← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

Η Χάρη Μου Αρκεί: Η Δύναμη Τελειοποιείται στην Αδυναμία

Β' Κορινθίους 12Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Εδώ ο Παύλος ανέρχεται στην κορυφή της 'μωρής' καυχήσεώς του — και έπειτα σκοπίμως κατέρχεται από αυτήν. Διηγείται, σχεδόν παρά τη θέλησή του, για έναν άνθρωπο που αρπάχθηκε 'εις τον τρίτον ουρανόν', εις τον Παράδεισον, ο οποίος ήκουσε 'άρρητα ρήματα'. Δεκατέσσερα έτη τα είχε κρατήσει κρυμμένα· μόνον η ανάγκη τώρα τα αποσπά από αυτόν, και ακόμη και τώρα τα διηγείται σε τρίτο πρόσωπο, αρνούμενος να δοξάσει τον εαυτό του δι' αυτών. Διότι μήπως η αφθονία των αποκαλύψεων τον υψώσει, 'εδόθη μοι σκόλοψ τη σαρκί, άγγελος Σατάν ίνα με κολαφίζη'. Τρεις φορές ικέτευσε για την αφαίρεσή του, και έλαβε αντ' αυτού τον λόγον που έχει στηρίξει κάθε θλιμμένη ψυχή από τότε: 'Αρκεί σοι η χάρις μου· η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται'. Ο Χρυσόστομος βλέπει σε αυτό όλο το σχήμα της χριστιανικής ζωής — ότι η θλίψη δεν είναι η απουσία της δυνάμεως του Θεού αλλά το ίδιο το θέατρο αυτής, και ότι όπου η ψυχή είναι ασθενής, εκεί η χάρη εισρέει πλημμυρισμένη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώσατε Β' Κορινθίους 12 — τα οράματα και αποκαλύψεις του Κυρίου· τον άνθρωπον 'αρπαγέντα έως τρίτου ουρανού', εις τον Παράδεισον, ακούοντα 'άρρητα ρήματα, α ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι'· τον σκόλοπα τη σαρκί, 'τον άγγελον Σατάν ίνα με κολαφίζη, ίνα μη υπεραίρωμαι'· την τριπλή προσευχή του Παύλου, και την απάντηση του Κυρίου, 'Αρκεί σοι η χάρις μου· η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται'· την καύχησή του εν ασθενείαις, 'ίνα η δύναμις του Χριστού επισκηνώση επ' εμέ', και την ευαρέσκειά του 'εν ασθενείαις, εν ύβρεσιν, εν ανάγκαις, εν διωγμοίς, εν στενοχωρίαις υπέρ Χριστού· όταν γαρ ασθενώ, τότε δυνατός ειμι'· 'τα σημεία του αποστόλου… εν πάση υπομονή, εν σημείοις, και τέρασι, και δυνάμεσιν'· και την ετοιμότητά του να 'ηδέως δαπανήσω και εκδαπανηθώ' υπέρ των ψυχών αυτών, μολονότι 'όσω περισσότερον αγαπώ υμάς, ήσσον αγαπώμαι'.
Μελετήστε

Μελέτη

Παρατηρήσατε την παράξενη στροφή στην ψυχή του Παύλου. Προσευχήθηκε τρεις φορές — δηλαδή συχνά — για να απαλλαγεί από τον σκόλοπα· δεν προσποιήθηκε ότι τον φέρει εύκολα, αλλά ομολόγησε την λιποψυχία του υπό αυτόν. Όμως όταν ήλθε η απάντηση ότι η δοκιμασία πρέπει να παραμείνει, η λύπη του διαλύθηκε σε χαρά. Ο Χρυσόστομος σημειώνει αυτήν την μονομέρεια με θαυμασμό: Επιθυμεί να απαλλαγεί από τους κινδύνους εκείνους· αλλά όταν ήκουσε την απάντηση του Θεού ότι τούτο δεν αρμόζει, δεν μόνον δεν ελυπήθη ότι απέτυχε της προσευχής του, αλλά και εχάρη. Και εδώ είναι ένα λεπτό πράγμα άξιο συλλογισμού: ο Παύλος και ο Θεός δίδουν δύο διαφορετικούς λόγους για τον ίδιον σκόλοπα. Ο Παύλος λέγει ότι εδόθη 'ίνα μη υπεραίρωμαι'· ο Θεός λέγει ότι τον επιτρέπει 'ίνα η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειωθή'. Ο Χρυσόστομος δεν ισοπεδώνει τη διαφορά αλλά κρατεί αμφότερα μαζί: Βλέπεις πώς αυτός αποδίδει έναν λόγον, και ο Θεός άλλον; Ο ένας φυλάττει την ταπείνωση του Αποστόλου· ο άλλος δοξάζει την δύναμιν του Κυρίου. Ο σκόλοψ υπηρετεί αμφότερα συγχρόνως.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

'Η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται.' Αυτό δεν είναι παραίτηση στην δυστυχία· είναι η ίδια η λογική του Σταυρού. Η δύναμις του Χριστού είναι πλέον εμφανής, λέγει ο Χρυσόστομος, ακριβώς όταν οι διωκόμενοι νικούν τους διώκτας, όταν οι δεσμώται μεταστρέφουν τους δεσμοφύλακας, όταν οι θλιβόμενοι υπερνικούν όλους όσοι τους θλίβουν. Και ούτω η θλίψις γίνεται, διά την ψυχήν που την δέχεται ορθώς, κάμινος καθάρσεως. Διότι ό,τι είναι το πυρ εις τον χρυσόν, τούτο είναι η θλίψις εις τας ψυχάς· αποσμήχουσα τον ρύπον, καθιστώσα τους ανθρώπους καθαρούς, ποιούσα αυτούς λαμπρούς και φαεινούς. Αποκόπτει την υπερηφάνειαν και την ακηδίαν, αποκαλύπτει την ευτέλειαν των επιγείων, και οδηγεί την καρδίαν εις την αληθινήν σοφίαν· ενώπιον της υπερηφανείας, της επιθυμίας, της οργής, και όλου του σμήνους των παθών, έρχεται η θλίψις και αυτά υποχωρούν. Διά τούτο ο Απόστολος, ο οποίος δεν ελογάριαζε ούτε τον ουρανόν ούτε την κόλασιν τίποτε πλην του πόθου του διά τον Χριστόν, ηδύνατο να λάβει 'ευαρέσκειαν' εν στενοχωρίαις — ουχί δι' αυτάς καθ' εαυτάς, αλλά διότι εν αυταίς η παρηγορία του Θεού περισσεύει. 'Όπου θλίψις, εκεί και παρηγορία· όπου παρηγορία, εκεί και χάρις.'
Απαντήστε

Απόκριση

Ποιος είναι ο σκόλοψ σου — η αδυναμία που ικέτευσες τρεις φορές και εκατό φορές να απαλλαγείς, και την οποίαν ο Θεός, εν τη σοφία αυτού, άφησε στη θέση της; Ο Παύλος σε διδάσκει να μη την καταφρονήσεις. Μπορεί να είναι ακριβώς η φρουρά κατά μιας υπερηφανείας που αλλιώς θα σε κατέστρεφε, και ακριβώς το σκηνικό επί του οποίου ο Χριστός σκοπεύει να επιδείξει την δύναμίν του εν σοι. Προσευχήσου λοιπόν ειλικρινώς διά ανακούφισιν, όπως ο Παύλος — αλλά εάν η απάντηση είναι 'Αρκεί σοι η χάρις μου', άφες την λύπην σου να μετατραπεί σε ευφρόσυνη αποδοχή, διότι η χάρις εκείνη δεν είναι μικρότερον δώρον από την απαλλαγήν· είναι μεγαλύτερον. Παύσατε να μετράτε την πνευματικήν σας ζωήν κατά την δύναμιν και την ευκολίαν σας. Ο χρυσός καθαρίζεται εν τω πυρί· η ψυχή γίνεται λαμπρά εν τη θλίψει. Όταν αδειάσετε από τους ιδίους σας πόρους και αισθάνεσθε πλέον ασθενείς, είσθε πλησιέστερα εις τον τόπον όπου η δύναμις του Χριστού έρχεται να επισκηνώση επάνω σας. Είπατε μετά του Αποστόλου, και εννοήσατε το: 'όταν ασθενώ, τότε δυνατός ειμι.'
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε μου Θεέ, ου η δύναμις τελειούται εν ασθενεία και ου η χάρις αρκεί διά πάσαν δοκιμασίαν: όταν ικετεύω να απαλλαγώ από τον σκόλοπά μου και Συ απαντάς ότι πρέπει να παραμείνει, δός μοι την χάριν του αποστόλου Σου Παύλου, ώστε η λύπη μου να μετατραπεί εις χαράν και η αδυναμία μου να γίνει κατοικητήριον της δυνάμεώς Σου. Κάθαρσόν με εν τω πυρί της θλίψεως ως χρυσόν καθαρίζεται· απόσμηξον τον ρύπον μου, ταπείνωσον την υπερηφάνειάν μου, και ποίησόν με λαμπρόν και φαεινόν δι' Εσέ. Δίδαξόν με να λαμβάνω ευαρέσκειαν ουχί εις την ιδίαν μου αυτάρκειαν αλλά εις τας ασθενείας μου, ίνα η δύναμις του Χριστού επισκηνώση επ' εμέ, και ώστε ασθενών να γίνωμαι ισχυρός. Διότι όπου υπάρχει θλίψις, εκεί υπάρχει η παρηγορία Σου· και όπου υπάρχει παρηγορία, εκεί υπάρχει η χάρις Σου. Εις Σε, ω Θεέ, τον Πατέρα, τον Υιόν, και το Άγιον Πνεύμα, δόξα, κράτος, και τιμή, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →