Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 9 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την επεξεργασία του κεφαλαίου 9 της προς Ρωμαίους. Η έκθεσή τους ξεδιπλώνει τη θλίψη του αποστόλου για τον Ισραήλ, το δόγμα της κυρίαρχης εκλογής και την αρμονία μεταξύ της θείας επιλογής και της ανθρώπινης ευθύνης. Με ευλαβική σαφήνεια ο σχολιασμός παρακολουθεί πώς ο λόγος του Θεού παραμένει βέβαιος ακόμα και όταν πολλοί μέσα στο λαό της διαθήκης απορρίπτουν τον Μεσσία. Ακούμε καθώς αυτοί οι έμπιστοι οδηγοί ανοίγουν τα βαθιά μυστήρια της χάριτος που συνεχίζουν να διαμορφώνουν την εμπιστοσύνη και την ταπεινοφροσύνη της εκκλησίας ενώπιον του Κυρίου.
Διαβάστε
Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τόσο προειδοποίηση όσο και παρηγοριά, ας διαβάσουμε δυνατά το κεφάλαιο 9 της προς Ρωμαίους. Ακούστε την επίσημη διαμαρτυρία του αποστόλου, τη λαχτάρα του για τους συγγενείς του και το ξεδιπλούμενο επιχείρημα ότι δεν είναι όλοι οι Ισραηλίτες Ισραήλ. Αφήστε το Πνεύμα να πιέσει αυτές τις αλήθειες στη συνείδηση και την πίστη καθώς το κεφάλαιο κινείται από τα προνόμια του Ισραήλ στον εκλεκτικό σκοπό του Θεού και την κλήση των Εθνών.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο με την έντονη διαμαρτυρία του αποστόλου.
Εισαγωγή. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9 :- . Η ΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΑΛΗΘΕΙΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΕΚΛΕΚΤΟΥ ΛΑΟΥ—ΕΚΛΟΓΗ—Η ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ. Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι θεωρούνταν προδότης των πιο αγαπητών συμφερόντων του λαού του (Πράξεις 21:33· Πράξεις 22:22· Πράξεις 25:24), ο απόστολος ανοίγει αυτό το τμήμα του θέματός του εκφράζοντας τα πραγματικά του συναισθήματα με εξαιρετική σφοδρότητα διαμαρτυρίας.Στη συνέχεια εισέρχονται στο βαθύ θέμα της εκλογής.
Στίχος 6. 6. Οὐχ ὡς δὲ ὅτι ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ —«έπεσε στο έδαφος», δηλαδή απέτυχε: σύγκρινε Λουκά 16:17, ελληνικά. οὐ γὰρ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραὴλ, οὗτοι Ἰσραήλ —καλύτερα, «διότι δεν είναι όλοι όσοι είναι από τον Ισραήλ, Ισραήλ». Εδώ ο απόστολος εισέρχεται στο βαθύ θέμα της ΕΚΛΟΓΗΣ, η επεξεργασία του οποίου εκτείνεται μέχρι το τέλος του ενδέκατου κεφαλαίου—«Μην νομίζετε ότι θρηνώ για την ολική απώλεια του Ισραήλ· διότι αυτό θα συνεπαγόταν την αποτυχία του λόγου του Θεού προς τον Αβραάμ· αλλά δεν είναι όλοι όσοι ανήκουν στον φυσικό σπόρο, και φέρουν το όνομα 'Ισραήλ', ο Ισραήλ της αμετάκλητης επιλογής του Θεού». Οι δυσκολίες που περιβάλλουν αυτό το θέμα δεν βρίσκονται στη διδασκαλία του αποστόλου, η οποία είναι αρκετά σαφής, αλλά στις ίδιες τις αλήθειες, η απόδειξη των οποίων, λαμβανόμενη από μόνη της, είναι συντριπτική, αλλά η τέλεια αρμονία των οποίων είναι πέρα από την ανθρώπινη κατανόηση στην παρούσα κατάσταση.Στη συνέχεια παρουσιάζουν την πρώτη αντίρρηση στην θεία κυριαρχία.
Στίχος 14. 14. Τί οὖν ἐροῦμεν; μὴ ἀδικία παρὰ τῷ Θεῷ; μὴ γένοιτο —Αυτή είναι η πρώτη από δύο αντιρρήσεις στην προηγούμενη διδασκαλία, ότι ο Θεός επιλέγει τον έναν και απορρίπτει τον άλλον, όχι λόγω των έργων τους, αλλά καθαρά στην άσκηση της δικής Του καλής θέλησης: «Αυτή η διδασκαλία είναι ασυμβίβαστη με τη δικαιοσύνη του Θεού». Η απάντηση σε αυτή την αντίρρηση εκτείνεται μέχρι το Ρωμαίους 9:19, όπου έχουμε τη δεύτερη αντίρρηση.Απαντούν σε αυτή την αντίρρηση επιβεβαιώνοντας τα δικαιώματα του Δημιουργού.
Στίχος 19. 19. Ἐρεῖς οὖν μοι, Τί —«Γιατί τότε» είναι η σωστή ανάγνωση. ἔτι μέμφεται; τῷ γὰρ βουλήματι αὐτοῦ τίς ἀνθέστηκε; —δηλαδή, «Αυτή η διδασκαλία είναι ασυμβίβαστη με την ανθρώπινη ευθύνη»· Αν ο Θεός επιλέγει και απορρίπτει, συγχωρεί και τιμωρεί, όποιον θέλει, γιατί κατηγορούνται αυτοί που, αν απορριφθούν από Αυτόν, δεν μπορούν να αποφύγουν την αμαρτία και την απώλεια; Αυτή η αντίρρηση δείχνει εξίσου πειστικά με την προηγούμενη την πραγματική φύση της διδασκαλίας στην οποία αντιτίθενται—ότι είναι Εκλογή και Μη-εκλογή στην αιώνια σωτηρία πριν από οποιαδήποτε διαφορά προσωπικού χαρακτήρα· αυτή είναι η μόνη διδασκαλία που θα μπορούσε να προκαλέσει την αντίρρηση που αναφέρεται εδώ, και σε αυτή τη διδασκαλία η αντίρρηση είναι εύλογη. Ποια είναι τώρα η απάντηση του αποστόλου; Είναι διπλή. Πρώτον: «Είναι ασέβεια και αυθάδεια στο πλάσμα να κατηγορεί τον Δημιουργό».
Σκεφτείτε
Πιέζουν τα πρακτικά συμπεράσματα που απορρέουν από την κυρίαρχη χάρη.
(2) Η χάρη δεν καταστρέφει, αλλά μόνο εντείνει και ανυψώνει τα συναισθήματα της φύσης· και οι Χριστιανοί πρέπει να προσπαθούν να το δείχνουν αυτό (Ρωμαίους 9:2· Ρωμαίους 9:3). (3) Το να ανήκεις στην ορατή Εκκλησία του Θεού, και να απολαμβάνεις τις υψηλές και ιερές διακρίσεις της, είναι από το κυρίαρχο έλεος του Θεού, και πρέπει να αντιμετωπίζεται με ευλαβική ευγνωμοσύνη (Ρωμαίους 9:4· Ρωμαίους 9:5). (4) Ωστόσο, οι πιο ιερές εξωτερικές διακρίσεις και προνόμια δεν θα ωφελήσουν τίποτα για τη σωτηρία χωρίς την υποταγή της καρδιάς στη δικαιοσύνη του Θεού (Ρωμαίους 9:5- : ). (5) Τι είδους πρόσωπα πρέπει να είναι οι «εκλεκτοί του Θεού»—με ταπεινοφροσύνη, όταν θυμούνται ότι Αυτός τους έσωσε και τους κάλεσε, όχι σύμφωνα με τα έργα τους, αλλά σύμφωνα με τον δικό Του σκοπό και χάρη, που τους δόθηκε εν Χριστώ Ιησού πριν από τους αιώνες (2 Τιμόθεο 1:9)· με ευγνωμοσύνη, διότι «Ποιος σε κάνει να διαφέρεις, και τι έχεις που δεν έλαβες;»Κλείνουν προτρέποντας τους πιστούς να δεχτούν κάθε αποκαλυφθείσα αλήθεια χωρίς επιφύλαξη.
(2 Τιμόθεο 1:9- : )· με θεϊκή ζήλια για τον εαυτό τους· θυμόμενοι ότι «ο Θεός δεν κοροϊδεύεται», αλλά «ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει» (Γαλάτες 6:7)· με επιμέλεια «να κάνουμε βέβαιη την κλήση και την εκλογή μας» (2 Πέτρου 1:10)· και όμως με ήρεμη εμπιστοσύνη ότι «όσους ο Θεός προορίζει, και καλεί, και δικαιώνει, αυτούς (εν καιρώ) και δοξάζει» (2 Πέτρου 1:10- : ). (6) Σε όλα τα θέματα που από την ίδια τους τη φύση βρίσκονται πέρα από την ανθρώπινη κατανόηση, θα είναι σοφία μας να δεχόμαστε ό,τι λέει ο Θεός στο λόγο Του, και ό,τι έχει πράγματι κάνει στη συμπεριφορά Του προς τους ανθρώπους, ως αναμφισβήτητο, ακόμα κι αν έρχεται σε αντίθεση με τα αποτελέσματα στα οποία, με την καλύτερη άσκηση της περιορισμένης κρίσης μας, μπορεί να έχουμε καταλήξει (2 Πέτρου 1:10- : ).
Απαντήστε
Πώς η έμφαση του σχολιασμού στην άνευ όρων επιλογή του Θεού βαθαίνει την εμπιστοσύνη σας στις υποσχέσεις Του; Με ποιους τρόπους οι προειδοποιήσεις κατά της εξάρτησης από εξωτερικά προνόμια μπορεί να αμφισβητήσουν τη δική σας πορεία; Πού αισθάνεστε το Πνεύμα να σας καλεί σε μεγαλύτερη ταπεινοφροσύνη μπροστά στο μυστήριο της εκλογής;
Προσευχηθείτε
Κύριε φιλάνθρωπε, στεκόμαστε με δέος μπροστά στην κυρίαρχη εκλεκτική σου αγάπη, με την οποία έχεις πλάσει σκεύη ελέους σύμφωνα με τον δικό σου σκοπό και όχι με την αξία μας. Άγκυρα την ελπίδα μας αποκλειστικά στον Χριστό, φυλάγοντάς μας τόσο από την αυθάδεια όσο και από την απελπισία, και χάρισέ μας μέσω του Πνεύματός σου μια βαθύτερη ευγνωμοσύνη για το έλεος που λάβαμε. Κίνησε μέσα μας έναν άγιο ζήλο να διακηρύξουμε το ευαγγέλιο σε κάθε έθνος, ώστε οι ζωές μας να αναδεικνύουν τον πλούτο της δόξας σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →