← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 12 — με τον Μπάρνς

Ματθαίος 12Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ανοίγουμε τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς πάνω στη Βίβλο στο κεφάλαιο 12 του Ματθαίου. Η προσεκτική ερμηνεία στίχο προς στίχο του Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από τις αντιπαραθέσεις που προέκυψαν όταν ο Ιησούς θεράπευσε και δίδαξε το Σάββατο. Η πρεσβυτεριανή σαφήνεια και η ευλάβειά του για την Γραφή μας βοηθούν να δούμε τόσο το έλεος του Χριστού όσο και τις επίσημες προειδοποιήσεις κατά της απιστίας. Καθώς ακολουθούμε την επεξεργασία του, καλούμαστε να δεχθούμε τον ίδιο Κύριο που είναι κυρίαρχος πάνω στην ημέρα της ανάπαυσης και πάνω σε κάθε ανθρώπινη καρδιά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 12 του Ματθαίου με πνεύμα ταπεινής προσοχής. Ζητήστε από το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει το κείμενο ώστε τα λόγια του Σωτήρα μας να ερευνήσουν και να παρηγορήσουν την καρδιά. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας κάθε συνάντηση με τους Φαρισαίους και την γεμάτη χάρη δύναμη που επιδεικνύει ο Υιός του ανθρώπου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ξεκινά υπενθυμίζοντας το προηγούμενο του Δαβίδ. Στίχος 3. Αλλ' αυτός είπεν προς αυτούς ... - Για να δικαιολογήσει τους μαθητές του, τους ανέφερε σε παρόμοια περίπτωση, καταγεγραμμένη στην Παλαιά Διαθήκη, και επομένως μία με την οποία έπρεπε να είναι εξοικειωμένοι. Αυτή ήταν η περίπτωση του Δαβίδ. Ο νόμος πρόσταζε να τοποθετούνται δώδεκα άρτοι ψωμιού πάνω στο τραπέζι στον άγιο τόπο της σκηνής, να παραμένουν μία εβδομάδα, και έπειτα να τρώγονται μόνο από τους ιερείς. Η θέση τους τότε συμπληρωνόταν με φρέσκο ψωμί. Αυτό ονομαζόταν 'άρτοι της προθέσεως', Λευιτικόν 24:5-9. Ο Δαβίδ, φεύγοντας από τον Σαούλ, κουρασμένος και πεινασμένος, είχε έρθει στον Αχιμέλεχ τον ιερέα· είχε βρει μόνο αυτό το ψωμί· το είχε ζητήσει από αυτόν, και το είχε φάει αντίθετα προς το 'γράμμα' του νόμου, Α' Σαμουήλ 21:1-7. Ο Δαβίδ, μεταξύ των Ιουδαίων, είχε υψηλή αυθεντία. Αυτή η πράξη είχε περάσει ακαταδίκαστη. Απέδειξε ότι 'σε περιπτώσεις ανάγκης οι νόμοι δεν δέσμευαν τον άνθρωπο' - μία αρχή που όλοι οι νόμοι παραδέχονται. Έτσι η 'ανάγκη' των μαθητών τους δικαιολόγησε να κάνουν το Σάββατο αυτό που διαφορετικά θα ήταν παράνομο. Στη συνέχεια αναφέρεται στη συμπεριφορά των ιερέων. Στίχοι 4-5. Πώς εισήλθεν εις τον οίκον του Θεού - Δηλαδή, τη 'σκηνή', αφού ο ναός δεν είχε ακόμη οικοδομηθεί. Δεν ανεγνώσατε εν τω νόμω; - Στον νόμο, ή στα βιβλία του Μωυσέως. Βεβηλώνουν το Σάββατον - Τους ανέφερε επίσης στη συμπεριφορά των ιερέων. Τις ημέρες του Σαββάτου ήταν απασχολημένοι, όπως και τις άλλες ημέρες, στο να σφάζουν ζώα για θυσία, Αριθμοί 28:9-10. Δύο αρνία σφάζονταν το Σάββατο, επιπλέον της καθημερινής θυσίας. Οι ιερείς έπρεπε να είναι απασχολημένοι στο να τα σφάζουν και να ανάβουν φωτιές για να τα κάψουν σε θυσία, ενώ το να ανάψει κανείς φωτιά απαγορευόταν ρητά στους Ιουδαίους το Σάββατο, Έξοδος 35:3. Έκαναν αυτό που, για άλλα πρόσωπα, θα ήταν 'βεβήλωση' του Σαββάτου. Εντούτοις ήταν αθώοι. Έκαναν αυτό που ήταν αναγκαίο και προσταγμένο. Αυτό γινόταν μέσα στον ίδιο τον ναό, επίσης, τον τόπο της αγιότητας, όπου ο νόμος έπρεπε να τηρείται αυστηρότερα. Ο Μπάρνς ολοκληρώνει το τμήμα επιβεβαιώνοντας την κυριότητα του Υιού του ανθρώπου. Στίχος 8. Διότι ο Υιός του ανθρώπου είναι Κύριος και του Σαββάτου - Για να στεφανώσει τα πάντα, ο Χριστός λέει ότι ήταν Κύριος του Σαββάτου. Είχε το δικαίωμα να καθορίζει τον τρόπο της τήρησής του - αναμφισβήτητη απόδειξη ότι είναι θεϊκός.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Για τα κατάλληλα καθήκοντα του Σαββάτου, ο Μπάρνς πιέζει το ζήτημα. Αποκατεστάθη ολόκληρος - Ο Χριστός είχε προηγουμένως διεκδικήσει θεϊκή εξουσία και δύναμη Ματθαίος 12:6-9, τώρα έδειξε ότι την κατείχε. Με τη 'δική του δύναμη' τον θεράπευσε, αποδεικνύοντας έτσι με ένα θαύμα ότι η αξίωσή του να είναι Κύριος του Σαββάτου ήταν καλά θεμελιωμένη. Αυτές οι δύο περιπτώσεις καθορίζουν τι μπορεί να γίνει το Σάββατο. Η μία ήταν περίπτωση 'ανάγκης', η άλλη 'ελέους'. Το παράδειγμα του Σωτήρα, και οι εξηγήσεις του, δείχνουν ότι αυτά αποτελούν μέρος των κατάλληλων καθηκόντων εκείνης της αγίας ημέρας. Πέρα από μία 'έντιμη' και 'συνειδητή' εκπλήρωση αυτών των δύο καθηκόντων, οι άνθρωποι δεν μπορεί να αφιερώνουν το Σάββατο σε κανένα κοσμικό σκοπό. Αν το κάνουν, το κάνουν με δική τους ευθύνη. Πηγαίνουν πέρα από αυτό που η εξουσία Του τους επιτρέπει να κάνουν. Κάνουν αυτό που αυτός διεκδίκησε το ειδικό δικαίωμα να κάνει, ως Κύριος του Σαββάτου. Σφετερίζονται τη θέση Του, και ενεργούν και νομοθετούν όπου μόνο ο Θεός έχει δικαίωμα να ενεργεί και να νομοθετεί. Στη συνέχεια εκθέτει τη φοβερή φύση της βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος. Στίχοι 31-32. Σε αυτό το χωρίο, και στον Μάρκος 3:28-30, ο Ιησούς δηλώνει την τρομερή φύση της αμαρτίας για την οποία είχαν ένοχοι. Εκείνη η αμαρτία ήταν η αμαρτία κατά του Αγίου Πνεύματος. Συνίστατο στο να τον κατηγορούν ότι ήταν σε συμμαχία με τον διάβολο, ή να τον κατηγορούν ότι έκανε τα θαύματά του, όχι με το 'πνεύμα' ή τη 'δύναμη' του Θεού, αλλά με τη βοήθεια του άρχοντα των δαιμόνων. Ήταν επομένως άμεση προσβολή, κακοποίηση, ή κακολογία κατά του Αγίου Πνεύματος - του πνεύματος με το οποίο ο Ιησούς έκανε τα θαύματά του. Ότι αυτό ήταν που εννοούσε με αυτή την αμαρτία, εκείνη τη στιγμή, είναι σαφές από τον Μάρκος 3:30, 'διότι έλεγαν ότι είχε ακάθαρτο πνεύμα'. Όλες οι άλλες αμαρτίες - όλη η ομιλία κατά του ίδιου του Σωτήρα - μπορούσε να συγχωρηθεί. Αλλά αυτή η αμαρτία ήταν σαφώς κατά του Αγίου· ήταν ισχυρισμός ότι οι υψηλότερες εκδηλώσεις του ελέους και της δύναμης του Θεού ήταν έργο του διαβόλου· και υποδήλωνε, επομένως, τη βαθύτερη διαφθορά του νου.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς η κυριότητα του Χριστού πάνω στο Σάββατο διαμορφώνει τον τρόπο που αναπαύομαι και υπηρετώ σήμερα; 2. Σε ποιους τομείς της ζωής πειράζομαι να εκτιμώ το τυπικό πάνω από το έλεος; 3. Έχω πραγματικά υποτάξει κάθε σκέψη και λόγο στην εξουσία του Υιού του ανθρώπου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα τιμῶμεν τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου ὡς ἡμέραν ἐλέους καὶ ἀνάγκης, ἀκολουθοῦντες τὸ παράδειγμα τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, ὅστις ἔπραττε τὸ ἀγαθὸν καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς σκληροῦ καὶ ἀπίστου λόγου κατὰ τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος, καὶ διὰ τῆς αὐτῆς δυνάμεως ἥτις ἀποκατέστησε τὴν ξηρὰν χεῖρα, ἐνίσχυσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἵνα ὑπακούωμέν σοι παραχρῆμα καὶ προθύμως. Εἴθε ἀναπαυώμεθα ἐν Ἰησοῦ, ὅστις ἐστὶ Κύριος καὶ τοῦ Σαββάτου, καὶ περιπατῶμεν ἐν ἐξαρτήσει ἐκ τοῦ Πνεύματός σου. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →