Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 39-40 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εισερχόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στους Ψαλμούς 39 και 40. Ο Μακλάρεν ακολουθεί προσεκτικά την κίνηση του ψαλμωδού από την ακατέργαστη επίγνωση της συντομίας της ζωής σε εδραιωμένη ελπίδα στον Θεό. Η έκθεσή του δείχνει πώς τα ίδια γεγονότα σχετικά με την ανθρώπινη παροδικότητα μπορούν να παράγουν είτε απόγνωση είτε βέβαιη εμπιστοσύνη, ανάλογα με το αν βλέπονται χωριστά ή σε σχέση με τον Κύριο. Ακούμε καθώς ξεδιπλώνει την εσωτερική λογική του ψαλμού και αντλεί το διαρκές μήνυμά του για κάθε αναγνώστη που θα ζούσε σοφά ενώπιον του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 39 και 40 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τον ειλικρινή αγώνα του ψαλμωδού με τη συντομία της ζωής και την ήσυχη απόφαση που ακολουθεί. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν πριν στραφείτε στην έκθεση του Μακλάρεν, η οποία ανιχνεύει την ίδια πορεία από το παράπονο στην βέβαιη ελπίδα στον Θεό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει αντιπαραβάλλοντας δύο διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας σκέψης.
Αυτές οι δύο ρήσεις είναι δύο διαφορετικοί τρόποι να τεθεί το ίδιο πράγμα. Υπάρχει μια κοινή σκέψη που υποκρύπτεται και στις δύο, αλλά οι συνειρμοί με τους οποίους αυτή η κοινή σκέψη συνδέεται σε αυτούς τους δύο στίχους είναι σαφώς διαφορετικοί. Η μία είναι πικρή και λυπηρή — μια ζοφερή μισή αλήθεια. Η άλλη, από το ίδιο ακριβώς γεγονός, αντλεί μακαριότητα και ελπίδα. Η μία μπορεί να προέρχεται από όχι υψηλότερο σημείο θέασης από το επίπεδο της κοσμικής εμπειρίας· η άλλη είναι αλήθεια πίστεως. Η πρώτη είναι κατά το καλύτερο μερική, και χωρίς την άλλη μπορεί να είναι επιβλαβής· η δεύτερη την ολοκληρώνει, την εξηγεί και την αγιάζει.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ανιχνεύει την συναισθηματική πρόοδο του ψαλμού μέχρι το σημείο καμπής του.
Διαμορφώνονται σε προσευχή, η οποία είναι περισσότερο παράπονο παρά αίτημα — και η οποία απορροφάται στον στοχασμό των φανερών μελαγχολικών γεγονότων της ανθρώπινης ζωής — «Έκανες τις ημέρες μου ως πλάτος χειρός· και η ηλικία μου είναι ως ουδέν ενώπιόν Σου». Και τότε, καθώς αυτή η σκέψη διαστέλλεται και βυθίζεται βαθύτερα στην ψυχή του, κοιτάζει έξω προς ολόκληρο το γένος του ανθρώπου — και με τόνους πικρίας και απελπισίας, βεβαιώνει ότι όλοι είναι ματαιότητα, σκιές, ταρασσόμενοι ματαίως. Η απόλυτη απελπισία μιας τέτοιας θεώρησης τον φέρνει σε ακινησία. Είναι αληθές — αλλά μόνη της είναι υπερβολικά τρομερή για να σκεφτεί κανείς. «Εκεί οδηγεί η τρέλα» — έτσι διακόπτει απότομα τις σχεδόν απελπισμένες σκέψεις του, και με μια ταχεία στροφή του νου του από το προς τα κάτω βλέμμα στο σκότος που άρχιζε να τον κάνει να ζαλίζεται, στερεώνει τα μάτια του στον θρόνο επάνω — «Και τώρα, Κύριε! τι περιμένω; η ελπίδα μου είναι εν Σοι». Αυτά τα λόγια αποτελούν το σημείο καμπής του ψαλμού.Ο Μακλάρεν σκιαγραφεί τα τρία κύρια σημεία που προκύπτουν από τον ψαλμό.
Αν, λοιπόν, ακολουθήσουμε την πορεία του στοχασμού όπως ανιχνεύεται στον ψαλμό, έχουμε αυτά τα τρία σημεία ενώπιόν μας — πρώτον, τη σκέψη της ζωής κοινή και στις δύο προτάσεις· δεύτερον, την ζοφερή, άσκοπη κενότητα που αυτή η σκέψη εισπνέει στη ζωή χωρίς τον Θεό· τρίτον, τη μακαριότητα που πηγάζει από την ίδια σκέψη όταν την κοιτάζουμε σε σύνδεση με τον Πατέρα μας στον ουρανό.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν στρέφεται στη μακαριότητα που βρίσκεται όταν η ζωή θεωρείται σε σύνδεση με τον Θεό.
ΙΙΙ. Αλλά σημειώστε, τέλος, πώς το άλλο μας κείμενο με τα σημαντικά του λόγια μας δίνει τη μακαριότητα που πηγάζει από αυτήν την ίδια σκέψη της ζωής, όταν κοιτάζεται σε σύνδεση με τον Θεό.Ο Μακλάρεν καταλήγει με τη βεβαιότητα ότι οι ζωές ριζωμένες στον Θεό δεν είναι ματαιότητα.
Ζωές ριζωμένες στον Θεό μέσω πίστεως στον Ιησού Χριστό δεν είναι ματαιότητα. Ας πιαστούμε από Αυτόν με αγαπητική λαβή — και «θα ζήσουμε και εμείς» επειδή Αυτός ζει, όπως Αυτός ζει, όσο Αυτός ζει. Οι σύντομες ημέρες της γης θα είναι μακάριες όσο διαρκούν, και καρποφόρες όσων δεν θα παρέλθουν ποτέ. Θα έχουμε Αυτόν μαζί μας ενώ ταξιδεύουμε, και όλα τα ταξίδια μας θα οδηγούν σε ανάπαυση εν Αυτώ. Αληθές, οι άνθρωποι περπατούν σε μάταιο φάσμα· αληθές, «ο κόσμος παρέρχεται και η επιθυμία αυτού», αλλά, ευλογητός ο Θεός! αληθές επίσης, «Εκείνος που πράττει το θέλημα του Θεού μένει εις τον αιώνα».
Απαντήστε
Απόκριση
Πού πιο συχνά θεωρείτε τις ημέρες σας ως απλή σκιά; Πώς μπορεί η ανάμνηση ότι είστε ξένος με τον Θεό να αλλάξει την προοπτική σας στις πιέσεις της σημερινής ημέρας; Ποιο ένα βήμα μπορείτε να κάνετε αυτήν την εβδομάδα για να ριζώσετε την ελπίδα σας πιο σταθερά στον Κύριο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς ἀριθμεῖν τὰς ἡμέρας ἡμῶν ἐν τῷ φωτὶ τῆς παρουσίας Σου, ἵνα μὴ προσκολλώμεθα εἰς τὰ φθαρτὰ ἀλλὰ στηρίξωμεν τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐπὶ Σοὶ μόνῳ. Ὅταν ἡ ζωὴ φαίνεται σύντομος καὶ κενή, ἕλκυσον τὰς καρδίας ἡμῶν πρὸς τὴν σωτηρίαν τὴν εὑρισκομένην ἐν Χριστῷ καὶ ποίησον ἡμᾶς προσκυνητὰς οἱ ὁποῖοι περιπατοῦν μετὰ Σοῦ, πεποιθότες εἰς τὴν φροντίδα Σου καὶ βέβαιοι διὰ τὴν ἀληθινὴν πατρίδα ἡμῶν. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ζῶμεν πᾶσαν ὥραν ἐνώπιον τοῦ προσώπου Σου, πιστεύοντες ὅτι ὅ,τι εἶναι ἐρριζωμένον ἐν Σοὶ δὲν θὰ χαθῇ ποτέ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →