Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 9-10 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις σελίδες των Ωρών Ομιλητικών του Καρόλου Συμεών η Εκκλησία λαμβάνει θησαυρό ερμηνευτικής σοφίας διαμορφωμένο από δεκαετίες πιστής διακονίας στον άμβωνα. Το μάθημα αυτής της ημέρας αντλεί από τις ομιλίες του στον Εκκλησιαστή 9 και 10, όπου ο ευαγγελικός ιεροκήρυκας εκθέτει τις σοβαρές πραγματικότητες της αμεταμόρφωτης καρδιάς, την πρόσκληση σε ολόψυχο έργο και την αιώνια αξία της αληθινής σοφίας. Ακούμε με την ευλάβεια που οφείλεται τόσο στην Αγία Γραφή όσο και σε αυτόν τον τιμημένο οδηγό της μέσης οδού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στα ορισμένα κεφάλαια. Με πνεύμα ήσυχης περισυλλογής, ας διαβάσουμε τον Εκκλησιαστή 9 και 10, επιτρέποντας στους μετρημένους ρυθμούς του Ιεροκήρυκα να προετοιμάσουν την καρδιά για τις ομιλητικές σκέψεις που ακολουθούν. Ας σταματήσουμε μετά από κάθε κεφάλαιο, ώστε ο λόγος να βυθιστεί βαθιά πριν στραφούμε στην έκθεση του Συμεών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών αρχίζει απευθυνόμενος στην κατάσταση των αμεταμόρφωτων ανθρώπων.
Στίχος 3. ΟΜΙΛΙΑ: 840 Η ΚΑΚΙΑ, Η ΤΡΕΛΑ ΚΑΙ Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΑΜΕΤΑΜΟΡΦΩΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Εκκλησιαστής 9:3. Η καρδιά των υιών των ανθρώπων είναι γεμάτη κακού· και τρέλα είναι στην καρδιά τους ενώ ζουν· και μετά από αυτό, πηγαίνουν στους νεκρούς. Αν κοιτάξουμε μόνο την επιφάνεια των πραγμάτων, θα νομίσουμε ότι όλα έρχονται όμοια σε όλους, αφού όλοι υπόκεινται στις ίδιες θλίψεις και κατεβαίνουν στον τάφο στην ορισμένη εποχή τους. Αλλά οι δίκαιοι, όσο θλιμμένοι κι αν είναι, «είναι στα χέρια του Θεού [Σημείωση: στ.1.]», ο οποίος διατάσσει και υπερισχύει σε όλα για το καλό τους· ενώ οι ασεβείς, όσο ευημερούν κι αν είναι, αφήνονται να διανύσουν την πορεία της αμαρτίας τους, μέχρι να πέσουν στον λάκκο της αιώνιας καταστροφής. Η κατάσταση και το τέλος των αμεταμόρφωτων ανθρώπων δηλώνονται φοβερά στα λόγια ενώπιόν μας· στα οποία απεικονίζεται, Ι. Η κακία τους— [«Οι καρδιές των αμεταμόρφωτων ανθρώπων είναι γεμάτες κακού.»Στη συνέχεια στρέφεται για να συστήσει την προθυμία στη θρησκεία.
Στίχος 10. ΟΜΙΛΙΑ: 841 Η ΠΡΟΘΥΜΙΑ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ Εκκλησιαστής 9:10. Ό,τι η χείρα σου ευρίσκει να κάμης, κάμε το με την ισχύ σου· διότι δεν υπάρχει έργον, ούτε μηχάνημα, ούτε γνώσις, ούτε σοφία, στον τάφον όπου πηγαίνεις. Το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας φαντάζεται ότι μια συνεχής στροφή κοσμικότητας και ηδονής μπορεί να συμβαδίζει με τη θρησκεία. Αλλά η γνώμη τους αντιφάσκει με όλο το πνεύμα της Γραφής, η οποία ομοιόμορφα προστάζει νεκρότητα προς τον κόσμο και αφοσίωση στον Θεό. Υπάρχουν όμως μερικοί που σφάλλουν από την άλλη πλευρά· και που κάνουν τη θρησκεία να συνίσταται σε μετανοίες, και προσκυνήματα, και θλίψεις, και πλήρη αποχή από όλες τις απολαύσεις, όσο αθώες κι αν είναι, μη εξαιρουμένων ούτε των παρηγοριών και των στοργών της οικιακής ζωής. Σε άμεση αντίθεση προς αυτούς είναι τα λόγια του Σολομώντα σε όλο το προηγούμενο πλαίσιο.Ο Συμεών προχωρεί να λεπτομερήσει το έργο που απαιτείται από κάθε ψυχή.
Αλλά η συμβουλή πρέπει να αναφέρεται επίσης σε πνευματικές υποθέσεις, στις οποίες ιδιαίτερα απαιτείται ο μέγιστος ζήλος. Κάθε άνθρωπος έχει έργο να κάνει για την ψυχή του— [Οι αμεταμόρφωτοι πρέπει να αποκτήσουν αίσθηση της ενοχής και του κινδύνου τους, να επιστρέψουν στον Θεό τους με βαθιά μετάνοια και συντριβή, και να ανανεωθούν οι ψυχές τους κατά την θεία εικόνα — — — Οι μετανοούντες έχουν επίσης μεγάλο έργο να κάνουν. Έχουν μόλις ξεκινήσει τον δρόμο τους, και έχουν ακόμη όλο το έδαφος μπροστά τους, από το οποίο πρέπει να διανύσουν. Πρέπει να αποκτήσουν τη γνώση του Χριστού, και να πλυθούν οι ψυχές τους στο αίμα του· και, σύμφωνα με το παράδειγμά του, να υπηρετήσουν τον Θεό με καινότητα καρδιάς και ζωής — — — Οι μεταμορφωμένοι επίσης, όποιες κι αν είναι οι προόδους που έχουν κάνει, έχουν ακόμη πολλά που «η χείρα τους ευρίσκει να κάμη».
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Συμεών τονίζει την ανάγκη πιστής μεταχείρισης των ψυχών.
Πόσο αναγκαίο είναι να μεταχειριζόμαστε πιστά τις ψυχές των ανθρώπων! [Πρέπει να «προφητεύουμε ομαλά πράγματα» σε ανθρώπους που χάνονται στις αμαρτίες τους, και που πριν από την επόμενη Κυριακή μπορεί να έχουν «πηγαίνει στους νεκρούς»; Αν βλέπαμε ένα πλοίο που έχει προσαράξει, θα προσπαθούσαμε να διασκεδάσουμε τους ναύτες, αντί να τους δώσουμε κατεύθυνση και βοήθεια; Πόσο λιγότερο λοιπόν αν εμείς οι ίδιοι ήμασταν επιβιβασμένοι μαζί τους, και ήμασταν συμμέτοχοι του κινδύνου τους;. Ασφαλώς λοιπόν κάθε φορά που κηρύττουμε, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι τόσο οι ακροατές μας όσο και εμείς είμαστε πλάσματα που πεθαίνουμε, και ότι, αν παραλείψουμε να τους προειδοποιήσουμε, καταστρέφουμε τον εαυτό μας για πάντα [Σημείωση: Ιεζεκιήλ 33:8 .].] 2. Πόσο προθύμως πρέπει ο καθένας να επιδιώξει να γεννηθεί εκ νέου! [Φαίνεται παράλογη η έννοια της αναγέννησης [Σημείωση: Ιωάννης 3:7 · Ιωάννης 3:9 .]; Ας ακούσουν όλοι και ας κατανοήσουν τα θεμέλια αυτής της διδασκαλίας. Τι πρέπει να σκεφθούμε για τον Θεό, αν επρόκειτο να γεμίσει τον ουρανό με αμετανόητους αμαρτωλούς, και ανίατα τρελούς;Καταλήγει επιβάλλοντας το επιχείρημα από την τελικότητα του τάφου.
Το επιχείρημα με το οποίο επιβάλλεται— Όλοι είμαστε πλάσματα που πεθαίνουμε, και συνεχώς σπεύδουμε προς τον τάφο. Είτε πηγαίνουμε στην εργασία μας, είτε στην ηδονή μας, είτε στην ανάπαυσή μας, όπου κι αν είμαστε, και ό,τι κι αν κάνουμε, «πηγαίνουμε στον τάφο μας». Η ακριβής απόσταση του τάφου μας είναι κρυμμένη από εμάς· μερικοί φτάνουν σε αυτόν σχεδόν μόλις ξεκινήσουν το ταξίδι τους· πλήθη, όταν σκέφτονται τίποτε λιγότερο, πέφτουν ξαφνικά σε αυτόν, και δεν φαίνονται πλέον. Εκείνοι που έχουν περπατήσει προς αυτόν για αρκετό χρόνο, έχουν ισχυρότερες και ισχυρότερες ενδείξεις της προσέγγισής τους προς αυτόν. Πολλοί φαίνονται με το ένα πόδι ήδη μέσα σε αυτόν· και όλοι, αργά ή γρήγορα, τον κάνουν μακρινό τους σπίτι. Από εδώ προκύπτουν δύο πολύ ισχυρά επιχειρήματα για την επιβολή επιμέλειας στις υποθέσεις της ψυχής. Στον τάφο, 1. Δεν υπάρχει «έργο» να γίνει— [Αυτή η ζωή είναι ο χρόνος για έργο· η επόμενη ζωή είναι ο χρόνος για ανταπόδοση.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην ίδια μου την καρδιά αναγνωρίζω την τρέλα που περιγράφει ο Συμεών, και πώς κινούμαι να ζητήσω ανανέωση; Σε ποιο παρόν καθήκον πειράζομαι να καθυστερήσω, και τι θα σήμαινε να εργαστώ με όλη μου την ισχύ ενώ η ημέρα παραμένει; Πώς η τελικότητα του τάφου αναδιατάσσει τις στοργές μου προς τον Χριστό και την Εκκλησία του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε τῆς ζωῆς καὶ τοῦ τάφου, ὁ θέσας ἔμπροσθεν ἡμῶν τὴν βραχύτητα τῶν ἡμερῶν ἡμῶν καὶ τὴν βεβαιότητα τῆς κρίσεώς σου, δὸς ἡμῖν χάριν νὰ πράττωμεν ἐκ πάσης δυνάμεως ὅ,τι ἂν εὕρῃ ἡ χεὶρ ἡμῶν νὰ πράξῃ, ἐνῷ διαρκεῖ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας ταύτης. Ἐλευθέρωσον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ κακοῦ καὶ τῆς μανίας τὰ ὁποῖα πληροῦσι τὴν ἀνανεώτον καρδίαν· κίνησον ἡμᾶς νὰ ἀγκαλιάσωμεν τὴν σοφίαν τὴν ἄνωθεν, διὰ νὰ εὑρεθῶμεν ἕτοιμοι ὅταν ἔλθῃ ἡ νύξ καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ ἐργάζηται. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →