Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη κεφάλαιο δύο και ακούμε τη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει το πρώτο καταγεγραμμένο θαύμα του Κυρίου μας. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας εισάγει στον γάμο της Κανά, αποκαλύπτοντας πώς ο Χριστός έδειξε τη δόξα του στα απλούστερα περιβάλλοντα. Μέσα από το σχόλιό του ανακαλύπτουμε την τρυφερή αλλά σταθερή συνομιλία μεταξύ του Ιησού και της μητέρας του, την υπακοή των υπηρετών και την πίστη που άρχισε να ξυπνά στους μαθητές. Ας καθοδηγήσει το Πνεύμα τη μελέτη μας καθώς ο Καλβίνος μας οδηγεί στίχο προς στίχο μέσα από αυτό το πλούσιο απόσπασμα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσει τον Λόγο. Διάβασε το κεφάλαιο δύο του Ιωάννη αργά, σταματώντας στην αφήγηση του γαμήλιου δείπνου στην Κανά. Παρατήρησε την έλλειψη οίνου, τα λόγια που είπε η Μαρία, την σταθερή απάντηση του Ιησού και την ήσυχη υπακοή που ακολουθεί. Άσε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί μπροστά σου και ζήτα από τον Κύριο να ανοίξει τα μάτια σου στη δόξα που αποκάλυψε ο Χριστός εκείνη την ημέρα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος αρχίζει την πραγματεία του για την αφήγηση εξετάζοντας τα λόγια της μητέρας προς τον Ιησού.
3. Η μητέρα του Ιησού λέγει προς αυτόν. Μπορεί να αμφισβητηθεί αν περίμενε ή ζητούσε κάτι από τον Υιό της, αφού δεν είχε ακόμη επιτελέσει κανένα θαύμα· και είναι δυνατόν, χωρίς να περιμένει τέτοια θεραπεία, να τον συμβούλευσε να δώσει κάποιες ευσεβείς παραινέσεις που θα εμπόδιζαν τους προσκεκλημένους να αισθανθούν δυσαρέσκεια και ταυτόχρονα θα ανακούφιζαν την ντροπή του γαμπρού. Θεωρώ τα λόγια της εκφραστικά ειλικρινούς συμπόνιας· διότι η αγία γυναίκα, αντιλαμβανόμενη ότι οι προσκεκλημένοι ήταν πιθανό να θεωρήσουν ότι τους φέρθηκαν με ασέβεια και να γογγύσουν κατά του γαμπρού, και ότι το συμπόσιο θα μπορούσε έτσι να διαταραχθεί, ευχόταν να μπορούσε να υιοθετηθεί κάποιο μέσο κατευνασμού τους. Ο Χρυσόστομος εκφράζει την υποψία ότι κινήθηκε από γυναικεία αισθήματα για να ζητήσει κάποια χάρη άγνωστη σε εμένα για τον εαυτό της και τον Υιό της· αλλά αυτή η υπόθεση δεν υποστηρίζεται από κανένα επιχείρημα.Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξηγεί την απάντηση του Χριστού στη μητέρα του.
4. Γύναι, τι έχω εμέ και σε; Γιατί ο Χριστός την αποκρούει τόσο απότομα; Απαντώ, αν και δεν κινήθηκε από φιλοδοξία ούτε από καμία σαρκική στοργή, εντούτοις έσφαλε υπερβαίνοντας τα δικά της όρια. Η ανησυχία της για την ταλαιπωρία που υπέφεραν οι άλλοι και η επιθυμία της να μετριαστεί με κάποιον τρόπο προήλθε από ανθρωπιά και πρέπει να θεωρηθεί αρετή· αλλά παρ' όλα αυτά, προβάλλοντας τον εαυτό της, θα μπορούσε να επισκιάσει τη δόξα του Χριστού. Αν και πρέπει επίσης να παρατηρηθεί ότι όσα είπε ο Χριστός δεν ήταν τόσο για χάρη της όσο για χάρη των άλλων. Η σεμνότητά της και η ευσέβειά της ήταν υπερβολικά μεγάλες για να χρειάζονται τόσο αυστηρή επίπληξη. Επιπλέον, δεν προσέβαλε εν γνώσει και εκουσίως· αλλά ο Χριστός αντιμετωπίζει μόνο τον κίνδυνο, ώστε να μην γίνει ακατάλληλη χρήση όσων είπε η μητέρα του, σαν να ήταν σε υπακοή στην εντολή της που αργότερα επιτέλεσε το θαύμα.Ο Καλβίνος δείχνει στη συνέχεια πώς η μητέρα καθοδηγεί τους υπηρέτες.
5. Η μητέρα του λέγει προς τους υπηρέτας. Εδώ η αγία Παρθένος δίνει παράδειγμα αληθινής υπακοής που όφειλε στον Υιό της, όταν το ζήτημα δεν αφορούσε τα σχετικά καθήκοντα της ανθρωπότητας, αλλά τη θεία δύναμή του. Συμμορφώνεται λοιπόν σεμνά στην απάντηση του Χριστού· και με τον ίδιο τρόπο προτρέπει τους άλλους να συμμορφωθούν με τις εντολές του. Αναγνωρίζω πράγματι ότι όσα είπε τώρα η Παρθένος αφορούσαν το παρόν γεγονός και ισοδυναμούσαν με δήλωση ότι, σε αυτή την περίπτωση, δεν είχε καμία εξουσία, και ότι ο Χριστός θα έκανε, σύμφωνα με τη δική του ευαρέσκεια, ό,τι θεωρούσε ορθό. Αλλά αν προσέξεις προσεκτικά τον σκοπό της, η δήλωση που έκανε είναι ακόμη πιο εκτεταμένη· διότι πρώτα αρνείται και αποθέτει την εξουσία που φαινόταν να έχει σφετεριστεί ακατάλληλα· και έπειτα αποδίδει όλη την εξουσία στον Χριστό, όταν τους διατάζει να κάνουν ό,τι θα προστάξει αυτός. Διδασκόμαστε γενικά από αυτά τα λόγια ότι, αν επιθυμούμε κάτι από τον Χριστό, δεν θα λάβουμε τις επιθυμίες μας, εκτός αν εξαρτώμαστε από αυτόν μόνο, στρεφόμαστε προς αυτόν και, εν συντομία, κάνουμε ό,τι προστάζει. Από την άλλη πλευρά, δεν μας στέλνει στη μητέρα του, αλλά μάλλον μας προσκαλεί στον εαυτό του.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται τον σκοπό αυτού του πρώτου θαύματος.
Και εφανέρωσε την δόξαν αυτού· δηλαδή, επειδή τότε έδωσε μια εντυπωσιακή και λαμπρή απόδειξη, με την οποία βεβαιώθηκε ότι ήταν ο Υιός του Θεού· διότι όλα τα θαύματα που επέδειξε στον κόσμο ήταν τόσες πολλές αποδείξεις της θείας δυνάμεώς του. Ο κατάλληλος χρόνος για να δείξει τη δόξα του είχε έρθει τώρα, όταν ήθελε να γίνει γνωστός σύμφωνα με την εντολή του Πατέρα του. Εξ αυτού επίσης μαθαίνουμε τον σκοπό των θαυμάτων· διότι αυτή η έκφραση ισοδυναμεί με δήλωση ότι ο Χριστός, για να φανερώσει τη δόξα του, επιτέλεσε αυτό το θαύμα. Τι λοιπόν πρέπει να σκεφτόμαστε για εκείνα τα θαύματα που επισκιάζουν τη δόξα του Χριστού;
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς θα μπορούσα να ανταποκριθώ όταν ο Κύριος καθυστερεί τη βοήθειά του; Με ποιους τρόπους πειράζομαι να κατευθύνω τον Χριστό αντί να υποταχθώ στον καιρό του; Πού με προσκαλεί ο Χριστός σε απλή υπακοή σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ Κυρίαρχε, ὁ ἐν τῇ ὡρισμένῃ ὥρᾳ φανερώσας τὴν δόξαν τοῦ Υἱοῦ σου διὰ τοῦ σημείου ἐν Κανᾷ, χάρισαι ἡμῖν χάριν ἵνα ἐμπιστευώμεθα τῷ τελείῳ σου χρονισμῷ ἄνευ προπετείας καὶ ὑπακούωμεν τῷ λόγῳ αὐτοῦ ἄνευ δισταγμοῦ. Διὰ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος, ὅπερ ζωοποιεῖ τὴν πίστιν ἀπὸ τῶν πρώτων αὐτῆς ἀρχῶν μέχρι πλήρους βεβαιότητος, ποίησον τὴν διαθηκικήν σου πιστότητα νὰ λάμπῃ ἐν ταῖς συνηθισμέναις ἡμέραις ἡμῶν καὶ διατήρησον τὴν Ἐκκλησίαν σου καθαρὰν καὶ ἀφοσιωμένην εἰς τὸν Λόγον σου μόνον, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →