← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλήμονα

Φιλήμονα 1 — με τον Γκιλ

Φιλήμονα 1John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στην Ειδική-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ για την επιστολή προς τον Φιλήμονα. Η κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ ανοίγει την προσωπική επιστολή με προσεκτική προσοχή στον χαιρετισμό και τους παραλήπτες της. Η έκθεσή του τονίζει τους δεσμούς του ευαγγελίου και τους στοργικούς δεσμούς που ενώνουν τους πιστούς. Μέσα από αυτή τη μελέτη καλούμαστε να δούμε πώς ο Παύλος μοντελοποιεί ταπεινή ικεσία βασισμένη στην κοινή πίστη και αγάπη. Το έργο του Γκιλ μας οδηγεί στη ποιμαντική σοφία του κειμένου, προετοιμάζοντας τις καρδιές μας για τα θέματα της συμφιλίωσης και της χάριτος που ακολουθούν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα διαβάζουμε μαζί τους εναρκτήριους στίχους του Φιλήμονα. Ας αφήσουν τα λόγια του αποστόλου να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας καθώς ακούτε τον τόνο της στοργής και την αναφορά στους δεσμούς. Προσέξτε τα ονόματα που εμφανίζονται και το πλαίσιο του οίκου που περιβάλλει την επιστολή. Επιτρέψτε στο κείμενο να σας εισαγάγει στον σχεσιακό κόσμο που απευθύνεται ο Παύλος, προετοιμάζοντας τον δρόμο για τις αιτήσεις που θα ακολουθήσουν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά εξετάζοντας τον εναρκτήριο στίχο και τον τίτλο που επέλεξε ο Παύλος. Στίχος 1. Παύλος, δέσμιος του Ιησού Χριστού ,.... Όχι ότι έγινε δέσμιος από τον Χριστό, αν και συνελήφθη, κρατήθηκε και κρατήθηκε από τον Χριστό ως δέσμιος ελπίδας, κατά τη μεταστροφή του· αλλά αυτό δεν εννοείται εδώ: αλλά ήταν δέσμιος στη Ρώμη για χάρη του Χριστού, εξαιτίας της ομολογίας του και του κηρύγματος στο όνομά του· οι δεσμοί του ήταν για χάρη του Ευαγγελίου του Χριστού· και γι' αυτό στην επιστολή αυτή ονομάζονται δεσμοί του Ευαγγελίου. Ο Γκιλ στη συνέχεια ασχολείται με τον κοινό χαιρετισμό με τον Τιμόθεο και την περιγραφή του Φιλήμονα. Δεν ήταν δέσμιος για κανένα κεφαλικό έγκλημα, και επομένως δεν είχε λόγο να ντρέπεται για την αλυσίδα του, ούτε ήταν· αλλά μάλλον καυχόταν γι' αυτήν, όπως δείχνει η λήψη αυτού του τίτλου και χαρακτήρα από τον ίδιο και η προθέση του σε αυτή την επιστολή· και τον οποίο επιλέγει να χρησιμοποιήσει μάλλον παρά αυτόν του δούλου του Θεού, ή αποστόλου του Χριστού, όπως κάνει αλλού, ώστε να μην με εξαναγκασμό ή αυθεντία, αλλά με αγάπη, να κινήσει τον οίκτο και τη συμπόνια του Φιλήμονα να χορηγήσει το αίτημά του και να δεχθεί τον δούλο του· το οποίο, αν αρνιόταν, θα ήταν να προσθέσει θλίψη στους δεσμούς του: και ότι αυτή είναι η άποψή του στην επιλογή αυτού του χαρακτήρα, είναι φανερό από τον Φιλήμονα 1:8 και Τιμόθεο τον αδελφό μας , όχι κατά σάρκα, ή ως όντας της ίδιας χώρας, γιατί δεν ήταν συμπατριώτης ούτε του ενός ούτε του άλλου· ούτε μόνο εξαιτίας του ότι ήταν αναγεννημένος άνθρωπος, γεννημένος από τον Θεό, παιδί του Θεού και της ίδιας οικογένειας· αλλά κυρίως επειδή ήταν της ίδιας λειτουργίας, ήταν υπουργός του Ευαγγελίου: αυτόν ο απόστολος ενώνει με τον εαυτό του στην επιστολή, και έτσι στο αίτημα, επειδή μπορεί να ήταν καλά γνωστός στον Φιλήμονα και πολύ σεβαστός από αυτόν· και για να δείξει ότι ήταν ενωμένοι σε αυτό το ζήτημα, και και οι δύο επιθυμούσαν αυτή την εύνοια από αυτόν· ελπίζοντας ότι με την κοινή τους αίτηση θα επιτυγχανόταν: προς τον Φιλήμονα τον αγαπητό μας και συνεργάτη : το όνομα του Φιλήμονα είναι ελληνικό· υπήρχε Έλληνας ποιητής αυτού του ονόματος, και Έλληνας ιστορικός που ο Πλίνιος χρησιμοποίησε στη σύνταξη της ιστορίας του: υπάρχει πράγματι αναφορά στα εβραϊκά γραπτά α, ενός Ραβίνου του οποίου το όνομα ήταν פלימו, 'Φιλήμο'· αλλά αυτός ο Φιλήμων μας φαίνεται να ήταν κάτοικος της Κολοσσαί, και μάλλον να ήταν εθνικός παρά Ιουδαίος· ήταν πλούσιος και φιλόξενος άνθρωπος, και πολύ σεβαστός, και γι' αυτό εδώ ονομάζεται, 'ο αγαπητός μας'· δηλαδή αγαπητός από τον απόστολο και τον Τιμόθεο, όχι μόνο ως πιστός, αλλά ως γενναιόδωρος και χρήσιμος στη θέση του, και επίσης ως υπουργός του Ευαγγελίου· γιατί η επόμενη φράση, 'και συνεργάτης', φαίνεται να το υποδηλώνει· γιατί αν και τέτοιοι λέγονται μερικές φορές εργάτες και συνεργάτες με τον απόστολο, που βοήθησαν στη προώθηση του συμφέροντος του Χριστού, με τα πορτοφόλια τους, και τις προσευχές, και την ιδιωτική συνομιλία· όμως όπως χρησιμοποιείται σε αυτή την ίδια επιστολή, για εκείνους που ήταν στο έργο της διακονίας, Φιλήμονα 1:24 είναι πολύ πιθανό να εννοείται έτσι εδώ: και τώρα αν και αυτές οι εκφράσεις στοργής και σεβασμού ήταν χωρίς προσποίηση· ούτε ήταν απλές φιλοφρονήσεις· όμως η πρόθεσή τους ήταν να επηρεάσουν το νου του Φιλήμονα, να τον συμφιλιώσουν με τον δούλο του· υποδηλώνοντας, ότι όπως είχε ενδιαφέρον στις στοργές του αποστόλου και άλλων, αυτό θα ήταν μέσο εδραίωσής του, και θα ενεργούσε σύμφωνα με τον χαρακτήρα του, ως υπουργός του Ευαγγελίου. Ο Γκιλ προχωρά στους πρόσθετους παραλήπτες που ονομάζονται στον στίχο 2. Στίχος 2. Και προς την αγαπητή μας Άπφια ,.... Το Αλεξανδρινό αντίγραφο διαβάζει, 'προς την αδελφή Άπφια'· και η Λατινική Βουλγάτα, 'προς την αγαπητή αδελφή Άπφια'· γιατί αυτό είναι όνομα γυναίκας· και θεωρείται ότι ήταν η σύζυγος του Φιλήμονα, αφού τοποθετείται δίπλα του, και πριν από τον Αρχιππο, υπουργό του λόγου· και πολύ συνετά γράφεται σε αυτήν, και δικαίως επαινείται, προκειμένου να την εμπλέξει να χρησιμοποιήσει την επιρροή της με τον σύζυγό της για να δεχθεί ξανά τον δούλο του, ο οποίος διαφορετικά μπορεί να είχε σταθεί εναντίον του, και να ήταν πολύ μεγάλο εμπόδιο σε μια συμφιλίωση: αυτή η πρόταση λείπει στην Αιθιοπική μετάφραση: και Αρχιππος ο συνστρατιώτης μας · ότι αυτός ο Αρχιππος ήταν κήρυκας του Ευαγγελίου στην Κολοσσαί είναι φανερό από Κολοσσαείς 4:17 γι' αυτό ο απόστολος τον αποκαλεί συνστρατιώτη· γιατί αν και αυτός ο χαρακτήρας ανήκει σε ιδιώτες χριστιανούς, που κατατάσσονται ως εθελοντές υπό τον Χριστό, τον Αρχηγό της σωτηρίας, και πολεμούν υπό τις σημαίες του, εναντίον της αμαρτίας, του Σατανά και του κόσμου, όντας εξοπλισμένοι με την πλήρη πανοπλία του Θεού, και είναι περισσότεροι από νικητές μέσω του Χριστού που τους αγάπησε· όμως ανήκει πολύ εξέχοντα στους υπουργούς του Ευαγγελίου, οι οποίοι καλούνται πιο ειδικά να υπομείνουν σκληρότητα, ως καλοί στρατιώτες του Χριστού· να πολεμήσουν καλό πόλεμο, να αγωνιστούν τον καλό αγώνα της πίστης· και εκτός από τους παραπάνω εχθρούς κοινούς σε όλους τους πιστούς, να εμπλακούν με ψευδείς διδασκάλους, και να αγωνιστούν σθεναρά για την πίστη του Ευαγγελίου, ώστε να συνεχιστεί με τους αγίους. Ο Γκιλ συνεχίζει με την οικιακή εκκλησία που αναφέρεται στο τέλος του χαιρετισμού. Τώρα αυτός ο άνθρωπος ήταν στην ίδια συντροφιά, και στην ίδια υπηρεσία, απασχολημένος στην ίδια κοινή υπόθεση, εναντίον των ίδιων εχθρών, και υπό τον ίδιο Αρχηγό, και περίμενε το ίδιο στέμμα αθανασίας και δόξας, και γι' αυτό τον αποκαλεί συνστρατιώτη του· και σοφά αφιερώνει την επιστολή του σε αυτόν, ώστε να μπορέσει να χρησιμοποιήσει την επιρροή που είχε στον Φιλήμονα και τη σύζυγό του, για να φέρει αυτό το ζήτημα σε πέρας, για το οποίο γράφει ο απόστολος: και προς την εκκλησία στον οίκο σου : όχι στον οίκο του Αρχίππου, αλλά στον οίκο του Φιλήμονα· και δεν εννοεί την εκκλησία στην Κολοσσαί, σαν να συναντιόταν στον οίκο του· αλλά την ίδια την οικογένειά του, η οποία για τη μεγάλη ευσέβεια και θρησκεία που υπήρχε μεταξύ τους, και για την καλή τάξη και ευπρέπεια με την οποία διατηρούνταν, ήταν σαν εκκλησία από μόνοι τους· και εδώ πάλι ο απόστολος ενεργεί το σοφό μέρος, προκειμένου να κερδίσει τον στόχο του, αναφέροντάς τους, κάποιοι από τους οποίους μπορεί να είχαν αδικηθεί ή προσβληθεί από τον Ονήσιμο, όταν ήταν μαζί τους· και έτσι να διατηρούσαν κάποια δυσαρέσκεια εναντίον του, και μπορεί να έθεταν εμπόδιο στον δρόμο της υποδοχής του στην οικογένεια ξανά.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα αντανακλώντας την ανανέωση που φέρνει η αγάπη μεταξύ των αγίων. Στίχος 7. Διότι έχουμε μεγάλη χαρά και παρηγοριά στην αγάπη σου ,.... Στις εκφράσεις και τις πράξεις της προς τους πτωχούς αγίους· γι' αυτόν τον λόγο ο απόστολος ευχαριστεί γι' αυτήν προηγουμένως· και είναι ευχαρίστηση και παρηγοριά σε ένα ελεύθερο πνεύμα, αν και δεν είναι στη δύναμή του να κάνει καλό στους πτωχούς αγίους ο ίδιος, να δει ότι άλλοι έχουν και ικανότητες, και καρδιά να τους ανακουφίσουν: επειδή τα σπλάγχνα των αγίων ανανεώνονται από σένα, αδελφέ · εννοώντας, όχι μόνο ότι οι κοιλιές τους γέμισαν με τροφή, γιατί η φράση χρησιμοποιείται στον Φιλήμονα 1:20 όπου αυτό δεν μπορεί να εννοείται· αλλά οι καρδιές τους γέμισαν με χαρά, το φορτίο στα πνεύματά τους, οι πιέσεις στους νόες τους αφαιρέθηκαν, και είχαν εσωτερική ευχαρίστηση στις ψυχές τους, και ανάπαυση, ανανέωση και παρηγοριά, μέσω των γενναιόδωρων επικοινωνιών του Φιλήμονα προς αυτούς· ο οποίος έκανε ό,τι έκανε πρόθυμα, ώστε να έκανε καλό στις ψυχές τους, καθώς και στα σώματά τους· και κάνοντας αυτό, ενεργούσε το μέρος αδελφού εν Χριστώ. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς μπορεί οι δεσμοί που φέρει πρόθυμα ο Παύλος να διαμορφώσουν τον τρόπο που βλέπετε τις δικές σας δεσμεύσεις προς τους συναδέλφους πιστούς; Με ποιους τρόπους η στοργική γλώσσα του χαιρετισμού σας προσκαλεί να ενισχύσετε τους δεσμούς μέσα στο δικό σας πνευματικό οίκο; Πού σας προτρέπει το Πνεύμα να επεκτείνετε ανανέωση και συμφιλίωση σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτός σου, τὸ ὁποῖον μᾶς συμφιλιώνει μετὰ σοῦ διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ μᾶς κινεῖ νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν αὐτὴν ἔλεος εἰς ἀλλήλους. Σχημάτισον ἐν ἡμῖν μίαν ταπεινὴν ἀγάπην, ἡ ὁποία ζητεῖ τὸ καλὸν τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, ἀκόμη καὶ ὅταν μᾶς κοστίζει, ἀναψύχουσα τὰς καρδίας αὐτῶν ἐν Κυρίῳ, καθὼς τοὺς δεχόμεθα μὲ ἀνοικτὰς ἀγκάλας. Δώρησαι ἡμῖν σοφίαν νὰ περιπατῶμεν ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ τῆς συγχωρήσεώς σου καὶ θάρρος νὰ ζῶμεν ὡς ἐκεῖνοι οἱ ἀγορασθέντες διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Υἱοῦ σου. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →