανισμού και της θερμής Αρμινιανής μαρτυρίας ότι η χάρη προηγείται και καθιστά δυνατή κάθε πιστή ανταπόκριση, ανοίγουμε το σημερινό μάθημα με επιλογές από το Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon. Η προσεκτική έκθεση του Whedon στους Ψαλμούς 27-28 μας προσκαλεί να παρακολουθήσουμε την κίνηση από την θριαμβευτική εμπιστοσύνη στην ειλικρινή προσευχή και πάλι πίσω στον έπαινο, όλα μέσα στην ζωντανή κοινωνία του λαού του Θεού. Οι σημειώσεις του φωτίζουν την εμπειρία του Δαβίδ στη Μαχαναΐμ, ενώ δείχνουν σε κάθε πιστό το ίδιο καταφύγιο στον οίκο του Κυρίου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες από την προληπτική χάρη, ας διαβάσουμε τώρα δυνατά τους Ψαλμούς 27 και 28. Προσέξτε την ξαφνική στροφή από τον έπαινο στην παράκληση στο κεφάλαιο 27 και την αντίστοιχη κίνηση από την προσευχή στην ευχαριστία στο κεφάλαιο 28. Δεχτείτε αυτά τα λόγια ως δώρο του Πνεύματος για την ενίσχυση της πίστης και την επιτάχυνση της ελπίδας στο ιερό του ζώντος Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει παρουσιάζοντας τη διπλή δομή και το ιστορικό πλαίσιο του Ψαλμού 27. Εισαγωγή. Ψαλμός του Δαβίδ. Ο ψαλμός αποτελείται σωστά από δύο διαιρέσεις. Η πρώτη, (Ψαλμοί 27:1-6), είναι η γλώσσα του θριάμβου, του επαίνου και της ευσεβούς λαχτάρας για τον οίκο του Θεού, της οποίας η βασική νότα είναι 'Ο Κύριος είναι το φως μου και η σωτηρία μου· ποιον να φοβηθώ;' η δεύτερη, (Ψαλμοί 27:7-14), μια θρηνητική προσευχή μέσα από εχθρούς και κινδύνους. Οι περιστάσεις στη Μαχαναΐμ, μετά τη μάχη και πριν την επίσημη υποταγή των δυσαρεστημένων φυλών, (2 Σαμουήλ 18:19), εξηγούν επαρκώς αυτή την ποικιλομορφία, και την ξαφνική μετάβαση στους Ψαλμούς 27:7. Ο ψαλμός είναι αναμφισβήτητα του Δαβίδ, σύμφωνα με τον τίτλο και τα εσωτερικά στοιχεία, αλλά η προσθήκη στον τίτλο από τους Εβδομήκοντα, ακολουθούμενη από τη Βουλγάτα, των λέξεων, 'πριν χριστεί', είναι χωρίς νόημα και δεν υποστηρίζεται από την ιστορία. Στη συνέχεια αναπτύσσει τη μοναδική επιθυμία που διέπει τη λαχτάρα του ψαλμωδού για τον οίκο του Κυρίου. Στίχος 4. 4. Ένα πράγμα ζήτησα Ένα πράγμα, ως το κύριο και υπέρτατο αγαθό, η περιεκτική ενότητα στην οποία περιλαμβάνονται όλα τα άλλα. Οίκος του Κυρίου Ο οίκος ή τόπος λατρείας ήταν τώρα μια σκηνή, αν και σε αυτό και στους επόμενους στίχους, ονομάζεται οίκος, ναός και σκηνή. Όλες τις ημέρες της ζωής μου Αυτό δεν πρέπει να ληφθεί κυριολεκτικά, αλλά ως πνεύμα και κοινωνία, και ως μια σταθερή συνήθεια λατρείας στο ιερό. Να βλέπω την ομορφιά του Κυρίου 'Ομορφιά', εδώ, έχει την έννοια της χάρης, της υπεροχής, ειδικά της λυτρωτικής χάρης. Βλέπε Ψαλμοί 90:17. Η έννοια είναι η ίδια με τους Ψαλμούς 63:2: 'Όπως σε είδα στο ιερό' μια πνευματική διάκριση του Θεού στην πολλαπλή χάρη του προς τον άνθρωπο. Το πρωτότυπο είναι ιδιόμορφο. Συνδέοντας το ρήμα με την πρόθεση ב, (be), σημαίνει να κοιτάζεις, ή μέσα, την 'ομορφιά' ή χάρη του Ιεχωβά. Ο διαλογισμός για την ηθική σημασία των μορφών και συμβόλων του ιερού και της λατρείας του ιερού δεν πρέπει να αποκλειστεί. Βλέπε Εβραίους 8:5· Εβραίους 9:2· Εβραίους 11:23-24. Αυτά τον οδήγησαν στον Θεό. Είδε και επικοινώνησε με τον Θεό μέσω αυτών. Να ζητώ στον ναό του Δηλαδή, να αναζητώ τη γνώση του Θεού μόνο μέσω των μορφών και μεθόδων που έχει ορίσει, δηλαδή, με θυσία, προσευχή και ζητώντας συμβουλή από τον ιερέα ή τον προφήτη. Βλέπε Δευτερονόμιο 17:8-10 Ο Whedon σημειώνει στη συνέχεια την ξαφνική μετάβαση στην προσευχή και το κάλεσμα της προληπτικής χάρης στον στίχο 8. Στίχος 8. 8. Ο ψαλμός εδώ στρέφεται ξαφνικά σε μια προσευχή για έλεος. Βλέπε την εισαγωγή. Ζητήστε το πρόσωπό μου Η φωνή του Θεού που καλεί τον Δαβίδ να ζητήσει ελεύθερα τη θεία εύνοια και βοήθεια. Η πρώτη πράξη χάριτος προς κάθε άνθρωπο είναι ένα κάλεσμα να αναζητήσει τον Θεό. Το πρόσωπό σου, Κύριε, θα ζητήσω Μια όμορφη απεικόνιση της προληπτικής χάρης, και της ακόλουθης υπάκουης ψυχής, δίνεται εδώ. Στρεφόμενος στον συνοδευτικό ψαλμό, εισάγει την παράλληλη κίνησή του από την ικεσία στον έπαινο. Εισαγωγή. Ψαλμός του Δαβίδ. Η ομοιότητα αυτού με τον προηγούμενο ψαλμό πιθανότατα καθόρισε τη θέση του στο Ψαλτήριο, και γενικά αναγνωρίζεται ότι ανήκει στον ίδιο συγγραφέα και στην ίδια γενική ημερομηνία και περίσταση. Όπως και εκείνος, έχει δύο κύριες διαιρέσεις, η μία προσευχής, η άλλη χαρούμενης ελπίδας και επαίνου, αλλά με αυτή τη διαφορά: εκείνος αρχίζει με έπαινο και τελειώνει με προσευχή· αυτός αρχίζει με προσευχή και τελειώνει με έπαινο. Η προσευχή, (Ψαλμοί 28:1-5), υποδιαιρείται σε μια ειλικρινή αίτηση να εισακουστεί, Ψαλμοί 28:1-2· μια αποτροπή να εμπλακεί στην καταδίκη των ασεβών, Ψαλμοί 28:3· και μια παράκληση κατά των εχθρών, Ψαλμοί 28:4-5. Οι Ψαλμοί 28:6-8, είναι μια προσφορά επαίνου για την απάντηση της προσευχής, είτε αντιληπτή με πίστη είτε προαναγγελθείσα από κάποιο γεγονός ως οιωνός πλήρους νίκης. Ο ψαλμωδός κλείνει, Ψαλμοί 28:9, με το αληθινό πνεύμα ενός θεοκρατικού βασιλιά, με μια αίτηση για τον Ισραήλ του Θεού.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Whedon τονίζει την αποφασιστική δύναμη της πίστης που μόνη διατηρεί τον πιστό στη γη των ζώντων. Στίχος 13. 13. Αν δεν είχα πιστέψει Η πίστη στον Θεό τον έσωσε, και αυτή είναι η μαρτυρία κάθε ευσεβούς ανθρώπου στην θλίψη. Το πρωτότυπο είναι απότομο και εμφατικό, παραλείποντας την συνέπεια (με αποσιώπηση) που θα είχε ακολουθήσει αν δεν είχε εμπιστευτεί στον Θεό, για να συμπληρωθεί από τη φαντασία. Το αγγλικό μας κείμενο συμπληρώνει την παράλειψη με τις λέξεις 'είχα λιποθυμήσει', αλλά, καθώς 'η γη των ζώντων' είναι ο τόπος όπου είχε πιστέψει ότι θα δει την αγαθότητα του Κυρίου, και καθώς αυτό πρέπει να αντιπαραβληθεί με τον άδη, ή τον τόπο των νεκρών, θα έπρεπε μάλλον να διαβάσουμε 'είχα χαθεί, αν δεν είχα πιστέψει', κλπ. Τέλος, σημειώνει την ξαφνική στροφή στον έπαινο που σφραγίζει και τους δύο ψαλμούς με σίγουρη ελπίδα. Στίχος 6. 6. Ευλογητός ο Κύριος Ο ψαλμός στρέφεται ξαφνικά από την προσευχή στον έπαινο. Επειδή άκουσε Η απάντηση της προσευχής είναι ο λόγος της χαράς του Δαβίδ. Κάποια ξαφνική τροπή των γεγονότων, ή η ανάδυση μιας νέας δύναμης πίστης, δίνει διαβεβαίωση για την αποκατάστασή του στον θρόνο του και στο ιερό. Πιθανότατα έγραψε το πρώτο μέρος του ψαλμού πριν, και το δεύτερο μετά, τη μάχη και τη νίκη. 2 Σαμουήλ 18:0. Αυτό συμφωνεί με τους αορίστους του Ψαλμού 28:7: 'Η καρδιά μου εμπιστεύτηκε, και βοήθησα', κλπ.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού χρειάζεσαι περισσότερο τον Κύριο να είναι το φως και η σωτηρία σου εν μέσω των σημερινών φόβων; 2. Πώς το κάλεσμα να αναζητήσεις το πρόσωπο του Θεού διεγείρει τη δική σου πρακτική προσευχής και λατρείας στο ιερό; 3. Σε ποια σημερινή δοκιμασία μαθαίνεις να περιμένεις με προσδοκία τη σωτηρία του Κυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων και πανταχού παρών Κύριε, σε ευχαριστούμε για το φως της σωτηρίας σου που κανένα σκοτάδι δεν μπορεί να υπερνικήσει. Χάρισέ μας, όπως στον Δαβίδ, μία και μόνη επιθυμία να κατοικούμε στον οίκο σου και να βλέπουμε τη χάρη σου. Όταν εχθροί εγείρονται και φίλοι αποτυγχάνουν, συγκέντρωσέ μας στο μυστικό της παρουσίας σου και ύψωσε τα κεφάλια μας στη σκηνή σου. Ενίσχυσε τον λαό σου, Ω Ποιμένα του Ισραήλ· σώσε τον χρισμένο σου και οδήγησέ μας στην ευθεία οδό της δικαιοσύνης σου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον ψαλμωδό να μας κινήσει να περιμένουμε, να ελπίζουμε και να δοξάζουμε, μέχρι να δούμε την αγαθότητά σου στη γη των ζώντων. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →