Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 51-52 — με τον Σπέρτζον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο Θησαυροφυλάκιο του Δαβίδ του Καρόλου Σπέρτζον ανακαλύπτουμε πλούσιο ερμηνευτικό φως σε δύο από τους πιο διεισδυτικούς ψαλμούς του Δαβίδ. Αυτά τα κεφάλαια κινούνται από τα βάθη της προσωπικής μετάνοιας στην έκθεση της κακόβουλης καυχησιολογίας, ενώ κατευθύνουν την καρδιά στο σταθερό έλεος και την αγαθότητα του Θεού. Τα σχόλια του Σπέρτζον μας καθοδηγούν να δεχθούμε αυτά τα αρχαία τραγούδια ως ζωντανά λόγια για την εκκλησία σήμερα, διεγείροντας τόσο τη συντριβή όσο και την εμπιστοσύνη στον Κύριο που συγχωρεί και διαφυλάττει τον λαό του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ανοίξουμε τώρα τις Βίβλους μας και ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 51 και 52 δυνατά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να αφυπνίσει την ίδια συντριβή και εμπιστοσύνη που κίνησε τον ψαλμωδό. Ακούστε τις ειλικρινείς ομολογίες αμαρτίας και τις τολμηρές διακηρύξεις του θείου ελέους που χαρακτηρίζουν αυτά τα ιερά τραγούδια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σπέρτζον ανοίγει τη μελέτη του Ψαλμού 51 επιβεβαιώνοντας την καταλληλότητά του τόσο για ιδιωτική όσο και για δημόσια λατρεία.
Εισαγωγή. Τίτλος. Προς τον Αρχιμουσικό. Επομένως δεν γράφτηκε μόνο για ιδιωτικό στοχασμό, αλλά για τη δημόσια υπηρεσία του ύμνου. Κατάλληλος για τη μοναξιά της ατομικής μετάνοιας, αυτός ο απαράμιλλος Ψαλμός είναι εξίσου καλά προσαρμοσμένος για μια σύναξη των πτωχών κατά το πνεύμα. Ψαλμός του Δαβίδ. Είναι θαύμα, αλλά παρ' όλα αυτά γεγονός, ότι βρέθηκαν συγγραφείς να αρνηθούν την πατρότητα του Δαβίδ σε αυτόν τον Ψαλμό, αλλά οι αντιρρήσεις τους είναι επιπόλαιες, ο Ψαλμός είναι όλος Δαβιδικός. Θα ήταν πολύ ευκολότερο να μιμηθεί κανείς τον Μίλτον, τον Σαίξπηρ ή τον Τέννυσον, παρά τον Δαβίδ. Το ύφος του είναι εντελώς sui generis, και διακρίνεται τόσο εύκολα όσο η πινελιά του Ραφαήλ ή ο χρωματισμός του Ρούμπενς. «Όταν ο Νάθαν ο προφήτης ήλθε σε αυτόν, αφού είχε εισέλθει στη Βηρσαβεέ.» Όταν το θείο μήνυμα είχε αφυπνίσει τη νυσταγμένη συνείδησή του και τον έκανε να δει το μέγεθος της ενοχής του, έγραψε αυτόν τον Ψαλμό.Στη συνέχεια στρέφεται στην αρχική κραυγή για έλεος στον πρώτο στίχο.
Στίχος 3. Στ. 1. Ελέησόν με, Θεέ. Επικαλείται αμέσως το έλεος του Θεού, ακόμη και πριν αναφέρει την αμαρτία του. Η θέα του ελέους είναι καλή για μάτια που είναι πληγωμένα από μετανοητικά δάκρυα. Η συγχώρηση της αμαρτίας πρέπει πάντοτε να είναι πράξη καθαρού ελέους, και γι' αυτό στην ιδιότητα αυτή πετά ο αφυπνισμένος αμαρτωλός. «Κατά το έλεός σου.» Ενέργησε, Κύριε, όπως ο εαυτός σου· δώσε έλεος όπως το έλεός σου. Δείξε έλεος τέτοιο που να ταιριάζει με τη χάρη σου. «Μεγάλε Θεέ, η φύση σου δεν έχει όριο: Έτσι ας βρεθεί η συγχωρητική σου αγάπη.» Τι εκλεκτή λέξη είναι αυτή της αγγλικής μας εκδοχής, μια σπάνια σύνθεση από πολύτιμα πράγματα: αγάπη και καλοσύνη γλυκά αναμεμειγμένες σε μία — «lovingkindness.» Κατά το πλήθος των τρυφερών ελέων σου. Ας έλθουν σε μένα οι πιο αγαπητικές σου συμπονίες, και κάνε τις συγχωρήσεις σου τέτοιες που αυτές θα υπέβαλλαν. Αποκάλυψε όλες τις πιο ήπιες ιδιότητές σου στην περίπτωσή μου, όχι μόνο στην ουσία τους αλλά και στην αφθονία τους.Προχωρώντας στον Ψαλμό 52, ο Σπέρτζον εισάγει το πλαίσιο της προδοσίας του Δωήκ.
Εισαγωγή. Τίτλος. Προς τον Αρχιμουσικό. Ακόμη και σύντομοι Ψαλμοί, αν καταγράφουν μόνο ένα παράδειγμα της αγαθότητας του Κυρίου, και ελέγχουν μόνο σύντομα την υπερηφάνεια του ανθρώπου, είναι άξιοι της καλύτερης μουσικής μας. Όταν βλέπουμε ότι κάθε Ψαλμός είναι αφιερωμένος «στον αρχιμουσικό», αυτό πρέπει να μας κάνει να εκτιμούμε την ψαλμωδία μας, και να μας απαγορεύει να υμνούμε τον Κύριο αμελώς. Μασχίλ. Διδακτικός. Ακόμη και η κακία ενός Δωήκ μπορεί να προσφέρει διδασκαλία σε έναν Δαβίδ. Ψαλμός του Δαβίδ. Ήταν ο κύριος στόχος του σκυλίσιου μίσους του Δωήκ, και επομένως το πιο κατάλληλο πρόσωπο για να αντλήσει από το περιστατικό το μάθημα που κρυβόταν μέσα του. Όταν ο Δωήκ ο Εδωμίτης ήλθε και είπε στον Σαούλ, και του λέγει, Ο Δαβίδ ήλθε στον οίκο του Αχιμέλεχ. Με αυτή την απατηλή καταγγελία, προκάλεσε τον θάνατο όλων των ιερέων στη Νοβ: αν και ήταν έγκλημα να βοηθήσουν τον Δαβίδ ως επαναστάτη, δεν ήταν κατά την πρόθεση και τη γνώση τους ένοχοι του σφάλματος.Στη συνέχεια προχωρεί στην ερμηνεία του πρώτου στίχου, αντιπαραβάλλοντας την ανθρώπινη καύχηση με τη θεία αγαθότητα.
Στίχος 2. Στ. 1. Γιατί καυχάσαι εις κακίαν, ισχυρέ άνθρωπε; Ο Δωήκ είχε μικρή ύλη για καύχηση στο ότι προκάλεσε τη σφαγή μιας ομάδας ανυπεράσπιστων ιερέων. Ισχυρός άνθρωπος πράγματι να σκοτώνει άνδρες που δεν άγγιξαν ποτέ σπαθί! Έπρεπε να ντρέπεται για τη δειλία του. Δεν είχε χώρο για αγαλλίαση! Τιμητικοί τίτλοι δεν είναι παρά ειρωνεία όπου ο φορέας είναι ταπεινός και σκληρός. Αν ο Δαβίδ αναφερόταν στον Σαούλ, εννοούσε με αυτά τα λόγια με οίκτο να πει, «Πώς μπορεί ένας από τη φύση του προορισμένος για ευγενέστερες πράξεις, να κατέλθει σε τόσο χαμηλό επίπεδο ώστε να βρει θέμα για καύχηση σε μια σφαγή τόσο άκαρδη και κακόβουλη;» Η αγαθότητα του Θεού διαρκεί συνεχώς. Μια όμορφη αντίθεση. Η οργή του τυράννου δεν μπορεί να στεγνώσει το αιώνιο ρεύμα του θείου ελέους. Αν οι ιερείς σφαγιαστούν, ο Δεσπότης τους ζει. Αν ο Δωήκ θριαμβεύει για λίγο, ο Κύριος θα τον ξεπεράσει, και θα διορθώσει τα αδικήματα που αυτός έκανε.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σπέρτζον πιέζει την ικεσία να εξαλείψει τις παραβάσεις με το πλήθος των ελέων.
Στίχος 4. Αναρίθμητες υπήρξαν οι πράξεις της αγαθότητάς σου, και απέραντη είναι η χάρη σου· ας γίνω αντικείμενο του απείρου ελέους σου, και επανάλαβέ το όλο σε μένα. Κάνε την μία μου περίπτωση περίληψη όλων των τρυφερών ελέων σου. Με κάθε έργο χάριτος προς άλλους αισθάνομαι ενθαρρυμένος, και σε παρακαλώ άσε με να προσθέσω ένα ακόμη και ακόμη μεγαλύτερο, στο δικό μου πρόσωπο, στον μακρύ κατάλογο των συμπονιών σου. Εξάλειψε τις παραβάσεις μου. Οι αποστασίες μου, οι υπερβολές μου, είναι όλες καταγεγραμμένες εναντίον μου· αλλά, Κύριε, σβήσε τις γραμμές. Τράβηξε την πένα σου μέσα από το μητρώο. Εξαφάνισε την καταγραφή, αν και τώρα φαίνεται χαραγμένη στον βράχο για πάντα· πολλές πινελιές του ελέους σου μπορεί να χρειαστούν, για να κόψουν τη βαθιά επιγραφή, αλλά τότε έχεις πλήθος ελέων, και γι' αυτό, σε ικετεύω, σβήσε τις αμαρτίες μου.Τέλος, καταλήγει σημειώνοντας πώς η διαρκής αγαθότητα του Θεού πρέπει να μετριάζει τις υπερήφανες αγαλλιάσεις των ασεβών.
Στίχος 3. Αυτό πρέπει να τροποποιήσει τις υπερήφανες αγαλλιάσεις των ασεβών, διότι τελικά, ενώ ο Κύριος ζει, η ανομία έχει λίγη αιτία να υψώνεται.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού βίωσες πιο πρόσφατα την ανάγκη για τα τρυφερά ελέη του Θεού να εξαλείψουν τις παραβάσεις σου; Πώς η αντίθεση μεταξύ της παροδικής ανθρώπινης δύναμης και της συνεχούς αγαθότητας του Κυρίου αναδιαμορφώνει την άποψή σου για τις παρούσες δυσκολίες; Με ποιους τρόπους μπορεί αυτοί οι ψαλμοί να σε οδηγήσουν σε βαθύτερη μετάνοια και τολμηρότερο αίνο στην συγκεντρωμένη εκκλησία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, ἐρχόμεθα ἐνώπιόν σου ἐν τῷ πνεύματι τοῦ Ψαλμοῦ 51, ἱκετεύοντες τὸ ἔλεος τὸ ἐξαλείφον τὰς παραβάσεις ἡμῶν καὶ δημιουργοῦν ἐν ἡμῖν καθαρὰς καρδίας διὰ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Υἱοῦ σου. Δώρησαι ἡμῖν ὀφθαλμοὺς ὥστε νὰ βλέπωμεν τὴν ἀμετάβλητόν σου ἀγάπην διαρκοῦσαν ἀκόμη καὶ ὅταν τὸ κακὸν φαίνεται νὰ θριαμβεύῃ, καὶ ἐνέργησον ἐν ἡμῖν ἀληθινὴν μετάνοιαν ἡ ὁποία στηρίζεται πλήρως ἐπὶ τοῦ τετελεσμένου ἔργου τοῦ Χριστοῦ. Μόρφωσον ἡμᾶς εἰς λαὸν χαρακτηριζόμενον ἀπὸ ταπεινοφροσύνην ἐνώπιόν σου καὶ πεποιθημένην ἐλπίδα εἰς τὴν ἀνέκλειπτόν σου χάριν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →