← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 25 — με τον Μπράουν

Πράξεις 25Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο προσφέρει μια ακριβή, στίχο προς στίχο έκθεση των Πράξεων 25 που παρακολουθεί τη συνεχιζόμενη υπεράσπιση του αποστόλου Παύλου ενώπιον της ρωμαϊκής αρχής. Η προσέγγισή τους υπογραμμίζει τη θεία τάξη των γεγονότων που μετέφεραν τη μαρτυρία του ευαγγελίου από την Ιερουσαλήμ στην αυτοκρατορική αυλή. Σε αυτό το μάθημα ακολουθούμε τις προσεκτικές τους σημειώσεις σχετικά με την άφιξη του Φήστου, τις ανανεωμένες εβραϊκές κατηγορίες και την αποφασιστική έφεση του Παύλου στον Καίσαρα. Το έργο τους διατηρεί την εστίαση στα ιστορικά γεγονότα, ενώ εφιστά την προσοχή στο κυρίαρχο χέρι που κατευθύνει κάθε περίσταση για τη διάδοση της αλήθειας. Στρέφουμε τώρα στην έκθεσή τους αυτού του κομβικού κεφαλαίου.
Διαβάστε
Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τον λόγο, ας διαβάσουμε ολόκληρο το κεφάλαιο 25 των Πράξεων. Ακούστε προσεκτικά την αφήγηση της διαδοχής του Φήστου, τις ανανεωμένες συνωμοσίες εναντίον του Παύλου και την έφεση του αποστόλου στον αυτοκράτορα. Σημειώστε την αξιοπρέπεια με την οποία ο Παύλος απαντά σε κάθε κατηγορία και την απροσδόκητη ευκαιρία που ανοίγεται μπροστά στον Αγρίππα και τη Βερενίκη. Αφήστε το κείμενο να θέσει τη βάση για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν περιγράφοντας τον θόρυβο των Ιουδαίων ηγετών ενώπιον του Φήστου. Στίχος 7. 7. οι Ιουδαίοι . . . από την Ιερουσαλήμ —με θόρυβο, όπως στην Ιερουσαλήμ· βλέπε :- . πολλές και σοβαρές κατηγορίες εναντίον του Παύλου —Από την απάντησή του, και τη δήλωση του Φήστου της υπόθεσης ενώπιον του Αγρίππα, αυτές οι κατηγορίες φαίνεται να ήταν ένα συνονθύλευμα πολιτικών και θρησκευτικών ζητημάτων που δεν μπορούσαν να τεκμηριώσουν, και δυνατές κραυγές ότι ήταν ακατάλληλος να ζήσει. Η απάντηση του Παύλου, που δεν δίνεται πλήρως, ήταν πιθανώς λίγο περισσότερο από μια πρόκληση να αποδείξει οποιαδήποτε από τις κατηγορίες τους, είτε πολιτικές είτε θρησκευτικές. Στη συνέχεια καταγράφουν τη σαφή άρνηση του Παύλου να δικαστεί ξανά στην Ιερουσαλήμ. Στίχος 10. 10. Τότε είπε ο Παύλος, Στέκομαι στο δικαστήριο του Καίσαρα —δηλαδή, είμαι ήδη ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου. Αυτό φαίνεται να υποδηλώνει ότι κατάλαβε τον Φήστο να προτείνει να τον παραδώσει στο Συνέδριο για κρίση (και βλέπε στο :- ), με μια απλή υπόσχεση προστασίας από αυτόν. Αλλά από το να πάει καθόλου στην Ιερουσαλήμ ήταν πολύ δικαιολογημένος να συρρικνωθεί, γιατί εκεί είχε σχεδιαστεί πρόσφατα δολοφονία εναντίον του. στους Ιουδαίους δεν έχω κάνει κανένα κακό, όπως γνωρίζεις πολύ καλά —κυριολεκτικά, 'καλύτερα', δηλαδή (ίσως), καλύτερα από το να πιέζεις μια τέτοια πρόταση. αν δεν υπάρχει τίποτα από αυτά . . . κανείς δεν μπορεί να με παραδώσει σε αυτούς —Η λέξη σημαίνει να 'παραδώσεις για να ευχαριστήσεις' κάποιον άλλο. Στην ίδια την έφεση, περιγράφουν λεπτομερώς την προσφυγή του αποστόλου στον Καίσαρα. Στίχος 11. 11. Επικαλούμαι τον Καίσαρα —Το δικαίωμα προσφυγής στην ανώτατη εξουσία, σε περίπτωση ζωής και θανάτου, εξασφαλιζόταν από έναν αρχαίο νόμο σε κάθε Ρωμαίο πολίτη, και συνεχίστηκε υπό την αυτοκρατορία. Αν ο Φήστος είχε δείξει οποιαδήποτε διάθεση να εκδώσει τελική απόφαση, ο Παύλος, δυνατός στην συνείδηση της αθωότητάς του και της δικαιοσύνης ενός Ρωμαϊκού δικαστηρίου, δεν θα είχε κάνει αυτή την έφεση. Αλλά όταν η μόνη άλλη εναλλακτική που του προσφέρθηκε ήταν να δώσει τη συγκατάθεσή του να μεταφερθεί στην μεγάλη εστία συνωμοσιών εναντίον της ζωής του, και σε ένα δικαστήριο αδίστακτων και αιμοδιψών κληρικών των οποίων οι θορυβώδεις κραυγές για τον θάνατό του μόλις είχαν υποχωρήσει, καμία άλλη πορεία δεν ήταν ανοιχτή σε αυτόν.
Σκεφτείτε
Τέλος σημειώνουν πώς ο Φήστος αφηγείται τον ισχυρισμό της ανάστασης που βρίσκεται στην καρδιά της υπόθεσης. Στίχος 19. 19. ερωτήσεις . . . της δικής τους δεισιδαιμονίας —μάλλον, 'θρησκείας' (βλέπε στο :- ). Δεν μπορεί να υποτεθεί ότι ο Φήστος θα χρησιμοποιούσε τη λέξη με αγενή έννοια απευθυνόμενος στον Ιουδαίο φιλοξενούμενό του. ένας Ιησούς —'Έτσι μιλάει αυτός ο άθλιος Φήστος γι' Αυτόν στον οποίο κάθε γόνατο θα λυγίσει' [BENGEL]. τον οποίο ο Παύλος επιβεβαίωσε —'συνέχιζε να επιβεβαιώνει'. ότι είναι ζωντανός —δείχνοντας ότι η ανάσταση του Εσταυρωμένου ήταν το βάρος, όπως συνήθως, της υπεράσπισης του Παύλου. Η ασήμαντη φύση όλης της υπόθεσης στα μάτια του Φήστου είναι εμφανής.
Απαντήστε
1. Πώς η έφεση του Παύλου στον Καίσαρα δείχνει εμπιστοσύνη στην τάξη των πολιτικών αρχών από τον Θεό; 2. Με ποιους τρόπους οι επανειλημμένες κατηγορίες εναντίον του Παύλου δοκιμάζουν την αποφασιστικότητα του πιστού να λέει την αλήθεια; 3. Τι αποκαλύπτει η αναφορά του Φήστου για την κεντρική θέση της ανάστασης στη μαρτυρία του ευαγγελίου;
Προσευχηθείτε
Κύριε, στις δοκιμασίες που καταγράφονται στις Πράξεις 25, ενδυνάμωσέ μας με το Πνεύμα Σου να σταθούμε σταθεροί με την ίδια ακλόνητη πίστη που έδειξε ο Παύλος, διατηρώντας τις καρδιές μας προσηλωμένες στον αναστημένο Χριστό εν μέσω κάθε άδικης κατηγορίας. Χρησιμοποίησε κάθε περίσταση, ακόμη και την αντίθεση από τους άρχοντες, για να προωθήσεις το ευαγγέλιο και να φέρεις δόξα στο όνομά Σου. Χάρισέ μας θάρρος να προσφεύγουμε πάντοτε σε Σένα, τον δίκαιο Κριτή μας, και να διατηρούμε τη μαρτυρία μας επικεντρωμένη στον Σωτήρα που βασιλεύει επί πάντων. Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →