← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 73-74 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 73-74Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 73 και 74 προσφέρει σταθερή καθοδήγηση για τους πιστούς που παλεύουν με την φαινομενική ευημερία των ασεβών. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι ο φθόνος μπορεί να κλονίσει ακόμα και την ισχυρή πίστη, όμως το αγιαστήριο του Θεού αποκαθιστά την προοπτική και την ελπίδα. Μέσα από την προσεκτική έκθεση του Χένρι μαθαίνουμε πώς ο ψαλμωδός πέρασε από την σχεδόν κατάρρευση στην ανανεωμένη εμπιστοσύνη, ανακαλύπτοντας ότι η καλοσύνη του Θεού προς τους καθαρούς στην καρδιά παραμένει ακλόνητη. Το σημερινό μάθημα μας προσκαλεί να περπατήσουμε τον ίδιο δρόμο, αφήνοντας τις αρχαίες λέξεις να σταθεροποιήσουν τα βήματά μας και να εμβαθύνουν την εμπιστοσύνη μας στον Κύριο που μας κρατά σφιχτά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 73 και 74 αργά. Προσέξτε τον ειλικρινή αγώνα στο κεφάλαιο 73 και την κραυγή για δικαιοσύνη στο κεφάλαιο 74. Αφήστε τις λέξεις να εγκατασταθούν πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σας τόσο στον πόνο του ψαλμωδού όσο και στην παρηγοριά που ακολουθεί όταν πλησιάζουμε τον Θεό.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά σημειώνοντας την απότομη αλλά αποφασιστική διαβεβαίωση της καλοσύνης του Θεού. Αυτός ο ψαλμός ξεκινά κάπως απότομα: Ακόμα ο Θεός είναι αγαθός προς τον Ισραήλ (έτσι το διαβάζει το περιθώριο)· είχε σκεφτεί την ευημερία των ασεβών· ενώ συλλογιζόταν έτσι η φωτιά καιγόταν, και τελικά μίλησε ως έλεγχο στον εαυτό του για ό,τι είχε σκεφτεί. «Όπως και αν είναι, ακόμα ο Θεός είναι αγαθός.» Αν και οι ασεβείς άνθρωποι λαμβάνουν πολλά από τα δώρα της προνοητικής γενναιοδωρίας του, εμείς πρέπει να παραδεχθούμε ότι είναι, με ιδιαίτερο τρόπο, αγαθός προς τον Ισραήλ· αυτοί έχουν χάρες από αυτόν που οι άλλοι δεν έχουν. Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει την ιερή αρχή που ο ψαλμωδός αποφασίζει να κρατήσει σταθερά. Ι. Θέτει πρώτα εκείνη την μεγάλη αρχή στην οποία είναι αποφασισμένος να μείνει και να μην εγκαταλείψει ενώ συνομιλούσε με αυτόν τον πειρασμό, εδ. 1. Ο Ιώβ, όταν εισερχόταν σε τέτοιον πειρασμό, καθόρισε ως αρχή του την παντογνωσία του Θεού: Οι καιροί δεν είναι κρυμμένοι από τον Παντοδύναμο, Ιώβ κδ΄. 1. Η αρχή του Ιερεμία είναι η δικαιοσύνη του Θεού: Δίκαιος είσαι, Θεέ, όταν διαπληκτίζομαι μαζί σου, Ιερ. ιβ΄. 1. Η αρχή του Αββακούμ είναι η αγιότητα του Θεού: Είσαι με καθαρότερα μάτια από το να βλέπεις ανομία, Αβ. α΄. 13. Η αρχή του ψαλμωδού εδώ είναι η καλοσύνη του Θεού. Αυτές είναι αλήθειες που δεν μπορούν να κλονιστούν και τις οποίες πρέπει να αποφασίσουμε να ζούμε και να πεθαίνουμε με αυτές. Αν και μπορεί να μην μπορούμε να συμφιλιώσουμε όλες τις διατάξεις της Πρόνοιας με αυτές, πρέπει να πιστέψουμε ότι είναι συμφιλιώσιμες. Σημείωσε, Καλές σκέψεις για τον Θεό θα μας οχυρώσουν ενάντια σε πολλούς πειρασμούς του Σατανά. Αληθώς ο Θεός είναι αγαθός· είχε πολλές σκέψεις στο νου του σχετικά με τις προνοίες του Θεού, αλλά αυτή η λέξη, τελικά, τον σταθεροποίησε: «Για όλα αυτά, ο Θεός είναι αγαθός, αγαθός προς τον Ισραήλ, ακόμα και προς εκείνους που είναι καθαροί στην καρδιά.» Σημείωσε, 1. Εκείνοι είναι ο Ισραήλ του Θεού που είναι καθαροί στην καρδιά, καθαρισμένοι από το αίμα του Χριστού, καθαρισμένοι από τις μολύνσεις της αμαρτίας, και ολοκληρωτικά αφιερωμένοι στη δόξα του Θεού. Μια ευθύς καρδιά είναι καθαρή καρδιά· η καθαρότητα είναι αλήθεια στο εσωτερικό μέρος. 2. Ο Θεός, που είναι αγαθός προς όλους, είναι με ειδικό τρόπο αγαθός προς την εκκλησία και τον λαό του, όπως ήταν προς τον Ισραήλ παλιά. Ο Θεός ήταν αγαθός προς τον Ισραήλ λυτρώνοντάς τους από την Αίγυπτο, παίρνοντάς τους σε διαθήκη μαζί του, δίνοντάς τους τους νόμους και τα διατάγματά του, και στις διάφορες προνοίες που σχετίζονταν με αυτούς· είναι, με παρόμοιο τρόπο, αγαθός προς όλους εκείνους που είναι καθαροί στην καρδιά, και, ό,τι και αν συμβαίνει, δεν πρέπει να σκεφτόμαστε διαφορετικά. Ο Χένρι περιγράφει πώς ο ψαλμωδός κερδίζει τη νίκη εισερχόμενος στο αγιαστήριο. ΙΙ. Προείδε την καταστροφή των ασεβών ανθρώπων. Με αυτό ανέτρεψε τον πειρασμό, όπως με τον προηγούμενο έδωσε κάποιο έλεγχο σε αυτόν. Επειδή δεν τόλμησε να μιλήσει ό,τι είχε σκεφτεί, από φόβο να μην προκαλέσει σκάνδαλο, άρχισε να σκέφτεται αν είχε κάποιο καλό λόγο για εκείνη τη σκέψη (εδ. 16): «Προσπάθησα να κατανοήσω το νόημα αυτής της ανεξήγητης διάταξης της Πρόνοιας· αλλά ήταν πολύ οδυνηρό για εμένα. Δεν μπορούσα να το κατακτήσω με τη δύναμη της δικής μου λογικής.» Είναι ένα πρόβλημα, που δεν λύνεται με το απλό φως της φύσης, γιατί, αν δεν υπήρχε άλλη ζωή μετά από αυτή, δεν θα μπορούσαμε να συμφιλιώσουμε πλήρως την ευημερία των ασεβών με τη δικαιοσύνη του Θεού. Αλλά (εδ. 17) εισήλθε στο αγιαστήριο του Θεού· εφαρμόστηκε στις λατρείες του, διαλογίστηκε πάνω στα ιδιώματα του Θεού, και τα αποκαλυμμένα πράγματα, που ανήκουν σε εμάς και στα παιδιά μας· συμβουλεύτηκε τις γραφές, και τα χείλη των ιερέων που παρακολουθούσαν το αγιαστήριο· προσευχήθηκε στον Θεό να κάνει αυτό το θέμα σαφές σε αυτόν και να τον βοηθήσει πάνω από αυτή τη δυσκολία· και, τελικά, κατανόησε το άθλιο τέλος των ασεβών ανθρώπων, το οποίο προείδε καθαρά ότι ήταν τέτοιο ώστε ακόμα και στο ύψος της ευημερίας τους ήταν μάλλον να τους λυπάται κανείς παρά να τους φθονεί, γιατί ωρίμαζαν μόνο για καταστροφή. Σημείωσε, Υπάρχουν πολλά μεγάλα πράγματα, και πράγματα απαραίτητα να γίνουν γνωστά, τα οποία δεν θα γίνουν γνωστά αλλιώς παρά μόνο με το να εισέλθει κανείς στο αγιαστήριο του Θεού, μέσω του λόγου και της προσευχής. Το αγιαστήριο πρέπει επομένως να είναι το καταφύγιο μιας πειρασμένης ψυχής. Σημείωσε, περαιτέρω, Πρέπει να κρίνουμε πρόσωπα και πράγματα όπως εμφανίζονται από το φως της θείας αποκάλυψης, και τότε θα κρίνουμε δίκαιη κρίση· ιδιαίτερα πρέπει να κρίνουμε από το τέλος. Όλα είναι καλά που τελειώνουν καλά, αιώνια καλά· αλλά τίποτα δεν είναι καλά που τελειώνει άσχημα, αιώνια άσχημα. Οι θλίψεις του δικαίου ανθρώπου τελειώνουν σε ειρήνη, και επομένως είναι ευτυχής· οι απολαύσεις του ασεβούς ανθρώπου τελειώνουν σε καταστροφή, και επομένως είναι άθλιος.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει αντανακλώντας στα ωφέλιμα αποτελέσματα της υπομονής τέτοιων πειρασμών. Ιδού το αίνιγμα του Σαμψών πάλι λυμένο, Από τον τρώγοντα βγήκε τροφή, και από τον ισχυρό γλυκύτητα· γιατί έχουμε εδώ μια περιγραφή της καλής βελτίωσης που έκανε ο ψαλμωδός από εκείνον τον σκληρό πειρασμό με τον οποίο είχε δεχθεί επίθεση και από τον οποίο σχεδόν νικήθηκε. Εκείνος που σκοντάφτει και δεν πέφτει, ανακτώντας τον εαυτό του κάνει τόσο μεγαλύτερα βήματα μπροστά. Έτσι έγινε με τον ψαλμωδού εδώ· πολλά καλά μαθήματα έμαθε από τον πειρασμό του, τους αγώνες του με αυτόν, και τις νίκες του πάνω σε αυτόν. Ούτε θα επέτρεπε ο Θεός στον λαό του να πειρασθεί αν η χάρη του δεν ήταν αρκετή για αυτούς, όχι μόνο για να τους σώσει από βλάβη, αλλά για να τους κάνει κερδισμένους από αυτό· ακόμα και αυτό θα εργασθεί για καλό.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πότε αισθανθήκατε ότι τα πόδια σας σχεδόν γλίστρησαν ενώ παρακολουθούσατε άλλους να ευημερούν; 2. Ποιες πρακτικές σας βοηθούν να επιστρέψετε στην αλήθεια ότι ο Θεός είναι αγαθός προς τους καθαρούς στην καρδιά; 3. Πώς μπορεί η ανάμνηση του τέλους των ασεβών να αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε τις παρούσες δοκιμασίες;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ὅταν ἐγείρεται ὁ φθόνος καὶ τὰ βήματά μας ἀρχίζουν νὰ ὀλισθαίνουν, ἀγκυροβόλησε τὶς καρδιές μας στὴν βεβαιότητα ὅτι εἶσαι ἀγαθὸς πρὸς ἐκείνους ποὺ ἔχουν καθαρὴ καρδιά. Σύρε μας στὸ ἁγιάσμά σου, γιὰ νὰ δοῦμε τὸ φευγαλέο τέλος τοῦ κοσμικοῦ κέρδους καὶ τὴν αἰώνια μερίδα ἐκείνων ποὺ σοῦ ἐμπιστεύονται. Κράτησέ μας μὲ τὴν δεξιά σου χείρα, ὁδήγησέ μας μὲ τὴν συμβουλή σου, καὶ φέρε μας τέλος στὴν δόξα, γιὰ νὰ διακηρύττουν τὰ χείλη μας τὴν πιστότητά σου παντοτινά. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →