Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 15 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την επεξεργασία του 15ου κεφαλαίου του Λουκά. Η έκθεσή τους ξεδιπλώνει τις τρεις παραβολές του χαμένου προβάτου, του χαμένου νομίσματος και του ασώτου υιού, δείχνοντας πώς η καθεμία αποκαλύπτει την καρδιά του Θεού προς τους αμαρτωλούς. Ο σχολιασμός τοποθετεί αυτές τις ιστορίες στο πλαίσιο των τελωνών και των αμαρτωλών που πλησιάζουν τον Χριστό, ενώ οι Φαρισαίοι μουρμουρίζουν. Μέσα από προσεκτικές σημειώσεις στίχο προς στίχο, οι συγγραφείς τονίζουν την αναζητούσα και δεκτική αγάπη του Πατέρα. Τα λόγια τους μας καλούν να δεχτούμε την ίδια υποδοχή που δόθηκε στους χαμένους στις ημέρες του Κυρίου μας.
Διαβάστε
Τώρα διαβάζουμε ολόκληρο το 15ο κεφάλαιο του Λουκά. Αφήστε τις τρεις παραβολές να μιλήσουν απευθείας στην καρδιά καθώς ο Σωτήρας εξηγεί γιατί δέχεται τους αμαρτωλούς. Ακούστε τη χαρά που γεμίζει τον ουρανό όταν μια χαμένη ψυχή ανακτάται. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει το χωρίο ώστε το μήνυμα της χάριτος να μας ερευνήσει και να μας αποκαταστήσει σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο θέτοντας τη σκηνή των τελωνών και των αμαρτωλών που πλησιάζουν.
Στίχος 2. 2. μουρμούριζαν, λέγοντας, κ.λπ.—το πήραν άσχημα, σκανδαλίστηκαν από Αυτόν, και υπαινίχθηκαν (με την αρχή ότι ένας άνθρωπος είναι γνωστός από την παρέα που κάνει) ότι πρέπει να έχει κάποια μυστική συμπάθεια με τον χαρακτήρα τους. Αλλά ω, τι αλήθεια ανείπωτης αξίας εκφέρουν τα χείλη τους, όπως και σε άλλες περιπτώσεις, ασυνείδητα. Τώρα ακολουθούν τρεις παραβολές που αναπαριστούν τον αμαρτωλό: (1) στην ανοησία του (2) ως εντελώς ασυνείδητο της χαμένης του κατάστασης· (3) εν γνώσει και εκούσια αποξενωμένο από τον Θεό [BENGEL]. Οι δύο πρώτες εκθέτουν την αναζητούσα αγάπη του Θεού· η τελευταία, την δεκτική Του αγάπη [TRENCH]. :- . Ι. ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΠΡΟΒΑΤΟ.Στη συνέχεια ξεδιπλώνουν την παραβολή του χαμένου προβάτου και την αναζήτηση του ποιμένα.
Στίχος 3. 3-7. Εμφανίζεται ξανά ( :- )· αλλά εκεί για να δείξει πόσο πολύτιμο είναι ένα από τα πρόβατά Του στον Καλό Ποιμένα· εδώ, για να δείξει ότι ο ποιμένας, αν και το πρόβατο απομακρυνθεί όσο μακριά κι αν απομακρυνθεί, θα το αναζητήσει, και όταν το βρει, θα χαρεί γι' αυτό.Σχετικά με το χαμένο νόμισμα πιέζουν την αρχή της χαράς ενώπιον των αγγέλων.
Στίχος 10. 10. Ομοίως —με την ίδια αρχή. χαρά, κ.λπ.—Σημειώστε προσεκτικά τη γλώσσα εδώ—όχι 'χαρά εκ μέρους', αλλά 'χαρά ενώπιον των αγγέλων του Θεού'. Αληθινό στην ιδέα των παραβολών. Ο Μεγάλος Ποιμένας. Ο Μεγάλος Ιδιοκτήτης ο Ίδιος, είναι Αυτός του οποίου η χαρά είναι σωστά πάνω στην ανακτημένη ιδιοκτησία Του, αλλά είναι τόσο τεράστια και άφθονη ( :- ), που σαν να μην μπορούσε να την κρατήσει για τον εαυτό Του, 'καλεί τους φίλους και τους γείτονές Του μαζί'—όλη την ουράνια οικογένειά Του—λέγοντας, 'Χαίρετε ΜΑΖΙ ΜΟΥ, γιατί βρήκα το πρόβατό Μου-το κομμάτι Μου', κ.λπ. Με αυτή την υπέροχη έννοια είναι 'χαρά', 'πριν' ή 'ενώπιον των αγγέλων'· αυτοί μόνο 'πιάνουν την πετούμενη χαρά', μοιράζοντάς την μαζί Του! Η εφαρμογή αυτού στην υποδοχή αυτών των τελωνών και αμαρτωλών που στέκονταν γύρω από τον Κύριό μας είναι εξαιρετικά μεγαλειώδης: 'Εσείς αποστρέφεστε αυτούς τους χαμένους με περιφρόνηση, και επειδή εγώ δεν κάνω το ίδιο, μουρμουρίζετε γι' αυτό: αλλά ένα πολύ διαφορετικό συναίσθημα καλλιεργείται στον ουρανό.Στρεφόμενοι στον άσωτο υιό, εντοπίζουν τη στιγμή που συνέρχεται και αποφασίζει να επιστρέψει.
Στίχος 18. 18. Θα σηκωθώ και θα πάω στον ΠΑΤΕΡΑ μου —Η αλλαγή ήρθε επιτέλους, και τι αλλαγή!—εκφρασμένη με όρους τόσο εξαιρετικής απλότητας και δύναμης σαν να ήταν ειδικά διαμορφωμένη για όλους τους μετανοούντες με ραγισμένη καρδιά. Πατέρα, κ.λπ.—Σημειώστε τον όρο. Αν και 'δεν είναι πλέον άξιος να ονομάζεται υιός του', ο άσωτος αμαρτωλός διδάσκεται να διεκδικεί τη μολυσμένη, αλλά ακόμα υπάρχουσα σχέση, ζητώντας όχι να γίνει υπηρέτης, αλλά παραμένοντας υιός να γίνει 'ως υπηρέτης', πρόθυμος να πάρει την κατώτερη θέση και να κάνει την πιο ταπεινή δουλειά. Αχ! και φτάσαμε σε αυτό; Κάποτε ήταν, 'Οποιοδήποτε μέρος παρά το σπίτι'. Τώρα, 'Ω, αυτό το σπίτι! Αν μπορούσα μόνο να τολμήσω να ελπίζω ότι η πόρτα του δεν θα έκλεινε εναντίον μου, πόσο ευχαρίστως θα έπαιρνα οποιαδήποτε θέση και θα έκανα οποιαδήποτε δουλειά, ευτυχισμένος μόνο που θα ήμουν εκεί'. Λοιπόν, αυτή είναι η μεταστροφή —τίποτα απολύτως καινούργιο, αλλά όλα καινούργια, παλιά οικεία πράγματα που φαίνονται με ένα νέο φως και για πρώτη φορά ως πραγματικότητες συντριπτικής μεγέθους και δύναμης. Πώς επιτυγχάνεται αυτό η παραβολή δεν λέει. (Αυτό το έχουμε άφθονα αλλού, :- , κ.λπ.). Ο μοναδικός της σκοπός είναι να ζωγραφίσει την υποδοχή στο σπίτι των μεγαλύτερων αμαρτωλών, όταν (δεν έχει σημασία προς το παρόν πώς) 'σηκώνονται και πηγαίνουν στον Πατέρα τους'.
Σκεφτείτε
Κλείνοντας, αναλύουν τα μαθήματα που προκύπτουν από την υποδοχή του πατέρα και το παράπονο του μεγαλύτερου αδελφού.
Στίχος 32. 32. Έπρεπε —Ήταν δυνατόν να πάρει απλώς την επί μακρόν κενή θέση του στην οικογένεια χωρίς ένα ιδιαίτερο σημάδι θαυμασμού και χαράς για την αλλαγή; Θα ήταν αυτό φυσικό; Αλλά αφού αυτό είναι το νόημα της γιορτής, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο θα ήταν προσωρινή. Με τον καιρό, η υπακοή ακόμη και του νεότερου υιού θα γινόταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση· κι αυτός τελικά θα μπορούσε να τολμήσει να πει, 'Ιδού, τόσα χρόνια σε υπηρετώ'· και γι' αυτόν ο πατέρας θα έλεγε, 'Υιέ, εσύ είσαι πάντα μαζί μου'. Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, δεν θα 'έπρεπε να χαρούν και να ευφρανθούν'. Τα μαθήματα είναι προφανή, αλλά πόσο όμορφα! (1) Όσο πιο βαθιά βυθισμένος και όσο πιο μακροχρόνια αποξενωμένος είναι ένας αμαρτωλός, τόσο πιο άφθονη είναι η χαρά που προκαλεί η ανάκαμψή του. (2) Μια τέτοια χαρά δεν είναι το μερίδιο εκείνων των οποίων ολόκληρη η ζωή έχει περάσει στην υπηρεσία του Πατέρα τους στον ουρανό. (3) Αντί να δυσανασχετούν για την έλλειψη αυτής, θα έπρεπε να το θεωρούν την υψηλότερη μαρτυρία της δια βίου πίστης τους, ότι κάτι καλύτερο τους επιφυλάσσεται — η βαθιά, διαρκής ευχαρίστηση του Πατέρα τους στον ουρανό.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή σας αισθάνεστε ότι ο Ποιμένας εξακολουθεί να σας αναζητά ή κάποιον που αγαπάτε;
2. Πώς η χαρά που περιγράφεται στον ουρανό αναδιαμορφώνει τον τρόπο που βλέπετε τη μετάνοια ενός ατόμου;
3. Τι θα σήμαινε για εσάς να σηκωθείτε και να επιστρέψετε στον Πατέρα χωρίς καθυστέρηση ή δικαιολογία;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την αναζητούσα αγάπη που κυνηγάει κάθε χαμένο πρόβατο και για την υποδοχή που συναντά κάθε παιδί που επιστρέφει. Χάρισέ μας την ταπεινοφροσύνη να επιστρέψουμε στο σπίτι χωρίς καθυστέρηση και τη χάρη να χαρούμε με τον ουρανό για κάθε αμαρτωλό που αποκαθίσταται. Κράτησέ μας μακριά από το ψυχρό πνεύμα του μεγαλύτερου αδελφού και γέμισέ μας με την ίδια χαρά του Πατέρα για τους χαμένους που βρέθηκαν. Είθε αυτές οι παραβολές να κατοικούν πλούσια στις καρδιές μας, ώστε να δείχνουμε την ίδια ευσπλαχνία που λάβαμε. Στο όνομα του Χριστού του Ποιμένα μας προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →