← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 4 — με τον Γκιλ

Ρωμαίους 4John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στην Ιδιαίτερη-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ στο κεφάλαιο 4 των Ρωμαίων. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ δείχνει πώς ο απόστολος διαλύει κάθε ελπίδα δικαίωσης από έργα και αγκυρώνει την εμπιστοσύνη του πιστού στη δικαιοσύνη του Χριστού που λαμβάνεται με πίστη. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του θα δούμε τον Αβραάμ και τον Δαβίδ να καλούνται ως μάρτυρες, τη διάκριση μεταξύ χρέους και χάριτος να διευκρινίζεται, και τη μακαριότητα της λογισθείσας δικαιοσύνης να ξεδιπλώνεται για Ιουδαίους και Εθνικούς. Προετοίμασε την καρδιά σου να δεχθεί το ίδιο ευαγγέλιο που ελευθέρωσε τον Αβραάμ από την εξάρτηση από τη σάρκα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρε τη Βίβλο σου και διάβασε το κεφάλαιο 4 των Ρωμαίων αργά και προσευχητικά. Άκουσε το επαναλαμβανόμενο εμβόλιμο ότι η δικαιοσύνη λογίζεται χωρίς έργα. Παρατήρησε πώς ο Παύλος επιστρέφει ξανά και ξανά στην απερίτμητη κατάσταση του Αβραάμ και στην περιγραφή του Δαβίδ για τον συγχωρημένο. Άσε τη λογική του κεφαλαίου να εγκατασταθεί: αν ο πατέρας των πιστών δικαιώθηκε με το να πιστέψει, τότε κάθε πιστός μετά από αυτόν στέκεται στο ίδιο έδαφος της χάριτος.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ανοίγει θέτοντας το ερώτημα τι βρήκε ο Αβραάμ σχετικά με τη σάρκα. Στίχος 1. Τι λοιπόν θα πούμε,.... Ο απόστολος έχοντας αποδείξει ότι δεν υπάρχει δικαίωση από τα έργα του νόμου· για να καταστήσει αυτό πιο σαφές και εμφανές στους Ιουδαίους, αναφέρει ως παράδειγμα το μεγαλύτερο πρόσωπο του έθνους τους, και για τον οποίο είχαν τη μεγαλύτερη αξία και εκτίμηση, τον Αβραάμ, τον πατέρα μας· ο οποίος δεν ήταν μόνο δίκαιος και καλός άνθρωπος, αλλά η κεφαλή του Ιουδαϊκού έθνους· και, όπως τον ονομάζει εδώ η Συριακή μετάφραση, רישא דאבהתא, «η κεφαλή», ή «ο αρχηγός των πατέρων»· και έτσι το Αλεξανδρινό αντίγραφο, «ο πρόγονός μας»: και ήταν ο πρώτος της περιτομής, και περιγράφεται εδώ από τη σχέση του με τους Ιουδαίους, «ο πατέρας μας»· δηλαδή, όσον αφορά τη σάρκα· ή σύμφωνα με τη σαρκική καταγωγή, ή τη φυσική γέννηση και σχέση· γιατί με πνευματική έννοια, ή σε σχέση με την πίστη και τη χάρη, ήταν πατέρας άλλων, ακόμη και όλων όσων πιστεύουν, είτε Ιουδαίων είτε Εθνικών: τώρα το ερώτημα που τίθεται γι' αυτόν είναι, «τι βρήκε αυτός, όσον αφορά τη σάρκα;» Ο Γκιλ στρέφεται στη συνέχεια στη μαρτυρία της Γραφής σχετικά με την πίστη του Αβραάμ. Μια μαρτυρία από τη Γραφή παράγεται εδώ, αποδεικνύοντας ότι ο Αβραάμ δικαιώθηκε με πίστη, και όχι με έργα: ο τόπος που αναφέρεται είναι η Γένεση 15:6· Ο Αβραάμ πίστεψε τον Θεό· το αντικείμενο της πίστης και της εμπιστοσύνης του δεν ήταν τα πλούτη του, ούτε η δικαιοσύνη του, αλλά ο Ιεχωβά, ο Υιός του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Τριάδας, που ονομάζεται στη Γένεση 15:1, «ο Λόγος του Κυρίου», ο ουσιώδης Λόγος του Θεού, και αποκαλείται «η ασπίδα του», και «υπερβολικά μεγάλη ανταμοιβή»· χαρακτηριστικά που είναι πολύ εφαρμόσιμα στον Χριστό: και αυτή η πίστη του στον Κύριο δεν ήταν απλή συγκατάθεση στην υπόσχεση του Θεού, αλλά μια εμπιστευτική πράξη πίστης σε αυτόν· και δεν αφορούσε μόνο τα πρόσκαιρα, αλλά τα πνευματικά πράγματα, και ιδιαίτερα για τον Χριστό τον υποσχεμένο σπόρο: και λογίστηκε σ' αυτόν για δικαιοσύνη, η έννοια του οποίου δεν είναι ότι ο Αβραάμ λογάριασε δικαιοσύνη στον Θεό, ή εγκωμίασε τη δικαιοσύνη και την πιστότητά Του, όπως κάποιοι· ή ότι ο κόσμος θεώρησε τον Αβραάμ δίκαιο πρόσωπο, όπως άλλοι· αλλά ότι ο Θεός τον θεώρησε δίκαιο, ή του λογάριασε αυτό για δικαιοσύνη: και το ερώτημα είναι, τι είναι αυτό το «αυτό» που λογάριαστηκε σ' αυτόν για δικαιοσύνη; Ο Γκιλ στη συνέχεια αντιπαραβάλλει αυτόν που εργάζεται με αυτόν που πιστεύει σε Εκείνον που δικαιώνει τον ασεβή. Στίχος 5. Αλλά σ' αυτόν που δεν εργάζεται,.... Όχι ότι ο πιστός δεν εργάζεται καθόλου, αλλά όχι από τέτοιες αρχές, και με τέτοιες απόψεις όπως ο άλλος· δεν εργάζεται για να αποκτήσει ζωή και σωτηρία· δεν επιζητά δικαίωση από τις πράξεις του: αλλά πιστεύει σ' Εκείνον που δικαιώνει τον ασεβή: ή εκείνον τον ασεβή: ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον Αβραάμ, ο οποίος στην κατάσταση της αμετανοησίας του ήταν ασεβής άνθρωπος· όπως όλοι οι εκλεκτοί του Θεού είναι σε κατάσταση φύσεως, και είναι τέτοιοι όταν ο Θεός τους δικαιώνει, όντας χωρίς δική τους δικαιοσύνη· γι' αυτό λογαριάζει τη δικαιοσύνη άλλου, ακόμη και του ιδίου Υιού Του, σ' αυτούς: και μολονότι δικαιώνει τον ασεβή, δεν δικαιώνει την ασεβειά τους, αλλά αυτούς από αυτήν· ούτε θα τους αφήσει, ούτε τους αφήνει να ζήσουν και να πεθάνουν σ' αυτήν· τώρα σ' αυτόν που δεν εργάζεται, δηλαδή τέλεια δικαιοσύνη· ή δεν έχει ευκαιρία να εργαστεί καθόλου· ή ό,τι κάνει, δεν το κάνει για να δικαιωθεί από αυτό· αλλά ασκεί πίστη στον Θεό ως δικαιώνοντα πρόσωπα, που, όπως ο ίδιος, είναι αμαρτωλοί, ασεβείς και στερημένοι δικαιοσύνης: η πίστη του λογίζεται για δικαιοσύνη· όχι η πράξη, αλλά το αντικείμενο αυτής· που ήταν η περίπτωση του Αβραάμ, και γι' αυτό δεν δικαιώθηκε από έργα. Η Λατινική μετάφραση της Βουλγάτας προσθέτει εδώ, «σύμφωνα με τον σκοπό της χάριτος του Θεού». επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ καταλήγει περιγράφοντας τη μακαριότητα που αναπαύεται σ' αυτούς των οποίων οι αμαρτίες καλύπτονται. Τώρα όσοι έχουν αυτή τη δικαιοσύνη έτσι λογισθείσα σ' αυτούς, είναι μακάριοι άνθρωποι· δικαιώνονται από κάθε αμαρτία, και απελευθερώνονται από κάθε καταδίκη· τα πρόσωπα και οι υπηρεσίες τους είναι αποδεκτές στον Θεό· πάντα θα είναι καλά μ' αυτούς· είναι κληρονόμοι δόξας, και θα την απολαύσουν. Ο Γκιλ κλείνει το τμήμα δείχνοντας ότι αυτή η μακαριότητα επεκτείνεται και στους απερίτμητους. Στίχος 9. Έρχεται λοιπόν αυτή η μακαριότητα μόνο στην περιτομή;.... Δηλαδή, στους περιτετμημένους Ιουδαίους· είναι αυτοί τα μόνα πρόσωπα που μετέχουν αυτής της ευτυχίας; η λέξη «μόνο» παρέχεται ορθά, και βρίσκεται στο Κλαρομοντανό αντίγραφο που χρησιμοποιήθηκε από τον Μπέζα, και στις Λατινικές και Αιθιοπικές μεταφράσεις της Βουλγάτας: ή και στην απεριτμησία; στους απερίτμητους Εθνικούς· δεν μετέχουν κι αυτοί ομοίως αυτής της μακαριότητας; γιατί λέμε, ότι η πίστη λογίστηκε στον Αβραάμ για δικαιοσύνη. Ο σκοπός αυτών των λόγων με τους επόμενους, είναι να αποδείξει ότι η ευλογία της δικαίωσης ανήκει στους Εθνικούς καθώς και στους Ιουδαίους, και ότι είναι με πίστη, και όχι με περιτομή· αυτό γίνεται παρατηρώντας την κατάσταση και τη συνθήκη στην οποία βρισκόταν ο Αβραάμ όταν δικαιώθηκε. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού ακόμη πειράζομαι να παρουσιάσω τα δικά μου έργα ενώπιον του Θεού; Πώς με παρηγορεί σήμερα το γεγονός ότι ο Αβραάμ δικαιώθηκε ενώ ήταν απερίτμητος; Σε ποια περιοχή της ζωής χρειάζομαι να αναπαυθώ πληρέστερα στη δικαιοσύνη που λογίζεται μόνο με πίστη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τὸ ἐκτεθὲν ἐν τῷ λόγῳ σου, δι’ οὗ δικαιοῖς τοὺς ἀσεβεῖς διὰ πίστεως μόνης καὶ λογίζῃ τὴν δικαιοσύνην τοῦ Χριστοῦ εἰς πάντας τοὺς πιστεύοντας, καθὼς ἔπραξας καὶ μετὰ τοῦ Ἀβραάμ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης σκέψεως τοῦ νὰ κερδίσωμεν τὴν χάριν σου, καὶ ἄφες τὴν μακαριότητα τῶν κεκαλυμμένων ἁμαρτιῶν νὰ ἐπαναπαύηται ἐφ’ ἡμᾶς καθὼς περιπατοῦμεν ἐν τοῖς ἴχνεσι τῆς αὐτῆς πίστεως. Δώρησαι ἡμῖν εἰρήνην διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ κίνησον ἡμᾶς εἰς εὐγνώμονα ὑπακοήν. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →