← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεση 25-26 — με τον Ματθαίο Χένρι

Γένεσις 25-26Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στη Γένεση 25–26 προσφέρει μια σταθερή, ποιμαντική πορεία μέσα από το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής του Αβραάμ και τις πρώτες ημέρες του οίκου του Ισαάκ. Ο Χένρι εστιάζει στην ήσυχη πιστότητα που χαρακτηρίζει τόσο το τέλος της πορείας ενός πατριάρχη όσο και τις αμφισβητούμενες αρχές της επόμενης γενιάς. Οι σκέψεις του τονίζουν πώς τα συνηθισμένα χρόνια φέρουν ακόμη το βάρος της διαθήκης και πώς η προσευχή, η υπόσχεση και η πρόνοια διαμορφώνουν την ιστορία ακόμη και όταν τα δραματικά γεγονότα είναι λίγα. Σε αυτές τις σελίδες παρακολουθούμε τον Αβραάμ να τακτοποιεί τις υποθέσεις του, τον Ισμαήλ να λαμβάνει το μετρημένο μερίδιό του και τα δίδυμα Ιακώβ και Ησαύ να εισέρχονται στον κόσμο ήδη σημαδεμένα από τον θείο λόγο. Οι ήρεμες παρατηρήσεις του Χένρι μας προσκαλούν να δούμε το σταθερό χέρι του Θεού να εργάζεται μέσα από γεννήσεις, θανάτους, συμφωνίες και ευλογίες. Το σημερινό μάθημα αντλεί από την μετρημένη του αντιμετώπιση αυτών των κρίσιμων μεταβάσεων.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά τα κεφάλαια 25 και 26 της Γενέσεως. Προσέξτε τον μετρημένο ρυθμό με τον οποίο το κείμενο μετακινείται από τις τελευταίες διευθετήσεις του Αβραάμ στη γέννηση και την πρώιμη αντιζηλία του Ιακώβ και του Ησαύ, και στη συνέχεια στις δικές του περιπλανήσεις του Ισαάκ. Αφήστε τις ήσυχες επαναλήψεις και τις σύντομες χρησμοδοσίες της αφήγησης να εγκατασταθούν. Καθώς διαβάζετε, προσέξτε την αλληλεπίδραση προσευχής, υπόσχεσης και ανθρώπινης επιλογής που διατρέχει κάτω από τα επιφανειακά γεγονότα. Αφήστε τον τόνο υπομονετικής συνέχειας του κεφαλαίου να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις παρατηρήσεις του Χένρι σχετικά με το πώς οι σκοποί του Θεού προχωρούν μέσα από συνηθισμένες ημέρες και αποφασιστικές στιγμές.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά αντανακλώντας τα ήσυχα τελευταία χρόνια της ζωής του Αβραάμ. Ο Αβραάμ έζησε, μετά τον γάμο του Ισαάκ, τριάντα πέντε χρόνια, και όλα όσα καταγράφονται γι' αυτόν κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου βρίσκονται εδώ σε πολύ λίγους στίχους. Δεν ακούμε πλέον για τις έκτακτες εμφανίσεις του Θεού προς αυτόν ή τις δοκιμασίες του· διότι όλες οι ημέρες, ακόμη και των καλύτερων και μεγαλύτερων αγίων, δεν είναι εξέχουσες ημέρες, μερικές κυλούν σιωπηλά και ούτε έρχονται ούτε φεύγουν με παρατήρηση· τέτοιες ήταν οι τελευταίες ημέρες του Αβραάμ. Έχουμε εδώ, Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στην αφήγηση του πώς ο Ισαάκ και η Ρεβέκκα απέκτησαν τους γιους τους μέσω προσευχής. Ι. Ότι προσευχήθηκαν γι' αυτούς. Οι γονείς τους, αφού έμειναν άτεκνοι για πολύ καιρό, τους απέκτησαν με προσευχή, εδ. 20, 21. Ο Ισαάκ ήταν σαράντα ετών όταν παντρεύτηκε· αν και ήταν μοναχοπαίδι και το πρόσωπο από το οποίο επρόκειτο να έλθει το σπέρμα της επαγγελίας, εντούτοις δεν έσπευσε να παντρευτεί. Ήταν εξήντα ετών όταν γεννήθηκαν οι γιοι του (εδ. 26), έτσι ώστε, αφού παντρεύτηκε, δεν είχε παιδί για είκοσι χρόνια. Σημείωσε, Αν και η εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού είναι πάντοτε βέβαιη, εντούτοις είναι συχνά αργή και φαίνεται να διασταυρώνεται και να αντιφάσκει από την Πρόνοια, ώστε η πίστη των πιστών να δοκιμάζεται, η υπομονή τους να ασκείται και οι ευλογίες που περίμεναν πολύ καιρό να είναι πιο ευπρόσδεκτες όταν έρχονται. Ενώ αυτή η ευλογία καθυστερούσε, ο Ισαάκ δεν πλησίασε το κρεβάτι μιας δούλης, όπως είχε κάνει ο Αβραάμ και αργότερα ο Ιακώβ· διότι αγαπούσε τη Ρεβέκκα, κεφ. κδ΄ 67. Αλλά, 1. Προσευχήθηκε: ικέτευσε τον Κύριο για τη γυναίκα του. Αν και ο Θεός είχε υποσχεθεί να πληθύνει την οικογένειά του, προσευχήθηκε για την αύξησή της· διότι οι υποσχέσεις του Θεού δεν πρέπει να αντικαθιστούν, αλλά να ενθαρρύνουν τις προσευχές μας, και να χρησιμοποιούνται ως βάση της πίστης μας. Αν και είχε προσευχηθεί για αυτή την ευλογία πολύ συχνά, και είχε συνεχίσει την ικεσία του πολλά χρόνια, και δεν του δόθηκε, εντούτοις δεν έπαψε να προσεύχεται γι' αυτή· διότι οι άνθρωποι οφείλουν πάντοτε να προσεύχονται και να μην αποκάμνουν (Λουκάς ιη΄ 1), να προσεύχονται αδιαλείπτως και να κρούουν μέχρι να ανοιχθεί η θύρα. Προσευχήθηκε για τη γυναίκα του· μερικοί το διαβάζουν μαζί με τη γυναίκα του. Σημείωσε, Οι σύζυγοι πρέπει να προσεύχονται μαζί, κάτι που υπονοείται στην προειδοποίηση του αποστόλου, ώστε οι προσευχές τους να μην εμποδίζονται, Α΄ Πέτρου γ΄ 7. Οι Ιουδαίοι έχουν μια παράδοση ότι ο Ισαάκ, τελικά, πήρε τη γυναίκα του μαζί του στο όρος Μωριά, όπου ο Θεός είχε υποσχεθεί ότι θα πλήθυνε το σπέρμα του Αβραάμ (κεφ. κβ΄ 17), και εκεί, στην προσευχή του μαζί της και γι' αυτή, επικαλέστηκε την υπόσχεση που δόθηκε σε εκείνο ακριβώς το μέρος. 2. Ο Θεός άκουσε την προσευχή του και εισακούστηκε από αυτόν. Σημείωσε, Τα παιδιά είναι δώρο του Θεού. Εκείνοι που επιμένουν στην προσευχή, όπως έκανε ο Ισαάκ, θα βρουν τελικά ότι δεν ζήτησαν μάταια, Ησ. με΄ 19. Στη συνέχεια, ο Χένρι εξερευνά τον θείο χρησμό που δόθηκε πριν γεννηθούν τα δίδυμα. 3. Η πληροφορία που της δόθηκε, μετά την ερώτησή της, η οποία εξήγησε το μυστήριο: Δύο έθνη είναι στην κοιλιά σου, εδ. 23. Ήταν τώρα έγκυος, όχι μόνο με δύο παιδιά, αλλά με δύο έθνη, τα οποία όχι μόνο στους τρόπους και τις διαθέσεις τους θα διέφεραν πολύ μεταξύ τους, αλλά και στα συμφέροντά τους θα συγκρούονταν και θα ανταγωνίζονταν μεταξύ τους· και το αποτέλεσμα της σύγκρουσης θα ήταν ότι ο μεγαλύτερος θα υπηρετούσε τον μικρότερο, κάτι που εκπληρώθηκε στην υποταγή των Εδωμιτών, για πολλούς αιώνες, στον οίκο του Δαβίδ, μέχρι που επαναστάτησαν, Β΄ Χρονικών κα΄ 8. Παρατήρησε εδώ, (1.) Ο Θεός είναι ελεύθερος παράγοντας στη διανομή της χάρης Του· είναι προνόμιό Του να κάνει διαφορά μεταξύ εκείνων που δεν έχουν ακόμη οι ίδιοι κάνει ούτε καλό ούτε κακό. Αυτό συμπεραίνει ο απόστολος από εδώ, Ρωμ. θ΄ 12. (2.) Στον αγώνα μεταξύ χάρης και φθοράς στην ψυχή, η χάρη, η νεότερη, θα αποκτήσει σίγουρα το πάνω χέρι στο τέλος. Ο Χένρι κλείνει τη μελέτη εξετάζοντας την επιθυμία του Ιακώβ για τα πρωτοτόκια. Ι. Η ευλαβής επιθυμία του Ιακώβ για τα πρωτοτόκια, την οποία όμως προσπάθησε να αποκτήσει με έμμεσους τρόπους, που δεν ταιριάζουν με τον χαρακτήρα του ως απλού ανθρώπου. Δεν ήταν από υπερηφάνεια ή φιλοδοξία που επιθυμούσε τα πρωτοτόκια, αλλά με το βλέμμα σε πνευματικές ευλογίες, τις οποίες είχε γνωρίσει καλά στις σκηνές του, ενώ ο Ησαύ είχε χάσει το ίχνος τους στο χωράφι. Γι' αυτό πρέπει να επαινεθεί, ότι επιθυμούσε με ζήλο τα καλύτερα χαρίσματα· όμως σε αυτό δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, ότι εκμεταλλεύτηκε την ανάγκη του αδελφού του για να του κάνει μια πολύ σκληρή συμφωνία (εδ. 31): Πούλησέ μου σήμερα τα πρωτοτόκιά σου. Πιθανώς υπήρχε προηγουμένως κάποια επικοινωνία μεταξύ τους γι' αυτό το θέμα, και τότε δεν ήταν τόσο μεγάλη έκπληξη για τον Ησαύ όσο φαίνεται εδώ· και, ίσως, ο Ησαύ είχε μιλήσει μερικές φορές ελαφρά για τα πρωτοτόκια και τα συναφή τους, κάτι που ενθάρρυνε τον Ιακώβ να κάνει αυτή την πρόταση σε αυτόν. Και, αν έτσι, ο Ιακώβ είναι, σε κάποιο βαθμό, συγγνωστός σε ό,τι έκανε για να πετύχει τον σκοπό του. Σημείωσε, Οι απλοί άνθρωποι που έχουν τη συναναστροφή τους με απλότητα και θεοσεβή ειλικρίνεια, και χωρίς κοσμική σοφία, συχνά βρίσκονται οι σοφότεροι από όλους για τις ψυχές τους και την αιωνιότητα. Εκείνοι είναι σοφοί αληθινά που είναι σοφοί για έναν άλλο κόσμο. Η σοφία του Ιακώβ εμφανίστηκε σε δύο πράγματα:—1. Επέλεξε τον καταλληλότερο χρόνο, άρπαξε την ευκαιρία όταν προσφέρθηκε και δεν την άφησε να φύγει. 2. Αφού έκανε τη συμφωνία, την εξασφάλισε και την επιβεβαίωσε με τον όρκο του Ησαύ: Ορκίσου μου σήμερα, εδ. 33. Πήρε τον Ησαύ όταν ήταν στο νου του και δεν του άφησε δύναμη αναίρεσης. Σε περίπτωση αυτής της φύσεως, είναι καλό να είσαι σίγουρος.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι αντανακλά στις διαρκείς συνέπειες της ελαφριάς μεταχείρισης των πνευματικών προνομίων. ΙΙ. Η βέβηλη περιφρόνηση του Ησαύ για τα πρωτοτόκια, και η ανόητη πώληση που έκανε γι' αυτά. Ονομάζεται βέβηλος Ησαύ γι' αυτό (Εβρ. ιβ΄ 16), επειδή για ένα μόνο κομμάτι φαγητού πούλησε τα πρωτοτόκιά του, τόσο ακριβό κομμάτι όσο έχει φαγωθεί ποτέ από τον απαγορευμένο καρπό· και έζησε για να το μετανιώσει όταν ήταν πολύ αργά. Ποτέ δεν υπήρξε τόσο ανόητη συμφωνία όσο αυτή που έκανε τώρα ο Ησαύ· και όμως εκτιμούσε τον εαυτό του για την πολιτική του, και είχε τη φήμη έξυπνου ανθρώπου, και ίσως είχε συχνά κοροϊδέψει τον αδελφό του Ιακώβ ως αδύναμο και απλό άνθρωπο. Σημείωσε, Υπάρχουν εκείνοι που είναι σοφοί σε μικρά και ανόητοι σε μεγάλα, έξυπνοι κυνηγοί που μπορούν να ξεγελάσουν άλλους και να τους παρασύρουν στις παγίδες τους, και όμως οι ίδιοι παραπλανώνται από τις πονηρίες του Σατανά και αιχμαλωτίζονται από αυτόν κατά το θέλημά του. Πάλι, ο Θεός συχνά επιλέγει τα ανόητα πράγματα του κόσμου, για να ντροπιάσει τους σοφούς. Ο απλός Ιακώβ κάνει ανόητο τον έξυπνο Ησαύ. Παρατήρησε τα παραδείγματα της ανοησίας του Ησαύ.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποια παρούσα περίοδο της ζωής σου αισθάνεσαι ότι ο Θεός σε προσκαλεί σε υπομονετική, επίμονη προσευχή αντί για βιαστική ενέργεια; 2. Πώς μπορεί η διάκριση μεταξύ κοινών ευλογιών και ευλογιών της διαθήκης να διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεσαι ό,τι έχεις λάβει; 3. Σε ποια περιοχή της ζωής σου πειράζεσαι να ανταλλάξεις διαρκή κληρονομιά για άμεση ανακούφιση, και ποια πρακτική θα μπορούσε να σε βοηθήσει να επιλέξεις διαφορετικά;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σύ διετήρησας διαθήκην μετὰ τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοῦ Ἰσαάκ, ἐκπληρῶν τὸν λόγον σου διὰ γενεῶν, ἀκόμη καὶ ὅτε ἡ ἀνθρωπίνη ἀσθένεια ἠπείλει νὰ ἀπορρίψῃ τὰ πρωτοτόκια. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ τιμῶμεν τὴν κληρονομίαν τὴν ὁποίαν ἔθεσας ἔμπροσθεν ἡμῶν, νὰ προσευχώμεθα ἀδιαλείπτως ὅταν αἱ ὑποσχέσεις βραδύνουν, καὶ νὰ ἐμπιστευώμεθα ὅτι ὁ κυρίαρχος λόγος σου διευθετεῖ ἀκόμη τὰς ἡμέρας ἡμῶν. Φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τοῦ νὰ ἀνταλλάσσωμεν τὴν αἰώνιον εὐλογίαν διὰ παροδικὴν ἀνακούφισιν, καὶ στερέωσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐπὶ τὸν Χριστόν, τὸ ἀληθινὸν Σπέρμα τῆς ὑποσχέσεως. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →