Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έσδρας
Έσδρας 1-2 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιδοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα αρχίζουμε το Βιβλίο του Έσδρα με την καθοδήγηση του Καθολικού Οικογενειακού Σχολίου της Αγίας Γραφής του Χέιδοκ. Αυτή η ιερή ιστορία της επιστροφής από την εξορία και της αποκατάστασης του ναού μιλά με δύναμη σε κάθε γενιά για την πιστότητα του Θεού και την κλήση προς την ανοικοδόμηση. Ο Χέιδοκ συγκεντρώνει τη σοφία του Τσάλλονερ, του Καλμέτ και άλλων καθολικών φωνών για να αναπτύξει την κυριολεκτική έννοια ενώ υπαινίσσεται βαθύτερα μυστήρια. Καθώς οικογένειες και άτομα προσεύχονται με αυτά τα κεφάλαια, το σχόλιο μας βοηθά να δούμε πώς ο Κύριος διεγείρει τις καρδιές να ενεργούν με ελευθερία και ευλάβεια. Ας μας φέρει αυτό το μάθημα πιο κοντά στον Λόγο που αποκαθιστά τα πάντα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τα πρώτα δύο κεφάλαια του Έσδρα και διαβάστε τα αργά, επιτρέποντας στην αφήγηση του διατάγματος του Κύρου και στον κατάλογο των επιστρεφόντων εξορίστων να μιλήσουν. Προσέξτε τα ονόματα, τα δώρα και την προσεκτική προσοχή στη γενεαλογία. Σταματήστε όπου το κείμενο μεταβαίνει από την ανακήρυξη στην απογραφή. Αφήστε το Άγιο Πνεύμα να τονίσει ό,τι διεγείρεται στην καρδιά σας καθώς συναντάτε αυτό το αρχαίο αρχείο αποκατάστασης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ξεκινά παρουσιάζοντας τον συγγραφέα, την ενότητα με τον Νεεμία και τα κανονικά ζητήματα που αφορούν το βιβλίο.
Το βιβλίο τούτο λαμβάνει το όνομά του από τον συγγραφέα, ο οποίος ήτο ιερεύς άγιος και διδάσκαλος του νόμου. Ούτος καλείται υπό των Εβραίων Έσδρας, (Χάλλονερ) και ήτο υιός, (Τιρίνους) ή μάλλον, εκτός εάν έζησε πλέον των εκατόν πενήντα ετών, απόγονος του Σαραΐα, Δ' Βασιλειών κεφ. κε'. 18. Νομίζεται ότι επέστρεψε πρώτος μετά του Ζοροβάβελ· και πάλιν, επί κεφαλής άλλων αιχμαλώτων, κατά το έβδομον έτος του Αρταξέρξου Λογγιμάνου, μετά ευρείας εξουσίας. Ο Έσδρας διήγαγε το τελευταίον μέρος της ζωής αυτού προτρέπων τον λαόν, και εξηγών εις αυτούς τον νόμον του Θεού. Ούτος εμφανίσθη μετά μεγάλης αξιοπρεπείας κατά την αφιέρωσιν των τειχών της Ιερουσαλήμ, Β' Έσδρας ιβ'. 26, 35. Έχομεν τέσσαρα βιβλία τα οποία φέρουν το όνομα αυτού. (Καλμέτ) --- Το παρόν και το επόμενον βιβλίον του Νεεμία, αρχικώς απετέλουν εν μόνον εις την εβραϊκήν, (Άγιος Ιερώνυμος, κ.λπ.) καθότι αι πράξεις αμφοτέρων των μεγάλων τούτων ανδρών καταγράφονται. Το τρίτον και τέταρτον δεν είναι εις την εβραϊκήν ούτε παραδεκτά εις τον κανόνα των Αγίων Γραφών, μολονότι η ελληνική Εκκλησία θεωρεί το τρίτον ως κανονικόν, και το τάσσει πρώτον· (Ουόρθινγκτον) και ο Γενεβράρδος θα ισχυρίζετο ότι αμφότερα έδει να παραδεχθώσι, καθότι παρεδέχθησαν υπό πλειόνων Πατέρων. Αλλ' αύτα περιέχουσι πολλά πράγματα τα οποία φαίνονται εσφαλμένα, και απερρίφθησαν υπό άλλων μεγάλης αυθεντίας, και ιδιαιτέρως υπό του Αγίου Ιερωνύμου. Το τρίτον βιβλίον φαίνεται ότι εγράφη πολύ ενωρίς, υπό τινος ελληνιστού Ιουδαίου, ο οποίος επεθύμει να καλλωπίση την ιστορίαν του Ζοροβάβελ· και το τέταρτον συνετέθη πιθανώς υπό τινος προσώπου του αυτού έθνους, το οποίον είχεν επιστραφή εις τον χριστιανισμόν, προ του τέλους του δευτέρου αιώνος· και το οποίον απέπειράθη ακρίτως να επιστρέψη τους ομοεθνείς αυτού, αναλαμβάνον το όνομα ανδρός ο οποίος ήτο τόσον σεβαστός. Πολλά πράγματα απεδόθησαν ψευδώς εις τον Έσδραν, ένεκα του αυτού λόγου. Λέγεται ότι ούτος εφηύρε την Μασώραν· απεκατέστησε τας Γραφάς, αι οποίαι είχον απολεσθή· καθώρισε τον κανόνα των είκοσι δύο βιβλίων· αντικατέστησε τους χαλδαϊκούς χαρακτήρας αντί των αρχαίων εβραϊκών, σαμαρειτικών, ή φοινικικών. Αλλ' αν και ο Έσδρας ηδύνατο να επικυρώση το δεύτερον, νυν γενόμενον κοινόν, οι χαρακτήρες ηδύναντο να μεταβληθώσιν ανεπαίσθητως, (Μπιανκόνι· Κέννικοτ, Διατρ. β'.) καθότι εκείνοι άλλων γλωσσών έπραξαν, (Χέιντοκ) και τα ιερά βιβλία ουδέποτε απωλέσθησαν εντελώς· ουδέ ο κανών ηδύνατο να καθορισθή εν τω καιρώ του Έσδρα. (Καλμέτ) --- Ως προς τας μασωριτικάς παρατηρήσεις και τα σημεία, αύται είναι λίαν νεωτέρα εφεύρεσις. (Ηλίας Λεβίτας· Καπέλλος· Ουμπιγκάν, κ.λπ.) --- Ό,τι γνωρίζομεν θετικώτερον περί του Έσδρα, είναι, (Ουόρθινγκτον) ότι εδύνατο υπό του Αρταξέρξου να επαναφέρη τους Ιουδαίους, και ότι έπραξε μετά μεγάλου ζήλου. (Χέιντοκ) --- Το βιβλίον τούτο περιέχει τας πράξεις ογδοήκοντα δύο ετών, μέχρι του έτους του κόσμου 3550. Η επιστολή του Ρεούμ, και η απάντησις του βασιλέως, (κεφ. δ'. 7., μέχρι κεφ. στ'. 19., και επίσης κεφ. ζ'. 12, 27.) είναι εις την χαλδαϊκήν· το λοιπόν του έργου είναι εις την εβραϊκήν. (Καλμέτ) --- Δυνάμεθα να ανακαλύψωμεν ποικίλα μυστήρια κεκρυμμένα υπό την κατά γράμμα έννοιαν του παρόντος και του επομένου βιβλίου. (Άγιος Ιερώνυμος, επιστ. προς Παυλίνον.) (Ουόρθινγκτον) --- Ο Έσδρας υποτίθεται υπό του αγίου τούτου διδασκάλου, ως και υπό τινων των ραββίνων, κ.λπ., ότι ήτο το αυτό πρόσωπον μετά του προφήτου Μαλαχία· (Μπάττον) και πλείστοι λόγοι φαίνονται να υποστηρίζωσι την εικασίαν ταύτην, μολονότι αύτη πρέπει έτι να παραμένη λίαν αβέβαιος. (Καλμέτ) --- Τινές νομίζουσιν ότι (Χέιντοκ) ο Έσδρας έγραψε μόνον τα τέσσαρα τελευταία κεφάλαια, και ο συγγραφεύς των Παραλειπομένων τα έξ προηγούμενα. (Ντυ Αμέλ) --- Αλλ' είναι πιθανώτατον ότι συνέταξε και τα δύο εκ γνησίων εγγράφων. (Χέιντοκ) --- Ολίγαι τινές προσθήκαι πιθανόν να παρενεβλήθησαν έκτοτε, υπό θείας αυθεντίας, Β' Έσδρας ιβ'. 11, 22. (Τιρίνους)Το σχόλιον έπειτα στρέφεται εις τους αρχικούς στίχους του πρώτου κεφαλαίου και το πρόσωπον του Κύρου.
Εν. Εβραϊστί, «Και (Καλμέτ) ή Αλλά εν,» ως [εν] Β' Παραλειπομένων λστ'. 22. (Χέιντοκ) --- Ούτω τα ιστορικά έργα συνδέονται. Ο Σπινόζα συμπεραίνει, εκ του ότι το βιβλίον τούτο παρεμβάλλεται μετά του Δανιήλ εις την εβραϊκήν Βίβλον, ότι ο αυτός συγγραφεύς έγραψε και τα δύο. Αλλ' η τάξις των βιβλίων εις την των Εβδομήκοντα και την Βουλγάταν είναι πολύ φυσικωτέρα, (Καλμέτ) και αύτη πολλάκις μετεβλήθη εις την εβραϊκήν, κ.λπ. (Κέννικοτ) Βλέπε Β' Παραλειπομένων λστ'. 23. (Χέιντοκ) --- Πρώτον. Το σχέδιον ετέθη εις εκτέλεσιν μόνον κατά το επόμενον έτος. (Το έτος του κόσμου 3468.) --- Κύρος (εβραϊστί κορές, (Χέιντοκ) ή Κορέσχ) σημαίνει «τον ήλιον,» κατά τον Κτησίαν και τον Πλούταρχον. Ο Ιώσηπος ([Αρχαιολογία;] ια'. 1.) πληροφορεί ημάς ότι ο πρίγκιψ ούτος έγινε φίλος των Ιουδαίων, συνεπεία του ότι είδε την πρόρρησιν του Ησαΐου (μδ'. 28., και με'. 1.) εκπληρουμένην εις το ίδιον αυτού πρόσωπον. Ούτος κατέλαβε την Βαβυλώνα, το έτος του κόσμου 3466, και ίδρυσε την περσικήν αυτοκρατορίαν, η οποία ανετράπη υπό του Αλεξάνδρου. (Καλμέτ) --- ούτος είχεν ήδη βασιλεύσει επί της Περσίας είκοσι επτά έτη, και εβασίλευσε μόνον τρία ως μοναδικός μονάρχης εν Βαβυλώνι. (Τιρίνους) --- Ο Κύριος· πάσα αγαθή έννοια, ακόμη και εν τοις απίστοις, προέρχεται εξ αυτού. (Ντυ Αμέλ) --- Ο Κύρος ήτο εις των καλλίστων και μεγίστων κατακτητών της αρχαιότητος. Ούτος ήτο υιός του Καμβύσου, εκ της Μανδάνης, πριγκιπίσσης της Μηδίας. Ο Ξενοφών πληροφορεί ημάς ότι απέθανεν εις την κλίνην αυτού· (Χέιντοκ) και είχεν αρτίως κατακτηθή. (Τιρίνους)Ο Χέιντοκ εξετάζει έπειτα τον κατάλογον των επανερχομένων εξορίστων ο οποίος αρχίζει το δεύτερον κεφάλαιον.
Χέιντοκ Καθολικόν Σχόλιον Βίβλου Νυν. Ο κατάλογος ούτος δίδεται πάλιν, Β' Έσδρας ζ'. 6., και Γ' Έσδρας ε'. 7., αμέσως (Χέιντοκ) μετά την μακράν παρεντεθειμένην ιστορίαν (Κέννικοτ) των τριών φυλάκων, περί της υπεροχής της ισχύος του οίνου, του βασιλέως, των γυναικών ή της αληθείας, εν η ο Ζοροβάβελ κερδίζει την νίκην, υπέρ του τελευταίου. (Χέιντοκ) --- Το λοιπόν του βιβλίου λαμβάνεται εκ άλλων εμπνεύστων συγγραφών· (Σάντφορντ) και η ιστορία αύτη πιθανόν να ελήφθη εκ του Ιωσήπου· ώστε δεν υπάρχει λόγος να ισχυρίζηταί τις «ότι εν ολόκληρον βιβλίον απωλέσθη νυν εκ του ιερού κανόνος.» (Κέννικοτ) --- Ουχ ήττον το επιχείρημα τούτο ουδαμώς είναι τελεσίδικον, καθότι τα Παραλειπόμενα συνίστανται εκ τοιούτων προσθηκών, κ.λπ. Οι τρεις ούτοι κατάλογοι διαφέρουσι πολύ, ουχί μόνον εις τα κύρια ονόματα, αλλά και εις τους αριθμούς, (Χέιντοκ) μολονότι ούτοι πρέπει να ήσαν οι αυτοί αρχικώς, και έτι δίδουσι το αυτό σύνολον, 42.360. Δεν δυνάμεθα να εύρωμεν τον αριθμόν τούτον εν τω παρόντι, κατά πλέον των 8.400. Εν πολλαίς περιπτώσεσιν, η διαφωνία συνίσταται εκ μόνου ενός, εκατόν, κ.λπ., το οποίον δύναται να οδηγήση ημάς εις την υποψίαν ότι η παλμυρηνή, ή η αρχαιοτέρα σιδωνία σημειογραφία, πιθανόν να είχεν υιοθετηθή εις τινα εβραϊκά χειρόγραφα, χρησιμοποιουμένη περί τον καιρόν του Χριστού. Βλέπε τους πίνακας του Σουίντον, (Φιλ. Πρακτ. μη'., και ν'.) ένθα τα σιδώνια νομίσματα εκφράζουσι τας μονάδας διά μικρών καθέτων γραμμών· και αι παλμυρηναί επιγραφαί παραδέχονται μόνον τέσσαρας τούτων ομού, έχουσαι αυθαίρετον σημείον διά το 5· «αι εκατοντάδες και αι μονάδες μετά τας δεκάδας, εκφράζονται εις αμφοτέρας, κατά τον αυτόν τρόπον ως αι απλαί μονάδες.» (Κέννικοτ, β' Διατρ.) --- Ο Κόρντελ (χειρόγραφος σημείωσις επί του συγγραφέως τούτου) αποδοκιμάζει τον τρόπον τούτον της διορθώσεως, και λέγει ότι τα θήλεα περιλαμβάνονται εις το σύνολον άθροισμα, όντα 12.542, μη καταγεγραμμένα εις τα χωριστά αθροίσματα. Αλλ' ο αριθμός ούτος φαίνεται λίαν μικρός, καθότι υπάρχουσι γενικώς τοσαύται του φύλου τούτου όσαι και του ετέρου. (Χέιντοκ) --- Τινές ευρίσκουσι το σύνολον 31.583, το οποίον αφήνει 10.777 ελλείποντα διά να συμπληρώσωσι τα 42.360, καθότι ούτοι δεν ηδύναντο να αποδείξωσι τας γενεαλογίας αυτών, ή ήσαν εκ των δέκα φυλών. Εν τω κεφαλαίω τούτω μόνον 29.818 καθορίζονται, ενώ [εν] Β' Έσδρας ζ'. έχει 31.089· ο δεύτερος αριθμεί 1.765 μη σημειουμένους υπό του Έσδρα, ο οποίος έχει 494 μη καθοριζομένους εν τω Νεεμία. Η διαφορά, η οποία φαίνεται να καθιστά την συμφιλίωσιν αδύνατον, είναι εκείνη η οποία καθιστά τους συγγραφείς τούτους συμφώνους· διότι, εάν προσθέσητε το πλεόνασμα εκάστου εις τον έτερον, το αυτό σύνολον, 31.583, θα προκύψη. (Άλτινγκ. επιστ. 59.) Η λύσις αύτη, μολονότι ευφυής, δεν είναι στερεά ή ικανοποιητική. (Ρονδέ, τ. ε'. σ. 176.) --- Ο Ντε Βανς μάλλον νομίζει ότι η διαφορά οφείλεται εις τους αντιγραφείς, ή ότι τινές εγγράφησαν μετά την κατάρτισιν των μητρώων· ώστε ούτοι περιλαμβάνονται μόνον εις το γενικόν άθροισμα. (Χέιντοκ) --- Τινά πράγματα πιθανόν να παρενεβλήθησαν εκ Β' Έσδρα, μολονότι ενταύθα εκτός τόπου, (Γκρότιος) καθότι ευρίσκομεν ομοίας αναχρονιστικάς, Α' Παραλειπομένων θ'. 2., και πιθανώς Γένεσις λστ'. 31. Ο Νεεμίας πιθανόν να περιέλαβε και εκείνους τους οποίους επανήγαγε μετά τούτων· εκτός εάν επιτρέψωμεν ότι τις, επιχειρών να συμφιλιώση τα δύο, έρριψε πάντα εις σύγχυσιν. Φαίνεται αναμφισβήτητον, ότι τινές προσθήκαι εγένοντο εις το δεύτερον βιβλίον, κεφ. ιβ'. 11., και 22. Ο κατάλογος ο δοθείς [εν] Α' Παραλειπομένων θ'. 4., περιλαμβάνει μόνον εκείνους οι οποίοι ήλθον πρώτοι εκ Βαβυλώνος. (Καλμέτ) --- Μετά την παρατήρησιν ταύτην, σπανίως θα είναι αναγκαίον να καθορίσωμεν πάσας τας διαφοράς ονομάτων και αριθμών. (Χέιντοκ) --- «Διότι τι δύναται να συναχθή εντεύθεν, ειμή ότι υπάρχουσι τινές αριθμητικαί πλάναι εν τη Γραφή, τας οποίας ουδείς αρνείται;» (Χυέτ) --- «Σχεδόν πάντες οι συναλλασσόμενοι μετά αρχαίων αντιγράφων, συμφωνούσιν εις την απόφασιν του Αγίου Ιερωνύμου, καθότι δεν δύνανται παρά να αντιληφθώσιν ότι τινές παραλλαγαί παρεισέφρησαν, ιδιαιτέρως όσον αφορά εις αριθμούς και κύρια ονόματα.» (Ουόλτον) --- Επαρχία, γεννηθείς εν Χαλδαία, (Μενοχίους) ή μάλλον ανήκων εις την Ιουδαίαν, η οποία εθεωρείτο νυν ως επαρχία της αυτοκρατορίας, (Καλμέτ) και κατέβαλλε φόρον, κεφ. δ'. 13., και Β' Έσδρας θ'. 36. (Τιρίνους) --- Εν Γ' Έσδρα, αναγινώσκομεν, «Ούτοι εισίν οι εκ της Ιουδαίας.» --- Ο Ναβουχοδονόσορ είχεν αιχμαλωτίσει τινάς τούτων· οι λοιποί ήσαν κυρίως οι απόγονοι αυτών. --- Ιούδα νυν χρησιμοποιείται διά να δηλώση την Ιουδαίαν. (Χέιντοκ)Επί του ζητήματος της ιερατικής καταγωγής το σχόλιον αντανακλά εκτενώς.
Ιερωσύνη. Εκείνοι οι οποίοι δεν δύνανται να αποδείξωσιν ότι είναι ιερείς, δεν οφείλουσι να ασκώσι τα καθήκοντα. (Ουόρθινγκτον) --- Οι Ιουδαίοι ήσαν ιδιαιτέρως προσεκτικοί εις την διατήρησιν των γενεαλογικών αυτών πινάκων, και αντέγραφον αυτούς πάλιν μετά πάσαν λίαν ταραχώδη περίοδον. (Ιώσηπος, κατά Απίωνος α', και εν τω ιδίω αυτού Βίω.) --- Οι ραββίνοι ισχυρίζονται ψευδώς ότι μόνον η πλευρά της μητρός εξετάζετο, και ότι τα τέκνα ηκολούθουν την κατάστασιν αυτής. (Καλμέτ)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χέιδοκ εξετάζει τον συνολικό αριθμό των επιστρεφόντων και τις συνέπειές του για την αποκαταστημένη κοινότητα.
Σαράντα δύο χιλιάδες, κ.ά. Εκείνοι που απαριθμούνται παραπάνω από τις φυλές του Ιούδα, του Βενιαμίν και του Λευί, υπολείπονται αυτού του αριθμού. Οι υπόλοιποι, που πρέπει να ληφθούν για να συμπληρώσουν το σύνολο, ήταν από τις άλλες φυλές. (Τσάλλονερ) --- Αυτή η εξήγηση δίνεται από τον Ρ. Σολομώντα. (Γουόρθινγκτον) --- Αλλά έχουμε δει ότι πόλεις που ανήκουν στις δέκα φυλές καθορίζονται. Βλ. εδ. 1, και 29. (Χέιδοκ) --- Μερικοί μπορεί να μην μπορούν να αποδείξουν τις γενεαλογίες τους, (Καλμέτ) εδ. 62. Ωστόσο μερικοί από αυτούς επίσης μετρώνται, εδ. 60. (Χέιδοκ) --- Τα ιδιαίτερα αθροίσματα μπορεί επομένως να είναι εσφαλμένα. Ο Ιώσηπος ([Αρχαιότητες;] ια'. 1,) προσθέτει 102 στον αριθμό. (Καλμέτ) --- Το Γ' Έσδρας έχει, «Αλλά όλοι ήταν από τον Ισραήλ από 12 ετών και άνω, αποκλειστικά αγοριών και κοριτσιών, (ή ανδρών και γυναικών υπηρετών) 42.300.» Ο Γκράμπε έχει με άλλο χαρακτήρα «εξήντα. Οι άνδρες και γυναίκες υπηρέτες αυτών, 7.300.» Στη συνέχεια το Αλεξανδρινό Χειρόγραφο συνεχίζει, «τριάντα επτά.» Έτσι ώστε χωρίς την προσθήκη θα έδινε για το σύνολο, 42.337. Μερικά αντίγραφα (Χέιδοκ) έχουν 40. (Καλμέτ) --- Αλλά τα πιο σωστά (Χέιδοκ) διαβάζουν 60. (Κέννικοτ) Ο μικρός αριθμός υπηρετών και ζώων δείχνει ότι ο λαός ήταν φτωχός. (Ντυ Αμέλ)
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου ο Κύριος διεγείρει επιθυμία να επιστρέψω και να ανοικοδομήσω; 2. Πώς τιμώ την πνευματική μου γενεαλογία και τα δώρα που μου εμπιστεύτηκαν; 3. Τι ελευθερία χρειάζομαι να δεχτώ ώστε ο οίκος του Θεού να αποκατασταθεί μέσα μου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῶν δυνάμεων, ὁ ἐγείρας τὴν καρδίαν τοῦ Κύρου καὶ καλέσας τὸν λαόν σου ἐκ Βαβυλῶνος ἵνα ἀνοικοδομήσῃ τὴν κατοικίαν σου ἐν Ἱερουσαλήμ, ἀνακαίνισον ἡμᾶς διὰ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος, ὥστε νὰ ἐπιστρέψωμεν πρὸς σὲ μετὰ γενναιοδώρων καρδιῶν καὶ νὰ ἀποδείξωμεν τὴν ἀνήκουσάν μας μεταξὺ τοῦ ἐκλεκτοῦ σου ὑπολοίπου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, δώρησαι ἡμῖν νὰ προσφέρωμεν ἑαυτοὺς καὶ τὰ δῶρα ἡμῶν εἰς οἰκοδομὴν τῆς Ἐκκλησίας σου, ἕως ὅτου συμμετάσχωμεν τῆς αἰωνίου ἀποκαταστάσεως τῆς βασιλείας σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →