← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

Β' Κορινθίους 10 — με τον Μακλάρεν

Β' Κορινθίους 10Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για το κεφάλαιο 10 της Β' Κορινθίους, ο Μακλάρεν εξερευνά την υπεράσπιση του αποστόλου για τη διακονία του ευαγγελίου ως εκστρατεία ελέους που γκρεμίζει κάθε υπερήφανο εμπόδιο υψωμένο κατά του Χριστού. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τα οχυρά μέσα στις δικές μας καρδιές και να σκεφτούμε εκ νέου τα όπλα που παρέχει ο Θεός για να αιχμαλωτίσουμε κάθε σκέψη σε υπακοή στον Ιησού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 10 της Β' Κορινθίους. Ακούστε τον τόνο της αποστολικής αυθεντίας, τις εικόνες του πολέμου και την τρυφερή πρόσκληση να παραδώσετε κάθε εσωτερικό φρούριο στον Κύριο που μας αγαπά. Αφήστε το απόσπασμα να ηρεμήσει πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά αντιμετωπίζοντας τις κατηγορίες που διατυπώθηκαν κατά του αποστόλου. Αυτοί οι συκοφάντες φαίνεται να θεωρούσαν τον Παύλο σαν να «πολεμούσε κατά σάρκα», και αυτή η κατηγορία, ότι δηλαδή παρακινούταν στην αντίθεσή του προς τα κακά στην Κόρινθο από ιδιοτελείς σκέψεις και κοσμικά συμφέροντα, φαίνεται να πυρπόλησε τον Απόστολο. Σε απάντηση χύνει γρήγορες, αγανακτισμένες ερωτήσεις, οξεία ειρωνεία, έντονη αυτοδικαίωση, παθιασμένες διαμαρτυρίες, λάμψεις οργής, ξαφνικές ροές τρυφερότητας. Τι θέση για εκείνον να πρέπει να πει: «Δεν είμαι ταπεινός μηχανορράφος· δεν εργάζομαι για τον εαυτό μου». Ωστόσο, είναι η κοινή μοίρα όλων τέτοιων ανθρώπων να παρεξηγούνται από μικρά, ερπυστικά πλάσματα που δεν μπορούν να πιστέψουν στην ηρωική αυταπάρνηση. Απαντά στην ειρωνεία ότι «περιπατούσε κατά σάρκα» στο πλαίσιο λέγοντας: «Ναι, ζω εν σαρκί, η εξωτερική μου ζωή μοιάζει με εκείνη των άλλων ανθρώπων, αλλά δεν στρατολογώ _κατά_ τη σάρκα. Στη συνέχεια προσδιορίζει τα οχυρά που αντιστέκονται στο μήνυμα του ευαγγελίου. Ο Απόστολος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και τους αδελφούς κήρυκες του Χριστού ως ανθρώπους που εξέρχονται σε έναν ελεήμονα πόλεμο. Σκέφτεται ισχυρά βραχώδη οχυρά, με υψηλά τείχη τοποθετημένα ψηλά και να απειλούν οποιονδήποτε επιτιθέμενο. Αναμφίβολα σκέφτεται πρώτα την αντίθεση που έπρεπε να αντιμετωπίσει στην Κόρινθο από τους Ιουδαΐζοντες στους οποίους αναφερθήκαμε, αλλά η εφαρμογή της μεταφοράς υπερβαίνει κατά πολύ την μικροπρεπή διαμάχη στην Κόρινθο και φέρνει για εμάς το υγιές μάθημα ότι μία κύρια αιτία που κρατά τους ανθρώπους μακριά από τον Χριστό είναι η υπερβολικά υψηλή εκτίμηση του εαυτού τους. Μερικοί από εμάς είναι κλεισμένοι στο οχυρό της αυτάρκειας: δεν θα αναγνωρίσουμε ταπεινά την εξάρτησή μας από τον Θεό και έχουμε μετατρέψει την αυτοπεποίθηση σε νόμο της ζωής μας. Υπάρχουν πολλές φωνές, μερικές από αυτές γλυκές και ισχυρές, που σήμερα κηρύττουν αυτό το ευαγγέλιο. Βρίσκει πρόθυμη ανταπόκριση σε πολλές καρδιές, και υπάρχει κάτι μέσα μας όλους στο οποίο απευθύνεται. Στη συνέχεια ο Μακλάρεν δείχνει το πρώτο αποτέλεσμα της πραγματικής επαφής με τον Χριστό. Το πρώτο αποτέλεσμα οποιασδήποτε πραγματικής επαφής με τον Χριστό και το Ευαγγέλιό Του είναι να αποκαλύψει έναν άνθρωπο στον εαυτό του, να συντρίψει τις απατηλές εκτιμήσεις του για το τι είναι και να γκρεμίσει γύρω από τα αυτιά του το υψηλό οχυρό στο οποίο έχει εγκλειστεί. Φαίνεται παράξενο έργο για αυτό που αποκαλείται Ευαγγέλιο να ξεκινά αναγκάζοντας έναν άνθρωπο να κραυγάσει με λυγμούς και δάκρυα: Ω, ταλαίπωρος άνθρωπος που είμαι! Αλλά κανένας άνθρωπος δεν θα φτάσει ποτέ στα ύψη στα οποία μπορεί να τον ανυψώσει ο Χριστός, αν δεν ξεκινήσει την ανοδική του πορεία κατεβαίνοντας στα βάθη στα οποία το Ευαγγέλιο του Χριστού αρχίζει το έργο του βυθίζοντάς τον. Η ασυνειδησία της αμαρτίας οδηγεί σίγουρα στην αδιαφορία για έναν Σωτήρα, και εκτός αν γνωρίζουμε τον εαυτό μας ως άθλιο και πτωχό και τυφλό και γυμνό, η προσφορά χρυσού καθαρισμένου από πυρ και λευκών ιματίων για να ντυθούμε δεν θα μας απευθύνει καμία έκκληση. Το γεγονός της αμαρτίας δημιουργεί την ανάγκη για Σωτήρα· η ατομική μας αίσθηση αμαρτίας μας καθιστά ευαίσθητους στην ανάγκη μας για Σωτήρα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει περιγράφοντας την εκούσια αιχμαλωσία που ακολουθεί την πτώση κάθε οχυρού. Ο Απόστολος συνεχίζει τη μεταφορά του ένα βήμα παραπέρα όταν προχωρεί να περιγράψει τι ακολούθησε την κατάρριψη των οχυρών. Ο εχθρός, διωγμένος από τα οχυρά του, δεν έχει άλλη επιλογή παρά να παραδοθεί και οδηγείται αιχμάλωτος σε άλλη γη. Οι μακριές σειρές αιχμαλώτων στα ασσυριακά και αιγυπτιακά μνημεία δείχνουν πόσο οικεία εμπειρία ήταν αυτό. Μπορεί να σημειωθεί ότι ίσως το κείμενό μας θεωρεί την υπακοή του Χριστού ως τη μακρινή χώρα στην οποία «κάθε σκέψη έπρεπε να οδηγηθεί». Σε κάθε περίπτωση, η ιδέα του Παύλου εδώ είναι ότι το τέλος ολόκληρης της πάλης μεταξύ «της σάρκας» και των όπλων του Θεού είναι να κάνει τους ανθρώπους πρόθυμους αιχμαλώτους του Ιησού Χριστού. Είμαστε χριστιανοί στον βαθμό που παραδίδουμε τις θελήσεις μας στον Χριστό. Αυτή η παράδοση στηρίζεται, και είναι η μόνη επαρκής απάντησή μας, στην παράδοσή Του για εμάς. Η «υπακοή του Χριστού» είναι τέλεια ελευθερία· οι αιχμάλωτοί Του δεν φορούν αλυσίδες και δεν γνωρίζουν τίποτα για αναγκαστική υπηρεσία· ο ζυγός Του είναι ελαφρύς, όχι επειδή δεν πιέζει σκληρά τον λαιμό αλλά επειδή είναι επενδυμένος με αγάπη, και «το φορτίο Του είναι ελαφρύ» όχι λόγω του ίδιου του βάρους του αλλά επειδή μας τοποθετείται από αγάπη και μεταφέρεται από συγγενική αγάπη. Μόνο αυτός διοικεί τον εαυτό του που αφήνει με χαρά τον Χριστό να τον διοικεί. Πολλές σκληρές εργασίες γίνονται εύκολες· τα στραβά πράγματα ισιώνουν και τα τραχιά μέρη συχνά γίνονται εκπληκτικά ομαλά για τους αιχμαλώτους του Χριστού, τους οποίους οδηγεί στην ελευθερία της υπακοής σε Αυτόν.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχω χτίσει ένα οχυρό αυτάρκειας που τώρα αντιστέκεται στο ευαγγέλιο; Ποια σκέψη ή στάση αρνούμαι ακόμη να υποτάξω στην υπακοή του Χριστού; Πώς θα μπορούσα να υποδεχθώ σήμερα το ελεγκτικό έργο του Πνεύματος ώστε η παράδοση να γίνει χαρούμενη ελευθερία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, Σε ευχαριστούμε για τα όπλα του πολέμου μας που είναι ισχυρά δια του Θεού. Ερεύνησε κάθε γωνιά των καρδιών μας και γκρέμισε ό,τι υψώνεται κατά της γνώσεώς Σου. Δώσε μας τη χάρη να παραδώσουμε τις σκέψεις μας, την υπερηφάνεια μας και την αυτάρκειά μας ώστε να οδηγηθούμε αιχμάλωτοι σε χαρούμενη υπακοή. Ας συνεχίσει η υπομονετική Σου αγάπη να κρούει μέχρι να ανοιχθεί κάθε πόρτα και να πέσει κάθε οχυρό. Στο ισχυρό και τρυφερό όνομά Σου προσευχόμαστε. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →