Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
1 Βασιλειών 19-20 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της via media, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, όπου ο μεγάλος ευαγγελικός θεολόγος ανοίγει την αφήγηση των 1 Βασιλειών 19–20. Με χαρακτηριστική ευλάβεια ο Συμεών ιχνηλατεί τις συναλλαγές του Κυρίου με τον δούλο του Ηλία, δείχνοντας τόσο την αδυναμία ακόμη και των ισχυρότερων αγίων όσο και το αλάνθαστο έλεος που τους αποκαθιστά. Οι ομιλίες του μας προσκαλούν να σταθούμε ξανά στο όρος του Θεού, να ακούσουμε την ήσυχη μικρή φωνή και να μάθουμε εκ νέου τι σημαίνει να πορευόμαστε πιστά σε εποχές αποθάρρυνσης και ανανέωσης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Με ήσυχη προσοχή διαβάζουμε τα κεφάλαια 19 και 20 της 1 Βασιλειών, επιτρέποντας στην εμπνευσμένη καταγραφή της φυγής του Ηλία, της ελεήμονος επίσκεψης του Θεού, της διατήρησης ενός πιστού υπολοίπου και της κλήσης του Ελισαίου να εγκατασταθεί στην καρδιά προτού στραφούμε στην έκθεση του Συμεών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει θέτοντας την αδυναμία του προφήτη.
Η αδυναμία του προφήτη— Λέγεται δικαίως γι’ αυτόν, και πιθανότατα σε αναφορά με αυτά ακριβώς τα γεγονότα, ότι «ο Ηλίας ήταν άνθρωπος ομοιοπαθής με εμάς [Σημείωση: Ιακώβου 5:17 .].» Σε αυτό το μέρος της ιστορίας του βλέπουμε, 1. Τον άπιστο φόβο του— [Σε προηγούμενες περιπτώσεις είχε δείξει μεγάλη ανδρεία: είχε μόλις πριν τολμήσει να κατηγορήσει τον Αχαάβ κατά πρόσωπο ως «τον ταραξία του Ισραήλ»· και να αντιμετωπίσει μόνος όλους τους προσκυνητές του Βάαλ με τετρακόσιους πενήντα προφήτες του επικεφαλής: είχε επίσης θανατώσει όλους εκείνους τους προφήτες, και έπειτα είχε συνοδεύσει τον Αχαάβ στη Ιεζραέλ· αλλά τώρα η πίστη του τον εγκατέλειψε, και αμφέβαλλε αν ο Θεός του μπορούσε να τον προστατεύσει από την οργή της Ιεζάβελ.Έπειτα παρουσιάζει την αγαθότητα του Θεού στην επίπληξη των σφαλμάτων του δούλου του.
Αλλά αυτή είναι η σταθερή μέθοδος της διαδικασίας Του με τους αμαρτωλούς ανθρώπους: μας βρίσκει αποβλημένους και αβοήθητους, και μας προστάζει να ζήσουμε· και κάνει το βάθος της δυστυχίας μας αφορμή για να μεγαλύνει το άφθονο έλεός Του [Σημείωση: Ιεζεκιήλ 16:4-6 .]: ναι, «όπου η αμαρτία επλεόνασε, η χάρις πολλές φορές υπερεπερίσσευσε [Σημείωση: Ρωμαίους 5:20 .].»] 2. Επίπληξε τα σφάλματά του— [Η ερώτηση που του τέθηκε ήταν μια ευγενική επίπληξη· ήταν, στην πραγματικότητα, το ίδιο με το να λέει, «Σκέψου αν δεν εγκατέλειψες τον δρόμο του καθήκοντος;» Και όταν η ερώτηση δεν είχε παράγει το επιθυμητό αποτέλεσμα, έδειξε ενώπιόν του τους τρόμους της μεγαλειότητάς Του σε τρεις διαδοχικές φανερώσεις της δυνάμεώς Του· και έπειτα, για να μαλακώσει και να ταπεινώσει το ακόμη απαράκλητο πνεύμα του, του μίλησε πιο αποτελεσματικά με μια ήσυχη μικρή φωνή· ανανεώνοντας έτσι σ’ αυτόν τα θαύματα που είχαν προηγουμένως επιδειχθεί στο ίδιο όρος προς τον Μωυσή, τόσο τις τρομερές σκηνές του Σινά όσο και την ηπιότερη επίδειξη των δικών Του ενδόξων τελειοτήτων.Ο Συμεών προχωρεί για να δείξει πώς ο Κύριος διορθώνει τις εσφαλμένες αντιλήψεις του προφήτη.
Πράγματι είναι μια πιο παρηγορητική σκέψη για τον λαό του Κυρίου σε κάθε εποχή, ότι υπάρχουν πολλοί «κρυμμένοι», οι οποίοι υπηρετούν και τιμούν τον Θεό εν κρυπτώ, μολονότι το φως τους δεν έχει λάμψει τόσο ώστε να τραβήξει την προσοχή του κόσμου γύρω τους: και η απάντηση που έδωσε ο Θεός στον προφήτη αυτή την περίπτωση προβάλλεται από τον Άγιο Παύλο για αυτόν ακριβώς τον σκοπό, δηλαδή για να μας δείξει, ότι, στην κατώτατη κατάσταση της Εκκλησίας, υπάρχει, και πάντοτε θα υπάρχει, «ένα υπόλοιπο κατά την εκλογή της χάριτος [Σημείωση: Ρωμαίους 11:2-5 .].»] Μεταξύ των διαφόρων μαθημάτων που αυτή η ιστορία είναι κατάλληλη να μας διδάξει, μπορούμε να μάθουμε, 1. Να είμαστε δύσπιστοι προς τον εαυτό μας— [Ποιος που βλέπει πώς ο μεγάλος Ηλίας απέτυχε, ενώ ταυτόχρονα δεν είχε συνείδηση των αποτυχιών του, δεν πρέπει να είναι έτοιμος να υποπτευθεί τον εαυτό του; Αν ο Θεός πει, «Ένας από εσάς θα με προδώσει», η απάντηση του καθενός πρέπει να είναι, «Κύριε, μήπως εγώ;» Ας ερωτήσουμε λοιπόν με τον εαυτό μας, «Τι κάνω εδώ;»
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών αντλεί το πρώτο μεγάλο μάθημα για όλους τους πιστούς.
Είμαι στον τόπο που ο Θεός θα ήθελε να είμαι; και στο πνεύμα που ο Θεός θα ήθελε να είμαι; Ακόμη και οι ίδιοι οι Απόστολοι σε μερικές περιπτώσεις «δεν ήξεραν σε ποιο πνεύμα ήταν». Ας θυμηθούμε, ότι όσο λιγότερο υποπτευόμαστε τον εαυτό μας, τόσο περισσότερο λόγο έχουμε να φοβηθούμε ότι κάτι δεν πάει καλά στη συμπεριφορά μας.] 2. Να είμαστε βέβαιοι στον Θεό μας— [Δεν χρειάζεται να κοιτάξουμε πιο πέρα από την ιστορία ενώπιόν μας για να δούμε πόσο υπερβολικά άφθονα είναι τα πλούτη της χάριτος και του ελέους του Θεού. Βεβαίως οι οπισθοδρομούντες στην καρδιά, ή στην πράξη, μπορούν να πάρουν ενθάρρυνση να επιστρέψουν σ’ Αυτόν — — — Σε αναφορά επίσης με την Εκκλησία, μπορούμε να είμαστε καλά βέβαιοι, ότι «οι πύλες του άδου δεν θα υπερισχύσουν εναντίον αυτής».Κλείνει πιέζοντας το δεύτερο και στεφανωτικό μάθημα στην Εκκλησία.
]:» και, για ό,τι γνωρίζουμε, η ίδια διαδικασία μπορεί να περιμένει μερικούς από τους οποίους είμαστε έτοιμοι να απελπιστούμε· και μπορεί να έχουμε τη χαρά να δούμε τον σκοπό του Θεού, ο οποίος σχηματίστηκε πριν από τον κόσμο, να πραγματοποιείται στη μεταστροφή των φίλων μας, και να ολοκληρώνεται στη δόξασή τους ενώπιον του θρόνου του Θεού. Στην πραγματικότητα, τα πρόσωπα που είναι τώρα πιο εξέχοντα στη θεία ζωή ήταν κάποτε νεκρά σε παραπτώματα και αμαρτίες, όπως και οι άλλοι: και όλοι τους, χωρίς εξαίρεση, θα αναγνωρίσουν ευχαρίστως, στην περίπτωσή τους, την αλήθεια της διακήρυξης του Κυρίου μας προς τους Αποστόλους Του, «Δεν με εκλέξατε εσείς, αλλά εγώ σας εκλέξα [Σημείωση: Ιωάννη 15:16 .]:» διότι όλοι τους έχουν μέσα τους μια αναμφισβήτητη μαρτυρία, ότι τόσο γρήγορα θα επέστρεφε μια οβίδα από μόνη της στο άνοιγμα από το οποίο είχε εκτοξευθεί, όσο και αυτοί, αν αφήνονταν στον εαυτό τους, θα είχαν ποτέ επιστρέψει στον Θεό, από τον οποίο είχαν τόσο βαθιά αποστατήσει.] Αλλά σε αυτήν την παρηγορητική αλήθεια πρέπει να προσθέσω, ΙΙ.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες από τις παρούσες περιστάσεις μου πειράζομαι περισσότερο να αμφιβάλλω για την προστατευτική φροντίδα του Κυρίου; Με ποιους κρυφούς τρόπους μπορεί ο Κύριος ήδη να διατηρεί ένα πιστό υπόλοιπο γύρω μου; Πώς θα καλλιεργήσω τόσο τη δυσπιστία προς τον εαυτό μου όσο και τη σταθερή εμπιστοσύνη στη εκλεκτική χάρη του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που μίλησες κάποτε στον δούλο σου Ηλία με την ήσυχη μικρή φωνή, χάρισε μας χάρη να σε ακούσουμε μέσα σε όλες τις ταραχές της εποχής μας. Διαφύλαξέ μας από τους άπιστους φόβους που τόσο εύκολα περιβάλλουν ακόμη και τους ισχυρότερους αγίους σου, και αποκατάστησέ μας όταν έχουμε φύγει από τον δρόμο του καθήκοντος. Διατήρησε ζωντανό μέσα στην Εκκλησία σου εκείνο το κρυμμένο υπόλοιπο γνωστό μόνο σε σένα, και ανάστησε πιστούς εργάτες κατά το πρότυπο του Ελισαίου. Ας πορευθούμε με πραότητα και άγια τόλμη, πάντοτε δύσπιστοι προς τον εαυτό μας αλλά βέβαιοι στο κυρίαρχο έλεός σου, διαμέσου Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →