Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 25 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ στις Πράξεις κεφάλαιο 25. Σε αυτές τις σελίδες η σεβάσμια συλλογή συγκεντρώνει γνώσεις από προγενέστερους Καθολικούς ερμηνευτές για να φωτίσει τη Ρωμαϊκή δίκη του Αγίου Παύλου και την εξέλιξη της θείας πρόνοιας. Καθώς διανύουμε το κείμενο θα αφήσουμε τις προσεκτικές σημειώσεις του Χέιντοκ να καθοδηγήσουν τον διαλογισμό μας για το θάρρος υπό δοκιμασία και το μυστήριο της προστασίας του Θεού. Προετοιμάστε την καρδιά σας για να δεχθείτε τόσο την ιερή αφήγηση όσο και την πλούσια παράδοση που την περιβάλλει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το εικοστό πέμπτο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων και διαβάστε το αργά, επιτρέποντας στο δράμα της υπεράσπισης του Παύλου ενώπιον του Φήστου και του Αγρίππα να ξεδιπλωθεί. Προσέξτε τις πολιτικές εντάσεις, την ήρεμη έκκληση του αποστόλου και την περιέργεια που τραβάει έναν βασιλιά να ακούσει το ευαγγέλιο. Αφήστε τα λόγια να αναπαυθούν στη σιωπή για μια στιγμή πριν στραφούμε στο Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ για βαθύτερη κατανόηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ὁ Χέιντοκ ἀνοίγει ἀφηγούμενος τὴν ἄφιξιν τοῦ νέου κυβερνήτου καὶ τὴν ἀνανεωμένην αἴτησιν τῶν Ἰουδαίων.
Σχόλιον Καθολικῆς Βίβλου Χέιντοκ Πράξεις 25:1 ἀφοῦ ἔφθασεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ, μεταβαίνει εἰς Ἱερουσαλὴμ διὰ νὰ ἐγκαινιασθῇ. Οἱ Ἰουδαῖοι ἐκμεταλλεύθησαν τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ζητοῦντες ὅπως ὁ Ἅγιος Παῦλος ἀποσταλῇ εἰς Ἱερουσαλήμ, ἵνα ἐκπληρώσωσι τὸν ἄδικον σκοπὸν τῆς εὐχῆς αὐτῶν. Τοσαύτην σημασίαν ἀπέδιδον εἰς τὸν θάνατον τοῦ ἑνὸς τούτου ἀνδρός, ὥστε δὲν εἶχον μεγαλυτέραν χάριν νὰ ζητήσωσι παρὰ τοῦ νέου κυβερνήτου κατὰ τὴν εὐοίωνον εἴσοδον αὐτοῦ μεταξὺ αὐτῶν. (Τιρῖνος)Τὸ σχόλιον ἐξετάζει ἐν συνεχείᾳ τὴν ἔκκλησιν τοῦ Παύλου πρὸς τὸν Καίσαρα κατὰ τὸν ρωμαϊκὸν νόμον.
Πράξεις 25:10 . Ὁ Παῦλος, βλέπων ὅτι ὁ Φῆστος ἐζήτει μόνον πρόφασιν διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς ὑποθέσεως αὐτοῦ, παραδίδων αὐτὴν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Συνεδρίου, ἐκκαλεῖται πρὸς τὸν Καίσαρα. Κατὰ τοὺς συνήθεις κανόνας τῆς νομολογίας, αἱ ἐκκλητήσεις γίνονται μόνον μετὰ τὴν ἐκφοράν τῆς ἀποφάσεως· ἀλλ’ οἱ Ρωμαῖοι πολῖται εἶχον τὸ προνόμιον νὰ προλαμβάνωσι τὴν ἀπόφασιν, ὅταν ὁ κριτὴς πράττῃ τι ἐναντίον τῆς δικαιοσύνης· ὡς ὁ Φῆστος σαφῶς ἔπραξεν ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ, ἐπιθυμῶν νὰ παραδώσῃ τὸν Παῦλον, Ρωμαῖον πολίτην, εἰς τὸ δικαστήριον τῶν δηλωθέντων ἐχθρῶν αὐτοῦ, τῶν Ἰουδαίων. Ὁ ἀπόστολος ἐγνώριζεν ὅτι ἠσφαλίζετο διὰ τῆς ἐκκλητήσεως ταύτης· καθότι ὁ ρωμαϊκὸς νόμος ἀπεκήρυττε τοὺς ἐπαρχιακοὺς κυβερνήτας ὡς παραβάτας τῆς δημοσίας εἰρήνης, οἵτινες θὰ ἐκτύπων, ἢ ἐφυλάκιζον, ἢ ἐθανάτωνον Ρωμαῖον πολίτην, ὅστις ἐξεκαλεῖτο πρὸς τὸν αὐτοκράτορα. (Καλμέτ) --- Ἐντεῦθεν ὁ Πλίνιος ἀπέστειλεν ἐνίους Χριστιανοὺς εἰς Ρώμην διὰ τὸν αὐτὸν λόγον, ὡς γράφει ὁ ἴδιος ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς αὐτοῦ. (Βιβλ. ι΄. ἐπ. 97.) Fuerunt alii similis amentiæ, quos, quia cives Romani erant, annotavi in urbem remittendos.Ὁ Χέιντοκ ἀργότερον ἐξετάζει τὴν ἐκφρασθεῖσαν ἐπιθυμίαν τοῦ Ἀγρίππα νὰ ἀκούσῃ τὸν ἀπόστολον.
Πράξεις 25:22 ἔχει τὴν αὐτὴν περιέργειαν νὰ ἀκούσῃ τὸν Παῦλον, ὡς ὁ Ἡρώδης πρότερον εἶχε νὰ ἴδῃ τὸν Ἰησοῦν. Τὸ ὄνομα τοῦ ἀποστόλου εἶχε γίνει ἀρκετὰ περίφημον ὥστε νὰ φθάσῃ εἰς τὰ ὦτα καὶ νὰ συλλάβῃ τὴν προσοχὴν τοῦ Ἀγρίππα. Ἡ περιέργεια δὲν εἶναι βεβαίως τὸ ἄριστον κίνητρον τὸ ὁποῖον δύναται νὰ φέρῃ τις πρὸς τὴν ἔρευναν τῆς θρησκευτικῆς ἀληθείας· ὅμως δύναται ἐνίοτε νὰ γίνῃ παραγωγὸν ἀγαθοῦ. Ὁ βασιλεὺς ἦτο ἡμίσειον πεπεισμένος νὰ ἀσπασθῇ τὴν χριστιανικὴν πίστιν. Καλύτερον κίνητρον, ἢ σοβαρωτέρα προσοχή, δύναται νὰ ὁδηγήσῃ ἐνίους νὰ ἀσπασθῶσι τὴν ἀλήθειαν, τὴν ὁποίαν τὸ τυχαῖον ἴσως πρῶτον ἀπεκάλυψεν εἰς αὐτούς. (Χέιντοκ)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιδοκ αναστοχάζεται στις ευρύτερες ιστορικές συνέπειες που σημειώθηκαν από τον Ιώσηπο.
Οι Πράξεις κε΄ 4 θα φαίνονταν, από το πρώτο τους αίτημα που απορρίφθηκε κατηγορηματικώς, πόσο λίγο ενδιαφέρονταν οι κυβερνήτες τους να τους ευχαριστήσουν. Οι διάδοχοι του Φήλιξ και του Φήστου δεν ήταν καλύτερα διατεθειμένοι από τους προκατόχους τους. Οι εκβιασμοί και οι καταπιέσεις τους ωθήθηκαν τόσο μακριά, ώστε οι Ιουδαίοι προσπάθησαν τελικώς να απελευθερωθούν με επανάσταση, η οποία απέδειξε την ολοκληρωτική τους καταστροφή και εξόντωση. Πράγματι ήταν μάταιο να αντισταθούν, διότι ήδη άρχισαν να αισθάνονται την αλήθεια της προφητείας του Σωτήρος μας, στην υποταγή τους στους εθνικούς. Ο Ιώσηπος δίνει άφθονη μαρτυρία για την εκπλήρωση της προφητείας. (Ο Ιουδαϊκός Πόλεμος, βιβλ. β΄ κεφ. ιστ΄ κ.λπ.) (Χέιδοκ)Το σχόλιο ολοκληρώνεται διευκρινίζοντας τη νόμιμη χρήση των τίτλων.
Προς τον κύριόν μου. Αυτός ήταν ένας τίτλος που οι αυτοκράτορες αργότερα πήραν, αλλά τον οποίο ο Αύγουστος και ο Τιβέριος λέγεται από τον Πλίνιο, στην επιστολή του προς τον Τραϊανό, και από τον Τερτυλλιανό, ότι αρνήθηκαν, ως υπερβολικά αυθάδη και υπερβολικά υψηλό, ut nimis sublimem atque gloriosum. Αυτό ίσως έγινε, ώστε κανείς να μην ακούσει τον τίτλο σε μια εποχή που ο Κύριος των κυρίων επρόκειτο να εμφανιστεί στη γη. (Τιρίνος) --- Ενώ μπορούμε να εγκρίνουμε και να θαυμάσουμε τα κίνητρα που ώθησαν τους αυτοκράτορες να αρνηθούν αυτόν τον τίτλο, δεν μπορούμε να φτάσουμε στα μήκη στα οποία μερικοί σύγχρονοι ενθουσιώδεις φτάνουν, (κυρίως Αμερικανοί, Κουάκεροι, κ.λπ.) οι οποίοι προσποιούνται ότι είναι βλασφημία να αποκαλεί κανείς έναν θνητό άνθρωπο κύριο, σαν να ήταν αυτό το όνομα αμεταβίβαστο σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από τον Δημιουργό του σύμπαντος. Από πού αντλούν αυτό το άρθρο πίστης δεν θα είναι εύκολο για εμάς να μαντέψουμε· σίγουρα όχι από την Γραφή, στην οποία η λέξη Dominus ή Κύριος, εφαρμοσμένη στον άνθρωπο, εμφανίζεται σχεδόν τόσο συχνά όσο Βασιλεύς. Σίγουρα όχι από τα λόγια του Σωτήρος μας, ο οποίος δίνει τόσο στον εαυτό του όσο και σε άλλους αυτόν τον τίτλο, (Μάρκος ιδ΄ 14. και άλλα σημεία.) ούτε από τη διδασκαλία του Παύλου, ο οποίος επίσης χρησιμοποιεί αυτή τη λέξη αδιακρίτως στις επιστολές του, Γαλάτας δ΄ 1· Εφεσίους στ΄ 5· κ.λπ. Ως εκ τούτου δικαιωνόμαστε να διατηρούμε αυτή την πρακτική, σε αντίθεση με τις φιλονικίες τους· και να αντιμετωπίζουμε αυτή την άποψη ως δεισιδαιμονική και άνευ θεμελίου, η οποία καθιστά αναγκαίο μέρος της θρησκείας να μην χρησιμοποιούνται τίτλοι. (Χέιδοκ)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η έκκληση του Παύλου στον Καίσαρα σας προσκαλεί να εμπιστευθείτε τον χρόνο του Θεού στις δικές σας δυσκολίες; Με ποιους τρόπους μπορεί η αδρανής περιέργεια, όπως του Αγρίππα, να ανοίξει ακόμη πόρτες σε βαθύτερη πίστη; Πού αισθάνεστε ότι το σχόλιο σας καλεί σε μεγαλύτερη πιστότητα εν μέσω κοσμικών πιέσεων;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ στηρίξας τὸν Ἀπόστολον Παῦλον ἐνώπιον ἡγεμόνων καὶ βασιλέων, ἵνα διακηρύξῃ τὴν ἐν αὐτῷ ἐλπίδα, ἐνίσχυσον ἡμᾶς ὅπως φέρωμεν πιστὴν μαρτυρίαν ἐν πάσῃ δοκιμασίᾳ. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διατήρησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀνοικτὰς εἰς τὸν λόγον Σου καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην ἡμῶν ἐστηριγμένην ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης Σου μᾶλλον ἢ ἐπὶ τῆς χάριτος τοῦ κόσμου τούτου. Ἕλκυσον ἡμᾶς ἀεὶ βαθυτέρως εἰς τὸ μυστήριον τῆς Ἐκκλησίας Σου, ἵνα προσφεύγωμεν πάντοτε εἰς Σὲ μόνον.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →