← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 145-146 — με τον Γκιλ

Ψαλμοί 145-146John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου βαπτιστή. Στους Ψαλμούς 145 και 146 ο Γκιλ ανιχνεύει τον έπαινο που οφείλεται στον Βασιλιά Μεσσία, το ανεξερεύνητο μεγαλείο του Κυρίου και τον αιώνιο χαρακτήρα της βασιλείας του. Η εξήγηση προχωρεί στίχο προς στίχο, δείχνοντας πώς ο Δαβίδ και οι άγιοι υμνούν τον Χριστό σε κάθε γενιά. Καθώς ακολουθούμε τα προσεκτικά σχόλια του Γκιλ, καλούμαστε να ενωθούμε με την ίδια χορωδία ευλογίας. Ας ανοίξει το Πνεύμα αυτά τα αρχαία λόγια εκ νέου ώστε οι καρδιές μας να ευλογούν το όνομα του Θεού μας για πάντα και πάντοτε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τους Ψαλμούς 145 και 146 αργά και δυνατά. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις σε αίνο, τις περιγραφές του ελέους και της δύναμης του Θεού και την πεποίθηση ότι η βασιλεία του διαρκεί για πάντα. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας πριν στραφούμε στην εξήγηση του Γκιλ στίχο προς στίχο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ανοίγει προσδιορίζοντας τον Βασιλιά που υμνείται στον πρώτο στίχο. Στίχος 1. Θα σε υψώσω, Θεέ μου, ω Βασιλιά ,.... Ή «τον Βασιλιά» α, τον Βασιλιά Μεσσία, ο οποίος καλείται κατ' εξοχήν «ο Βασιλιάς», όπως στους Ψαλμούς 21:1 . Αυτό είναι το θεμέλιο ολόκληρου του ψαλμού, όπως παρατηρεί ο Άμπεν Έζρα· και δείχνει ποιος εννοείται και ποιος είναι το θέμα του που μνημονεύεται σε όλο το κείμενο, ακόμη και ο Μεσσίας, ο οποίος είναι ο Βασιλιάς του κόσμου, ο Βασιλιάς των βασιλιάδων του, ο Βασιλιάς της Σιών, της εκκλησίας και του λαού του, ο Βασιλιάς των αγίων, όλων των πιστών σε αυτόν, με τον διορισμό του Θεού, με την κατάκτηση της χάρης του, πάνω στους οποίους βασιλεύει με το Πνεύμα και τη χάρη του· διότι αυτή η βασιλεία του είναι πνευματική, είναι εν δικαιοσύνη και αιώνια· και αυτός ο μεγάλος Βασιλιάς δεν είναι κτίσμα, αλλά Θεός, ο ισχυρός Θεός, ο Κύριος και Θεός του Δαβίδ και ο Κύριος και Θεός κάθε αγίου· τον οποίο ο Δαβίδ αγάπησε ως τέτοιο, πίστεψε, προσέβλεψε σε αυτόν για σωτηρία· από τον οποίο έλαβε χάρη και προσδοκούσε δόξα, και γνώριζε και διεκδικούσε το ενδιαφέρον του σε αυτόν, που είναι το μεγάλο προνόμιο των πιστών σε αυτόν· βλέπε Ιωάννης 20:28 · και επομένως αυτοί, όπως ο Δαβίδ, θα τον υψώσουν πάνω από όλα τα κτίσματα, όντας Θεός πάνω από όλα· θα τον υψώσουν πάνω από όλους τους ανθρώπους, ακόμη και τους καλύτερους και μεγαλύτερους, τον Μωυσή, τον Ιησού του Ναυή, τον Ααρών, τον Αβραάμ ή οποιονδήποτε άλλο, που είναι κτίσματά του, παιδιά του και υπήκοοί του· και ακόμη ως άνθρωπος πρέπει να υψωθεί πάνω από όλους τους ανθρώπους· όντας εκλεγμένος από τον λαό, ωραιότερος από τα παιδιά των ανθρώπων και ο εκλεκτότερος μεταξύ μυρίων· και πάνω από τους αγγέλους, έχοντας πιο εξαίρετο όνομα και φύση από αυτούς· αυτοί όντας κτίσματά του και υπηρέτες του, και αυτός ο δημιουργός τους και το αντικείμενο της λατρείας τους· ο Χριστός υψώνεται από τον λαό του όταν του αποδίδουν θεότητα, τον μεγαλύνουν στα αξιώματά του και τον χρησιμοποιούν σε όλα αυτά· αποδίδουν σε αυτόν όλη τη σωτηρία τους, σκέπτονται και μιλούν υψηλά γι' αυτόν και τον διακηρύσσουν υψωμένο και εξυψωμένο στα δεξιά του Θεού, όπως είναι τώρα, και όπως οι άγιοι της Παλαιάς Διαθήκης, όπως ο Δαβίδ και άλλοι, είχαν πρόβλεψη και χάρηκαν, Ψαλμοί 110:1 · οι εκδοχές των Εβδομήκοντα, Συριακή, Αιθιοπική και Αραβική έχουν «Βασιλιά μου»· βλέπε Ζαχαρίας 9:9 · και θα ευλογώ το όνομά σου για πάντα και πάντοτε · αποκαλώντας τον Υιό του Ευλογημένου, Θεό πάνω από όλα ευλογημένο για πάντα· και αποδίδοντας ευλογία, τιμή, δόξα και δύναμη σε αυτόν· λατρεύοντας και εορτάζοντας τις τελειότητες της φύσης του, που είναι το όνομά του, με το οποίο γίνεται γνωστός· εκφράζοντας υψηλή αξία και εκτίμηση για κάθε πολύτιμο όνομά του, όπως Εμμανουήλ, Θεός με εμάς· Ιησούς, Σωτήρας, κ.λπ. Ο Γκιλ δείχνει στη συνέχεια πώς οι άγιοι αφθονία εκφράζουν τη μνήμη της θείας αγαθότητας. Στίχος 7. Θα εκφράσουν αφθόνως τη μνήμη της μεγάλης αγαθότητάς σου ,.... Όχι μόνο την ουσιώδη αγαθότητά του, ή τις τελειότητες της φύσης του· ούτε μόνο την προνοητική αγαθότητά του· αλλά την ειδική χάρη και αγαθότητά του προς τον ίδιο του τον λαό, γινόμενος εγγυητής τους, αναλαμβάνοντας τη φύση τους, δίνοντας τη ζωή του για αυτούς, εργαζόμενος τη σωτηρία τους, πληρώνοντας τα χρέη τους και προνοώντας γι' αυτούς τροφή και ένδυμα και όλα όσα αφορούν τη ζωή και την ευσέβεια· η οποία αγαθότητα είναι «μεγάλη», ανέκφραστα μεγάλη και υπερβαίνει τη γνώση· αν λάβουμε υπόψη την πηγή της, την καλή θέλησή του και την ελεύθερη εύνοιά του, και όχι τα έργα και τα προσόντα των ανθρώπων· το πλήθος των προσώπων στα οποία φθάνει, όλους τους εκλεκτούς του Θεού, έναν αριθμό που κανείς δεν μπορεί να αριθμήσει, από κάθε λαό και έθνος· και τα πολλά οφέλη που τους παρέχονται μέσω αυτής, όλες τις ευλογίες της αγαθότητας με τις οποίες ο ίδιος προλαμβάνεται, ακόμη και όλες τις πνευματικές ευλογίες που είναι σε αυτόν. Ο Γκιλ στη συνέχεια εκθέτει τον ελεήμονα και συμπονετικό χαρακτήρα του Κυρίου. Στίχος 8. Ο Κύριος είναι ελεήμων ,.... Αυτά είναι τα επίθετα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και μπορούν αληθινά και με μεγάλη καταλληλότητα να λεχθούν γι' αυτόν· είναι «ελεήμων», ευγενής και αγαθός, στα προαναφερθέντα παραδείγματα· είναι πλήρης χάριτος και την διανέμει πρόθυμα· τα λόγια του είναι λόγια χάριτος· το Ευαγγέλιό του και οι διδασκαλίες του είναι διδασκαλίες χάριτος· τα έργα του είναι έργα χάριτος, όλα ρέοντα από τη θαυμαστή χάρη και έλεός του· και πλήρης συμπόνιας : ή «ελεήμων» δ, με τον πιο τρυφερό τρόπο· γι' αυτό ήρθε στον κόσμο για να σώσει αμαρτωλούς, και με τη συμπόνια του τους λύτρωσε· και όταν ήταν στη γη έδειξε τη συμπόνια του τόσο στα σώματα όσο και στις ψυχές των ανθρώπων, θεραπεύοντας το ένα και διδάσκοντας το άλλο· και ιδιαίτερα είχε συμπόνια για τους αμαθείς και αυτούς που ήταν έξω από τον δρόμο· λυπούμενος αυτούς που ήταν σαν πρόβατα χωρίς ποιμένα, όπως ήταν οι τυφλοί Ιουδαίοι υπό τους τυφλούς οδηγούς τους· και είναι πολύ συμπονετικός προς τον λαό του υπό όλους τους πειρασμούς, τις θλίψεις, τις δοκιμασίες και τις ασκήσεις τους· βλέπε Εβραίους 2:17 · βραδύς εις οργήν · προς τους πονηρούς Ιουδαίους, αν και συχνά προκαλούνταν από τις συκοφαντίες και τις ύβρεις τους, και από την κακή συμπεριφορά τους προς αυτόν σε διάφορες περιπτώσεις· όμως ποτέ δεν διαβάζουμε παρά μόνο μία φορά ότι οργίστηκε, και αυτό ήταν από λύπη για την σκληρότητα των καρδιών τους, Μάρκος 3:5 · και ομοίως προς τους ίδιους τους μαθητές του, οι οποίοι ήταν συχνά ισχυρογνώμονες και διεστραμμένοι, και κακοί πνεύματα, πολύ ενοχλητικοί και θλιβεροί γι' αυτόν, όμως τους υπέμεινε υπομονετικά· και μεγάλης ελέους · ελεήμων Αρχιερέας, τυποποιημένος από το ιλαστήριο, όπου μπορούμε να βρούμε χάρη και έλεος σε όλες τις στιγμές· μέσω του οποίου ο Θεός είναι ελεήμων προς τους αμαρτωλούς, και προς το έλεός του πρέπει να προσβλέπουμε για αιώνια ζωή.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Γκιλ καταλήγει διακηρύσσοντας την αιώνια φύση της βασιλείας του Χριστού. Στίχος 13. Η βασιλεία σου είναι αιώνια βασιλεία ,.... Έτσι αντιτίθεται σε όλες τις άλλες βασιλείες και μοναρχίες, που είχαν ή θα έχουν τέλος· όπως η Βαβυλωνιακή, η Περσική, η Ελληνική και η Ρωμαϊκή· με όλα τα άλλα κράτη που θα είναι στον τόπο όταν αυτή η βασιλεία εγκατασταθεί στη δόξα της, και θα συνεχιστεί για πάντα, Δανιήλ 2:44 · και ο Βασιλιάς της αντιτίθεται σε όλους τους άλλους βασιλιάδες, που πεθαίνουν, και οι βασιλείες τους δεν είναι πλέον γι' αυτούς· αλλά αυτός δεν πεθαίνει ποτέ, ζει για πάντα· είναι ο ζωντανός Θεός, και έτσι αιώνιος Βασιλιάς· ούτε θα παύσει η βασιλεία του στο τέλος των χιλίων ετών, ούτε όταν παραδοθεί στον Πατέρα· μόνο θα είναι σε διαφορετικό τόπο και μορφή, και θα παραμείνει για πάντα· διότι οι άγιοί του θα βασιλεύσουν για πάντα και πάντοτε, και αυτός μαζί τους. Ο Γκιλ κλείνει με τη δικαιοσύνη που εμφανίζεται σε όλους τους τρόπους του Κυρίου. Και έτσι σε όλους τους τρόπους της χάρης του, σε όλα τα διατάγματά του· στην εκλογή μερικών για αιώνια ζωή, και την εγκατάλειψη άλλων· σε σχέση με οποιοδήποτε από αυτά, δεν υπάρχει αδικία σε αυτόν· ούτε στη λύτρωση των ανθρώπων, για την οποία δίνεται επαρκής τιμή· και στην οποία το έλεος και η αλήθεια, η δικαιοσύνη και η ειρήνη συναντώνται μαζί· ούτε στη δικαίωση ενός αμαρτωλού, που δεν γίνεται χωρίς δικαιοσύνη, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε ο Θεός να είναι δίκαιος ενώ είναι ο δικαιωτής αυτού που πιστεύει στον Ιησού· ούτε στη συγχώρηση της αμαρτίας, που είναι πάνω στη βάση ικανοποίησης που γίνεται στη δικαιοσύνη του Θεού, με το αίμα και τη θυσία του Χριστού· ούτε στην αιώνια ζωή, το δώρο του Θεού μέσω του Χριστού, την οποία κανείς δεν κληρονομεί παρά μόνο οι δίκαιοι.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς διαμορφώνει τον τρόπο που αρχίζετε κάθε ημέρα το να ονομάζετε τον Χριστό ως Βασιλιά; 2. Πού έχετε πρόσφατα βιώσει την άφθονη αγαθότητα που τονίζει ο Γκιλ; 3. Σε ποια παρούσα περίσταση χρειάζεστε να αναπαυθείτε στην αιώνια βασιλεία και στους δίκαιους τρόπους του Κυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, σε αινουμε για το μεγαλείο σου και την άφθονη αγαθότητά σου, την οποία ο λόγος σου διακηρύττει από γενεά σε γενεά. Με το ευαγγέλιο της χάριτός σου εν Χριστώ, στήριξε όλους όσοι πέφτουν και ανάστησε τους κυρτωμένους, αφήνοντας τα τρυφερά σου ελέη να αναπαυθούν στον λυτρωμένο λαό σου. Εγκαθίδρυσε την αιώνια βασιλεία σου στις καρδιές μας καθώς εμπιστευόμαστε μόνο εσένα, μέχρι κάθε γλώσσα να διακηρύξει τα παντοδύναμα έργα σου. Αμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →