← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιον 4-6 — με τον Συμεών

Δευτερονόμιο 4-6Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις σελίδες των Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών η Εκκλησία καλείται να παραμείνει στις λέξεις του Μωυσή στο Δευτερονόμιον και να τις δεχθεί ως ζωντανή διδασκαλία για τον λαό του Θεού. Η μέθοδος του Συμεών είναι ταυτόχρονα ακριβής και ποιμαντική, ανιχνεύοντας κάθε προνόμιο στον σωστό του σκοπό στην αγία υπακοή. Η πραγματεία του για τα κεφάλαια τέσσερα έως έξι επομένως υπηρετεί τόσο ως έκθεση όσο και ως πρόσκληση, οδηγώντας τον αναγνώστη από το θαύμα της θείας εγγύτητας στην σταθερή τήρηση της καρδιάς. Στρεφόμαστε σε αυτούς τους λόγους σήμερα με την ίδια επιθυμία που ενέπνευσε τον συγγραφέα τους: ότι τα διατάγματα του Κυρίου μπορεί να θυμούνται και να διδάσκονται σε κάθε γενιά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στα ορισμένα κεφάλαια, διαβάζοντάς τα αργά και με τη συνείδηση ότι πρώτα ειπώθηκαν σε έναν λαό ήδη λυτρωμένο. Καθώς ακούγονται οι λέξεις, ζητούμε από το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει την κατανόησή μας, ώστε τα ελεημοσύνες που επαναλαμβάνονται να αφυπνίσουν ευγνωμοσύνη και οι εντολές να γίνουν δεκτές ως η ίδια η οδός της ζωής.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών ανοίγει θέτοντας το ίδιο το κείμενο. Στίχοι 7-9. ΟΜΙΛΙΑ: 190 Η ΣΟΒΑΡΗ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΜΩΥΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΣΡΑΗΛ Δευτερονόμιον 4:7-9 . Ποιο έθνος υπάρχει τόσο μεγάλο, που να έχει Θεό τόσο κοντά του, όσο ο Κύριος ο Θεός μας σε όλα όσα τον επικαλούμαστε; Και ποιο έθνος υπάρχει τόσο μεγάλο, που να έχει διατάγματα και κρίσεις τόσο δίκαια, όσο όλος αυτός ο νόμος, τον οποίο θέτω ενώπιόν σας σήμερα; Μόνο πρόσεχε τον εαυτό σου, και φύλαγε την ψυχή σου επιμελώς, μήπως λησμονήσεις τα πράγματα που είδαν τα μάτια σου, και μήπως απομακρυνθούν από την καρδιά σου όλες τις ημέρες της ζωής σου· αλλά δίδαξέ τα στους γιους σου, και στους γιους των γιων σου. Η πρακτική θρησκεία, αν και εγκρίνεται θεωρητικά, δεν θαυμάζεται πάντα όταν εκτίθεται ενώπιόν μας. Στη συνέχεια αναπτύσσει την εγγύτητα προς τον Θεό που δόθηκε υπό την πρώην διαθήκη. Τα ιδιαίτερα προνόμια του ιουδαϊκού έθνους— Αναμφίβολα προήχθησαν πάνω από όλα τα έθνη της γης· όπως και σε άλλα πράγματα, έτσι ιδιαίτερα, 1. Στην εγγύτητά τους προς τον Θεό— [Ο Μωυσής είχε απολαύσει τέτοια πρόσβαση στον Θεό όσο κανείς άλλος δεν είχε ποτέ: και «συνομιλούσε μαζί του πρόσωπο με πρόσωπο, όπως ένας άνθρωπος συνομιλεί με τον φίλο του [Σημείωση: Έξοδος 33:11 .]». Εκείνη η γενιά στην οποία διακονούσε, είχε δει σε πολλές περιπτώσεις την αποτελεσματικότητα των μεσιτειών του, και επομένως μπορούσε να εκτιμήσει τη δύναμη αυτής της παρατήρησης στο κείμενο, «Ποιο έθνος υπάρχει που έχει Θεό τόσο κοντά του, όσο ο Κύριος ο Θεός μας σε όλα όσα τον επικαλούμαστε;» Ούτε αυτό το προνόμιο επρόκειτο να περιοριστεί στον Μωυσή: ο αρχιερέας ήταν εφοδιασμένος με εφώδ και θώρακα, με τα οποία επρόκειτο να ερωτά τον Θεό σε κάθε δυσκολία, και να λαμβάνει απαντήσεις από αυτόν. Έπειτα αντιπαραβάλλει αυτή την πρόσβαση με την ακόμη μεγαλύτερη ελευθερία που τώρα δόθηκε στην Εκκλησία. Κανείς τώρα δεν μπορεί να ελπίζει σε τέτοιες ειδικές οδηγίες όπως αυτές που δόθηκαν από το Ουρίμ και Θουμμίμ. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτός ο τρόπος εξακρίβωσης του θελήματος του Θεού ήταν αναγκαστικά περιορισμένος σε λίγους: δεν ήταν δυνατό για κάθε πρόσωπο να πηγαίνει στον αρχιερέα, και να λαμβάνει τη μεσιτεία του προς τον Θεό σε κάθε θέμα που μπορεί να απαιτούσε φως: αυτή η ελευθερία μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από λίγους, και μόνο σε περιπτώσεις μεγάλης δημόσιας σημασίας. Αλλά η πρόσβασή μας προς τον Θεό είναι απεριόριστη: κάθε πρόσωπο, πάντα, σε κάθε τόπο, σε κάθε περίσταση, μπορεί να έρχεται στον Θεό, χωρίς την παρέμβαση ενός συνανθρώπου: σε αυτό το σημείο κάθε τέκνο του Θεού είναι ισάξιο με τον ίδιο τον αρχιερέα, ή μάλλον, ανυψώνεται σε κατάσταση πολύ ανώτερη από αυτόν, ανάλογα με το ότι μια πνευματική προσέγγιση είναι πιο κοντινή από τη σωματική, και μια άμεση πρόσβαση είναι πιο κοντινή από εκείνη που γίνεται μέσω του εφώδ και του θώρακα. Πιέζει το επακόλουθο καθήκον της επιμελούς μνήμης. Τα ίδια τα γεγονότα πράγματι μπορούν εύκολα να διατηρηθούν στο μυαλό μας· αλλά μια δέουσα αίσθηση της καλοσύνης που εκφράζεται σε αυτά, και των υποχρεώσεων που επιβάλλονται από αυτά, δεν διατηρείται εύκολα στην ψυχή. Το μικρότερο ασήμαντο είναι αρκετό για να μας αποσπάσει από ουράνιες θεωρήσεις, και να απασχολήσει εκείνες τις στοργές, που πρέπει να είναι αποκλειστικά στερεωμένες στον Θεό. Γι' αυτό ο Μωυσής πρόσταξε τον λαό «να προσέχουν, μήπως τα πράγματα που είχαν δει απομακρυνθούν από την καρδιά τους [Σημείωση: Βλέπε επίσης Εβραίους 2:1 .]». Τι λοιπόν πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να αποφεύγουμε τα πράγματα που θα αποδυνάμωναν την αίσθησή μας για τις ελεημοσύνες του Θεού προς εμάς· και να αφθονούμε σε εκείνες τις ασκήσεις που θα διατηρήσουν ζωντανή την αίσθησή τους στις καρδιές μας. Οι κοσμικές φροντίδες, οι κοσμικές απολαύσεις, η κοσμική συντροφιά, πρέπει όλες να θεωρούνται από εμάς με θεοσεβή φόβο και ζήλεια, μήπως «πνίξουν τον σπόρο» που βλαστάνει στις καρδιές μας, και μας εμποδίσουν να «φέρουμε καρπό εις τελείωσιν».
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Τέλος ο Συμεών προτρέπει τη μετάδοση αυτών των ελεημοσυνών σε εκείνους που έρχονται μετά. Ας συνηθίσουμε λοιπόν να μένουμε σε αυτά ως το πιο ευχάριστο από όλα τα θέματα [Σημείωση: Δευτερονόμιον 11:18-20 .], και «να θεωρούμε ότι τόσο ο χρόνος όσο και τα χρήματά μας δαπανώνται καλά στην προώθηση της γνώσης τους στον κόσμο».
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχω επιτρέψει στη μνήμη των ελεημοσυνών του Θεού να ατονήσει, και ποια απλή πράξη ανάμνησης μπορεί να την αποκαταστήσει σήμερα; Με ποιους τρόπους διδάσκω την επόμενη γενιά τις μεγάλες πράξεις της λύτρωσης που αγκυρώνουν την ελπίδα μας; Πώς θα τακτοποιήσω τις ιδιωτικές μου προσευχές ώστε τα προνόμια του Ευαγγελίου να διατηρούνται φρέσκα στην καρδιά;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που έχεις πλησιάσει τόσο κοντά στον λαό σου στον λόγο του Υιού σου, δώσε μας χάρη να κρατούμε τις ελεημοσύνες σου πάντα ενώπιον των οφθαλμών μας. Φύλαξέ μας από τη λήθη που ψύχει την καρδιά και από την αμέλεια που παρακρατά την αλήθεια σου από εκείνους που ακολουθούν. Ας διεγείρει η πρόσβαση που απολαμβάνουμε μέσω του Χριστού Ιησού σε άγια ζωή, και ας παραδοθεί ο ήχος του Ευαγγελίου με χαρά από γενιά σε γενιά. Ενίσχυσε, σε παρακαλούμε, τα νοικοκυριά της Εκκλησίας σου, ώστε γονείς και τέκνα μαζί να περπατούν άξια της υψηλής κλήσεως με την οποία κλήθηκαν· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →