Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες
Γαλάτες 2 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, συγκεντρωνόμαστε στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής παράδοσης για να εξερευνήσουμε την ελευθερία του ευαγγελίου όπως εκτίθεται στο δεύτερο κεφάλαιο της προς Γαλάτας επιστολής. Σήμερα ο οδηγός μας είναι το Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon, του οποίου η προσεκτική έκθεση φωτίζει την αποστολική εξουσία του Παύλου και την ενότητα της πρώτης Εκκλησίας. Με ειλικρινή Αρμινιανή-Γουεσλεϋανή πεποίθηση παρακολουθούμε πώς η χάρη θριαμβεύει επί του νομικισμού και πώς οι στύλοι της πίστης επιβεβαίωσαν ένα ευαγγέλιο για Ιουδαίους και Εθνικούς εξίσου. Είθε το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας καθώς μελετάμε.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά το δεύτερο κεφάλαιο της προς Γαλάτας επιστολής, ακούγοντας τη ζωντανή φωνή του αποστόλου καθώς αφηγείται το ταξίδι του στην Ιερουσαλήμ και την πιστή του στάση υπέρ της χριστιανικής ελευθερίας. Δώστε προσοχή σε κάθε στίχο με προσευχητική προσοχή, επιτρέποντας στον Λόγο να ερευνήσει και να ενισχύσει την ψυχή σας στην αλήθεια ότι η δικαίωση έρχεται μόνο μέσω της πίστης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει καθορίζοντας το ιστορικό πλαίσιο της Συνόδου της Ιερουσαλήμ.
Στίχοι 1-10. 3. Η γνησιότητα του ευαγγελίου του Παύλου αναγνωρίστηκε από τους αποστόλους. Η Σύνοδος της Ιερουσαλήμ, Γαλάτες 2:1-10. Πόσο ανεξάρτητο ήταν το ευαγγέλιο του Παύλου από τους άλλους αποστόλους, το έχει δείξει τώρα. Το επόμενο βήμα του είναι να δείξει ότι το ευαγγέλιό του επικυρώθηκε πλήρως από αυτούς τους αποστόλους· ένα γεγονός αποφασιστικό ενάντια στους ταραχοποιούς στη Γαλατία, οι οποίοι τον παρουσίαζαν ως ψευδαπόστολο. Το αποδεικνύει αυτό ανατρέχοντας στα γεγονότα της Συνόδου της Ιερουσαλήμ, με την οποία αναδρομή ο αναγνώστης πρέπει να συγκρίνει προσεκτικά την αφήγηση του Λουκά που δίνεται στις Πράξεις 15:1-35.Στη συνέχεια παρουσιάζει τον Τίτο ως ζωντανή μαρτυρία της απόφασης των αποστόλων.
Στίχος 3. 3. Ούτε ο Τίτος… περιτμήθηκε. Ο Τίτος τίθεται εδώ ως ζωντανό γεγονός σε απόδειξη του τι δεν απαιτούσαν οι στύλοι. Τοποθετήθηκε από τον Άγιο Παύλο μεταξύ τους ως απερίτμητος Χριστιανός Εθνικός, και αυτοί υποχωρούν στο σημείο της περιτομής. Ο Παύλος, σύμφωνα με τη θέση του, μπορούσε να περιτέμνει τους Εθνικούς προσήλυτους του, όπως έκανε τον Τιμόθεο, αν ήταν σκόπιμο, χωρίς καμία παραίτηση από την αρχή. Αλλά δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν απερίτμητο Χριστιανό χωρίς να παραδεχτούν ότι μπορούσε να υπάρξει Χριστιανισμός χωρίς περιτομή. Μπορούμε, επομένως, να δούμε καθαρά γιατί ο Παύλος μπορούσε να περιτέμνει τον Τιμόθεο και να επιμείνει ότι ο Τίτος δεν έπρεπε να περιτμηθεί. Και ο Παύλος, αναμφίβολα, παρουσιάζει αυτή την περίπτωση στους Γαλάτες ως απάντηση στο επιχείρημα που προέκυψε από την περιτομή του Τιμόθεου.Ο Whedon στη συνέχεια αναπτύσσει την κορυφαία επίπληξη του Παύλου στον Πέτρο στην Αντιόχεια.
Στίχοι 11-21. 4. Η αποστολική επίπληξη του Παύλου στον απόστολο Πέτρο, Γαλάτες 2:11-21. Αυτό είναι το τελευταίο βήμα της απόδειξης του Παύλου για την πραγματικότητα και την ανεξαρτησία της αποστολικής του ιδιότητας. Η απόδειξη ανεβαίνει σε κορύφωση. Πρώτον, έζησε για χρόνια χωριστά από τους αποστόλους· στη συνέχεια, τους συνάντησε και αναγνωρίστηκε από αυτούς· τέλος, συνάντησε τον αρχιαπόστολο και τον επέπληξε επιτυχώς — τον επέπληξε ακριβώς στο σημείο της συζήτησης μεταξύ των Γαλατών — την περιτομή. Όχι μόνο αυτή η κορύφωση ήταν πραγματικά αποφασιστική για τους Γαλάτες, αλλά είναι πολύ αποφασιστική ενάντια στο αλάθητο του Πέτρου, καθώς και των παπών που διεκδικούν διαδοχή από τον Πέτρο. Εγείρει, επίσης, ένα σημαντικό ερώτημα σχετικά με την προσωπική έμπνευση των αποστόλων. Σε αυτό το τελευταίο ερώτημα μπορούμε να πούμε ότι δεν θεωρούμε ότι η εξουσία των βιβλίων της Καινής Διαθήκης, ως κανόνας πίστης, εξαρτάται αποκλειστικά από την απαλλαγή των συγγραφέων από λάθη.
Σκεφτείτε
Τέλος, εξάγει το αποφασιστικό συμπέρασμα σχετικά με την αποστολική ισότητα και το σφάλμα των παπικών διεκδικήσεων.
Τέτοιο είναι το συναίσθημα, όπως δείχνουν οι σημειώσεις μας, που διαπερνά τις ρήτρες των Γαλάτες 2:6-9. Ούτε θα αφήσει ο Παύλος το θέμα να ησυχάσει μέχρι να αποδείξει το σημείο του δείχνοντας τον εαυτό του ενώπιον της Εκκλησίας ως δημόσιο επιπλήττη του αρχιαποστόλου σε αυτό το πιο σημαντικό ζήτημα τόσο της πίστης όσο και της πρακτικής. Ούτε η υπεροχή ούτε το αλάθητο του επισκόπου της Ρώμης μπορούν να σταθούν ενώπιον αυτών των ισχυρών παραγράφων. Δεν είναι περίεργο που ο Λούθηρος θεωρούσε αυτή την επιστολή ως τον μεγάλο χάρτη της ελευθερίας της Εκκλησίας από τον δεσποτισμό της τιάρας.
Απαντήστε
1. Πώς η ενότητα που εξασφάλισε ο Παύλος στην Ιερουσαλήμ μας ενθαρρύνει να φυλάξουμε την ελευθερία του ευαγγελίου σήμερα; 2. Με ποιους τρόπους ο φόβος των άλλων μπορεί ακόμα να μας δελεάσει να συμβιβάσουμε την ελευθερία που έχουμε εν Χριστώ; 3. Πού σας καλεί το Πνεύμα να σταθείτε σταθερά υπέρ της χάριτος χωρίς να προσθέτετε ανθρώπινες απαιτήσεις;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία του δούλου σου Παύλου και για τους πιστούς κόπους του Daniel D. Whedon στην έκθεση του Λόγου σου. Ενίσχυσε μας να περπατήσουμε στην ελευθερία με την οποία ο Χριστός μας ελευθέρωσε, ούτε προσθέτοντας ούτε αφαιρώντας από το ευαγγέλιο της χάριτος. Κράτησε την Εκκλησία σου από κάθε μορφή νομικισμού και από τον φόβο της ανθρώπινης γνώμης. Είθε το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τους αποστόλους να μας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια, ώστε να ζήσουμε και να πεθάνουμε στην πίστη που παραδόθηκε κάποτε στους αγίους. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →