← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ

Το Χέρι που Γράφει το Τέλος της Βασιλείας

Δανιήλ 5Uriah Smith — Σκέψεις για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο Thoughts on Daniel and the Revelation του Ουρία Σμιθ η προφητική καταγραφή του Δανιήλ 5 στέκεται ως ένας σοβαρός δείκτης στην μεγάλη αλυσίδα της προφητείας. Ο Σμιθ παρουσιάζει τις τελικές σκηνές της Βαβυλώνας με σαφήνεια και ευλάβεια, δείχνοντας πώς η μετάβαση από χρυσό σε άργυρο στην εικόνα του κεφαλαίου 2 πραγματοποιήθηκε σε μία μόνο νύχτα θείας κρίσεως. Η ερμηνεία του διατηρεί πάντα εν όψει το ουράνιο αγιαστήριο και την βεβαιότητα του λόγου του Θεού, κατευθύνοντας τον αναγνώστη στην ελπίδα της σύντομης ελεύσεως που λάμπει μέσα από κάθε εκπληρωμένη πρόρρηση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στο κεφάλαιο 5 του Δανιήλ και διάβασε την αφήγηση του συμποσίου του Βαλτάσαρ, το μυστηριώδες χέρι και την ταχεία πτώση της Βαβυλώνας. Ας εγκατασταθούν βαθιά τα λόγια της Γραφής καθώς προετοιμάζεσαι να ακούσεις πώς ο Ουρία Σμιθ ξεδιπλώνει το προφητικό τους νόημα στο Thoughts on Daniel and the Revelation.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σμιθ ιχνηλατεί την προφητική αλυσίδα από την ξαφνική εμφάνιση του χεριού στον τοίχο. Ένα χέρι εμφανίστηκε σιωπηλά, χαράσσοντας μυστικιστικούς χαρακτήρες στον τοίχο. Έγραψε απέναντι από το λυχνοστάτη. Στο φως της δικής τους λάμπας το είδαν. Τρόμος κατέλαβε τον βασιλιά· διότι η συνείδησή του τον κατηγόρησε. Αν και δεν μπορούσε να διαβάσει τη γραφή, ήξερε ότι δεν ήταν μήνυμα ειρήνης και ευλογίας αυτό που είχε χαραχθεί με αστραφτερούς χαρακτήρες στον τοίχο του παλατιού του. Και η περιγραφή που δίνει ο προφήτης για την επίδραση του φόβου του βασιλιά δεν μπορεί να ξεπεραστεί σε κανένα σημείο. Το πρόσωπο του βασιλιά άλλαξε, η καρδιά του τον εγκατέλειψε, πόνος τον κατέλαβε, και τόσο βίαιος ήταν ο τρόμος του ώστε τα γόνατά του χτυπούσαν το ένα το άλλο. Ξέχασε την καύχησή του και την διασκέδασή του· ξέχασε την αξιοπρέπειά του· και φώναξε δυνατά για τους αστρολόγους και τους μάντεις του να λύσουν το νόημα της μυστηριώδους επιγραφής. Για την εμπειρία του Ναβουχοδονόσορ εξηγεί: Και συ ο υιός αυτού, Βαλτάσαρ, δεν εταπείνωσας την καρδίαν σου, αν και εγνώρισας πάντα ταύτα· 23. Αλλά υψώθης κατά του Κυρίου του ουρανού· και έφεραν ενώπιόν σου τα σκεύη του οίκου αυτού, και συ, και οι μεγιστάνες σου, αι γυναίκες σου, και αι παλλακίδες σου, επίετε οίνον εν αυτοίς· και επήνεσας τους θεούς του αργυρίου, και του χρυσίου, του χαλκού, του σιδήρου, του ξύλου, και του λίθου, οι οποίοι δεν βλέπουσιν, ουδέ ακούουσιν, ουδέ γινώσκουσι· και τον Θεόν, εις του οποίου την χείρα είναι η πνοή σου, και του οποίου είναι πάσαι αι οδοί σου, δεν εδόξασας· 24. Τότε απεστάλη το μέρος της χειρός από αυτού· και η γραφή αύτη εγράφη. Ο Δανιήλ πρώτα απ' όλα αρνείται την ιδέα ότι επηρεάζεται από τέτοια κίνητρα όπως εκείνα που κυβερνούσαν τους μάντεις και τους αστρολόγους. Λέγει, Ας είναι τα δώρα σου εις άλλον. Επιθυμεί να γίνει σαφώς κατανοητό ότι δεν εισέρχεται στο έργο της ερμηνείας αυτού του πράγματος εξ αιτίας της προσφοράς δώρων και ανταμοιβών. Έπειτα επαναλαμβάνει την εμπειρία του παππού του βασιλιά, του Ναβουχοδονόσορ, όπως εκτίθεται στο προηγούμενο κεφάλαιο. Ο Σμιθ έπειτα παρουσιάζει το νόημα της ίδιας της επιγραφής. «ΣΤΙΧΟΣ 25. Και αύτη είναι η γραφή η οποία εγράφη, ΜΕΝΕ, ΜΕΝΕ, ΘΕΚΕΛ, ΟΥΦΑΡΣΙΝ. 26. Αύτη είναι η ερμηνεία του πράγματος· ΜΕΝΕ· ο Θεός ηρίθμησε την βασιλείαν σου, και ετελείωσεν αυτήν. 27. ΘΕΚΕΛ· εζυγίσθης εν τη ζυγώ, και ευρέθης ελλιπής. 28. ΠΕΡΕΣ· η βασιλεία σου διηρέθη, και εδόθη εις τους Μήδους και Πέρσας. 29. Τότε προσέταξεν ο Βαλτάσαρ, και ενεδύθησαν τον Δανιήλ με πορφύραν, και έθεσαν αλυσίδα χρυσήν περί τον τράχηλον αυτού, και εξέδωκαν διάταγμα περί αυτού, ότι θέλει είναι τρίτος άρχων εν τη βασιλεία.» Δεν είναι γνωστό σε ποια γλώσσα εγράφη αυτή η επιγραφή. Εάν ήτο στη Χαλδαϊκή, οι σοφοί του βασιλιά θα ήσαν ικανοί να την αναγνώσουν. Ο Δρ. Κλαρκ εικάζει ότι εγράφη στη Σαμαρειτική, την αληθινή Εβραϊκή, γλώσσα με την οποία ο Δανιήλ ήτο οικείος, καθώς ήτο ο χαρακτήρας που εχρησιμοποιείτο από τους Ιουδαίους προ της Βαβυλωνιακής αιχμαλωσίας. Φαίνεται πολύ πιθανότερο ότι ήτο χαρακτήρας άγνωστος σε όλους τους εμπλεκομένους, και ότι εγνωστοποιήθη ιδιαιτέρως στον Δανιήλ υπό του Πνεύματος του Κυρίου. Σε αυτήν την επιγραφή κάθε λέξη αντιστοιχεί σε μία σύντομη πρόταση. Τέλος καταγράφει την άμεση εκπλήρωση της προφητείας. «ΣΤΙΧΟΣ 30. Εν τη νυκτί εκείνη εφονεύθη ο Βαλτάσαρ ο βασιλεύς των Χαλδαίων. 31. Και ο Δαρείος ο Μήδος έλαβε την βασιλείαν, όν περίπου εξήκοντα δύο ετών.» Η σκηνή εδώ τόσο σύντομα μνημονευομένη περιγράφεται σε παρατηρήσεις επί του κεφαλαίου 2, στίχου 39. Ενώ ο Βαλτάσαρ απολάμβανε την αυθάδη διασκέδασή του, ενώ το χέρι του αγγέλου χάρασσε την καταδίκη της αυτοκρατορίας στους τοίχους του παλατιού, ενώ ο Δανιήλ εφανέρωνε την φοβερή σημασία της ουρανίου γραφής, το περσικό στράτευμα, δια του κενού καναλιού του Ευφράτη, είχε εισέλθει στην καρδιά της πόλεως, και προχωρούσε ταχέως με γυμνά ξίφη προς το παλάτι του βασιλιά. Δύσκολα μπορεί να λεχθεί ότι τον εξέπληξαν, διότι ο Θεός μόλις τον είχε προειδοποιήσει για την καταδίκη του. Αλλά τον εύραν και τον εφόνευσαν· και μαζί του η αυτοκρατορία της Βαβυλώνος έπαυσε να υπάρχει. Ως κατάλληλο συμπέρασμα αυτού του κεφαλαίου, δίδομεν την ακόλουθη ωραία ποιητική περιγραφή του συμποσίου του Βαλτάσαρ, από την πένα του Έντουιν Άρνολντ, συγγραφέως του "The Light of Asia."
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Για τον Ύψιστο Θεό που βασιλεύει στις βασιλείες των ανθρώπων εξηγεί: Είπε στον βασιλιά ότι αν και εγνώριζε όλα αυτά, εν τούτοις δεν είχε ταπεινώσει την καρδίαν του, αλλά είχε υψώσει τον εαυτόν του κατά του Θεού του ουρανού, και μάλιστα έφθασεν την ασέβειάν του μέχρι του σημείου να βεβηλώσει τα ιερά σκεύη αυτού, αινώντας τους αναισθήτους θεούς που κατασκευάζουν οι άνθρωποι, και αποτυγχάνοντας να δοξάσει τον Θεόν εις του οποίου την χείρα ήτο η πνοή αυτού. Διά τούτον τον λόγον, του λέγει, είναι που το χέρι απεστάλη από εκείνον τον Θεόν τον οποίον είχε τολμηρά και υβριστικά προκαλέσει, να χαράξει εκείνους τους χαρακτήρας φοβερού, αν και κρυμμένου νοήματος. Έπειτα προχωρεί να εξηγήσει την γραφή.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η βεβαιότητα της εκπληρωμένης προφητείας ενισχύει την εμπιστοσύνη σου στον λόγον του Θεού σήμερα; Με ποιους τρόπους η αντίθεση μεταξύ του αληθινού Θεού και των ειδώλων του αργυρίου και του χρυσίου ομιλεί στις σύγχρονες καρδιές; Ποιο μέρος της ελπίδος της ελεύσεως καθίσταται πολυτιμότερο από την κρίση που καταγράφεται σε αυτό το κεφάλαιο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ύψιστε, άρχοντα των βασιλειών των ανθρώπων, ευχαριστούμεν Σε διά τον βέβαιον λόγον της προφητείας που έχει εκπληρωθεί ξανά και ξανά. Καθώς εμελετήσαμεν την κρίσιν που εγράφη επί του τοίχου του παλατιού του Βαλτάσαρ, δώρησον ημίν ταπεινάς καρδίας ώστε να Σε δοξάζωμεν εις του οποίου την χείρα είναι η πνοή ημών. Φύλαξον ημάς από του να υψώνωμεν εαυτούς εν υπερηφανεία και οδήγησον ημάς πάντοτε εις το άνω αγιαστήριον όπου ο Χριστός ο Αρχιερεύς ημών διακονεί. Επίσπευσον την ημέραν της ταχείας επιστροφής Σου, ώστε να σταθώμεν μετά των λελυτρωμένων όταν πάσα επίγεια βασιλεία παρέλθει. Εν ονόματι του Ιησού προσευχόμεθα, Αμήν.

Uriah Smith — Σκέψεις για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →