Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Αγωνίσου να Εισέλθεις: Η Μετάνοια και η Στενή Πύλη
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Λουκάς 13 είναι κεφάλαιο επείγουσας ανάγκης και ελέους ενωμένων. «Εάν δεν μετανοήσετε, θα απολεσθείτε όλοι ομοίως», προειδοποιεί ο Κύριος — και έπειτα διηγείται για μια άκαρπη συκιά που της δόθηκε ένας ακόμη χρόνος από την υπομονή του αμπελουργού. «Αγωνίζεσθε να εισέλθετε διά της στενής πύλης», λέγει· και για την πόλη που σκοτώνει τους προφήτες της θρηνεί, «πόσες φορές θέλησα να συναθροίσω τα τέκνα σου». Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας το ερμηνεύει όλο ως μακροθυμία του Θεού: η θύρα είναι στενή, αλλά στέκει ανοιχτή, και ο Κύριος σκάβει και ποτίζει την άκαρπη συκιά μία ακόμη εποχή πριν τεθεί το τσεκούρι.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε τον Λουκά 13 — την πρόσκληση σε μετάνοια μήπως απολεσθείς· την άκαρπη συκιά που δόθηκε ένας ακόμη χρόνος· την θεραπεία της κυρτής γυναίκας το Σάββατο· τον κόκκο σινάπεως και την ζύμη· την στενή θύρα και «αγωνίζεσθε να εισέλθετε»· και τον θρήνο του Κυρίου για την Ιερουσαλήμ. Κράτα ενωμένη την προειδοποίηση και την υπομονή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κύριλλος ερμηνεύει την άκαρπη συκιά ως τον Ισραήλ υπό την μακρά υπομονή του Θεού, και τον αμπελουργό που ικετεύει για έναν ακόμη χρόνο ως τον ίδιο τον Χριστό, τον Συνήγορό μας:
Λαμβάνει λοιπόν, όπως είπα, την συκιά που λέγεται στην παραβολή ως τύπο της Ιουδαϊκής συναγωγής, δηλαδή των Ισραηλιτών. Η όλη παραβολή στρέφεται σε μια ικεσία για χρόνο, και ο Κύριλλος ακούει σε αυτήν την φωνή του Μεσίτη:
Ας θεωρηθεί λοιπόν ότι είναι ο Συνήγορος υπέρ ημών. Ωστόσο η υπομονή που περιμένει δεν είναι χαλαρότητα· η θύρα στην οποία προσκαλούμαστε να αγωνισθούμε για να περάσουμε είναι πραγματικά στενή —
η θύρα είναι στενή, δι’ ης εισέρχεται τις εις την ζωήν— απαιτώντας και πίστη και άγιο βίο:
Όστις λοιπόν θέλει να εισέλθη πρέπει εξ ανάγκης πρώτον προ πάντων να κατέχη ορθήν και αδιάφθορον πίστιν· και, δεύτερον, άσπιλον ηθικήν, εν η ουδεμία δυνατότης μέμψεως, κατά το μέτρον της ανθρωπίνης δικαιοσύνης.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Για την Ιερουσαλήμ ο Κύριος θρηνεί, και ο Κύριλλος ακούει σε αυτόν τον θρήνο όλη την ιστορία μιας απορριφθείσης αγάπης — ο Μωυσής, ο νόμος, οι προφήτες, η προστατευτική πτέρυγα της χάριτος, όλα απορριφθέντα:
Διότι εδίδαξεν αυτούς διά του σοφωτάτου Μωυσέως, και διέταξεν εις αυτούς τον νόμον να κατευθύνη αυτούς εις την διαγωγήν των, και να είναι άρχων και οδηγός εις τον βίον άξιον θαυμασμού, και ο οποίος αν και ήτο ακόμη εν σκιαίς, εν τούτοις κατείχε τον τύπον της αληθινής λατρείας· Ενουθέτησεν αυτούς διά των αγίων προφητών· Ηθέλησεν να τους έχη υπό τας πτέρυγας αυτού, υπό την προστασίαν, δηλαδή, της δυνάμεως αυτού· αλλά απώλεσαν ευλογίας ούτω πολυτίμους διά του να είναι κακοδιατεθειμένοι και αχάριστοι, και περιφρονηταί. Η τραγωδία της Ιερουσαλήμ δεν είναι ότι ο Θεός δεν συνήγαγε, αλλά ότι «ήθελε» και αυτοί «δεν ήθελον». Η στενή θύρα, ο υπομονετικός αμπελουργός, η προστατευτική πτέρυγα — όλα είναι ανοιχτά· το μόνο που μπορεί να τα κλείσει είναι καρδιά που αρνείται.
Απαντήστε
Απόκριση
Δύο κίνδυνοι κάθονται εκατέρωθεν αυτού του κεφαλαίου, και ο Κύριλλος σε βοηθεί να αποφύγεις και τους δύο. Ο πρώτος είναι η προληπτική αυθάδεια — να θεωρείς την υπομονή του Θεού ως άδεια να παραμείνης άκαρπος. Ο αμπελουργός σου αγόρασε «έναν ακόμη χρόνο», όχι για πάντα· το τσεκούρι είναι πραγματικό. Ο δεύτερος είναι η απόγνωση — να νομίζεις ότι η θύρα είναι υπερβολικά στενή για να εισέλθης. Ο Κύριλλος λέγει τι απαιτεί: «ορθήν και αδιάφθορον πίστιν» και «άσπιλον ηθικήν» — υψηλά, ναι, αλλά ο ίδιος Συνήγορος που ικετεύει για την συκιά σκάβει γύρω σου και σε τρέφει για να σε κάμη καρποφόρο. Οι θλιβερότερες λέξεις στο κεφάλαιο είναι «δεν ηθέλατε». Ό,τι ο Κύριος προσπαθεί από καιρό να συναθροίση εντός σου υπό την πτέρυγά του, μη γίνης αυτός που αρνείται. Αγωνίσου να εισέλθης, ενώ η θύρα ακόμη στέκει ανοιχτή.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού Χριστέ, υπομονετικέ αμπελουργέ και Συνήγορε των ψυχών ημών: Εφείσθης εμού άλλης εποχής αν και έφερα τόσον ολίγον καρπόν — σκάψον γύρω μου, θρέψον με, και κάμε με καρποφόρον προτού τεθή το τσεκούρι εις την ρίζαν. Δός μοι την ορθήν πίστιν και τον άσπιλον βίον δι’ ων η στενή θύρα εισέρχεται, και μη με αφήσης να αυθαδιάσω επί της υπομονής σου ούτε να απελπισθώ επί του ελέους σου. Συ που επεθύμησας να συναθροίσης τα τέκνα της Ιερουσαλήμ ως όρνις τας νεοσσάς αυτής, συναθροίσον με υπό την πτέρυγά σου, και μη με αφήσης ποτέ να αποκριθώ εις την αγάπην σου με «δεν ηθέλησα». Διότι εις Σε, μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, ανήκει η δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →