← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεσις 33-34 — με τον Σάιμεον

Γένεσις 33-34Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις σελίδες των Ωρών Ομιλητικών του Καρόλου Σάιμεον η Εκκλησία καλείται να παραμείνει στις πατριαρχικές αφηγήσεις με νηφάλια προσοχή και ευαγγελική ελπίδα. Το σημερινό μάθημα αντλεί από τις ομιλίες του επί Γενέσεως 33 και 34, όπου τα διπλά θέματα της συμφιλίωσης και των κινδύνων της αχαλίνωτης εκδίκησης τίθενται ενώπιον της συνειδήσεως. Η μετρημένη έκθεση του Σάιμεον καθοδηγεί τους ακροατές μέσα από τα συναισθήματα αδελφών που αποκαταστάθηκαν και τη βία που κηλιδώνει ένα οίκημα, κατευθύνοντας πάντοτε την ψυχή προς τον Θεό που μόνος μπορεί να θεραπεύσει ή να κρίνει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας λάβει τώρα ο αναγνώστης τα δύο κεφάλαια με πνεύμα ήσυχης ανάμνησης, επιτρέποντας στο απλό κείμενο να ομιλήσει προτού ακουστεί οποιοδήποτε σχόλιο. Η αφήγηση μεταβαίνει από την αγκαλιά του Ησαύ και του Ιακώβ στην προδοσία στη Συχέμ· και οι δύο σκηνές ανταμείβουν την αργή περισυλλογή επί των οδών του Θεού με τους δούλους Του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον ανοίγει αντιπαραβάλλοντας τις συνήθεις ανθρώπινες μνησικακίες με την έκπληκτη συμφιλίωση που δόθηκε στον Ιακώβ και τον Ησαύ. Στίχος 4. ΟΜΙΛΙΑ: 48 ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ ΤΟΥ ΗΣΑΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒ Γένεσις 33:4 . Και έτρεξεν ο Ησαύ εις συνάντησιν αυτού, και ηγκαλίσθη αυτόν, και έπεσεν επί τον τράχηλον αυτού, και εφίλησεν αυτόν· και έκλαυσαν. ΤΟΙΑΥΤΑΙ είναι αι διαθέσεις των ανθρώπων εν γένει, ώστε δεν δύνανται να παρέλθουν ουδεμίαν αξιόλογον χρονικήν περίοδον χωρίς να αισθανθούν εν εαυτοίς και να προκαλέσουν εις άλλους τινας κακοήθεις διαθέσεις. Όσον πλησιέστερον έρχονται οι άνθρωποι εις επαφήν μεταξύ των, τόσον περισσότερον διαφωνούν. Τα έθνη είναι πλέον αμείλικτα εναντίον εκείνων που είναι πλησιέστερα εις την γειτονίαν των. Αι κοινωνίαι κατά το πλείστον διασπώνται υπό αντιτιθεμένων συμφερόντων. Οικογένειαι σπανίως ευρίσκονται όπου ο δαίμων της Διχονοίας δεν έχει υψώσει τον θρόνον αυτού· ναι, ακόμη και οι αγαπητότεροι φίλοι και συγγενείς είναι πολύ συχνά γεμάτοι εχθρότητος προς αλλήλους. Ευτυχές θα ήτο εάν αι διαφωνίαι ευρίσκοντο μόνον μεταξύ των ασεβών· αλλά αυταί εισέρχονται ουχί σπανίως εις αυτήν την Εκκλησίαν του Θεού και ανάπτουν ακόμη και εις αγαθούς άνδρας πυρ άγιον. Έπειτα παρουσιάζει την προσευχήν ως το πρώτον και κύριον μέσον διά του οποίου τοιαύται μνησικακίαι δύνανται να υπερνικηθούν. Εκ τοιούτων τινών σκέψεων, η αποξένωσις των μερών μεταξύ των, εάν όχι πλέον σφοδρά και βιαία, είναι συνήθως πλέον σταθερά και μόνιμος, αναλόγως της προηγουμένης οικειότητος και συνδέσεως.] Αλλά, ΙΙ. Όσον βαθεία και αν είναι η μνησικακία οιουδήποτε, ημείς δυνάμεθα να ελπίζωμεν διά καταλλήλων μέσων να την υπερνικήσωμεν— Δεν έχομεν καλλιτέραν εικόνα εν τούτω παρά εκείνην την οποίαν ο Ιακώβ έθεσεν ενώπιον ημών. Τα μέσα τα οποία πρέπει να χρησιμοποιήσωμεν είναι, 1. Προσευχή προς τον Θεόν— [Ο Θεός έχει πρόσβασιν εις τας καρδίας των ανθρώπων και «δύναται να τας στρέψη οπουδήποτε θέλει». Τα παραδείγματα εις τα οποία εξήσκησε την επιρροήν Του επ' αυτών, διά να παρακινήση αυτούς είτε να ανακουφίσουν τους φίλους Του είτε να τιμωρήσουν τους εχθρούς Του, είναι αναρίθμητα. Διά της προσευχής λαμβάνεται η βοήθεια Του. Διά της προσευχής ο Ιακώβ υπερίσχυσε. Ο Σάιμεον έπειτα δείχνει την συνεχιζομένην φροντίδα που απαιτείται άπαξ η ειρήνη αποκατασταθεί μεταξύ αδελφών. Καθώς υπερήφανος, απόμακρος και εκδικητικός τρόπος υπηρετεί εις την επιβεβαίωσιν του μίσους ενός αντιπάλου, ούτω, εξ ετέρου, ευγενής, ήπιος και υποτακτικός τρόπος έχει άμεσον τάσιν να επιφέρει συμφιλίωσιν μετ' αυτού.] Ουχί ότι βραχεία και παροδική φροντίς θα αρκέση· αντιθέτως, ΙΙΙ. Άπαξ συμφιλίωσις επιτευχθεί, ακραία προσοχή είναι αναγκαία διά να διατηρηθή και συντηρηθή— Τραύμα προσφάτως κλεισθέν δύναται ευκόλως να ανοιχθή πάλιν· και φιλία διαλυθείσα διά οποιουδήποτε μέσου δεν ανακτά ταχέως την προτέραν σταθερότητα αυτής. Διά να στερεωθή η αγάπη, πολλή προσοχή απαιτείται. Πρέπει να επιδιώκωμεν τούτο, 1. Διά αμοιβαίων ευεργεσιών και τρυφεροτήτων— [Υπερβολικά τρυφερά ήτο η συνάντησις μεταξύ των αδελφών, μετά την μακράν απουσίαν και αποξένωσιν αυτών. Ουδέ πρέπει να θεωρώμεν τούτο κατώτερον ημών να υποκύψωμεν ούτω εις τα συναισθήματα της αγάπης ή να εκφράσωμεν τας διαθέσεις ημών διά χαιρετισμών και δακρύων. Μεταβαίνων εις το επόμενον κεφάλαιον, αποκαλύπτει την πρόκλησιν που διήγειρε τους υιούς του Ιακώβ. Ίσως διά της συμφοράς ταύτης η Λεία αυτή ετιμωρήθη διά την πορνείαν εαυτής (διότι τι άλλο δύναται να ονομασθή;) εις συμμόρφωσιν προς τας επιθυμίας του πατρός αυτής. Προσωποποιούσα την αδελφήν αυτής Ραχήλ, είχε παραδοθή εις ό,τι θα ηδύνατο δικαίως να ονομασθή αιμομικτική συναλλαγή· και τώρα ζη να ίδη την ταπείνωσιν και τον μολυσμόν της μόνης θυγατρός αυτής.] Αλλά, οιαδήποτε και αν ήτο η ευθύνη που εβάρυνεν είτε την Δείνα είτε την μητέρα αυτής, η πρόκλησις δοθείσα υπό του Συχέμ ήτο αναμφιβόλως υπερβολικά μεγάλη— [Το να εκμεταλλευθή τις απερίσκεπτον απροστάτευτον γυναίκα ήτο υπερβολικά βάναυσον· και η θλίψις που επήλθεν εξ αυτού επί ολοκλήρου της οικογενείας ήτο λίαν θλιβερά. Α! ολίγον σκέπτονται οι εύθυμοι και άσωτοι, ποίας θυσίας απαιτούν διά την ικανοποίησιν των επιθυμιών αυτών. Εδώ η ευτυχία, ουχί μόνον ενός ατόμου, αλλά ολοκλήρου οικογενείας, κατεστράφη.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σάιμεον πιέζει το καθήκον παντός Χριστιανού να ζητή και να διατηρή την ειρήνη οπουδήποτε δίδεται ευκαιρία. Και αντί να διευρύνη σχίσμα, μεταφέρων φήμας, ας προσπαθήση να το θεραπεύση διά παντός δυνατού έργου αγάπης. Ας θεωρηθούν αι έριδες αδελφών ως πυρ, το οποίον είναι καθήκον και επιθυμία παντός να σβήση. Ούτω θα έχετε σεις αυτοί την ευλογίαν την υποσχεθείσαν εις τους ειρηνοποιούς και θα αριθμηθήτε μεταξύ των τέκνων του Θεού [Σημείωσις: Κατά Ματθαίον 5:9 .]. Καταλήγει κατευθύνων τον νουν εις την βεβαιότητα μελλούσης ημέρας δικαίας κρίσεως. Πόσον βεβαίως θα υπάρξη ημέρα μελλούσης ανταποδόσεως! [Εδώ βλέπομεν ολόκληρον πόλιν αθώων ανδρών θανατωθέντων και τους φονείς αυτών αποχωρούντας ατιμώρητους. Αλλά ας μη διά τούτο κατηγορήσωμεν τας οικονομίας της Πρόνοιας. Εν τη εσχάτη ημέρα πάσαι αύται αι φαινομενικαί ανισότητες θα διορθωθούν. Τότε θα υπάγη αναποφεύκτως καλώς μετά του δικαίου και κακώς μετά του ασεβούς. Αι δικαιολογίαι ας προβάλλουν νυν οι άνθρωποι δεν θα ωφελήσουν ουδέν· αλλά πάσα συναλλαγή θα εμφανισθή εις τας ιδίας αυτής χρωματισμούς· και πας άνθρωπος θα λάβη κατά ό,τι έπραξεν εν τω σώματι, είτε αγαθόν είτε κακόν.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού εις την ιδίαν μου ζωήν παρελθούσα προσβολή έχει σκληρυνθή εις μόνιμον απόστασιν από αδελφόν ή αδελφήν εν Χριστώ; Είμαι πρόθυμος να θέσω το ζήτημα πρώτον ενώπιον του Θεού εις επίμονην προσευχήν μάλλον ή εις αυτοδικαιωτικήν συνομιλίαν; Πώς θα τακτοποιήσω την συμπεριφοράν μου σήμερον ώστε οιαδήποτε συμφιλίωσις ήδη δοθείσα να διατηρηθή μετά ταπεινότητος και να φυλαχθή από νέαν πρόκλησιν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, όστις έστρεψας την καρδίαν του Ησαύ προς τον αδελφόν αυτού, δός ημίν χάριν να σε ζητώμεν πρώτον οσάκις διχόνοια απειλεί την ειρήνην του οίκου Σου. Κατάστειλον εν ημίν πάσαν ρίζαν πικρίας· δίδαξον ημάς να προσευχώμεθα προτού πράξωμεν και να προτιμώμεν την τιμήν του ονόματός Σου υπέρ την δικαίωσιν της ιδίας ημών. Όπου συμφιλίωσις εδόθη, διατήρησον αυτήν διά φιλανθρωπίας η οποία ουδέν κακόν λογίζεται· και όπου δικαία αιτία λύπης παραμένει, φύλαξον ημάς από την σκληρότητα η οποία συγκαλύπτεται υπό θρησκείας. Φέρε πάσας τας συναλλαγάς ημών τέλος ενώπιον του βήματος της κρίσεως του Υιού Σου, ώστε να ευρεθώμεν τέκνα ειρήνης και κληρονόμοι ελέους· διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →