Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 2 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το κλασικό σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στις Πράξεις κεφάλαιο 2 μας προσκαλεί στο υπερώο όπου το υποσχεμένο Πνεύμα κατέρχεται με δύναμη. Η προσεκτική του ερμηνεία τονίζει τον χρόνο, τα σημεία και τα άμεσα αποτελέσματα της Πεντηκοστής, δείχνοντας πώς το γεγονός εκπληρώνει την αρχαία προφητεία και ξεκινά την αποστολή της εκκλησίας. Καθώς ακολουθούμε τις παρατηρήσεις του Χένρι, οδηγούμαστε να εξετάσουμε τόσο την ιστορική στιγμή όσο και τη διαρκή σημασία της για τους πιστούς σήμερα. Τα λόγια του μας καθοδηγούν μέσα από τον ακουστό άνεμο, τις ορατές φλόγες και την τολμηρή διακήρυξη που ακολούθησε, υπενθυμίζοντάς μας ότι το ίδιο Πνεύμα εξακολουθεί να κινείται ανάμεσα στον λαό του Θεού. Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας για να λάβουμε φρέσκια ενόραση από αυτόν τον έμπιστο οδηγό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 2 των Πράξεων. Προσέξτε τον ξαφνικό ήχο από τον ουρανό, τις γλώσσες φωτιάς και τους μαθητές να μιλούν σε γλώσσες που δεν είχαν μάθει ποτέ. Δώστε προσοχή στο κήρυγμα του Πέτρου και στην αντίδραση του πλήθους. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, επιτρέποντας στο θαύμα εκείνης της πρώτης χριστιανικής Πεντηκοστής να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας πριν στραφούμε στις σκέψεις του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας τη σημασία της ημέρας της Πεντηκοστής.
1. Ήταν όταν η ημέρα της πεντηκοστής είχε έρθει πλήρως, όπου φαίνεται να υπάρχει αναφορά στον τρόπο έκφρασης στην καθιέρωση αυτής της εορτής, όπου λέγεται (Λευιτ. κγ΄ 15), Θα μετρήσετε για σας επτά σάββατα πλήρη, από την ημέρα της προσφοράς των πρώτων καρπών, που ήταν η επόμενη ημέρα αλλά μία μετά το πάσχα, η δέκατη έκτη ημέρα του μηνός Αβίβ, που ήταν η ημέρα που αναστήθηκε ο Χριστός. Αυτή η ημέρα είχε έρθει πλήρως, δηλαδή η προηγούμενη νύχτα, με μέρος της ημέρας, είχε περάσει πλήρως. (1.) Το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε την ώρα μιας επίσημης εορτής, επειδή υπήρχε τότε μεγάλη συγκέντρωση ανθρώπων στην Ιερουσαλήμ από όλα τα μέρη της χώρας, και οι προσήλυτοι από άλλες χώρες, που θα το έκαναν πιο δημόσιο, και η φήμη του θα διαδιδόταν πιο γρήγορα και μακρύτερα, που θα συνέβαλλε πολύ στη διάδοση του ευαγγελίου σε όλα τα έθνη. Έτσι τώρα, όπως και πριν στο πάσχα, οι ιουδαϊκές εορτές χρησίμευαν για να σημάνουν τις υπηρεσίες και τις διασκεδάσεις του ευαγγελίου. (2.) Αυτή η εορτή της πεντηκοστής τηρούνταν σε ανάμνηση της δόσης του νόμου στο όρος Σινά, από όπου χρονολογείται η ενσωμάτωση της ιουδαϊκής εκκλησίας, που ο Δρ. Λάιτφουτ υπολογίζει ότι ήταν ακριβώς χίλια τετρακόσια σαράντα επτά χρόνια πριν από αυτό. Επομένως, εύστοχα δίνεται το Άγιο Πνεύμα σε εκείνη την εορτή, με φωτιά και με γλώσσες, για τη διακήρυξη του ευαγγελικού νόμου, όχι όπως εκείνος σε ένα έθνος, αλλά σε κάθε πλάσμα. (3.) Αυτή η εορτή της πεντηκοστής συνέβη την πρώτη ημέρα της εβδομάδας, που ήταν μια πρόσθετη τιμή σε εκείνη την ημέρα, και μια επιβεβαίωση ότι είναι το χριστιανικό σάββατο, η ημέρα που ο Κύριος έκανε, για να είναι ένα μόνιμο μνημείο στην εκκλησία του για εκείνες τις δύο μεγάλες ευλογίες—την ανάσταση του Χριστού, και την έκχυση του Πνεύματος, και οι δύο την ίδια ημέρα της εβδομάδας. Αυτό χρησιμεύει όχι μόνο για να μας δικαιολογήσει στην τήρηση εκείνης της ημέρας υπό τον τίτλο και το όνομα της ημέρας του Κυρίου, αλλά για να μας κατευθύνει στον αγιασμό της ώστε να δίνουμε δόξα στον Θεό ιδιαίτερα για εκείνες τις δύο μεγάλες ευλογίες· κάθε Κυριακή του έτους, νομίζω, πρέπει να λαμβάνεται πλήρης και ιδιαίτερη σημείωση στις προσευχές και τις δοξολογίες μας για αυτές τις δύο, όπως γίνεται από ορισμένες εκκλησίες για τη μία μία φορά τον χρόνο, την ημέρα του Πάσχα, και για την άλλη μία φορά τον χρόνο, την Κυριακή της Πεντηκοστής. Ω! να το κάνουμε με κατάλληλα συναισθήματα!Ο Χένρι στη συνέχεια αναστοχάζεται την ενότητα των μαθητών που ήταν συγκεντρωμένοι σε ένα μέρος.
2. Ήταν όταν ήταν όλοι με μία καρδιά σε ένα μέρος. Ποιο μέρος ήταν δεν μας λέγεται ιδιαίτερα, είτε στον ναό, όπου παρευρίσκονταν σε δημόσιες ώρες (Λουκ. κδ΄ 53), είτε στο δικό τους υπερώο, όπου συναντιούνταν άλλες φορές. Αλλά ήταν στην Ιερουσαλήμ, επειδή αυτό ήταν το μέρος που ο Θεός είχε επιλέξει, για να θέσει το όνομά του εκεί, και η προφητεία ήταν ότι από εκεί ο λόγος του Κυρίου θα εξερχόταν σε όλα τα έθνη, Ησ. β΄ 3. Ήταν τώρα το μέρος της γενικής συγκέντρωσης όλων των ευσεβών ανθρώπων· εδώ ο Θεός είχε υποσχεθεί να τους συναντήσει και να τους ευλογήσει· εδώ λοιπόν τους συναντά με αυτή την ευλογία των ευλογιών. Αν και η Ιερουσαλήμ είχε κάνει τη μέγιστη δυνατή ατιμία στον Χριστό, όμως έκανε αυτή την τιμή στην Ιερουσαλήμ, για να διδάξει το υπόλοιπό του σε όλα τα μέρη· είχε αυτό στην Ιερουσαλήμ. Εδώ οι μαθητές ήταν σε ένα μέρος, και δεν ήταν ακόμη τόσο πολλοί ώστε ένα μέρος, και όχι μεγάλο, να τους χωρέσει όλους. Και εδώ ήταν με μία καρδιά. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε πόσο συχνά, ενώ ο Δάσκαλός τους ήταν μαζί τους, υπήρχαν έριδες μεταξύ τους, ποιος θα ήταν ο μεγαλύτερος· αλλά τώρα όλες αυτές οι έριδες είχαν τελειώσει, δεν ακούμε πλέον γι' αυτές. Αυτό που είχαν λάβει ήδη από το Άγιο Πνεύμα, όταν ο Χριστός εμφύσησε σε αυτούς, είχε σε μεγάλο βαθμό διορθώσει τα λάθη στα οποία βασίζονταν εκείνες οι διαμάχες, και τους είχε διαθέσει σε άγια αγάπη. Είχαν προσευχηθεί μαζί περισσότερο από το συνηθισμένο τελευταία (Πρ. α΄ 14), και αυτό τους έκανε να αγαπούν ο ένας τον άλλον περισσότερο. Με τη χάρη του τους προετοίμασε έτσι για το δώρο του Αγίου Πνεύματος· γιατί εκείνο το ευλογημένο περιστέρι δεν έρχεται όπου υπάρχει θόρυβος και κραυγή, αλλά κινείται πάνω στην επιφάνεια των ήρεμων υδάτων, όχι των ταραγμένων. Θα θέλαμε το Πνεύμα να χυθεί επάνω μας από ψηλά; Ας είμαστε όλοι με μία καρδιά, και, παρά την ποικιλία απόψεων και συμφερόντων, όπως αναμφίβολα υπήρχε μεταξύ εκείνων των μαθητών, ας συμφωνήσουμε να αγαπούμε ο ένας τον άλλον· γιατί, όπου οι αδελφοί κατοικούν μαζί εν ενότητι, εκεί ο Κύριος προστάζει την ευλογία του.Στη συνέχεια, ο Χένρι περιγράφει το ακουστό σημείο του ορμητικού ανέμου.
1. Εδώ δίνεται ένα ακουστό κάλεσμα σε αυτούς για να αφυπνίσει τις προσδοκίες τους για κάτι μεγάλο, εδ. 2. Λέγεται εδώ, (1.) Ότι ήρθε ξαφνικά, δεν ανέβηκε σταδιακά, όπως οι συνηθισμένοι άνεμοι, αλλά ήταν αμέσως στο ύψος του. Ήρθε νωρίτερα από ό,τι περίμεναν, και ξάφνιασε ακόμη και εκείνους που ήταν τώρα μαζί περιμένοντας, και πιθανώς απασχολημένους σε κάποιες θρησκευτικές ασκήσεις. (2.) Ήταν ήχος από τον ουρανό, σαν κεραυνός, Αποκ. στ΄ 1. Λέγεται ότι ο Θεός φέρνει τους ανέμους από τα θησαυροφυλάκιά του (Ψαλμ. ρλε΄ 7), και τους συγκεντρώνει στα χέρια του, Παρ. λ΄ 4. Από αυτόν ήρθε αυτός ο ήχος, σαν τη φωνή ενός που κράζει, Ετοιμάστε την οδό του Κυρίου. (3.) Ήταν ο ήχος ανέμου, γιατί ο τρόπος του Πνεύματος είναι όπως εκείνος του ανέμου (Ιωάν. γ΄ 8), ακούς τον ήχο αυτού, αλλά δεν μπορείς να πεις από πού έρχεται ούτε πού πηγαίνει. Όταν το Πνεύμα της ζωής πρόκειται να εισέλθει στα ξερά οστά, ο προφήτης λέγεται να προφητεύσει στον άνεμο: Έλα από τους τέσσερις ανέμους, πνοή, Ιεζ. λζ΄ 9. Και αν και δεν ήταν στον άνεμο που ο Κύριος ήρθε στον Ηλία, όμως αυτό τον προετοίμασε να δεχθεί την αποκάλυψη του εαυτού του στην ήσυχη μικρή φωνή, Α΄ Βασ. ιθ΄ 11, 12. Η οδός του Θεού είναι στον ανεμοστρόβιλο και στην καταιγίδα (Ναούμ α΄ 3), και από τον ανεμοστρόβιλο μίλησε στον Ιώβ. (4.) Ήταν ορμητικός ισχυρός άνεμος· ήταν δυνατός και βίαιος, και ήρθε όχι μόνο με μεγάλο θόρυβο, αλλά με μεγάλη δύναμη, σαν να επρόκειτο να ρίξει κάτω όλα μπροστά του. Αυτό ήταν για να σημάνει τις ισχυρές επιδράσεις και ενέργειες του Πνεύματος του Θεού πάνω στις διάνοιες των ανθρώπων, και έτσι πάνω στον κόσμο, ότι θα είναι ισχυροί δια του Θεού, για την καταβολή φαντασιών. (5.) Γέμισε όχι μόνο το δωμάτιο, αλλά ολόκληρο το σπίτι όπου κάθονταν. Πιθανώς συναγερμός όλη την πόλη, αλλά, για να δείξει ότι ήταν υπερφυσικό, σύντομα στερεώθηκε σε εκείνο το συγκεκριμένο σπίτι· όπως κάποιοι νομίζουν ότι ο άνεμος που στάλθηκε για να συλλάβει τον Ιωνά επηρέασε μόνο το πλοίο που ήταν μέσα (Ιων. α΄ 4), και όπως το αστέρι των σοφών στάθηκε πάνω από το σπίτι όπου ήταν το παιδί. Αυτό θα κατεύθυνε τους ανθρώπους που το παρατηρούσαν πού να πάνε για να ρωτήσουν το νόημά του. Αυτός ο άνεμος που γέμιζε το σπίτι θα προκαλούσε δέος στους μαθητές, και θα βοηθούσε να τους βάλει σε πολύ σοβαρό, ευλαβικό και συγκροτημένο πλαίσιο, για την υποδοχή του Αγίου Πνεύματος. Έτσι οι πεποιθήσεις του Πνεύματος ανοίγουν τον δρόμο για τις παρηγοριές του· και οι τραχείς ριπές εκείνου του ευλογημένου ανέμου προετοιμάζουν την ψυχή για τις απαλές και ήπιες πνοές του.Ο Χένρι συνεχίζει εξερευνώντας το ορατό σημείο των διαιρεμένων γλωσσών σαν φωτιά.
(2.) Το σημείο που δόθηκε ήταν φωτιά, ώστε να εκπληρωθεί η ρήση του Ιωάννη του Βαπτιστή για τον Χριστό, Αυτός θα σας βαπτίσει με Άγιο Πνεύμα και με φωτιά· με Άγιο Πνεύμα ως με φωτιά. Ήταν τώρα, στην εορτή της πεντηκοστής, εορτάζοντας την ανάμνηση της δόσης του νόμου στο όρος Σινά· και όπως εκείνος δόθηκε με φωτιά, και επομένως ονομάζεται πύρινος νόμος, έτσι είναι και το ευαγγέλιο. Η αποστολή του Ιεζεκιήλ επιβεβαιώθηκε με όραμα αναμμένων ανθράκων φωτιάς (Ιεζ. α΄ 13), και του Ησαΐα με άνθρακα φωτιάς που άγγιξε τα χείλη του, Ησ. στ΄ 7. Το Πνεύμα, όπως η φωτιά, λιώνει την καρδιά, χωρίζει και καίει την σκουριά, και ανάβει ευσεβή και ευλαβή αισθήματα στην ψυχή, στα οποία, όπως στη φωτιά πάνω στο θυσιαστήριο, προσφέρονται οι πνευματικές θυσίες. Αυτή είναι η φωτιά που ο Χριστός ήρθε να στείλει στη γη. Λουκ. ιβ΄ 49.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα περιγράφοντας λεπτομερώς τα άμεσα αποτελέσματα στους μαθητές.
ΙΙΙ. Ποιο ήταν το άμεσο αποτέλεσμα αυτού; 1. Γέμισαν όλοι με το Άγιο Πνεύμα, πιο άφθονα και δυνατά από ό,τι πριν. Γέμισαν με τις χάρες του Πνεύματος, και ήταν περισσότερο από ποτέ υπό τις αγιαστικές του επιδράσεις—ήταν τώρα άγιοι, και ουράνιοι, και πνευματικοί, πιο αποσπασμένοι από αυτόν τον κόσμο και καλύτερα γνωστοί με τον άλλο. Γέμισαν περισσότερο με τις παρηγοριές του Πνεύματος, χάρηκαν περισσότερο από ποτέ στην αγάπη του Χριστού και στην ελπίδα του ουρανού, και σε όλα αυτά οι λύπες και οι φόβοι τους καταβροχθίστηκαν. Γέμισαν επίσης, για την απόδειξη αυτού, με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, που εννοούνται ιδιαίτερα εδώ· προικίστηκαν με θαυματουργικές δυνάμεις για την προώθηση του ευαγγελίου. Μου φαίνεται σαφές ότι όχι μόνο οι δώδεκα απόστολοι, αλλά όλοι οι εκατόν είκοσι μαθητές γέμισαν με το Άγιο Πνεύμα εξίσου αυτή τη στιγμή—όλοι οι εβδομήντα μαθητές, που ήταν αποστολικοί άνδρες, και απασχολημένοι στο ίδιο έργο, και όλοι οι υπόλοιποι επίσης που επρόκειτο να κηρύξουν το ευαγγέλιο· γιατί λέγεται ρητά (Εφεσ. δ΄ 8, 11), Όταν ο Χριστός ανέβηκε ψηλά (που αναφέρεται σε αυτό, εδ. 33), έδωσε χαρίσματα στους ανθρώπους, όχι μόνο μερικούς αποστόλους (τέτοιοι ήταν οι δώδεκα), αλλά μερικούς προφήτες και μερικούς ευαγγελιστές (τέτοιοι ήταν πολλοί από τους εβδομήντα μαθητές, περιοδεύοντες κήρυκες), και μερικούς ποιμένες και διδασκάλους εγκατεστημένους σε συγκεκριμένες εκκλησίες, όπως μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήταν μερικοί από αυτούς αργότερα. Το όλοι εδώ πρέπει να αναφέρεται σε όλους που ήταν μαζί, εδ. 1· Πρ. α΄ 14, 15. 2. Άρχισαν να μιλούν με άλλες γλώσσες, εκτός από τη μητρική τους γλώσσα, αν και δεν είχαν μάθει ποτέ άλλη. Δεν μιλούσαν θέματα κοινής συνομιλίας, αλλά τον λόγο του Θεού, και τους αίνους του ονόματός του, καθώς το Πνεύμα τους έδινε να μιλούν, ή τους έδινε να μιλούν αποφθεγματικά—αποφθέγματα, ουσιαστικές και βαρυσήμαντες ρήσεις, άξιες να μνημονεύονται. Είναι πιθανό ότι δεν ήταν μόνο ένας που ήταν σε θέση να μιλά μία γλώσσα, και ένας άλλος άλλη (όπως ήταν με τις διάφορες οικογένειες που διασκορπίστηκαν από τη Βαβέλ), αλλά ότι ο καθένας ήταν σε θέση να μιλά ποικίλες γλώσσες, όπως θα είχε περίσταση να τις χρησιμοποιήσει. Και μπορούμε να υποθέσουμε ότι καταλάβαιναν όχι μόνο τον εαυτό τους αλλά και ο ένας τον άλλον, κάτι που οι οικοδόμοι της Βαβέλ δεν έκαναν, Γεν. ια΄ 7. Δεν μιλούσαν εδώ και εκεί μια λέξη άλλης γλώσσας, ή δεν τραύλιζαν μερικές σπασμένες προτάσεις, αλλά μιλούσαν τόσο εύκολα, σωστά και κομψά, σαν να ήταν η μητρική τους γλώσσα· γιατί ό,τι παράγεται από θαύμα ήταν το καλύτερο του είδους. Δεν μιλούσαν από προηγούμενη σκέψη ή μελέτη, αλλά καθώς το Πνεύμα τους έδινε να μιλούν· τους παρείχε την ύλη καθώς και τη γλώσσα. Τώρα αυτό ήταν, (1.) Ένα πολύ μεγάλο θαύμα· ήταν θαύμα πάνω στη διάνοια (και έτσι είχε το περισσότερο από τη φύση θαύματος του ευαγγελίου), γιατί στη διάνοια πλάθονται οι λέξεις. Δεν είχαν μόνο ποτέ μάθει αυτές τις γλώσσες, αλλά δεν είχαν ποτέ μάθει καμία ξένη γλώσσα, που θα μπορούσε να διευκολύνει αυτές· μάλιστα, για ό,τι φαίνεται, δεν είχαν ποτέ ούτε καν ακούσει αυτές τις γλώσσες να μιλούνται, ούτε είχαν καμία ιδέα γι' αυτές. Δεν ήταν ούτε λόγιοι ούτε ταξιδιώτες, ούτε είχαν καμία ευκαιρία να μάθουν γλώσσες είτε από βιβλία είτε από συνομιλία. Ο Πέτρος πράγματι ήταν αρκετά πρόθυμος να μιλήσει στη δική του γλώσσα, αλλά οι υπόλοιποι δεν ήταν ρήτορες, ούτε ήταν γρήγοροι στην κατανόηση· όμως τώρα όχι μόνο η καρδιά του βιαστικού κατανοεί γνώση, αλλά η γλώσσα των τραυλών είναι έτοιμη να μιλήσει εύγλωττα, Ησ. λβ΄ 4. Όταν ο Μωυσής παραπονιόταν, Είμαι αργός στον λόγο, ο Θεός είπε, Θα είμαι με το στόμα σου, και ο Ααρών θα είναι ο ρήτοράς σου. Αλλά έκανε περισσότερα για αυτούς τους αγγελιαφόρους του: αυτός που έκανε το στόμα του ανθρώπου ανανέωσε το δικό τους. (2.) Ένα πολύ κατάλληλο, αναγκαίο και χρήσιμο θαύμα. Η γλώσσα που μιλούσαν οι μαθητές ήταν η συριακή, διάλεκτος της εβραϊκής· έτσι ήταν απαραίτητο να προικιστούν με το χάρισμα, για την κατανόηση τόσο της αρχικής εβραϊκής της Παλαιάς Διαθήκης, στην οποία γράφτηκε, όσο και της αρχικής ελληνικής της Καινής Διαθήκης, στην οποία επρόκειτο να γραφτεί. Αλλά αυτό δεν ήταν όλο· είχαν αποσταλεί να κηρύξουν το ευαγγέλιο σε κάθε πλάσμα, να μαθητεύσουν όλα τα έθνη. Αλλά εδώ υπάρχει μια ανυπέρβλητη δυσκολία στο κατώφλι. Πώς θα κυριαρχήσουν στις διάφορες γλώσσες ώστε να μιλήσουν κατανοητά σε όλα τα έθνη; Θα είναι έργο ζωής ενός ανθρώπου να μάθει τις γλώσσες τους. Και επομένως, για να αποδείξει ότι ο Χριστός μπορούσε να δώσει εξουσία να κηρύξει στα έθνη, δίνει ικανότητα να κηρύξει σε αυτά στη δική τους γλώσσα. Και φαίνεται ότι αυτό ήταν η εκπλήρωση εκείνης της υπόσχεσης που ο Χριστός έκανε στους μαθητές του (Ιωάν. ιδ΄ 12), Μεγαλύτερα έργα από αυτά θα κάνετε. Γιατί αυτό μπορεί καλά να θεωρηθεί, όλα τα πράγματα ληφθέντα υπόψη, μεγαλύτερο έργο από τις θαυματουργικές θεραπείες που έκανε ο Χριστός. Ο ίδιος ο Χριστός δεν μίλησε με άλλες γλώσσες, ούτε ενδυνάμωσε τους μαθητές του να το κάνουν ενώ ήταν μαζί τους· αλλά ήταν το πρώτο αποτέλεσμα της έκχυσης του Πνεύματος επάνω τους. Και ο αρχιεπίσκοπος Τιλλότσον νομίζει ότι είναι πιθανό αν η μεταστροφή των απίστων στον χριστιανισμό επιχειρούνταν τώρα ειλικρινά και δυναμικά, από ανθρώπους ειλικρινών διαθέσεων, ο Θεός θα υποστήριζε εξαιρετικά μια τέτοια προσπάθεια με όλη την κατάλληλη βοήθεια, όπως έκανε την πρώτη δημοσίευση του ευαγγελίου.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή σας αισθάνεστε την ανάγκη για μια φρέσκια έκχυση της δύναμης και της ενότητας του Αγίου Πνεύματος;
2. Πώς μπορεί τα σημεία του ανέμου και της φωτιάς στην Πεντηκοστή να διαμορφώσουν τις προσδοκίες σας για το πώς κινείται ο Θεός σήμερα;
3. Με ποιους τρόπους σας προσκαλούν να μιλήσετε για τα θαυμαστά έργα του Θεού στη γλώσσα του καθημερινού σας κόσμου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, καθώς ἀτενίζομεν τὴν ἔκχυσιν τοῦ Πνεύματός σου ἐν τῇ Πεντηκοστῇ, πλήρωσον ἡμᾶς ἐκ νέου μὲ τὸν αὐτὸν κραταιὸν ἄνεμον καὶ τὸ ἅγιον πῦρ. Ἕνωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν ὁμονοίᾳ, ἄνοιξον τὰ χείλη ἡμῶν διὰ νὰ διακηρύξωμεν τὰ θαυμάσιά σου ἔργα, καὶ ἀπόστειλον ἡμᾶς μετὰ παρρησίας διὰ νὰ κηρύξωμεν τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Υἱοῦ σου. Κράτησον ἡμᾶς πάντοτε ἐξηρτημένους ἀπὸ τὸ Πνεῦμά σου μέχρι τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →