Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 17-18 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο του Άλμπερτ Μπάρνς ανοίγουμε το σημερινό μάθημα με τις Σημειώσεις του στην Αγία Γραφή για τους Ψαλμούς 17–18. Αυτά τα κεφάλαια παρουσιάζουν τις θερμές προσευχές του Δαβίδ εν μέσω θανάσιμης αντίθεσης και την εμπιστοσύνη του στην απελευθέρωση από τον Κύριο. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί στίχο προς στίχο δείχνοντας πώς ο ψαλμωδός επικαλείται τη θεία δικαιοσύνη ενώ αρνείται να ανταποδώσει. Η προσεκτική έκθεσή του μας βοηθά να δούμε τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και τις διαχρονικές πνευματικές αρχές. Καθώς ακούμε είθε ο ίδιος Θεός που άκουσε τον Δαβίδ να ακούσει τις δικές μας κραυγές και να ενισχύσει την ελπίδα μας στη μέλλουσα ζωή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευλάβεια ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 17 και 18 δυνατά. Ακούστε τον ειλικρινή τόνο ενός ανθρώπου που περιβάλλεται από εχθρούς αλλά είναι βέβαιος ότι ο Κύριος θα δικαιώσει τον δίκαιο. Σημειώστε τη μετάβαση από την επείγουσα ικεσία στον θριαμβευτικό ύμνο. Επιτρέψτε στο Πνεύμα να εφαρμόσει αυτά τα αρχαία λόγια στις παρούσες δοκιμασίες σας και να εμβαθύνει την πεποίθησή σας ότι το δεξί χέρι του Θεού εξακολουθεί να σώζει εκείνους που εμπιστεύονται Αυτόν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά θέτοντας το ιστορικό και πνευματικό πλαίσιο του ψαλμού.
Εισαγωγή. Αυτός ο ψαλμός τιτλοφορείται «Προσευχή του Δαβίδ». Από ποιον προστέθηκε ο τίτλος δεν είναι γνωστό αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία για την καταλληλότητά του. Είναι καθ' όλη τη διάρκεια μια προσευχή - θερμή ειλικρινής πιστή. Προφανώς εκφωνήθηκε ενόψει κινδύνου - κινδύνου που προέκυπτε από τον αριθμό και τα σχέδια των εχθρών του αλλά για ποια συγκεκριμένη περίσταση συντέθηκε δεν μπορεί τώρα να προσδιοριστεί. Υπήρχαν πολλές περιστάσεις στη ζωή του Δαβίδ για την εκφορά μιας τέτοιας προσευχής και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στους κινδύνους που τον περιέβαλλαν τόσο συχνά συχνά έχυνε τέτοιες θερμές και ειλικρινείς εκκλήσεις προς τον Θεό για βοήθεια. «Ποιοι» ήταν οι εχθροί που αναφέρονται δεν μπορεί τώρα να εξακριβωθεί.Στη συνέχεια στρέφεται απευθείας στην αρχική ικεσία για δικαιοσύνη.
Στίχος 1. Άκουσε το δίκαιο - Στο περιθώριο όπως στα εβραϊκά «δικαιοσύνη». Η προσευχή είναι να λάβει υπόψη ο Θεός αυτό που ήταν «σωστό» στην περίπτωση ή να δικαιώσει τον ψαλμωδό από αυτό που ήταν λάθος. Είναι η έκφραση της βέβαιης πεποίθησής του ακόμη και ενώπιον του Θεού ότι η υπόθεσή του ήταν δίκαιη και ότι ζητούσε μόνο αυτό που θα ήταν συνεπές για έναν «δίκαιο» Θεό να κάνει. Μπορούμε να προσφέρουμε μια αποδεκτή προσευχή μόνο όταν είμαστε βέβαιοι ότι θα ήταν σωστό για τον Θεό να την απαντήσει ή ότι θα ήταν συνεπές με την τέλεια και αιώνια δικαιοσύνη να χορηγήσει τα αιτήματά μας. Πρέπει να σημειωθεί εδώ ωστόσο ότι η βάση της ικεσίας του ψαλμωδού δεν είναι ότι «αυτός» ήταν δίκαιος δηλαδή δεν στήριξε την ικεσία του στη βάση των δικών του αρετών αλλά ότι η «υπόθεσή» του ήταν δίκαιη ότι αδίκως καταπιεζόταν και διωκόταν από τους εχθρούς του.Στη συνέχεια εξετάζει την έκκληση του ψαλμωδού στη θεία δοκιμασία της καρδιάς του.
Στίχος 3. Εξέτασες την καρδιά μου - Σε αυτόν τον στίχο αναφέρεται στον δικό του χαρακτήρα και ζωή στο υπό εξέταση ζήτημα ή στη συνείδηση της δικής του αθωότητας σε σχέση με τους συνανθρώπους του που τον διώκουν και τον αντιτίθενται. Επικαλείται τον Μέγα Ερευνητή των καρδιών ως απόδειξη ότι σε αυτό το σημείο ήταν αθώος και αναφέρεται σε διαφορετικές μορφές δοκιμασίας εκ μέρους του Θεού για να δείξει ότι μετά την πιο ενδελεχή έρευνα θα έβρισκε και βρήκε ότι σε αυτά τα σημεία ήταν αθώος άνθρωπος και ότι οι εχθροί του δεν είχαν αφορμή να τον μεταχειριστούν όπως τον μεταχειρίστηκαν.Ο Μπάρνς συνεχίζει δείχνοντας πώς ο λόγος του Θεού κρατά τον πιστό μακριά από τα μονοπάτια των βίαιων.
Στίχος 4. Σχετικά με τα έργα των ανθρώπων - Σε σχέση με τα έργα ή τις πράξεις των ανθρώπων. Η αναφορά εδώ είναι πιθανώς στις συνηθισμένες ή κοινές πράξεις της ανθρωπότητας ή σε αυτό που γενικά χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Καθώς η συμπεριφορά τους είναι τόσο συχνά και τόσο χαρακτηριστικά πονηρή η πονηρία μπορεί να ονομαστεί «έργο» τους και σε αυτό αναμφίβολα αναφέρεται ο ψαλμωδός. Σε σχέση με τις αμαρτωλές πορείες ή «μονοπάτια» στα οποία οι άνθρωποι είναι τόσο επιρρεπείς λέει ότι είχε κρατήσει τον εαυτό του μακριά από αυτά. Αυτό είναι σύμφωνο με αυτό που λέει στον προηγούμενο στίχο ότι δεν είχε δώσει αφορμή με τη συμπεριφορά του για τη μεταχείριση που έλαβε από τα χέρια των εχθρών του. Με τον λόγο των χειλιών σου - Όχι με τη δική του δύναμη ούτε με καμία δύναμη που ο ίδιος είχε αλλά με τις εντολές και τις υποσχέσεις του Θεού - με αυτό που είχε προέλθει από το στόμα Του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς κλείνει την έκθεση του ψαλμού με την τελική νότα βέβαιης ελπίδας.
Η έκφραση μιας βέβαιης ελπίδας απελευθέρωσης από όλους τους εχθρούς μια προσδοκία ενός κόσμου όπου θα διασωζόταν από όλες τις θλίψεις και όπου ενώπιον του Θεού και εισερχόμενος σε μια νέα ζωή θα ξυπνούσε με την ομοίωση του Θεού και θα χορταίνονταν Ψαλμός 17:15. Ο ψαλμός τελειώνει όπως οι προσδοκίες όλων των καλών ανθρώπων εν μέσω των θλίψεων αυτής της ζωής με την ελπίδα εκείνου του κόσμου όπου δεν θα υπάρχει θλίψη και όπου θα τους επιτραπεί να κατοικήσουν για πάντα με τον Θεό.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποια παρούσα περίσταση χρειάζεστε περισσότερο να προσευχηθείτε όπως ο Δαβίδ ότι ο Θεός θα λάβει υπόψη αυτό που είναι σωστό παρά αυτό που σας αξίζει;
2. Πώς η απόφαση του ψαλμωδού να κρατήσει το στόμα του από το να παραβεί προκαλεί τον τρόπο με τον οποίο απαντάτε σε εκείνους που σας αντιτίθενται;
3. Ποια ελπίδα από τον τελευταίο στίχο του Ψαλμού 17 ενισχύει περισσότερο την καρδιά σας καθώς κοιτάτε πέρα από τις παρούσες θλίψεις;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι ὡς ὁ Δαβίδ, μετὰ εἰλικρινοῦς σπουδῆς καὶ πλήρους πεποιθήσεως ὅτι Σὺ θέλεις ὑπερασπίζεσθαι τὴν ὑπόθεσιν τῶν δικαίων. Ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, διατήρησον αὐτὰς καθαρὰς ὑπὸ τὸ ἅγιόν Σου βλέμμα, καὶ φύλαξον τὰ χείλη ἡμῶν ἀπὸ παντὸς λόγου ὅστις θὰ Σὲ λυπήσῃ. Ἐλευθέρωσον ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ὁδῶν τοῦ κόσμου καὶ ἀπὸ παντὸς ἐχθροῦ ὅστις ζητεῖ τὴν βλάβην ἡμῶν, καὶ στερέωσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐπὶ τὴν ἡμέραν καθ᾽ ἣν θέλομεν ἐγερθῆ διὰ νὰ ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν Σου καὶ νὰ χορτασθῶμεν ἐν τῇ ὁμοιότητί Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →