Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Σωσμένος από το Ναυάγιο της Πλάνης: Η Μελίτη και η Ρώμη
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το ναυάγιο ξεβράζει τον Παῦλο στην ακτή της Μελίτης, και το τελευταίο κεφάλαιο των Πράξεων ανοίγει με δύο αξέχαστες εικόνες. Μια οχιά, που βγήκε από τη ζέστη, δαγκώνει το χέρι του· οι νησιώτες περιμένουν να πρηστεί και να πέσει νεκρός — και αυτός απλώς την πετά στη φωτιά και δεν παθαίνει τίποτα. Έπειτα τον φέρνουν στον άρρωστο πατέρα του πρώτου άνδρα του νησιού, προσεύχεται, επιθέτει χέρια και τον θεραπεύει, και όλους τους αρρώστους της Μελίτης τους φέρνουν και θεραπεύονται. Μετά από τρεις μήνες ένα πλοίο τον μεταφέρει στην Ιταλία, και επιτέλους ο αιχμάλωτος μπαίνει στη Ρώμη — το κέντρο της αυτοκρατορίας, την πρωτεύουσα του κόσμου — όπου του επιτρέπεται να κατοικεί μόνος του και κηρύττει 'τη βασιλεία του Θεού… με κάθε παρρησία, χωρίς κανείς να τον εμποδίζει'. Το βιβλίο των Πράξεων τελειώνει όχι με την απελευθέρωση ή τον θάνατο του Παύλου αλλά με αυτή την ανοιχτή πόρτα: το ευαγγέλιο φτάνει, ανεμπόδιστο, στην καρδιά του κόσμου. Ο Χρυσόστομος ακούει σε αυτό έναν θρίαμβο — η Ρώμη, που δέχθηκε έναν δεμένο αιχμάλωτο σωσμένο από ένα ναυάγιο, σώζεται η ίδια 'από το ναυάγιο της πλάνης'.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τις Πράξεις 28 — την καλοσύνη των βαρβάρων ανθρώπων της Μελίτης που ανάβουν φωτιά 'εξαιτίας της παρούσας βροχής και εξαιτίας του κρύου'· την οχιά που δαγκώνει το χέρι του Παύλου και αυτός την πετά 'στη φωτιά' αβλαβής, ενώ οι άνθρωποι αλλάζουν γνώμη και λένε 'ότι ήταν θεός'· τη θεραπεία του πατέρα του Πουβλίου από πυρετό και δυσεντερία, και όλων των άλλων στο νησί που είχαν ασθένειες· τη διαμονή των τριών μηνών και τις τιμές που τους απέδωσαν· το ταξίδι από τις Συρακούσες, το Ρήγιο και την Ποτιόλι στη Ρώμη· τους αδελφούς που έρχονται να τον συναντήσουν στο Φόρουμ του Αππίου, ώστε ο Παῦλος 'ευχαρίστησε τον Θεό και πήρε θάρρος'· την κατοικία του μόνος με έναν στρατιώτη· τη μαρτυρία του στους Ιουδαίους 'για τον Ιησού, τόσο από τον νόμο του Μωυσή όσο και από τους προφήτες'· την διχασμένη αντίδραση· και το τέλος — δύο ολόκληρα χρόνια 'στο δικό του νοικιασμένο σπίτι', 'κηρύττοντας τη βασιλεία του Θεού… με κάθε παρρησία, χωρίς κανείς να τον εμποδίζει'.
Μελετήστε
Μελέτη
Στη Μελίτη ο Παῦλος κάνει θαύματα — αλλά ο Χρυσόστομος προσέχει προσεκτικά την εγκράτεια σε αυτά. Ο απόστολος δεν κάνει ποτέ σημεία για να επιδείξει τη δύναμή του ή να προκαλέσει τον θαυμασμό του πλήθους· ενεργεί μόνο όταν το απαιτεί η ανάγκη.
Δείτε πόσο δραστήριος είναι· παρατηρήστε ότι πουθενά δεν τον βρίσκουμε να κάνει θαύματα για χάρη του να τα κάνει, αλλά μόνο σε περίπτωση ανάγκης.Η οχιά πετιέται επειδή δάγκωσε· οι άρρωστοι θεραπεύονται επειδή είναι άρρωστοι. Και τότε το μακρύ ταξίδι της οδύνης φτάνει στο τέλος και στο νόημά του: ο δεμένος αιχμάλωτος, που βγήκε μισοπνιγμένος από τη θάλασσα, μπαίνει στην αυτοκρατορική πόλη και την κατακτά για τον Χριστό. Ο Χρυσόστομος μετατρέπει όλη την αφήγηση σε μία μόνο λαμπρή πρόταση:
Η Ρώμη τον δέχθηκε δεμένο, ερχόμενο από τη θάλασσα, σωσμένο από ναυάγιο — και σώθηκε από το ναυάγιο της πλάνης.Ο άνθρωπος που επέζησε από την καταιγίδα γίνεται το μέσο με το οποίο η πόλη σώζεται από έναν βαθύτερο πνιγμό — τον πνιγμό της ειδωλολατρίας και της απιστίας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Πώς να εικονίσουμε την άφιξη του αιχμαλώτου στη Ρώμη — ως ήττα, έναν άνθρωπο που σύρεται με αλυσίδες για να περιμένει την κρίση του Καίσαρα; Ο Χρυσόστομος βλέπει το ακριβώς αντίθετο: έναν κατακτητή που μπαίνει στην πρωτεύουσά του θριαμβευτικά, τα λάφυρα της μάχης του οι ψυχές που κέρδισε.
Σαν αυτοκράτορας που πολέμησε ναυμαχία και νίκησε, μπήκε σε εκείνη την πιο αυτοκρατορική πόλη.Η αυτοκρατορία φανταζόταν ότι έφερνε τον Παῦλο σε δίκη· στην πραγματικότητα ο Χριστός έφερνε το ευαγγέλιό Του στη Ρώμη, και οι αλυσίδες ήταν μόνο η θριαμβευτική πομπή. Και έτσι οι Πράξεις κλείνουν με τη μεγάλη ανοιχτή λέξη: ο Παῦλος 'κηρύττοντας τη βασιλεία του Θεού… με κάθε παρρησία, χωρίς κανείς να τον εμποδίζει'. Ο Λουκᾶς δεν μας λέει πώς πέθανε ο Παῦλος, γιατί αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι το ανεμπόδιστο ευαγγέλιο, που τώρα έχει εγκατασταθεί στην καρδιά του κόσμου, ελεύθερο να τρέξει από εκεί στα πέρατα της γης. Το βιβλίο που άρχισε με μια χούφτα φοβισμένους μαθητές σε ένα υπερώο τελειώνει με τη βασιλεία του Θεού να κηρύττεται ανοιχτά στην πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας — και τίποτα να μην το εμποδίζει.
Απαντήστε
Απόκριση
Δύο πράγματα από αυτό το τελευταίο κεφάλαιο αξίζει να κρατήσουμε. Πρώτον, η εγκράτεια του Παύλου: ποτέ δεν έκανε θαύματα 'για χάρη του να τα κάνει, αλλά μόνο σε περίπτωση ανάγκης'. Υπάρχει μια αγιότητα στο να μην επιδεικνυόμαστε — στο να χρησιμοποιούμε όποιο χάρισμα ή δύναμη μας δίνει ο Θεός μόνο όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη, ποτέ για να τραβήξουμε τα βλέμματα πάνω μας. Ρωτήστε αν η υπηρεσία σας είναι ήσυχη έτσι, ή αν κρυφά θέλει ακροατήριο. Δεύτερον, πάρτε θάρρος από το τέλος της ιστορίας. Η ίδια πρόνοια που μετέφερε έναν δεμένο άνθρωπο μέσα από καταιγίδα και οχιά και δίκη στο κέντρο του κόσμου εξακολουθεί να μεταφέρει το ευαγγέλιο 'με κάθε παρρησία' σε κάθε τόπο που φαίνεται κλειστός σε αυτό. Η Ρώμη έμοιαζε με τον τόπο όπου η αποστολή του Παύλου θα πέθαινε· ήταν ο τόπος 'σωσμένος από το ναυάγιο της πλάνης'. Όπου κι αν αισθάνεστε ότι η υπόθεση του Χριστού είναι στριμωγμένη και δεμένη — στην καρδιά σας, στο σπίτι σας, στην πόλη σας — θυμηθείτε ότι η βασιλεία του Θεού έχει τρόπο να μπαίνει στα ίδια τα οχυρά που σκόπευαν να τη σιγήσουν, και ότι κανείς τελικά δεν την εμποδίζει.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ, που ελευθέρωσες τον απόστολό Σου από την καταιγίδα και το φίδι και τον έφερες δεμένο αλλά ακαταμάχητο στην καρδιά του κόσμου, ώστε η πόλη που δέχθηκε έναν άνθρωπο σωσμένο από ναυάγιο να σωθεί η ίδια από το ναυάγιο της πλάνης: ας τρέχει ακόμη το ευαγγέλιό Σου 'με κάθε παρρησία, χωρίς κανείς να το εμποδίζει'. Δώσε μου την αγία εγκράτεια του Παύλου, να μη ζητώ επίδειξη του εαυτού μου αλλά να υπηρετώ μόνο όπου υπάρχει ανάγκη, ώστε όλη η δόξα να είναι δική Σου. Φέρε τη βασιλεία Σου σε κάθε τόπο που φαίνεται κλειστός εναντίον της — πρώτα απ' όλα στην καρδιά μου — και σώσε με από τον βαθύ πνιγμό της απιστίας. Καθώς οι Πράξεις τελειώνουν με την πόρτα του ευαγγελίου Σου ανοιχτή, κράτα την ανοιχτή στη ζωή μου και σε όλο τον κόσμο, μέχρι να φτάσει κάθε ακτή και να σωθεί κάθε ψυχή. Σε Σένα, που φέρνεις την αλήθεια Σου θριαμβευτικά μέσα από αλυσίδες και καταιγίδες, με τον μονογενή Σου Υιό και το πανάγιο και ζωοποιό Σου Πνεύμα, ανήκει η δόξα τώρα και πάντα, και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →