← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 5-6 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντικός)

Ιώβ 5-6Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην αποκάλυψη της βουλής του Θεού προς τον θλιμμένο υπηρέτη Του, ο λόγος του Ελιφάζ στο πέμπτο κεφάλαιο και η απάντηση του Ιώβ στο έκτο κεφάλαιο παρουσιάζουν την ένταση μεταξύ της πεπερασμένης κατανόησης και της κυρίαρχης τάξης όλων των πραγμάτων. Οι φίλοι πιέζουν τον Ιώβ με την πεποίθηση ότι η θλίψη προκύπτει από κάποια διαταραχή στο πλάσμα, ενώ ο Ιώβ διατηρεί την ακεραιότητά του ενώπιον του χεριού που τον έχει ταπεινώσει. Αυτή η ανταλλαγή ανήκει στο ευρύτερο αρχείο του τρόπου με τον οποίο ο Κύριος μεταχειρίζεται εκείνους που είναι σε διαθήκη μαζί Του, όχι αποκαλύπτοντας κάθε σκοπό αμέσως, αλλά επιτρέποντας στη δοκιμασία να εκθέσει τα όρια του ανθρώπινου συλλογισμού. Ο αναγνώστης καλείται να προσέξει το κείμενο όπως στέκεται, σημειώνοντας πώς και οι δύο ομιλητές επικαλούνται τη θεία διακυβέρνηση χωρίς ακόμη να κατανοούν το πλήρες μέτρο της.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε τα κεφάλαια πέντε και έξι του Ιώβ με προσοχή στη δομή των λόγων. Παρατηρήστε πώς ο Ελιφάζ παρουσιάζει τη θλίψη ως ζήτημα θείας διόρθωσης και προτρέπει σε προσφυγή στον Παντοδύναμο, ενώ ο Ιώβ απαντά περιγράφοντας το βάρος της συμφοράς του και την αποτυχία των συντρόφων του να τον παρηγορήσουν ορθά. Σημειώστε τις επαναλαμβανόμενες αναφορές στον Θεό ως εκείνον που πληγώνει και που μόνο μπορεί να δέσει, και σημειώστε την απουσία οποιασδήποτε επίλυσης σε αυτά τα κεφάλαια. Το κείμενο προσκαλεί σε προσεκτική παρακολούθηση κάθε επιχειρήματος παρά σε βιαστική εφαρμογή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ελιφάζ αρχίζει διαβεβαιώνοντας ότι κανένας αθώος άνθρωπος δεν χάνεται και ότι ο κόπος πηγάζει από το έδαφος μόνο όταν είναι ορισμένος. Πλαισιώνει τη δυσφορία του Ιώβ ως την παιδεία του Παντοδύναμου, ο οποίος πληγώνει και έπειτα θεραπεύει, ο οποίος ελευθερώνει από την πείνα και από το ξίφος. Η συμβουλή μετακινείται από την παρατήρηση της φυσικής τάξης σε μια προτροπή ότι ο Ιώβ πρέπει να ζητήσει τον Θεό και να εμπιστευθεί την υπόθεσή του σε Αυτόν, διότι ο Κύριος είναι εκείνος που υψώνει σε υψηλά εκείνους που είναι ταπεινοί. Ωστόσο το επιχείρημα παραμένει εντός των ορίων όσων μπορούν να ιδωθούν στη συνήθη πορεία της πρόνοιας, υποθέτοντας ότι το πρότυπο των δικαίων που διατηρούνται πρέπει να ισχύει χωρίς εξαίρεση σε κάθε περίπτωση. Η απάντηση του Ιώβ στο έκτο κεφάλαιο απορρίπτει την ιδέα ότι τα λόγια του ήταν βιαστικά και επιμένει ότι η λύπη του είναι βαρύτερη από την άμμο της θάλασσας. Περιγράφει τα βέλη του Παντοδύναμου ως καρφωμένα μέσα του και αναγνωρίζει ότι οι τρόμοι του Θεού έχουν παραταχθεί εναντίον του. Ο Ιώβ στρέφεται προς τους φίλους του και τους κατηγορεί ότι συμπεριφέρθηκαν δόλια, σαν χείμαρρος που αποτυγχάνει στον καιρό της ζέστης. Τους ζητά να τον διδάξουν σε τι έχει σφάλει και δηλώνει ότι δεν θα αρνηθεί την ακεραιότητά του ακόμη και υπό το παρόν πλήγμα. Το κείμενο έτσι εμφανίζει δύο μερικές αντιλήψεις του ίδιου κυρίαρχου χεριού: μία που ερμηνεύει την οδύνη κυρίως ως διόρθωση για τον πλανημένο, και μία άλλη που διατηρεί την πραγματικότητα της αδικαιολόγητης θλίψης ενώ ακόμη ομολογεί ότι όλα προέρχονται από τον Κύριο που δεν μπορεί να αντισταθεί κανείς. Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος ομιλητής έχει ακόμη λάβει την πληρέστερη αποκάλυψη που θα έρθει στο τέλος του βιβλίου.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Η ανταλλαγή σε αυτά τα κεφάλαια στέκεται σε συνέχεια με άλλα τμήματα της Γραφής που πραγματεύονται τη θεία κυριαρχία στη θλίψη. Οι Ψαλμοί συχνά καταγράφουν το παράπονο του δικαίου υπό το χέρι του Θεού ενώ αρνούνται να Τον κατηγορήσουν για αδικία. Οι Παροιμίες ομοίως προειδοποιούν κατά των βιαστικών κρίσεων για την αιτία της συμφοράς. Στην Καινή Διαθήκη το ίδιο θέμα εμφανίζεται όταν οι μαθητές ρωτούν σχετικά με τον εκ γενετής τυφλό, και η απάντηση κατευθύνει την προσοχή όχι στην προηγούμενη αμαρτία αλλά στα έργα του Θεού που γίνονται φανερά. Οι θεολόγοι της Μεταρρύθμισης παρατηρούσαν τακτικά ότι ο Κύριος διατηρεί για τον Εαυτό Του το δικαίωμα να θλίβει τους δικούς Του για σκοπούς που παραμένουν κρυμμένοι για μια εποχή, απογαλακτίζοντας έτσι την ψυχή από την εξάρτηση σε ορατά σημεία εύνοιας. Τα κεφάλαια πέντε και έξι του Ιώβ επομένως χρησιμεύουν ως μόνιμη υπενθύμιση ότι η σχέση διαθήκης δεν εξαιρεί τον πιστό από εποχές στις οποίες οι λόγοι της δοκιμασίας παρακρατούνται, και ότι οι προσπάθειες να προμηθεύσουν αυτούς τους λόγους από γενικές αρχές μόνο θα υστερήσουν του ιδιαίτερου σκοπού του Θεού.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποια παρούσα δοκιμασία βρίσκεστε πειρασμένοι να προμηθεύσετε μια εξήγηση για τις μεταχειρίσεις του Θεού που το κείμενο ίδιο δεν παρέχει ακόμη; Πώς η επιμονή του Ιώβ στην ακεραιότητά του ενώπιον του Κυρίου διδάσκει τον πιστό που υποφέρει χωρίς εμφανή αιτία; Ποια προστασία παρέχει το απόσπασμα κατά του σφάλματος να μετράται η πιστότητα της διαθήκης του Κυρίου μόνο από την απουσία ή την παρουσία εξωτερικής θλίψης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ, που έχεις ορίσει τα όρια της θλίψης κάθε ανθρώπου και που μόνο γνωρίζεις το τέλος από την αρχή, χάρισε μας χάρη να δεχθούμε τις μεταχειρίσεις Σου χωρίς να απαιτούμε να κατανοήσουμε πρώτα το πλήρες μέτρο τους. Φύλαξέ μας από την έπαρση που θα ερμήνευε κάθε πλήγμα ως άμεση συνέπεια κάποιου κρυμμένου σφάλματος, και διαφύλαξέ μας ομοίως από την απελπισία που θα συμπέραινε ότι η διαθήκη Σου απέτυχε όταν τα ορατά σημεία εύνοιας αποσύρονται. Δίδαξέ μας μάλλον να εμπιστευθούμε την υπόθεσή μας σε Σένα που πληγώνεις και θεραπεύεις, που ταπεινώνεις και υψώνεις, μέχρι την ημέρα που κάθε σκοπός θα σταθεί αποκαλυμμένος στο φως του προσώπου Σου. Διά του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.