← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Προς Εβραίους 13 — με τον Μακλάρεν

Εβραίους 13Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε τις Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κεφάλαιο 13 της Προς Εβραίους. Η προσεκτική έκθεσή του μας εισάγει στον ζωντανό διάλογο μεταξύ των σταθερών υποσχέσεων του Θεού και της απαντητικής εμπιστοσύνης του πιστού. Μέσα από τα λόγια του ακούμε τη φωνή που στηρίζει και την ηχώ που ενισχύει την πίστη εν μέσω αλλαγών. Η μεταχείριση των αρχαίων διαβεβαιώσεων από τον Μακλάρεν μας προσκαλεί να τις δεχθούμε εκ νέου για το δικό μας ταξίδι. Προετοιμαζόμαστε να ακούσουμε τόσο τη θεία υπόσχεση όσο και την ανθρώπινη απάντηση που ακολουθεί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στο κεφάλαιο 13 της Προς Εβραίους και διάβασε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Άσε τις τελικές προτροπές και προειδοποιήσεις να εγκατασταθούν στο πνεύμα σου. Παρατήρησε ιδιαίτερα τις διαβεβαιώσεις της παρουσίας του Θεού και την κλήση να θυμάσαι τον Ιησού Χριστό ως τον ίδιο χθες, σήμερα και για πάντα. Διάβασε με την προσδοκία ότι αυτά τα λόγια εξακολουθούν να μιλούν άμεσα στην κατάστασή σου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει προσδιορίζοντας τις δύο φωνές της υπόσχεσης και της εμπιστοσύνης στο κείμενο. 'Είπε'· 'μπορούμε... να πούμε'. Έτσι λοιπόν εδώ υπάρχουν δύο φωνές· ή μάλλον μια φωνή και μια ηχώ - η φωνή του Θεού με τις υποσχέσεις και η απαντητική φωνή του ανθρώπου με την εμπιστοσύνη. Ο Θεός μιλά σε εμάς ώστε να μιλήσουμε σε Αυτόν· και όταν μιλά τις υποσχέσεις Του, η μόνη κατάλληλη απάντηση είναι να τις δεχθούμε ως αληθινές με όλη την πληρότητά τους σε σταθερή εμπιστοσύνη. Ο συγγραφέας παραθέτει δύο αποσπάσματα ως από την Παλαιά Διαθήκη. Το πρώτο από αυτά δεν βρίσκεται αυτολεξεί πουθενά εκεί· η πλησιέστερη προσέγγιση σε αυτό, και προφανώς η πηγή της παράθεσης, εμφανίζεται σε μια σύνδεση που αξίζει να σημειωθεί. Όταν ο Μωυσής παρέδιδε τη φροντίδα του λαού του στον διάδοχό του, τον Ιησού του Ναυή, είπε πρώτα στον λαό και έπειτα στον Ιησού του Ναυή, 'Γίνε δυνατός και ανδρείος.... Δεν θα σε εγκαταλείψει ούτε θα σε εγκαταλείψει'. Ο Μακλάρεν προχωρά στην εξέταση της ακριβούς σημασίας της θείας διαβεβαίωσης ότι δεν θα αφήσει ούτε θα εγκαταλείψει. Αυτή η επιστολή προχωρεί με την αρχή σε όλη της την έκταση ότι όλα όσα ανήκαν στον Ισραήλ, όσον αφορά θεσμούς, ιερά πρόσωπα, υποσχέσεις, παραδίδονται στην Χριστιανική Εκκλησία, και εμείς είμαστε, κατά κάποιον τρόπο, κληρονόμοι του συνόλου αυτών. Έτσι λοιπόν σε καθέναν από εμάς έρχεται το μήνυμα, και έρχεται στην πιο ατομική του όψη, 'Ποτέ δεν θα σε αφήσω ούτε θα σε εγκαταλείψω'. Τώρα, 'να αφήσω' και 'να εγκαταλείψω' είναι ταυτόσημα, και η υπόσχεση, αν μείνουμε στην Εγκεκριμένη Μετάφραση, είναι επανάληψη, στις δύο προτάσεις, της ίδιας σκέψης. Αλλά ενώ οι δύο προτάσεις είναι ουσιαστικά ταυτόσημες, υπάρχει μια πολύ όμορφη παραλλαγή στη μορφή με την οποία δίνεται η μία διαβεβαίωση σε αυτές. Όσον αφορά την πρώτη από αυτές, 'Ποτέ δεν θα σε αφήσω', τόσο στα εβραϊκά όσο και στα ελληνικά η λέξη που χρησιμοποιείται, και που μεταφράζεται 'αφήνω', σημαίνει την απόσυρση ενός χεριού που στηρίζει. Ο Μακλάρεν δείχνει έπειτα πώς η ανθρώπινη καρδιά ηχεί εκείνη την υπόσχεση με εμπιστοσύνη πίστης. Έτσι πιάνει το χέρι του οδηγού, και τότε μπορεί να περπατήσει. Υπάρχει ο Πέτρος, έξω στη θάλασσα που είχε ζητήσει με θράσος άδεια να περπατήσει πάνω της, και καθώς νιώθει το κρύο νερό να ανεβαίνει πάνω από τον αστράγαλό του, και βλέπει να ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά, αρχίζει να φοβάται, και ο φόβος του τον κάνει βαρύτερο, ώστε να βυθίζεται πιο γρήγορα, μέχρι που η ίδια η ακρότητα της ανάγκης και η παροξυσμική τρομοκρατία βγάζουν μια σπίθα πίστης, και η πίστη και ο φόβος αναμειγνύονται παράξενα στην κραυγή: 'Κύριε, σώσε με'. Το απλωμένο χέρι του Χριστού απάντησε στην κραυγή, και η επαφή του κράτησε τον Πέτρο όρθιο, τον έκανε πάλι ελαφρύ, και καθώς ανέβαινε, το νερό φαινόταν να βυθίζεται κάτω από τα πόδια του, και σε εκείνο το κυματιστό δάπεδο, που άστραφτε στο φεγγαρόφωτο, περπάτησε μέχρι που τον βοήθησαν πάλι στη βάρκα. Έτσι θα κάνει ο Θεός για εμάς, αν θέλουμε, γιατί έχει πει: 'Ποτέ δεν θα χαλαρώσω τη λαβή Μου. Τίποτα δεν θα έρθει ποτέ ανάμεσα στο χέρι Μου και στο δικό σου'. Όταν μια νοσοκόμα ή μια μητέρα κρατά το χέρι ενός παιδιού, η λαβή της χαλαρώνει εκτός αν επαναλαμβάνεται συνεχώς με νέα νευρική ένταση. Έτσι όλες οι ανθρώπινες βοήθειες τείνουν να γίνονται λιγότερο βοηθητικές, και όλη η ανθρώπινη αγάπη έχει τα όριά της. Αλλά το χέρι του Θεού ποτέ δεν χαλαρώνει τη λαβή του, και μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι, όπως έχει πιάσει, θα κρατήσει, και 'θα φυλάξει αυτό που έχουμε εμπιστευθεί σε Αυτόν'. Αλλά σημείωσε την άλλη μορφή της υπόσχεσης. 'Ποτέ δεν θα σε αφήσω να πέσεις' - αυτό υπόσχεται την επικοινωνία της στηρίζουσας δύναμης σύμφωνα με την ανάγκη μας· 'ούτε θα σε εγκαταλείψω' - αυτή είναι η ίδια υπόσχεση, σε άλλη μορφή.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει με την εφαρμογή της αμετάβλητης παρουσίας του Χριστού στην παρούσα στιγμή. 'Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ίδιος σήμερα'. Πάντα πειραζόμαστε να σκεφτόμαστε ότι αυτή η στιγμή είναι κοινότοπη και ασήμαντη. Το χθες βρίσκεται αφιερωμένο στη μνήμη· το αύριο, λαμπρό στην ελπίδα· αλλά το σήμερα είναι φτωχό και πεζό. Ο ουρανός είναι πιο μακριά από εμάς ακριβώς πάνω από τα κεφάλια μας· πίσω και μπροστά φαίνεται να αγγίζει τη γη. Αλλά αν θελήσουμε μόνο ότι όλη εκείνη η αστραφτερή λάμψη και όλη εκείνη η υπερβατική τρυφερότητα οίκτου και αγάπης με την οποία ο Ιησούς Χριστός έχει φωτίσει και γλυκάνει οποιοδήποτε παρελθόν είναι αληθινά εδώ μαζί μας εν μέσω των κοινοτόπων και ασήμαντων καθηκόντων του σκονισμένου σήμερα, τότε δεν χρειάζεται να κοιτάξουμε πίσω σε καμία πορφυρή απόσταση, ούτε μπροστά σε κανέναν ορίζοντα όπου ο ουρανός και η γη φιλιούνται, αλλά να αισθανθούμε ότι εδώ ή πουθενά, τώρα ή ποτέ, είναι ο Χριστός ο πανεπαρκής και αμετάβλητος Φίλος. Είναι πιστός. Δεν μπορεί να αρνηθεί τον Εαυτό Του. ΙΙ. Έτσι, δεύτερον, εφαρμόζω αυτά τα λόγια σε άλλη κατεύθυνση.
Απαντήστε

Απάντηση

Σε ποιες από τις τρέχουσες περιστάσεις σου χρειάζεσαι περισσότερο να ακούσεις την υπόσχεση ότι ο Θεός ποτέ δεν θα σε αφήσει να πέσεις ούτε θα σε εγκαταλείψει; Πώς επηρεάζει το να θυμάσαι την ομοιότητα του Χριστού χθες και σήμερα τον τρόπο που αντιμετωπίζεις το αύριο; Ποιο πρακτικό βήμα μπορείς να κάνεις σήμερα για να απαντήσεις στη διαβεβαίωση του Θεού με την ίδια τολμηρή εμπιστοσύνη που περιγράφει ο Μακλάρεν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πιστέ Θεέ, Σε ευχαριστούμε για τις υποσχέσεις που ποτέ δεν αποτυγχάνουν και για τον αμετάβλητο Χριστό που μας συναντά σε κάθε εποχή. Ενίσχυσε τις καρδιές μας να δεχθούμε τον λόγο Σου χωρίς δισταγμό και να απαντήσουμε με ζωντανή εμπιστοσύνη. Φύλαξέ μας από το να απομακρυνθούμε από το στηρίζον χέρι Σου. Είθε ο ίδιος Κύριος που στήριξε γενιές του παρελθόντος να μας στηρίξει σήμερα και να μας οδηγήσει στην ελευθερία της άφοβης εμπιστοσύνης. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, του ίδιου χθες, σήμερα και για πάντα, αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →