Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 15-16 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που προέρχεται από το Σχολιολόγιο του Adam Clarke για ολόκληρη την Αγία Γραφή. Σε αυτές τις σελίδες ο Clarke ανοίγει την απλή έννοια της Γραφής με θερμή ευαγγελική σαφήνεια, ανιχνεύοντας τη θλιβερή πορεία του Δαβίδ μέσα από την εξέγερση και την εξορία. Οι σημειώσεις του προσκαλούν κάθε πιστό σε πρακτική αγιότητα, δείχνοντας πώς η χάρη μας συναντά εν μέσω των συνεπειών της αμαρτίας και μας καλεί σε ταπεινή εμπιστοσύνη. Ας ακούσουμε μαζί τον λόγο του Πνεύματος μέσω αυτού του έμπιστου Ουεσλεϋανού οδηγού.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στο Β' Σαμουήλ κεφάλαια 15 και 16. Διαβάστε αργά την αφήγηση της συνωμοσίας του Αβεσσαλώμ, της φυγής του Δαβίδ από την Ιερουσαλήμ και των πικρών δοκιμασιών που ακολουθούν. Αφήστε την αφήγηση να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην προσεκτική έκθεση του Clarke, ζητώντας από τον Κύριο να ανοίξει τα μάτια μας τόσο στην προειδοποίηση όσο και στο έλεος.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά περιγράφοντας την υπολογισμένη έκκληση του Αβεσσαλώμ προς τον λαό.
Στίχος 6. Στίχος Β' Σαμουήλ 15:6. Έτσι ο Αβεσσαλώμ έκλεψε τις καρδιές — Ο τρόπος που το έκανε αυτό περιγράφεται λεπτομερώς παραπάνω. Ήταν πλήρως γνώστης των τεχνών του δημαγωγού· και ο κοινός λαός, η άθλια μάζα, τον άκουγε ευχαρίστως. Χρησιμοποίησε τα επιχειρήματα του πατριώτη, και ήταν ό,τι μπορούσε να είναι, όσο οι υποσχέσεις μπορούσαν να φτάσουν. Έβρισκε λάθη στους ανθρώπους στην εξουσία· και ήθελε μόνο τη θέση τους, όπως όλοι οι άλλοι υποτιθέμενοι πατριώτες, για να ενεργήσει όπως αυτοί, ή χειρότερα.Ο Clarke στη συνέχεια εξετάζει τις πολλές αιτίες πίσω από την ξαφνική αποστασία του Ισραήλ.
Στίχος 13. Στίχος Β' Σαμουήλ 15:13. Οι καρδιές των ανδρών του Ισραήλ είναι πίσω από τον Αβεσσαλώμ. — Είναι πολύ δύσκολο να εξηγηθεί αυτή η γενική αποστασία του λαού. Δίνονται διάφοροι λόγοι: 1. Ο Δαβίδ ήταν γέρος ή πάσχων, και δεν μπορούσε να παρακολουθήσει καλά τη διοίκηση της δικαιοσύνης στη γη. 2. Φαίνεται ότι ο βασιλιάς δεν παρακολουθούσε τις κρατικές υποθέσεις, και ότι δεν υπήρχαν κατάλληλα διορισμένοι δικαστές στη γη· βλέπε Β' Σαμουήλ 15:3. 3. Η δύναμη του Ιωάβ είχε υπερβεί τα όρια· ήταν κακός και αυθάδης, καταπιεστικός προς τον λαό, και ο Δαβίδ φοβόταν να εφαρμόσει τους νόμους εναντίον του. 4. Υπήρχαν ακόμα μερικοί οπαδοί του οίκου του Σαούλ, οι οποίοι πίστευαν ότι το στέμμα δεν είχε αποκτηθεί δίκαια από τον Δαβίδ. 5. Ο Δαβίδ ήταν υπό τη δυσαρέσκεια του Παντοδύναμου, για τη μοιχεία του με τη Βηθσαβεέ, και τη δολοφονία του Ουρία· και ο Θεός άφησε τους εχθρούς του ελεύθερους εναντίον του. 6. Υπάρχουν πάντα προβληματικοί και δυσαρεστημένοι άνθρωποι σε κάθε κράτος, και υπό κάθε κυβέρνηση· οι οποίοι δεν μπορούν ποτέ να ησυχάσουν, και πάντα ελπίζουν σε κάτι από μια αλλαγή. 7. Ο Αβεσσαλώμ φαινόταν να είναι ο πραγματικός και ήταν ο αδιαμφισβήτητος κληρονόμος του θρόνου· ο Δαβίδ δεν μπορούσε, κατά τη φυσική πορεία, να ζήσει πολύ· και οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πιο διατεθειμένοι να χαιρετίσουν τις ακτίνες του ανατέλλοντος, παρά να πανηγυρίσουν για αυτές του δύοντος, ήλιου. Αναμφίβολα μερικές από αυτές τις αιτίες λειτούργησαν, και ίσως οι περισσότερες από αυτές άσκησαν λιγότερη ή περισσότερη επιρροή σε αυτή την πιο σκανδαλώδη υπόθεση.Ο Clarke στη συνέχεια δείχνει την ταπεινή απάντηση του Δαβίδ στην καταιγίδα που θεωρεί ότι στάλθηκε από τον Θεό.
Στίχος 14. Στίχος Β' Σαμουήλ 15:14. Ο Δαβίδ είπε - Σηκωθείτε - ας φύγουμε — Αυτή, πιστεύω, ήταν η πρώτη φορά που ο Δαβίδ γύρισε την πλάτη του στους εχθρούς του. Και γιατί έφυγε τώρα; Η Ιερουσαλήμ, μακριά από το να μην είναι σε θέση να αντέξει πολιορκία, ήταν τόσο ισχυρή που ακόμη και οι τυφλοί και οι κουτσοί θεωρούνταν επαρκής άμυνα για τα τείχη, βλέπε Β' Σαμουήλ 5:6. Και είχε ακόμα μαζί του τους πιστούς του Χερεθίτες και Πελεθίτες· εκτός από εξακόσιους πιστούς Γιττίτες, οι οποίοι ήταν απολύτως πρόθυμοι να ακολουθήσουν την τύχη του. Δεν φαίνεται να υπάρχει κανένας λόγος γιατί ένα τέτοιο πρόσωπο, σε τέτοιες συνθήκες, να μην ενεργήσει αμυντικά· τουλάχιστον μέχρι να είναι πλήρως ικανοποιημένος με την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων. Αλλά φαίνεται να τα δέχεται όλα ως προερχόμενα από το χέρι του Θεού· γι' αυτό ταπεινώνεται, κλαίει, περπατά ξυπόλητος, και καλύπτει το κεφάλι του! Δεν βιάζει καν την αναχώρησή του, γιατί η ενδυμασία των πενθούντων δεν είναι η ενδυμασία εκείνων που φεύγουν μπροστά στους εχθρούς τους. Βλέπει την καταιγίδα, και υποχωρεί σε αυτό που θεωρεί ότι είναι η θύελλα του Παντοδύναμου.
Σκεφτείτε
Ο Clarke κλείνει το κεφάλαιο με μια βαρυσήμαντη σκέψη για την αστάθεια όλης της ανθρώπινης δόξας.
Στίχος 37. Στίχος Β' Σαμουήλ 15:37. Ο Αβεσσαλώμ ήλθε στην Ιερουσαλήμ. — Είναι πολύ πιθανό ότι αυτός και οι οπαδοί του δεν ήταν μακριά από την πόλη όταν ο Δαβίδ την εγκατέλειψε, και αυτός ήταν ένας λόγος που τον έκανε να βιαστεί την αναχώρησή του. ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ, δες στην περίπτωση του Δαβίδ μια θλιβερή εναλλαγή των ανθρώπινων υποθέσεων, και μια φοβερή απόδειξη της αστάθειάς τους. Δες έναν βασιλιά, τον μεγαλύτερο που έζησε ποτέ, έναν βαθύ πολιτικό, έναν ικανό στρατηγό, έναν γενναίο στρατιώτη, έναν ποιητή της πιο υψηλής ιδιοφυΐας και χαρακτήρα, έναν προφήτη του Υψίστου Θεού, και τον ελευθερωτή της χώρας του, να διώχνεται από τα βασίλειά του από τον ίδιο του τον γιο, να εγκαταλείπεται από τον ασταθή λαό του, και για ένα διάστημα ακόμη και από τον Θεό του! Δες στην έρημη κατάστασή του ότι δεν υπάρχει κανείς τόσο υψηλός που ο Θεός να μην μπορεί να ταπεινώσει, και κανείς τόσο ταπεινωμένος που ο Θεός να μην μπορεί να υψώσει. Εγκαταλείφθηκε για ένα διάστημα, και οι εχθροί του θριάμβευσαν· ο Θεός επέστρεψε, και οι εχθροί του συγχύστηκαν. Το έγκλημά του, είναι αλήθεια, ήταν μεγάλο και ο Θεός είχε δηλώσει μέσω του Νάθαν αυτό που είχε τώρα συμβεί. Ο Θεός είναι δίκαιος, και σε αναρίθμητες περιπτώσεις θεωρεί σωστό να δείξει τη δυσαρέσκειά του ακόμη και για εκείνες τις αμαρτίες που το έλεός του έχει συγχωρήσει. Σε όλες τις περιπτώσεις είναι ένα φοβερό και πικρό πράγμα να αμαρτάνεις εναντίον του Κυρίου.Ο Clarke κλείνει την ενότητα υπογραμμίζοντας την αμετάβλητη δικαιοσύνη του Θεού ακόμη και προς τη συγχωρεμένη αμαρτία.
Στίχος 21. Στίχος Β' Σαμουήλ 16:21. Εισέλθετε στις παλλακίδες του πατέρα σου — Μπορεί να θυμάστε ότι ο Δαβίδ άφησε δέκα από αυτές πίσω για να φροντίζουν το σπίτι, βλέπε Β' Σαμουήλ 15:16. Ο Αχιτόφελ συμβούλεψε αυτό το διαβολικό μέτρο, προκειμένου να αποτρέψει την πιθανότητα συμφιλίωσης μεταξύ του Δαβίδ και του γιου του· έτσι εκπληρώθηκε η προφητεία προς τον Νάθαν, Β' Σαμουήλ 12:11. Και αυτό πιθανότατα συνέβη στο ίδιο μέρος όπου το μάτι του Δαβίδ έριξε την μοιχική ματιά στη Βηθσαβεέ· βλέπε Β' Σαμουήλ 11:2. Οι σύζυγοι του κατακτημένου βασιλιά ήταν πάντα ιδιοκτησία του κατακτητή· και με την κατοχή αυτών, φαινόταν να κατέχει το δικαίωμα στο βασίλειο. Ο Ηρόδοτος μας πληροφορεί ότι ο Σμέρδης, έχοντας καταλάβει τον περσικό θρόνο μετά τον θάνατο του Καμβύση, παντρεύτηκε όλες τις συζύγους του προκατόχου του, βιβλίο iii., κεφ. 68. Αλλά για έναν γιο να πάρει τις συζύγους του πατέρα του ήταν το αποκορύφωμα της βδελυγμίας, και ήταν θάνατος σύμφωνα με τον νόμο του Θεού, Λευιτικό 20:11. Αυτή ήταν μια αμαρτία σπάνια, ακόμη και μεταξύ των Εθνικών. Κάθε μέρος της συμπεριφοράς του Αβεσσαλώμ τον δείχνει ως έναν άκρως ασεβή νεαρό άνδρα· ήταν υπερήφανος, εκδικητικός, μοιχός, αιμομίκτης, πατροκτόνος, και, εν τέλει, αποδοκιμασμένος σε κάθε καλό λόγο και έργο. Ωστόσο, θυμόμαστε ακόμα ότι ο Δαβίδ είχε αμαρτήσει σοβαρά, και θα πρέπει επίσης να θυμόμαστε ότι υπέφερε σοβαρά γι' αυτό· και ότι η ταπείνωσή του, η μετάνοιά του, και η διόρθωσή του, ήταν άκρως αποφασιστικές και υποδειγματικές. Αναγνώστη, ο Θεός είναι τόσο δίκαιος όσο και ελεήμων.
Απαντήστε
Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε την ανεπαίσθητη έλξη της αυτοπροβολής που χρησιμοποίησε τόσο αποτελεσματικά ο Αβεσσαλώμ; Πώς η προθυμία του Δαβίδ να δεχτεί διόρθωση από το χέρι του Θεού μιλάει στις παρούσες δοκιμασίες σας; Σε ποιον τομέα σας καλεί ο Κύριος σε βαθύτερη ταπεινοφροσύνη και σταθερότερη εμπιστοσύνη στο έλεός Του;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Adam Clarke, ο οποίος άνοιξε τον Λόγο Σου με τόση φροντίδα για τους απλούς πιστούς. Καθώς περπατήσαμε με τον Δαβίδ μέσα από την προδοσία και τη φυγή, δίδαξέ μας να δεχόμαστε κάθε τιμωρία ως από το αγαπημένο Σου χέρι. Χάρισέ μας χάρη να περπατάμε σε πρακτική αγιότητα, να συγχωρούμε αυτούς που μας καταριούνται, και να αναπαυόμαστε στο έλεος που καλύπτει ακόμη και τις πιο σοβαρές αμαρτίες μας. Κράτα τις καρδιές μας πιστές στον Χριστό τον αληθινό Βασιλιά, και φέρε μας επιτέλους στην πόλη που δεν μπορεί να κλονιστεί. Εν ονόματι του Ιησού, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →