Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στα λόγια του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει την πλούσια διδασκαλία του κεφαλαίου 8 του Λουκά. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας βοηθά να ακούσουμε εκ νέου την παραβολή του σπορέα του Ιησού και το μυστήριο του πώς ο λόγος του Θεού ριζώνει στις ανθρώπινες καρδιές. Οι γνώσεις του μας οδηγούν βαθύτερα στη χάρη που διακρίνει εκείνους που αληθώς ακούν από εκείνους που παραμένουν αμετάβλητοι. Προετοιμαζόμαστε να δεχθούμε τόσο την Αγία Γραφή όσο και το σχόλιο του Καλβίνου με ταπεινή προσοχή, ζητώντας από το Πνεύμα να καταστήσει τους αρχαίους λόγους ζωντανούς και καρποφόρους για εμάς σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 8 του Λουκά. Αφήστε την παραβολή του σπορέα και τις γύρω συζητήσεις για την ακοή και την κατανόηση να εισχωρήσουν. Προσέξτε τα πλήθη, τις ερωτήσεις των μαθητών και τις ιδιωτικές εξηγήσεις του Ιησού. Διαβάστε το κεφάλαιο για άλλη μία φορά, αυτή τη φορά ακούγοντας την πρόσκληση να εξετάσετε την ίδια σας την καρδιά ως έδαφος για τον λόγο του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει περιγράφοντας το συγκεντρωμένο πλήθος.
Ματθαίος 13:2. Και συγκεντρώθηκαν γύρω του μεγάλα πλήθη. Δεν είναι χωρίς καλό λόγο που οι Ευαγγελιστές αρχίζουν ενημερώνοντάς μας ότι είχε συγκεντρωθεί ένα τεράστιο πλήθος, και ότι όταν ο Χριστός το είδε, οδηγήθηκε να συγκρίνει τη διδασκαλία του με σπόρο. Εκείνο το πλήθος είχε συγκεντρωθεί από διάφορα μέρη: όλοι κρατούνταν σε αγωνία· όλοι ήταν εξίσου πρόθυμοι να ακούσουν, αλλά όχι εξίσου επιθυμητοί να δεχθούν διδασκαλία. Ο σκοπός της παραβολής ήταν να τους πληροφορήσει ότι ο σπόρος της διδασκαλίας, που σκορπίζεται ευρέως, δεν είναι παντού παραγωγικός· επειδή δεν βρίσκει πάντα ένα γόνιμο και καλά καλλιεργημένο έδαφος. Ο Χριστός δήλωσε ότι ήταν εκεί με την ιδιότητα του γεωργού, που πήγαινε να σπείρει σπόρο, αλλά ότι πολλοί από τους ακροατές του έμοιαζαν με ακαλλιέργητο και ξεραμένο έδαφος, ενώ άλλοι έμοιαζαν με ακανθώδες έδαφος· έτσι ώστε ο κόπος και ο ίδιος ο σπόρος να πετιούνται. Αποφεύγω να κάνω περαιτέρω έρευνα για το νόημα της παραβολής, μέχρι να φτάσουμε στην εξήγησή της· η οποία, όπως θα βρούμε, δίνεται λίγο αργότερα από τον Κύριό μας. Μπορεί μόνο να είναι απαραίτητο, προς το παρόν, να υπενθυμίσω στον αναγνώστη ότι αν εκείνοι που έτρεξαν από μακρινά μέρη προς τον Χριστό, σαν πεινασμένοι, συγκρίνονται με ένα μη παραγωγικό και άγονο έδαφος, δεν χρειάζεται να απορούμε αν, στην εποχή μας, το Ευαγγέλιο δεν αποδίδει καρπό σε πολλούς, από τους οποίους κάποιοι είναι τεμπέληδες και νωθροί, άλλοι ακούν με αδιαφορία, και άλλοι μόλις και μετά βίας έλκονται ακόμη και να ακούσουν.Σχετικά με την ερώτηση των μαθητών, ο Καλβίνος γράφει:
10. Οι μαθητές πλησιάζοντας του είπαν. Από τα λόγια του Ματθαίου είναι φανερό ότι οι μαθητές δεν κοίταζαν μόνο τον εαυτό τους, αλλά επιθυμούσαν επίσης να συμβουλευτούν το όφελος των άλλων. Μη μπορώντας να κατανοήσουν την παραβολή, συμπέραναν ότι θα γινόταν εξίσου λίγο κατανοητή από τον λαό· και, επομένως, παραπονιούνται ότι ο Χριστός χρησιμοποίησε γλώσσα από την οποία οι ακροατές του δεν μπορούσαν να αντλήσουν κανένα όφελος. Τώρα, αν και οι παραβολές γενικά βρίσκονται να διευκρινίζουν το θέμα που πραγματεύονται, ωστόσο η αδιάκοπη πορεία μιας μεταφοράς μπορεί να οδηγήσει σε ασαφήνεια. [175] Έτσι λοιπόν ο Χριστός, παραδίδοντας αυτή την παραβολή, σκόπευε να τυλίξει, σε μια αλληγορία, ό,τι θα μπορούσε να πει πιο απλά και πλήρως, χωρίς σχήμα. [176] Αλλά τώρα που προστίθεται η εξήγηση, ο εικονικός λόγος έχει μεγαλύτερη ενέργεια και δύναμη από ό,τι αν ήταν απλός: με το οποίο εννοείται ότι δεν είναι μόνο κατάλληλος να παράγει πιο ισχυρή εντύπωση στο νου, αλλά είναι επίσης πιο σαφής. Τόσο υψηλά σημαντικός είναι ο τρόπος με τον οποίο λέγεται οτιδήποτε. [177]Ο Καλβίνος εξηγεί στη συνέχεια την ειδική χάρη που δόθηκε στους μαθητές.
Για να διαπιστώσουμε πλήρως το νόημα του παρόντος χωρίου, πρέπει να εξετάσουμε πιο προσεκτικά τον σκοπό του Χριστού, τον λόγο για τον οποίο, και τον σκοπό για τον οποίο, ειπώθηκαν αυτά τα λόγια. Πρώτον, η σύγκριση σκοπεύει αναμφίβολα από τον Χριστό να εκθέσει το μέγεθος της χάρης που δόθηκε στους μαθητές του, στο ότι έλαβαν ειδικά ό,τι δεν δόθηκε αδιακρίτως σε όλους. Αν ρωτηθεί γιατί αυτό το προνόμιο ήταν ιδιαίτερο στους αποστόλους, [181] ο λόγος σίγουρα δεν θα βρεθεί στους ίδιους, και ο Χριστός, δηλώνοντας ότι δόθηκε σε αυτούς, αποκλείει κάθε αξία. [182] Ο Χριστός δηλώνει ότι υπάρχουν ορισμένοι και εκλεκτοί άνθρωποι, στους οποίους ο Θεός χορηγεί ειδικά αυτή την τιμή να αποκαλύπτει σε αυτούς τα μυστικά του, και ότι άλλοι στερούνται αυτή τη χάρη. Κανένας άλλος λόγος δεν θα βρεθεί για αυτή τη διάκριση, εκτός από το ότι ο Θεός καλεί προς τον εαυτό του εκείνους τους οποίους έχει δωρεάν εκλέξει.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται πάνω στην αρχή της αύξησης και της απώλειας.
Και αυτός που δεν έχει, ακόμη και αυτό που έχει θα αφαιρεθεί από αυτόν. Αυτό μπορεί να φαίνεται σκληρή έκφραση· αλλά αντί να λέει ότι ό,τι δεν έχουν οι ασεβείς αφαιρείται από αυτούς, ο Λουκάς απαλύνει τη σκληρότητα και αφαιρεί την αμφισημία με μια ελαφρά αλλαγή των λέξεων: και όποιος δεν έχει, ακόμη και αυτό που νομίζει ότι έχει θα αφαιρεθεί από αυτόν. Και πράγματι συμβαίνει συχνά ότι οι αποδοκιμασμένοι είναι προικισμένοι με εξέχοντα χαρίσματα, και φαίνονται να μοιάζουν με τα τέκνα του Θεού: αλλά δεν υπάρχει τίποτα πραγματικά πολύτιμο σε αυτούς· γιατί ο νους τους στερείται ευσέβειας, και έχει μόνο τη λάμψη μιας κενής επίδειξης. Ο Ματθαίος επομένως δικαιολογείται λέγοντας ότι δεν έχουν τίποτα· γιατί ό,τι έχουν δεν έχει καμία αξία ενώπιον του Θεού, και δεν έχει καμία μονιμότητα μέσα. Εξίσου κατάλληλη είναι η δήλωση του Λουκά, ότι τα χαρίσματα, με τα οποία έχουν προικιστεί, διαφθείρονται από αυτούς, έτσι ώστε λάμπουν μόνο στα μάτια των ανθρώπων, αλλά δεν έχουν τίποτα περισσότερο από λαμπρότητα και κενή επίδειξη. Εξ αυτού, ας μάθουμε επίσης να στοχεύουμε στην πρόοδο σε όλη μας τη ζωή· γιατί ο Θεός μας χορηγεί τη γεύση της ουράνιας διδασκαλίας του με τον ρητό όρο ότι θα τρεφόμαστε από αυτήν άφθονα από ημέρα σε ημέρα, μέχρι να φτάσουμε να χορτάσουμε πλήρως από αυτήν.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η έμφαση του Καλβίνου στη εκλεκτική χάρη του Θεού τον τρόπο με τον οποίο δέχεστε την παραβολή του σπορέα; Σε ποιους τομείς της ζωής σας αισθάνεστε την ανάγκη για συνεχιζόμενη ανάπτυξη αντί να αρκεστείτε στην αρχική ακοή; Πού μπορεί να πειραχθείτε να αντιμετωπίσετε τον λόγο του Θεού ως κάτι που ήδη κατέχετε πλήρως;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Πατέρα, διά τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός Σου κάμε τὸν σπόρο τοῦ λόγου Σου νὰ πέσῃ ἐπὶ καλῆς γῆς ἐν ἡμῖν, ἵνα ῥιζώσῃ, ὑπομείνῃ, καὶ καρποφορήσῃ πρὸς ἔπαινον τῆς χάριτός Σου. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς πιστότητος τῆς διαθήκης Σου, φυλάσσων τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ σκληρότητος, ἐπιπολαιότητος, καὶ τῶν μεριμνῶν τοῦ κόσμου τούτου, καὶ χάρισον ἡμῖν ὑπομονητικὴν πίστιν ἐν Χριστῷ μόνῳ. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς μέχρι τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ὁ λόγος Σου θὰ ἐκπληρωθῇ πλήρως ἐν ἡμῖν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →