← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Τιμόθεο

Α' Τιμοθέου 2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Α' Τιμόθεο 2Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στην έμπιστη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει το κεφάλαιο 2 της Α' Τιμοθέου. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας καθοδηγεί μέσα από την προτροπή του αποστόλου για προσευχή που φθάνει πολύ πέρα από την ορατή Εκκλησία. Τα λόγια του υπενθυμίζουν στους πιστούς ότι κάθε αίτημα που προσφέρεται στη δημόσια λατρεία φέρει βάρος για όλη την ανθρώπινη οικογένεια. Ακούμε προσεκτικά καθώς ο Καλβίνος δείχνει πώς τέτοια προσευχή τιμά τον κυρίαρχο σκοπό του Θεού και τον ένα Μεσίτη που έχει παράσχει. Είθε αυτή η μελέτη να ενισχύσει τη δική μας πρακτική της μεσιτείας και να βαθύνει την εμπιστοσύνη μας στην εμβέλεια του ευαγγελίου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 2 της Α' Τιμοθέου. Αφήστε τις οδηγίες του αποστόλου σχετικά με την προσευχή, τους βασιλείς και τον ένα Μεσίτη να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Προσέξτε πώς το χωρίο μεταβαίνει από τη δημόσια λατρεία στην παγκόσμια προσφορά της σωτηρίας. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει να δεχθείτε τις γνώσεις του Καλβίνου με φρέσκια προσοχή και ταπεινότητα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας την έκταση των δημόσιων προσευχών. Πάνω απ' όλα, να γίνονται προσευχές. Πρώτον, μιλά για δημόσιες προσευχές, τις οποίες διατάζει να προσφέρονται όχι μόνο για τους πιστούς, αλλά για όλη την ανθρωπότητα. Κάποιοι θα μπορούσαν να συλλογιστούν έτσι με τον εαυτό τους: 'Γιατί να ανησυχούμε για τη σωτηρία των απίστων, με τους οποίους δεν έχουμε καμία σχέση; Δεν αρκεί, αν εμείς, που είμαστε αδελφοί, προσευχόμαστε αμοιβαία για τους αδελφούς μας, και συστήνουμε στον Θεό όλη την Εκκλησία Του; γιατί δεν έχουμε καμία σχέση με ξένους.' Αυτή την διεστραμμένη άποψη συναντά ο Παύλος, και διατάζει τους Εφεσίους να συμπεριλάβουν στις προσευχές τους όλους τους ανθρώπους, και να μην τις περιορίζουν στο σώμα της Εκκλησίας. Στρεφόμενος στον στίχο 2, ο Καλβίνος εξηγεί τη συμπερίληψη βασιλέων και αρχόντων. 2 Για βασιλείς Αναφέρει ρητά βασιλείς και άλλους άρχοντες επειδή, περισσότερο από όλους τους άλλους, θα μπορούσαν να μισούνται από τους χριστιανούς. Όλοι οι άρχοντες που υπήρχαν εκείνη την εποχή ήταν τόσοι ορκισμένοι εχθροί του Χριστού· και επομένως αυτή η σκέψη θα μπορούσε να τους έρθει, ότι δεν έπρεπε να προσεύχονται για εκείνους που αφιέρωναν όλη τη δύναμη και όλο τον πλούτο τους για να πολεμήσουν ενάντια στη βασιλεία του Χριστού, η επέκταση της οποίας είναι πάνω από όλα επιθυμητή. Ο απόστολος αντιμετωπίζει αυτή τη δυσκολία, και διατάζει ρητά τους χριστιανούς να προσεύχονται και γι' αυτούς. Και πράγματι, η διαφθορά των ανθρώπων δεν είναι λόγος για τον οποίο η διάταξη του Θεού δεν πρέπει να αγαπιέται. Συνεπώς, βλέποντας ότι ο Θεός διόρισε άρχοντες και ηγεμόνες για τη διατήρηση της ανθρωπότητας, όσο κι αν υστερούν από τον θεϊκό διορισμό, ακόμα δεν πρέπει γι' αυτόν τον λόγο να παύσουμε να αγαπάμε αυτό που ανήκει στον Θεό, και να επιθυμούμε να παραμείνει σε ισχύ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι πιστοί, σε όποια χώρα και αν ζουν, δεν πρέπει μόνο να υπακούουν στους νόμους και την κυβέρνηση των αρχόντων, αλλά επίσης στις προσευχές τους να ικετεύουν τον Θεό για τη σωτηρία τους. Ο Ιερεμίας είπε στους Ισραηλίτες, Στον στίχο 3, ο Καλβίνος επιβεβαιώνει την καλοσύνη τέτοιων προσευχών ενώπιον του Θεού. 3 Διότι αυτό είναι καλό και ευπρόσδεκτο ενώπιον του Θεού. Αφού δίδαξε ότι αυτό που διέταξε είναι χρήσιμο, φέρνει τώρα ένα ισχυρότερο επιχείρημα — ότι ευαρεστεί τον Θεό· γιατί όταν γνωρίζουμε ποιο είναι το θέλημά Του, αυτό πρέπει να έχει τη δύναμη όλων των δυνατών λόγων. Με το καλό εννοεί αυτό που είναι κατάλληλο και νόμιμο· και, αφού το θέλημα του Θεού είναι ο κανόνας με τον οποίο πρέπει να ρυθμίζονται όλα τα καθήκοντά μας, αποδεικνύει ότι είναι ορθό επειδή ευαρεστεί τον Θεό.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος συνδέει περαιτέρω αυτή τη διδασκαλία με το δόγμα της εκλογής. Επομένως βλέπουμε την παιδική ανοησία εκείνων που παρουσιάζουν αυτό το χωρίο ως αντίθετο στην προορισμό. 'Αν ο Θεός' λένε, 'επιθυμεί όλοι οι άνθρωποι αδιακρίτως να σωθούν, είναι ψευδές ότι κάποιοι προορίζονται από τον αιώνιο σκοπό Του για σωτηρία, και άλλοι για απώλεια.' Θα μπορούσαν να είχαν κάποιο έδαφος για να το πουν αυτό, αν ο Παύλος μιλούσε εδώ για μεμονωμένους ανθρώπους· αν και ακόμα και τότε δεν θα μας έλειπαν τα μέσα για να απαντήσουμε στο επιχείρημά τους· γιατί, αν και το θέλημα του Θεού δεν πρέπει να κρίνεται από τα μυστικά διατάγματά Του, όταν τα αποκαλύπτει σε εμάς με εξωτερικά σημεία, όμως δεν έπεται επομένως ότι δεν έχει καθορίσει με τον εαυτό Του τι σκοπεύει να κάνει ως προς κάθε μεμονωμένο άνθρωπο.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην προσευχή για όλους τους ανθρώπους αμφισβητεί τα όρια που μερικές φορές θέτετε στη δική σας μεσιτεία; 2. Με ποιους τρόπους μπορεί η ανάμνηση του διορισμού των αρχόντων από τον Θεό να επηρεάσει τη στάση σας απέναντι στους πολιτικούς ηγέτες σήμερα; 3. Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας προσκαλεί να αναπαυθείτε πληρέστερα στον Χριστό ως τον ένα Μεσίτη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ κυρίαρχον θέλημά σου ἵνα πάντες οἱ ἄνθρωποι ἔλθωσιν εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας διὰ τοῦ ἑνὸς ἡμῶν Μεσίτου, Ἰησοῦ Χριστοῦ. Δώρησαι ἡμῖν χάριν ὅπως προσευχώμεθα εὐρέως καὶ ἀδιαλείπτως ὑπὲρ τῶν ἐν ἐξουσίᾳ καὶ ὑπὲρ πάντων τῶν ἐθνῶν, ἵνα τὸ εὐαγγέλιόν σου προχωρῇ ἐν εἰρήνῃ. Εἴθε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον νὰ διεγείρῃ τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν πιστότητα τῆς διαθήκης σου καὶ νὰ προσφέρωμεν δεήσεις μετὰ γαλήνης καὶ πεποιθήσεως. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →