Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Εβραίους 6 — με τον Μπράουν
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή, για την επεξεργασία του 6ου κεφαλαίου της προς Εβραίους. Η έκθεσή τους ανιχνεύει τη σοβαρή προειδοποίηση κατά της πνευματικής οπισθοδρόμησης, ενώ αγκυροβολεί τον αναγνώστη στην αμετάβλητη πιστότητα του Θεού. Με ευλαβική σαφήνεια, ο σχολιασμός κινείται στίχο προς στίχο μέσα από το κάλεσμα στην ωριμότητα, τον κίνδυνο της αποστασίας και την ισχυρή παρηγοριά που εξασφαλίζεται από τον θείο όρκο. Ακούμε προσεκτικά καθώς αυτοί οι έμπιστοι οδηγοί ξεδιπλώνουν το κείμενο για την ενίσχυση της πίστης και της υπομονής.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με προετοιμασμένες καρδιές, διαβάστε ολόκληρο το 6ο κεφάλαιο της προς Εβραίους. Δώστε προσοχή στη φωνή του Πνεύματος καθώς το κεφάλαιο κινείται από την επείγουσα προτροπή στη σοβαρή προειδοποίηση και μετά στην σίγουρη και σταθερή ελπίδα. Αφήστε τα λόγια να κατασταλάξουν πριν στραφείτε στο φως του σχολιασμού στίχο προς στίχο.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο με την προτροπή του στίχου 1.
Στίχος 1. 1. Διό —Επομένως: βλέποντας ότι δεν πρέπει τώρα να είστε ακόμα 'νήπια' ( :- ). ἀφέντες —προχωρώντας πέρα από τις στοιχειώδεις 'αρχές'. 'Όπως στην οικοδόμηση ενός σπιτιού δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείψεις τα θεμέλια: όμως το να εργάζεσαι πάντα στην 'θέση των θεμελίων' θα ήταν γελοίο' [ΚΑΛΒΙΝΟΣ]. τὴν ἀρχὴν τῆς διδαχῆς —Ελληνικά, 'τον λόγο της αρχής', δηλαδή τη συζήτηση των 'πρώτων αρχών του Χριστιανισμού ( Εβραίους 5:12 ). φερώμεθα —Ελληνικά, 'ας προχωρήσουμε', ή 'ας προωθήσουμε τον εαυτό μας': υποδηλώνοντας ενεργή προσπάθεια: πιέστε. Ο Παύλος, διδάσκοντας, κατατάσσει εδώ τον εαυτό του με τους Εβραίους αναγνώστες, ή (όπως θα έπρεπε να είναι) μαθητές, και λέει, Ας προχωρήσουμε μαζί. τελειότητα —η ώριμη γνώση εκείνων που είναι 'ενήλικες' ( Εβραίους 5:12- : ) στις χριστιανικές επιτεύξεις. θεμέλιον —δηλαδή, που συνίσταται σε 'μετάνοια'. μετανοίας ἀπὸ νεκρῶν ἔργων —δηλαδή, που δεν πηγάζουν από τη ζωτική αρχή της πίστης και της αγάπης προς τον Θεό, και έτσι θεωρούνται, όπως και ο πράττων τους, νεκρά ενώπιον του Θεού. Αυτή η μετάνοια από νεκρά έργα συνδυάζεται επομένως με 'πίστη προς Θεόν'. Τα τρία ζεύγη αληθειών που απαριθμούνται είναι σκοπίμως τέτοια που οι ΕΒΡΑΙΟΙ πιστοί θα μπορούσαν σε κάποιο βαθμό να έχουν γνωρίσει από την Παλαιά Διαθήκη, αλλά τους είχαν διδαχθεί πιο καθαρά όταν έγιναν Χριστιανοί. Αυτό εξηγεί την παράλειψη σαφούς προσδιορισμού κάποιας ουσιώδους πρώτης αρχής της χριστιανικής αλήθειας. Εξ ου και αναφέρει 'πίστη προς Θεόν', και όχι ρητά πίστη προς τον Χριστό (αν και φυσικά περιλαμβάνεται). Η μετάνοια και η πίστη ήταν οι πρώτες αρχές που διδάχθηκαν υπό το Ευαγγέλιο.Στη συνέχεια επεξεργάζονται τον εφάπαξ φωτισμό που περιγράφεται στον στίχο 4.
Στίχος 4. 4. Πρέπει να 'προχωρήσουμε προς την τελειότητα'· διότι αν αποστατήσουμε, αφού λάβουμε φωτισμό, θα είναι αδύνατο να μας ανανεώσουμε ξανά σε μετάνοια. τοὺς γὰρ —'στην περίπτωση εκείνων'. ἅπαξ φωτισθέντας —μία φορά για πάντα φωτισμένους από τον λόγο του Θεού που διδάχθηκε σε σχέση με το 'βάπτισμα' (στο οποίο, στο :- , ως 'μία φορά για πάντα τελεσθέν', απαντά εδώ το 'μία φορά φωτισθέντες')· συγκρίνετε Εφεσίους 5:26 . Αυτό το χωρίο πιθανότατα προκάλεσε την εφαρμογή του όρου 'φωτισμός' στο βάπτισμα σε μεταγενέστερους χρόνους. Ο φωτισμός, ωστόσο, δεν υποτίθεται ότι ήταν η αχώριστη συνοδεία του βαπτίσματος: έτσι ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ λέει, 'Οι αιρετικοί έχουν βάπτισμα, όχι φωτισμό: βαπτίζονται στο σώμα, αλλά δεν φωτίζονται στην ψυχή: όπως ο Σίμων ο Μάγος βαπτίστηκε, αλλά δεν φωτίστηκε'.Ο σχολιασμός στη συνέχεια πιέζει την περίπτωση της εκούσιας αποστασίας στον στίχο 6.
Στίχος 6. 6. Εάν —Ελληνικά, 'Και (όμως) έχουν αποστατήσει'· συγκρίνετε μια λιγότερο ακραία πτώση ή παρακμή, Γαλάτας 5:4 , 'Έχετε πέσει από τη χάρη'. Εδώ εννοείται μια πλήρης και εκούσια αποστασία· οι Εβραίοι δεν είχαν ακόμη πέσει έτσι· αλλά τους προειδοποιεί ότι αυτό θα ήταν το τελικό αποτέλεσμα της οπισθοδρόμησης, αν, αντί να 'προχωρήσουν στην τελειότητα', θα έπρεπε να μάθουν ξανά τις πρώτες αρχές του Χριστιανισμού ( Γαλάτας 5:4- : ). ἀνακαινίζειν πάλιν —Έχουν ήδη 'μία φορά' ( Εβραίους 6:4 ) ανανεωθεί, ή γίνουν εκ νέου, και τώρα χρειάζεται να 'ανανεωθούν' 'ξανά'. ἀνασταυροῦντες ἑαυτοῖς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ —'σταυρώνουν για τον εαυτό τους' τον Χριστό, αντί, όπως ο Παύλος, να σταυρώνουν τον κόσμο για αυτούς με τον σταυρό του Χριστού ( Γαλάτας 6:14 ). Έτσι στην Εβραίους 10:29 , 'καταπάτησαν τον Υιό του Θεού, και θεώρησαν το αίμα της διαθήκης, με το οποίο . . . αγιάστηκαν, ένα ακάθαρτο πράγμα'.Ο Μπράουν στρέφεται στα καλύτερα πράγματα που ελπίζονται στον στίχο 9.
Στίχος 9. 9. ἀγαπητοί —κατάλληλα εισαγόμενο εδώ· Η ΑΓΑΠΗ προς εσάς με ωθεί στις ισχυρές προειδοποιήσεις που μόλις έδωσα, όχι ότι τρέφω δυσμενείς σκέψεις για εσάς· όχι, αναμένω καλύτερα πράγματα από εσάς· Ελληνικά 'τα πράγματα που είναι καλύτερα'· ότι δεν είστε ακανθώδεις, ή κοντά στην κατάρα, και καταδικασμένοι στην καύση, αλλά κληρονόμοι της σωτηρίας σύμφωνα με την πιστότητα του Θεού ( :- ). πεπείσμεθα —με βάσιμους λόγους· το αποτέλεσμα της απόδειξης. Συγκρίνετε :- , 'Εγώ ο ίδιος είμαι πεπεισμένος για εσάς, αδελφοί μου, ότι είστε γεμάτοι καλοσύνη'. Μια επιβεβαίωση της Παύλειας συγγραφής αυτής της Επιστολής. ἔχοντα —Ελληνικά, 'πράγματα που κρατούνται από', δηλαδή, είναι κοντά στην 'σωτηρία'. Πράγματα που συνδέονται με τη σωτηρία (συγκρίνετε :- ). Σε αντίθεση με το 'κοντά στην κατάρα'. εἰ καὶ —Ελληνικά, 'αν και έτσι μιλάμε'. 'Γιατί είναι καλύτερο να σας φοβίσω με λόγια, για να μην υποφέρετε στην πράξη'.
Σκεφτείτε
Οι συγγραφείς ολοκληρώνουν την προειδοποίηση με την εικόνα της γης που δίνεται στην καύση στον στίχο 8.
Στίχος 8. 8. ἐκφέρουσα —μάλλον όπως στα Ελληνικά (χωρίς άρθρο), 'Αλλά αν αυτή (η 'γη', :- ) φέρει'· όχι τόσο ευνοϊκή λέξη όσο το 'παράγει', Εβραίους 6:7 , που λέγεται για το καλό έδαφος. ἀκάνθας —Ελληνικά, 'αγκάθια'. ἀδόκιμος —αφού έχει δοκιμαστεί· έτσι υποδηλώνει το Ελληνικό. Απορριπτέος . . . απορριπτόμενος από τον Κύριο. ἐγγὺς κατάρας —στα πρόθυρα να παραδοθεί στην ίδια της την ακαρπία από τη δίκαιη κατάρα του Θεού. Αυτό το 'εγγύς' μαλακώνει τη σοβαρότητα του προηγούμενου 'Είναι αδύνατο', κ.λπ. ( Εβραίους 6:4 Εβραίους 6:6 ). Το έδαφος δεν έχει ακόμη καταραστεί στην πραγματικότητα. ἧς —'της οποίας ( γης ) το τέλος είναι προς καύση', δηλαδή, με την καταναλωτική φωτιά της τελευταίας κρίσης· όπως η γη των Σοδόμων δόθηκε σε 'θείο, αλάτι και καύση' ( Εβραίους 6:6- : )· έτσι και για τους ασεβείς ( Ματθαίος 3:10 · Ματθαίος 3:12 · Ματθαίος 7:19 · Ματθαίος 13:30 · Ιωάννης 15:6 · 2 Πέτρου 3:10 ). Η Ιερουσαλήμ, που είχε τόσο αντισταθεί στη χάρη του Χριστού, ήταν τότε κοντά στην κατάρα, και σε λίγα χρόνια κάηκε. Συγκρίνετε 2 Πέτρου 3:10- : , 'έκαψαν την πόλη τους' μια εγγύηση παρόμοιας μοίρας σε όλους τους εκούσιους καταχραστές της χάρης του Θεού ( Εβραίους 10:26 · Εβραίους 10:27 ).Κλείνουν την ενότητα αναπτύσσοντας τα δύο αμετάβλητα πράγματα στον στίχο 18.
Στίχος 18. 18. ἀμετάθετον —Μεταφράστε, όπως στην Εβραίους 6:17 , 'αμετάβλητο'. ἀδύνατον . . . ψεύσασθαι —'ποτέ να ψεύδεται'· αυτή είναι η δύναμη του ελληνικού αορίστου [ALFORD]. Το ότι δεν μπορεί να αρνηθεί τον Εαυτό του είναι απόδειξη, όχι αδυναμίας, αλλά ασύγκριτης δύναμης. παράκλησιν —υπό αμφιβολίες και φόβους, και έτσι 'ενθάρρυνση', κυριολεκτικά, 'προτροπή'. κατέφυγον —σαν από ναυάγιο· ή, σαν κάποιος που φεύγει σε μία από τις έξι πόλεις καταφυγίου. Η Κάδης, δηλαδή αγία, υποδηλώνει την αγιότητα του Ιησού, του Καταφυγίου μας. Η Συχέμ, δηλαδή ώμος, η κυβέρνηση είναι στον ώμο του ( Ησαΐας 9:6 ). Η Χεβρών, δηλαδή κοινωνία, οι πιστοί καλούνται στην κοινωνία του Χριστού. Η Βεζέρ, δηλαδή φρούριο, ο Χριστός είναι έτσι για όλους όσους τον εμπιστεύονται. Η Ραμώθ, δηλαδή υψηλή, γιατί Αυτόν τον ύψωσε ο Θεός με το δεξί του χέρι ( Πράξεις 5:31 ). Η Γολάν, δηλαδή χαρά, γιατί σε Αυτόν όλοι οι άγιοι δικαιώνονται και θα καυχηθούν. κρατῆσαι τῆς ἐλπίδος —δηλαδή, το αντικείμενο της ελπίδας μας, ως ένα μέσο προστασίας από την βύθιση. προκειμένης —ως ένα βραβείο για το οποίο αγωνιζόμαστε· μια νέα εικόνα, δηλαδή ο αγώνας ( Εβραίους 12:1 · Εβραίους 12:2 ).
Απαντήστε
1. Πού στην πορεία μου πειράζομαι να παραμείνω στις πρώτες αρχές αντί να πιέσω για ωριμότητα;
2. Πώς επηρεάζει η βεβαιότητα του όρκου του Θεού την αντοχή μου όταν η διαβεβαίωση φαίνεται μακρινή;
3. Ποιο βήμα υπομονετικής συνέχειας θα κάνω σήμερα ώστε η ελπίδα να παραμείνει η άγκυρα της ψυχής μου;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ νωθρότητος καὶ πάσης ὑποχωρήσεως ἀφοῦ ἐγευσάμεθα τῆς ἀγαθότητός Σου, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός Σου διατήρησον ἡμᾶς προχωροῦντας πρὸς πλήρη ὡριμότητα ἐν Χριστῷ. Ἀγκύρωσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν μὲ τὴν βεβαίαν καὶ ἀσφαλῆ ἐλπίδα τῶν ἐπαγγελιῶν Σου τῶν δεσμευομένων διὰ ὅρκου, ἵνα κρατήσωμεν σταθερῶς μέχρι νὰ ἴδωμεν τὸν Πρόδρομον ἡμῶν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →