← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ

Ιεζ 11-12 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιεζεκιήλ 11-12Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στον Ιεζεκιήλ 11–12 ανοίγει ένα παράθυρο στο όραμα του προφήτη για κρίση και έλεος. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Κύριος αντιμετωπίζει τους υπερήφανους άρχοντες που παραμένουν στην Ιερουσαλήμ ενώ προσφέρει απροσδόκητη ελπίδα στους εξόριστους στη Βαβυλώνα. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας βοηθά να ακούσουμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την παρηγοριά που ο Θεός μιλά μέσω του Ιεζεκιήλ. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές για ψευδή ασφάλεια και να εμπιστευθούμε τον Κύριο που συγκεντρώνει τον διεσπαρμένο λαό του. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από την πραγματεία του Χένρι για αυτά τα δύο μηνύματα ώστε να δεχθούμε τον λόγο με ταπεινοφροσύνη και πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 11 και 12 του Ιεζεκιήλ αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τα δύο διακριτά μηνύματα που λαμβάνει ο Ιεζεκιήλ: ένα κρίσης κατά των ασφαλών αρχόντων στην Ιερουσαλήμ και ένα παρηγοριάς για τους αποθαρρυμένους εξόριστους. Δώστε προσοχή στην δραματική απομάκρυνση της δόξας του Θεού και στην υπόσχεση μιας νέας καρδιάς. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει περιγράφοντας την ασφάλεια των αρχόντων της Ιερουσαλήμ. Ι. Η μεγάλη ασφάλεια των αρχόντων της Ιερουσαλήμ, παρά τις κρίσεις του Θεού που ήταν επάνω τους, Ο προφήτης οδηγήθηκε, σε όραμα, στην πύλη του ναού όπου αυτοί οι άρχοντες κάθονταν σε συμβούλιο για τις παρούσες δύσκολες υποθέσεις της πόλης: Το Πνεύμα με ανύψωσε και με έφερε στην ανατολική πύλη του οίκου του Κυρίου, και ιδού είκοσι πέντε άνδρες ήταν εκεί. Δείτε πόσο υπάκουος ήταν ο προφήτης στις εντολές του Πνεύματος και πόσο παρατηρητικός σε όλες τις αποκαλύψεις που του έγιναν. Φαίνεται ότι αυτοί οι είκοσι πέντε άνδρες δεν ήταν οι ίδιοι με εκείνους τους είκοσι πέντε που είδαμε στην πόρτα του ναού, προσκυνώντας προς την ανατολή (κεφ. η΄. 16)· εκείνοι φαίνεται να ήταν ιερείς ή Λευίτες, γιατί ήταν μεταξύ της στοάς και του θυσιαστηρίου, αλλά αυτοί ήταν άρχοντες που κάθονταν στην πύλη του οίκου του Κυρίου, για να δικάζουν υποθέσεις (Ιερ. κστ΄. 10), και εδώ κατηγορούνται, όχι για διαφθορές στη λατρεία, αλλά για κακοδιοίκηση στην κυβέρνηση· δύο από αυτούς ονομάζονται, επειδή ήταν οι πιο δραστήριοι ηγέτες, και ίσως επειδή ο προφήτης τους γνώριζε, αν και απουσίαζε για μερικά χρόνια—Πελατίας και Ιααζανίας, όχι αυτός που αναφέρεται στο κεφ. η΄. 11, γιατί εκείνος ήταν γιος του Σαφάν, αυτός είναι γιος του Αζούρ. Μερικοί μας λένε ότι η Ιερουσαλήμ διαιρέθηκε σε είκοσι τέσσερις συνοικίες, και ότι αυτοί ήταν οι κυβερνήτες ή οι δημογέροντες εκείνων των συνοικιών, με τον δήμαρχο ή πρόεδρό τους. Τώρα παρατηρήστε, 1. Ο γενικός χαρακτήρας που δίνει ο Θεός για αυτούς τους άνδρες στον προφήτη (εδ. 2): 'Αυτοί είναι οι άνδρες που μηχανεύονται κακό· με πρόσχημα τη σύλληψη μέτρων για τη δημόσια ασφάλεια σκληραίνουν τον λαό στις αμαρτίες του, και αφαιρούν τον φόβο του για τις κρίσεις του Θεού με τις οποίες απειλούνται από τους προφήτες· έδωσαν πονηρή συμβουλή σε αυτή την πόλη, συμβουλεύοντάς τους να περιορίσουν και να σιγήσουν τους προφήτες, να επαναστατήσουν κατά του βασιλιά της Βαβυλώνας, και να αποφασίσουν να κρατήσουν την πόλη μέχρι την τελευταία ακρότητα.' Σημειώστε, Είναι κακό με έναν λαό όταν τα πράγματα που ανήκουν στην ειρήνη του είναι κρυμμένα από τα μάτια εκείνων που είναι εμπιστευμένοι με τις συμβουλές του. Και, όταν γίνεται κακό, ο Θεός γνωρίζει σε ποια πόρτα να το αποδώσει, και, την ημέρα της αποκάλυψης και της ανταπόδοσης, θα είναι σίγουρος να το αποδώσει στη σωστή πόρτα, και θα πει, Αυτοί είναι οι άνδρες που το μηχανεύτηκαν, αν και είναι μεγάλοι άνδρες, και περνούν για σοφούς άνδρες, και δεν πρέπει τώρα να αντιφωνηθούν ή να ελεγχθούν. 2. Η συγκεκριμένη κατηγορία που κατατέθηκε εναντίον τους ως απόδειξη αυτού του χαρακτήρα. Κατηγορούνται για λόγια που ειπώθηκαν στο συμβούλιό τους, τα οποία αυτός που στέκεται στη συνάθροιση των ισχυρών θα λάβει γνώση (εδ. 3)· είπαν προς αυτό το αποτέλεσμα, 'Δεν είναι κοντά· η καταστροφή της πόλης μας, που έχει απειληθεί τόσο συχνά από τους προφήτες, δεν είναι κοντά, όχι τόσο κοντά όσο μιλούν.' Είναι συνειδητοί στον εαυτό τους τέτοιας εχθρότητας προς τη μεταρρύθμιση που δεν μπορούν παρά να συμπεράνουν ότι θα έρθει τελικά· αλλά έχουν τέτοια γνώμη για την υπομονή του Θεού (αν και την έχουν κακομεταχειριστεί για πολύ) που είναι πρόθυμοι να ελπίζουν ότι δεν θα έρθει για πολύ καιρό ακόμα. Σημειώστε, Όπου ο Σατανάς δεν μπορεί να πείσει τους ανθρώπους να δουν την κρίση που έρχεται ως κάτι αμφίβολο και αβέβαιο, όμως κερδίζει τον σκοπό του πείθοντάς τους να τη δουν ως κάτι σε απόσταση, ώστε να χάνει τη δύναμή της: αν είναι σίγουρο, όμως δεν είναι κοντά· ενώ, στην αλήθεια, ο Κριτής στέκεται μπροστά στην πόρτα. Τώρα, αν η καταστροφή δεν είναι κοντά, συμπεραίνουν, Ας χτίσουμε σπίτια· ας υπολογίσουμε σε συνέχεια, γιατί αυτή η πόλη είναι ο λέβητας και εμείς είμαστε η σάρκα. Αυτό φαίνεται να είναι μια παροιμιώδης έκφραση, που δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο από αυτό, 'Είμαστε τόσο ασφαλείς σε αυτή την πόλη όσο η σάρκα σε ένα βραστό καζάνι· τα τείχη της πόλης θα είναι για εμάς σαν τείχη χαλκού, και δεν θα δεχθούν περισσότερη ζημιά από τους πολιορκητές γύρω της από ό,τι το καζάνι από τη φωτιά κάτω από αυτό. Εκείνοι που νομίζουν ότι θα μας βγάλουν με τη βία από την πόλη μας σε αιχμαλωσία θα βρουν ότι είναι τόσο επικίνδυνο όσο θα ήταν να βγάλουν τη σάρκα από ένα βραστό καζάνι με τα χέρια τους.' Αυτό φαίνεται να είναι το νόημά του, από την απάντηση που δίνει ο Θεός σε αυτό (εδ. 9): 'Θα σας βγάλω από το μέσο της πόλης, όπου νομίζετε ότι είστε ασφαλείς, και τότε θα φανεί (εδ. 11) ότι αυτό δεν είναι ο λέβητάς σας, ούτε εσείς η σάρκα.' Ίσως έχει μια συγκεκριμένη αναφορά στη σάρκα των ειρηνικών προσφορών, την οποία ήταν τόσο μεγάλο αδίκημα για τους ίδιους τους ιερείς να βγάλουν από τον λέβητα ενώ έβραζε (όπως βρίσκουμε Α΄ Σαμ. β΄. 13, 14), και τότε υπονοεί ότι ήταν πιο ασφαλείς επειδή η Ιερουσαλήμ ήταν η αγία πόλη, και θεωρούσαν τον εαυτό τους άγιο λαό σε αυτήν, που δεν έπρεπε να αγγιχθεί. Μερικοί νομίζουν ότι αυτό ήταν μια χλεύη κατά του Ιερεμία, ο οποίος σε ένα από τα πρώτα του οράματα είδε την Ιερουσαλήμ να αντιπροσωπεύεται από ένα βραστό καζάνι, Ιερ. α΄. 13. 'Τώρα,' λένε αυτοί, με τρόπο αστείου και χλευασμού, 'αν είναι βραστό καζάνι, εμείς είμαστε σαν τη σάρκα σε αυτό, και ποιος τολμά να μας αγγίξει;' Έτσι συνέχισαν να χλευάζουν τους αγγελιαφόρους του Κυρίου, ακόμα και ενώ υπέφεραν για αυτό· αλλά μην είστε χλευαστές, μήπως οι δεσμοί σας γίνουν ισχυροί. Εκείνες οι καρδιές είναι πράγματι που γίνονται πιο ασφαλείς από εκείνα τα λόγια του Θεού που σχεδιάστηκαν για προειδοποίηση σε αυτές. Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει τη μέθοδο που χρησιμοποιεί ο Θεός για να αφυπνίσει αυτούς τους ίδιους ηγέτες. ΙΙ. Η μέθοδος που λήφθηκε για να τους αφυπνίσει από την ασφάλειά τους. Κάποιος θα νόμιζε ότι οι προνοίες του Θεού που σχετίζονταν με αυτούς ήταν αρκετές για να τους ξαφνιάσουν· αλλά, για να τους βοηθήσουν να κατανοήσουν και να βελτιώσουν αυτές, ο λόγος του Θεού αποστέλλεται σε αυτούς για να τους δώσει προειδοποίηση (εδ. 4): Επομένως προφήτευσε εναντίον τους, και προσπάθησε να τους αποπλανήσεις· προφήτευσε, ω υιέ ανθρώπου! επάνω σε αυτά τα νεκρά και ξερά οστά. Σημειώστε, Η μεγαλύτερη καλοσύνη που μπορούν να κάνουν οι λειτουργοί σε ασφαλείς αμαρτωλούς είναι να κηρύξουν εναντίον τους, και να τους δείξουν τη δυστυχία και τον κίνδυνό τους, αν και είναι ποτέ τόσο απρόθυμοι να τα δουν. Τότε ενεργούμε περισσότερο για αυτούς όταν φαινόμαστε περισσότερο εναντίον τους. Αλλά ο προφήτης, όντας σε απώλεια τι να πει σε άνδρες που ήταν σκληρασμένοι στην αμαρτία, και που αψηφούσαν τις κρίσεις του Θεού, το Πνεύμα του Κυρίου έπεσε επάνω του, για να τον γεμίσει με δύναμη και θάρρος, και του είπε, Μίλα. Σημειώστε, Όταν οι αμαρτωλοί κολακεύουν τον εαυτό τους στην ίδια τους την καταστροφή είναι ώρα να μιλήσουν, και να τους πούνε ότι δεν θα έχουν ειρήνη αν συνεχίσουν. Οι λειτουργοί είναι μερικές φορές τόσο ντροπαλοί και δειλοί, και τόσο πολύ σε απώλεια, που πρέπει να ωθηθούν να μιλήσουν, και να μιλήσουν τολμηρά. Αλλά αυτός που διατάζει τον προφήτη να μιλήσει του δίνει οδηγίες τι να πει· και αυτός πρέπει να απευθυνθεί σε αυτούς ως τον οίκο του Ισραήλ (εδ. 5), γιατί όχι μόνο οι άρχοντες, αλλά όλος ο λαός, ενδιαφέρονταν να γνωρίσουν την αλήθεια της υπόθεσής τους, να γνωρίσουν το χειρότερο μέρος της. Είναι ο οίκος του Ισραήλ, και επομένως ο Θεός του Ισραήλ ενδιαφέρεται, με καλοσύνη προς αυτούς, να τους δώσει προειδοποίηση· και αυτοί ενδιαφέρονται από καθήκον προς αυτόν να λάβουν την προειδοποίηση. Και τι είναι αυτό που πρέπει να πει σε αυτούς στο όνομα του Θεού; 1. Ας γνωρίζουν ότι ο Θεός του ουρανού παρατηρεί τις μάταιες εμπιστοσύνες με τις οποίες υποστηρίζουν τον εαυτό τους (εδ. 5): 'Γνωρίζω τα πράγματα που έρχονται στο μυαλό σας ο καθένας από αυτά, τι μυστικούς λόγους έχετε για αυτές τις αποφάσεις, και τι στοχεύετε βάζοντας τόσο καλό πρόσωπο σε ένα θέμα που γνωρίζετε ότι είναι κακό.' Σημειώστε, Ο Θεός γνωρίζει τέλεια όχι μόνο τα πράγματα που βγαίνουν από το στόμα μας, αλλά τα πράγματα που έρχονται στο μυαλό μας, όχι μόνο όλα όσα λέμε, αλλά όλα όσα σκεφτόμαστε· ακόμα και εκείνες οι σκέψεις που ρίχνονται πιο ξαφνικά στο μυαλό μας, και που τόσο ξαφνικά γλιστρούν έξω από αυτά ξανά, ώστε εμείς οι ίδιοι είμαστε ελάχιστα ενήμεροι για αυτές, όμως ο Θεός τις γνωρίζει. Μας γνωρίζει καλύτερα από ό,τι γνωρίζουμε τον εαυτό μας· κατανοεί τις σκέψεις μας από μακριά. Η σκέψη αυτού πρέπει να μας υποχρεώσει να φυλάμε τις καρδιές μας με όλη την επιμέλεια, ώστε να μην έρχονται μάταιες σκέψεις σε αυτές ή να μένουν μέσα τους. 2. Ας γνωρίζουν ότι εκείνοι που συμβούλεψαν τον λαό να αντέξουν θα λογίζονταν ενώπιον του Θεού ως δολοφόνοι όλων όσων είχαν πέσει, ή θα έπεφταν ακόμα, στην Ιερουσαλήμ, από το ξίφος των Χαλδαίων· και εκείνοι που σκοτώθηκαν ήταν οι μόνοι που θα παρέμεναν στην πόλη, ως η σάρκα στον λέβητα. 'Έχετε πολλαπλασιάσει τους σκοτωμένους σας στην πόλη, όχι μόνο εκείνους που έχετε με το ξίφος της δικαιοσύνης άδικα θανατώσει υπό το πρόσχημα του νόμου, αλλά εκείνους που έχετε με την ισχυρογνωμοσύνη και την υπερηφάνειά σας άσοφα εκθέσει στο ξίφος του πολέμου, αν και σας είπαν οι προφήτες ότι σίγουρα θα πάτε από το χειρότερο. Έτσι εσείς, με το πεισματάρικο χιούμορ σας, γεμίσατε τους δρόμους της Ιερουσαλήμ με τους σκοτωμένους,' εδ. 6. Σημειώστε, Εκείνοι που είναι είτε άδικοι είτε απρόσεκτοι στην έναρξη ή τη διεξαγωγή πολέμου φέρνουν στον εαυτό τους πολύ από την ενοχή αίματος· και εκείνοι που σκοτώνονται στις μάχες ή τις πολιορκίες τις οποίες αυτοί, με μια τέτοια λογική ειρήνη όπως στόχευε ο πόλεμος, θα μπορούσαν να είχαν αποτρέψει, θα ονομαστούν οι σκοτωμένοι τους. Τώρα αυτοί οι σκοτωμένοι είναι η μόνη σάρκα που θα μείνει σε αυτόν τον λέβητα, εδ. 7. Δεν θα μείνει κανείς για να κρατήσει κατοχή της πόλης παρά μόνο εκείνοι που είναι θαμμένοι σε αυτήν. Δεν θα υπάρχουν κάτοικοι της Ιερουσαλήμ παρά οι κάτοικοι των τάφων εκεί, κανένας ελεύθερος της πόλης παρά οι ελεύθεροι μεταξύ των νεκρών. 3. Ας γνωρίζουν ότι, όσο απόρθητη και αν νόμιζαν ότι ήταν η πόλη τους, θα αναγκάζονταν να βγουν από αυτήν, είτε οδηγημένοι σε φυγή είτε συρμένοι σε αιχμαλωσία: Θα σας βγάλω έξω από το μέσο της, είτε θέλετε είτε όχι, εδ. 7, 9. Είχαν προκαλέσει τον Θεό να εγκαταλείψει την πόλη, και νόμιζαν ότι θα τα πήγαιναν καλά με τη δική τους πολιτική και δύναμη όταν αυτός είχε φύγει· αλλά ο Θεός θα τους κάνει να γνωρίσουν ότι δεν υπάρχει ειρήνη για εκείνους που έχουν αφήσει τον Θεό τους. Αν έχουν με τις αμαρτίες τους διώξει τον Θεό από τον οίκο του, αυτός θα διώξει σύντομα με τις κρίσεις του αυτούς από τον δικό τους· και θα βρεθεί ότι εκείνοι είναι λιγότερο ασφαλείς που είναι πιο ασφαλείς: 'Αυτή η πόλη δεν θα είναι ο λέβητάς σας, ούτε εσείς η σάρκα· δεν θα βράσετε μακριά σε αυτήν όπως υπόσχεστε στον εαυτό σας, και δεν θα πεθάνετε στη φωλιά σας· νομίζετε τον εαυτό σας ασφαλή στο μέσο αυτής, αλλά δεν θα είστε εκεί για πολύ.' 4. Ας γνωρίζουν ότι όταν ο Θεός τους έχει βγάλει από το μέσο της Ιερουσαλήμ θα τους καταδιώξει με τις κρίσεις του οπουδήποτε τους βρει, τις κρίσεις από τις οποίες νόμιζαν ότι θα προστατευτούν μένοντας κοντά στην Ιερουσαλήμ. Φοβούνταν το ξίφος αν έβγαιναν στους Χαλδαίους, και επομένως θα έμεναν στον λέβητά τους, αλλά, λέει ο Θεός, Θα φέρω ξίφος επάνω σας (εδ. 8) και θα πέσετε από το ξίφος, εδ. 10. Σημειώστε, Ο φόβος του πονηρού θα έρθει επάνω του. Και δεν υπάρχει φράγμα κατά των κρίσεων του Θεού όταν έρχονται με εντολή, όχι, ούτε σε τείχη χαλκού. Φοβούνταν να εμπιστευτούν στο έλεος των ξένων. 'Αλλά,' λέει ο Θεός, 'Θα σας παραδώσω στα χέρια ξένων, των οποίων τις αγανακτήσεις θα αισθανθείτε, αφού δεν ήσασταν πρόθυμοι να κείτεστε στο έλεός τους.' Δείτε Ιερ. λη΄. 17, 18. Νόμιζαν ότι θα ξέφευγαν από τις κρίσεις του Θεού, αλλά ο Θεός λέει ότι θα εκτελέσει κρίσεις επάνω τους· και ενώ αυτοί αποφάσισαν, αν έπρεπε να κριθούν, ότι αυτό θα γινόταν στην Ιερουσαλήμ, ο Θεός τους λέει (εδ. 10 και πάλι εδ. 11) ότι θα τους κρίνει στα σύνορα του Ισραήλ, το οποίο εκπληρώθηκε όταν ο Ναβουχοδονόσορ σκότωσε όλους τους ευγενείς της Ιουδαίας στη Ριβλά στη γη της Χαμάθ, στο ακρότατο σύνορο της γης της Χαναάν. Σημειώστε, Εκείνοι που έχουν ριζώσει τόσο βαθιά στον τόπο όπου ζουν δεν μπορούν να είναι σίγουροι ότι σε αυτόν τον τόπο θα πεθάνουν. 5. Ας γνωρίζουν ότι όλο αυτό είναι η δίκαιη τιμωρία της αμαρτίας τους, και η αποκάλυψη της δίκαιης κρίσης του Θεού εναντίον τους: Θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος, εδ. 10 και πάλι εδ. 12. Εκείνοι θα γίνουν να γνωρίσουν από το ξίφος του Κυρίου που δεν θα διδάσκονταν από τον λόγο του τι μίσος έχει για την αμαρτία, και τι φοβερό πράγμα είναι για αμετανόητους αμαρτωλούς να πέσουν στα χέρια του. Θα εκτελέσω κρίσεις, και τότε θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος, γιατί ο Κύριος είναι γνωστός από τις κρίσεις που εκτελεί επάνω σε εκείνους που δεν έχουν περπατήσει στα διατάγματά του. Με αυτό γίνεται γνωστό ότι έκανε τον νόμο, επειδή τιμωρεί την παράβασή του. Θα εκτελέσω κρίσεις μεταξύ σας (λέει ο Θεός) επειδή δεν έχετε εκτελέσει τις κρίσεις μου, εδ. 12. Σημειώστε, Η εκτέλεση των κρίσεων του στόματος του Θεού από εμάς, σε μια ομοιόμορφη σταθερή πορεία υπακοής στον νόμο του, είναι ο μόνος τρόπος για να αποτρέψουμε την εκτέλεση των κρίσεων του χεριού του επάνω μας στην καταστροφή και τη σύγχυσή μας. Με έναν τρόπο ή άλλο. Οι κρίσεις του Θεού θα εκτελεστούν· ο νόμος θα ισχύσει είτε στο πρόσταγμά του είτε στην ποινή του. Αν δεν δώσουμε τιμή στον Θεό εκτελώντας τις κρίσεις του όπως έχει διατάξει, αυτός θα πάρει τιμή επάνω μας εκτελώντας τις κρίσεις του όπως έχει απειλήσει· και έτσι θα γνωρίσουμε ότι αυτός είναι ο Κύριος, ο κυρίαρχος Κύριος όλων, που δεν θα χλευαστεί. Και παρατηρήστε, Όταν απέρριψαν τα διατάγματα του Θεού, και δεν περπάτησαν σε αυτά, έκαναν σύμφωνα με τα έθιμα των εθνών που ήταν γύρω τους, και εισήγαγαν στη λατρεία τους όλες τις ακάθαρτες, γελοίες και βάρβαρες χρήσεις τους. Όταν οι άνθρωποι αφήνουν τον καθιερωμένο κανόνα των θείων θεσμών, περιπλανώνται ατελείωτα. Δικαίως επομένως αυτό έγινε ο λόγος για τον οποίο έπρεπε να κρατήσουν τα διατάγματα του Θεού, ώστε να μην διαπράξουν τα απαίσια έθιμα των εθνών, Λευιτ. ιη΄. 30. Ο Χένρι στη συνέχεια στρέφεται στις ελεήμονες υποσχέσεις που δόθηκαν στους εξόριστους. 1. Ότι θα τους αναπληρώσει την έλλειψη του ναού και των προνομίων του (εδ. 16): Θα είμαι σε αυτούς ως μικρό αγιαστήριο, στις χώρες όπου θα έρθουν. Εκείνοι στην Ιερουσαλήμ έχουν τον ναό, αλλά χωρίς Θεό· εκείνοι στη Βαβυλώνα έχουν Θεό, αν και χωρίς τον ναό. (1.) Ο Θεός θα είναι αγιαστήριο σε αυτούς· δηλαδή, τόπος καταφυγίου· σε αυτόν θα φύγουν, και σε αυτόν θα είναι ασφαλείς, όπως ήταν αυτός που έπιασε τα κέρατα του θυσιαστηρίου. Ή, μάλλον, θα έχουν τέτοια κοινωνία με τον Θεό στη γη της αιχμαλωσίας τους όπως θεωρούνταν ότι μπορούσε να έχει πουθενά αλλού παρά μόνο στον ναό. Θα δουν εκεί τη δύναμη του Θεού και τη δόξα του, όπως συνήθιζαν να τα βλέπουν στο αγιαστήριο· θα έχουν τα σημεία της παρουσίας του Θεού μαζί τους, και η χάρη του στις καρδιές τους θα αγιάσει τις προσευχές και τις δοξολογίες τους, τόσο καλά όσο ποτέ το θυσιαστήριο αγίασε το δώρο, ώστε να ευαρεστήσουν τον Κύριο καλύτερα από ένα βόδι ή μοσχάρι. (2.) Θα είναι μικρό αγιαστήριο, όχι ορατό ή παρατηρούμενο από τους εχθρούς τους, που κοίταζαν με κακό και φθονερό μάτι εκείνο τον οίκο στην Ιερουσαλήμ που ήταν υψηλός και μεγάλος, Α΄ Βασ. θ΄. 8. Ήταν λίγοι και ταπεινοί, και ένα μικρό αγιαστήριο ήταν πιο κατάλληλο για αυτούς. Ο Θεός θεωρεί τη χαμηλή κατάσταση του λαού του, και προσαρμόζει τις εύνοιές του στις περιστάσεις τους. Παρατηρήστε τις συγκαταβάσεις της θείας χάριτος. Ο μεγάλος Θεός θα είναι στον λαό του μικρό αγιαστήριο. Σημειώστε, Εκείνοι που στερούνται το όφελος των δημόσιων διατάξεων, αν δεν είναι δικό τους λάθος, μπορεί να έχουν την έλλειψή τους άφθονα αναπληρωμένη στις άμεσες επικοινωνίες της θείας χάριτος και παρηγοριών.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα τονίζοντας την παρηγοριά που προσφέρεται στους απελπισμένους αιχμαλώτους. Η προφητεία σχεδιάστηκε για να υψώσει κάθε κοιλάδα καθώς και για να ταπεινώσει κάθε βουνό και λόφο (Ησ. μ΄. 4), και οι προφήτες έπρεπε να μιλήσουν όχι μόνο καταδίκη στους αυθάδεις και ασφαλείς, αλλά παρηγοριά στους περιφρονημένους και απελπισμένους που έτρεμαν στον λόγο του Θεού. Ο προφήτης Ιεζεκιήλ, έχοντας στο πρώτο μέρος αυτού του κεφαλαίου λάβει οδηγίες για την αφυπνίση εκείνων που ήταν άνετοι στη Σιών, είναι σε αυτούς τους στίχους εφοδιασμένος με παρηγορητικά λόγια για εκείνους που πενθούσαν στη Βαβυλώνα και δίπλα στους ποταμούς εκεί κάθονταν κλαίγοντας όταν θυμούνταν τη Σιών. Παρατηρήστε,
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί να προσκολλώμαι σε μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας όπως οι άρχοντες στην Ιερουσαλήμ; Πώς η υπόσχεση του Θεού να είναι αγιαστήριο για τους διεσπαρμένους με ενθαρρύνει σήμερα; Σε ποια περιοχή της ζωής μου χρειάζομαι ο Κύριος να αντικαταστήσει μια πέτρινη καρδιά με καρδιά σάρκας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ ἀφαίρεσον πᾶσαν ψευδῆ πεποίθησιν, ἥτις θὰ μᾶς ἐμπόδιζε νὰ τρέμωμεν εἰς τὰς προειδοποιήσεις Σου. Σύναξον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς τόπου ἐξορίας καὶ ἔσο τὸ καταφύγιόν μας ὅπου καὶ ἂν εὑρισκόμεθα. Δὸς ἡμῖν μίαν καρδίαν καὶ πνεῦμα καινόν, ἵνα περιπατῶμεν ἐν τοῖς προστάγμασί Σου καὶ ἀνήκωμεν ὁλοκληρωτικῶς εἰς Σέ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ χλευάζωμεν τὴν μακροθυμίαν Σου καὶ χάρισον ἡμῖν τὴν ταπεινοφροσύνην νὰ δεχώμεθα ἀμφότερα τὰς κρίσεις Σου καὶ τὰ ἐλέη Σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →