← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Χρονικών

Η Δόξα που Γέμισε τον Οίκο: Η Κιβωτός που Εισήχθη και η Νεφέλη της Παρουσίας

Β' Χρονικών 5-8Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο οίκος ολοκληρώθηκε, και τώρα ο αληθινός θησαυρός του εισάγεται: η κιβωτός της διαθήκης του Κυρίου μεταφέρεται από την πόλη του Δαβίδ και τοποθετείται στη θέση της, στο εσώτερο ιερό, τα Άγια των Αγίων, κάτω από τα πτερύγια των χερουβίμ. Τότε η δόξα του Κυρίου γεμίζει τον οίκο σαν νεφέλη, ώστε οι ιερείς να μην μπορούν να σταθούν για να λειτουργήσουν, διότι η δόξα του Θεού γέμισε τον οίκο του Θεού. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου ερμηνεύει τη συγκέντρωση με τη συνήθη φροντίδα του για την απλή ιστορία — σημειώνοντας ότι ο τόπος από τον οποίο ανυψώνεται η κιβωτός, η πόλη του Δαβίδ, είναι η Σιών, η άνω πόλη που ο Δαβίδ είχε οχυρώσει και όπου οικοδόμησε το βασιλικό ανάκτορο· παρατηρώντας ότι η μεγάλη σύναξη γίνεται κατά την εορτή του εβδόμου μηνός, που είναι η εορτή των Σκηνών, η τρίτη από τις ορισμένες εορτές· και καταγράφοντας ότι οι ιερείς έφεραν την κιβωτό στο Δαβίρ, τα Άγια των Αγίων, κάτω από τα πτερύγια των χερουβίμ. Ο Αντιοχέας παραμένει κοντά στο γράμμα, και αυτή ακριβώς η νηφαλιότητα αφήνει το θαύμα αμείωτο. Διότι η νεφέλη που γέμισε τον οίκο είναι το ορατό σημείο της αοράτου Παρουσίας: ο Θεός τον οποίο κανένας ναός δεν μπορούσε να χωρέσει συγκατένευσε να γεμίσει αυτόν με τη δόξα Του, ώστε η σάρκα να μην μπορεί να σταθεί ενώπιόν της. Η όλη Εκκλησία ακούει σε αυτό την προεικόνιση δύο μεγαλυτέρων πληρώσεων. Όταν 'ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν', εθεασάμεθα την δόξαν αυτού (Ιωάννης 1:14): ο αληθινός οίκος, το Σώμα του Χριστού, γέμισε με το πλήρωμα της Θεότητος. Και όταν η ημέρα της Πεντηκοστής επλήρωσε, η ίδια Παρουσία, 'ως πνοής βιαίας φερομένης', γέμισε τον οίκο όπου οι απόστολοι κάθονταν (Πράξεις 2:2), και το Πνεύμα κατέβηκε επί την Εκκλησία, τον ναό των ζώντων λίθων.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Β' Παραλειπομένων 5–8. Όταν όλο το έργο ολοκληρώθηκε, 'ο Σολομών συνήγαγε τους πρεσβυτέρους Ισραήλ και πάντας τους άρχοντας των φυλών… ώστε να αναβιβάσουν την κιβωτόν της διαθήκης του Κυρίου εκ της πόλεως του Δαβίδ, ήτις είναι Σιών.' Ήταν κατά την εορτή του εβδόμου μηνός. 'Και εισήνεγκαν οι ιερείς την κιβωτόν της διαθήκης του Κυρίου εις τον τόπον αυτής, εις το δαβίρ του οίκου, εις τα άγια των αγίων, υπό τα πτερύγια των χερουβίμ.' Τότε 'εγένετο, όταν εξήλθον οι ιερείς εκ του αγίου… ότι ο οίκος επλήσθη νεφέλης, ο οίκος του Κυρίου· ώστε οι ιερείς ουκ ηδύναντο να σταθώσι λειτουργούντες ένεκεν της νεφέλης· διότι η δόξα του Κυρίου επλήρωσε τον οίκο του Θεού.' Ο Σολομών ευλογεί τον Κύριον και γονατίζει ενώπιον όλης της συναγωγής, απλώνοντας τας χείρας αυτού προς τον ουρανόν, ομολογώντας πάλιν, 'Ιδού, ο ουρανός και ο ουρανός του ουρανού ου χωρούσί σε· πόσω μάλλον ο οίκος ούτος ον ωκοδόμησα!' Και όταν ετελείωσε την προσευχήν, 'το πυρ κατέβη εκ του ουρανού… και η δόξα του Κυρίου επλήρωσε τον οίκο,' και όλος ο λαός έκυψε και προσεκύνησε, λέγων, 'ότι αγαθός· ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού.'
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Θεοδώρητος ακολουθεί την μεγάλη πομπή με φροντίδα για τις απλούστερες λεπτομέρειες, και κάθε σημείωση βαθαίνει την ευλάβεια της σκηνής. Ο τόπος από τον οποίο ανυψώνεται η κιβωτός, η πόλη του Δαβίδ, ταυτίζεται από αυτόν με τη Σιών, την άνω πόλη που ο Δαβίδ είχε οχυρώσει ως ασφαλέστερη και εστεφάνωσε με το βασιλικό ανάκτορο: Διότι οχυρώσας αυτήν ως ασφαλεστέραν, το βασιλικόν ανάκτορον εν αυτή ωκοδόμησε. Η μεγάλη σύναξη, παρατηρεί, συγκεντρώθηκε κατά την εορτή του εβδόμου μηνός — και ο Θεοδώρητος την ονομάζει: Και την εορτήν Σκηνάς καλεί· τρίτη γαρ αύτη των εορτών. Και η κορύφωση της πομπής, η στιγμή που η κιβωτός έρχεται σε ανάπαυση στον ενδότερο τόπο κάτω από τα χερουβίμ, ο Θεοδώρητος καταγράφει με τα ίδια τα λόγια της ιστορίας: Και εισήνεγκαν οι ιερείς την κιβωτόν της διαθήκης του Κυρίου εις τον τόπον αυτής, εις το δαβίρ του οίκου, εις τα άγια των αγίων, υπό τα πτερύγια των χερουβίμ. Η εγκράτεια του Αντιοχέα είναι η ίδια ένα είδος λατρείας: δεν θα διακοσμήσει το θαύμα, αλλά αφήνει το γυμνό γεγονός να σταθεί — η κιβωτός του Θεού μεταφερόμενη εις τον αγιώτερο τόπο, και η δόξα του Κυρίου κατερχόμενη ώστε κανείς ιερέας να μην μπορεί να σταθεί για να λειτουργήσει, 'διότι η δόξα του Κυρίου επλήρωσε τον οίκο του Θεού.'
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η νεφέλη που γέμισε τον ναό του Σολομώντος είναι το σημείο ότι ο Θεός τον οποίο κανένας οίκος δεν μπορεί να χωρέσει είχε εντούτοις επιλέξει να γεμίσει αυτόν τον οίκο με την παρουσία Του — και η Εκκλησία αναγινώσκει σε αυτό τη σκιά δύο μεγαλυτέρων πληρώσεων. Η πρώτη είναι η Ενσάρκωση. Η ίδια δόξα που κατέβηκε επί τον ναό του λίθου κατέβηκε τελικώς επί ναό σαρκός: 'ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν, (και εθεασάμεθα την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά πατρός,)' (Ιωάννης 1:14). Η ελληνική λέξη που χρησιμοποιεί ο Ευαγγελιστής λέγει ότι ο Λόγος 'εσκήνωσε' μεταξύ ημών — Έστησε την σκηνήν Του εν τη φύσει ημών, και 'εν αυτώ κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς' (Κολασσαείς 2:9). Αυτό που η νεφέλη επί της κιβωτού εσήμαινε εν τύπω, η σάρξ του Χριστού περιείχε εν αληθεία: η αφόρητος δόξα του Θεού, κεκαλυμμένη τώρα εν τη ανθρωπότητι ημών ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να πλησιάσουν και να μην καταναλωθούν. Η δευτέρα πλήρωσις είναι η Πεντηκοστή. Όταν η ημέρα επλήρωσε, 'εξαίφνης εγένετο ήχος εκ του ουρανού ως πνοής βιαίας φερομένης, και επλήρωσε τον οίκον ού ήσαν καθήμενοι' (Πράξεις 2:2), και το Άγιον Πνεύμα κατέβη εν γλώσσαις πυρός επί τους αποστόλους — τον νέον οίκον, την Εκκλησία οικοδομημένη εκ ζώντων λίθων. Καθώς οι ιερείς του παλαιού δεν μπορούσαν να σταθούν ενώπιον της νεφέλης, έτσι η Εκκλησία υπερνικήθη και μεταμορφώθη υπό της ελεύσεως του Πνεύματος, και εξήλθε να γεμίσει τον κόσμον. Ούτω ο ναός του Σολομώντος, με την νεφέλην και το κατερχόμενον πυρ αυτού, στέκεται μεταξύ τούτων των δύο: σημείον που εκτείνεται προς τα εμπρός εις τον Λόγον σαρκωθέντα και εις το Πνεύμα εκχυθέν, την δόξαν του Θεού κατελθούσαν να κατοικήσει μετά των ανθρώπων.
Απαντήστε

Απόκριση

Σταθείτε, κατά τη φαντασίαν σας, μεταξύ των ιερέων που δεν μπορούσαν να σταθούν. Η δόξα του Κυρίου γέμισε τον οίκο τόσον ολοκληρωτικώς ώστε έπρεπε να υποχωρήσουν από τη λειτουργία — υπερνικημένοι, όχι μόνον από τρόμον, αλλά από την εγγύτητα του ζώντος Θεού. Έχετε ποτέ αφήσει την παρουσίαν του Θεού να σας υπερνικήσει ούτως; Γινόμεθα αδιάφοροι ενώπιον των αγίων πραγμάτων· εισερχόμεθα εις τον οίκον του Θεού αφηρημένοι και εξερχόμεθα ακίνητοι. Μάθετε από εκείνην την αρχαίαν νεφέλην να ανακτήσετε τον φόβον του Κυρίου, ο οποίος είναι η αρχή της σοφίας. Όταν έρχεσθε εις την λατρείαν, ενθυμείσθε ότι η αυτή δόξα η οποία εγέμισε τον ναόν του Σολομώντος έχει γεμίσει μέγιστον οίκον — το Σώμα του Χριστού, τον Λόγον σαρκωθέντα — και τώρα γεμίζει την Εκκλησίαν Του διά του Αγίου Πνεύματος. Δεν πλησιάζετε κενόν δωμάτιον· πλησιάζετε την Παρουσίαν. Και ενθυμείσθε τι έχετε γίνει εσείς οι ίδιοι. Διά του Βαπτίσματος και της δωρεάς του Πνεύματος, είσθε ναός του Θεού, και 'το Πνεύμα του Θεού οικεί εν υμίν' (Α' Κορινθίους 3:16). Η δόξα κατέβη να σας γεμίσει. Μη λυπείτε την ενοικούσαν Παρουσίαν δίδοντες τόπον εις το ανίερον· ας μη συνωστισθεί είδωλον τον τόπον όπου ο Θεός ηυδόκησε να κατοικήσει. Κρατείτε τον οίκον καθαρόν και την λυχνίαν αναμμένην, ώστε όταν προσκυνήτε μετά του λαού και λέγητε, 'ότι αγαθός· ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού,' το πυρ της αγάπης Του να κατέλθει και να γεμίσει την καρδίαν σας, καθώς άλλοτε εγέμισε τον οίκον του Κυρίου.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε ο Θεός ημών, ου η δόξα εγέμισε τον οίκον ον ωκοδόμησεν ο Σολομών, έως ότου οι ιερείς ουκ ηδύναντο να σταθώσι λειτουργούντες ένεκεν της νεφέλης της παρουσίας Σου: δίδαξόν με να πλησιάζω σε μετά ευλαβείας και θεοσεβείας, γινώσκων ότι ίσταμαι ενώπιον του ζώντος Θεού. Εγέμισας μέγιστον οίκον υπέρ εκείνον τον εκ κέδρου και χρυσού· διότι ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν, και εθεασάμεθα την δόξαν αυτού, και εν αυτώ κατώκησε παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς. Και όταν η ημέρα της Πεντηκοστής επλήρωσε, εγέμισας τον οίκον των αποστόλων Σου μετά της πνοής του Πνεύματός Σου, και εξέχεας το πυρ της παρουσίας Σου επί την Εκκλησίαν Σου. Γέμισόν με και εμέ, ω Κύριε· κάθαρον τον ναόν της καρδίας μου από παντός ειδώλου, ώστε το Άγιόν Σου Πνεύμα να κατοική εν εμοί αδιατάρακτον. Ας ανάψει η δόξα η υπερνικήσασα τους ιερείς του παλαιού εν εμοί τον φόβον ο οποίος είναι η αρχή της σοφίας, και την αγάπην την διαμένουσαν εις τον αιώνα. Εις σε, ω Χριστέ ο Θεός ημών, τον Λόγον σαρκωθέντα, εν ω κατοικεί το πλήρωμα της θεότητος, μετά του Πατρός και του παναγίου και ζωοποιού Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →