Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 3 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της καθημερινής αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon, αυτή την ακλόνητη Μεθοδιστική μαρτυρία στον ζωντανό Λόγο. Με ευλαβική σαφήνεια ο Whedon μας οδηγεί μέσα από το τρίτο κεφάλαιο του Ιωάννη, ανιχνεύοντας τη μεσονύκτια συνομιλία του Σωτήρα με τον Νικόδημο και τα αναπτυσσόμενα μυστήρια της νέας γέννησης. Η Αρμινιανή του καρδιά χτυπά σταθερά για την καθολική αγάπη του Θεού και την ελεύθερη ανταπόκριση της πίστης. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κινήθηκε πάνω στα ύδατα να κινηθεί και στις καρδιές μας καθώς ακούμε.
Διαβάστε
Με ανοιχτές Βίβλους και προσεκτικές καρδιές ας διαβάσουμε δυνατά ολόκληρο το κεφάλαιο 3 του Ιωάννη. Ακούστε τα λόγια του Κυρίου στον Νικόδημο, τη μαρτυρία του Βαπτιστή και την υπόσχεση της αιώνιας ζωής σε κάθε πιστό. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις όπου το Πνεύμα πιέζει, ώστε η ιερή αφήγηση να εισχωρήσει βαθιά στο νου και την ψυχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά τοποθετώντας τον Νικόδημο μπροστά μας ως κάποιον που πιστεύει μέσω θαύματος, αλλά χρειάζεται το βαθύτερο έργο του Πνεύματος.
Εδάφιο 3. 3. Εκτός αν ένας άνθρωπος Η απάντηση του Κυρίου μας φαίνεται απότομη· αλλά ήταν απολύτως κατάλληλη για την περίπτωση. Ο Νικόδημος ήταν ένας λογικός πιστός βάσει θαύματος. Ο Ιησούς αμέσως προχωρά, επομένως, να τον οδηγήσει από αυτό το σημείο εκκίνησης, στην πλήρη καρδιακή αποδοχή των βαθύτερων πνευματικών αληθειών του Χριστιανισμού, και στην πλήρη εμπειρία της αλήθειας και της δύναμής τους. Τα βαθύτερα σημεία του είναι: το προπατορικό αμάρτημα, η αναγέννηση από το Πνεύμα, η εξιλέωση, η σωτηρία μέσω της πίστης, η καταδίκη μέσω της απιστίας. Δεν μπορεί να δει Το ίδιο με το δεν μπορεί να εισέλθει, Ιωάννης 3:5. Έτσι να δει ζωή, Ιωάννης 3:36. Συγκρίνετε να δει καλές ημέρες, Ψαλμοί 34:12· επίσης Εκκλησιαστής 6:6· Εβραίους 12:14. Δεν πρέπει να υποτεθεί ότι ο Ιωάννης έχει δώσει εδώ κάτι περισσότερο από μια πολύ σύντομη και ελεύθερη, αν και συμμετρική, περίληψη αυτής της συνομιλίας. Θα χρειαζόταν σε έναν συνηθισμένο αναγνώστη όχι περισσότερο από δύο ή τρία λεπτά για να την εκφωνήσει ολόκληρη· και δεν πρέπει να φανταστεί κανείς ότι μια συνάντηση τόσο προσεκτικά επιδιωχθείσα θα διεκπεραιωνόταν τόσο σύντομα. Δεν χρειάζεται να αισθανόμαστε καμία αμηχανία σχετικά με την ερώτηση που τίθεται από τους σκεπτικιστές, Πώς έλαβε ο Ιωάννης την αναφορά του για αυτή τη μυστική συνομιλία; Αν υποθέσουμε ότι ο Νικόδημος ήρθε εντελώς μόνος (πράγμα που δεν μπορεί να αποδειχθεί οριστικά) δεν χρειάζεται επομένως να συμπεράνουμε ότι ο Ιησούς ήταν μόνος του. Ο Νικόδημος μπορεί να φοβόταν να φέρει συντρόφους· αλλά δεν θα μπορούσε να φοβόταν τον Ιωάννη και τους τέσσερις συμμαθητές του, αν αυτός ή αυτοί ήταν παρόντες.Στη συνέχεια αναπτύσσει την αναγκαιότητα της γέννησης από νερό και Πνεύμα.
Εδάφιο 5. 5. Ο Ιησούς τώρα προχωρά να πει το πώς. Από νερό και από το Πνεύμα Από νερό, ως την εξωτερική ένδειξη του εξωτερικού βασιλείου· από Πνεύμα, ως την εσωτερική εισαγωγή στο εσωτερικό βασίλειο. Το πρώτο υποθέτει το δεύτερο ως την προηγούμενη κατάστασή του, και είναι η εξωτερική του ομολογία ή σημάδι. Αυτοί που αρνούνται να εκτελέσουν και να δεχτούν το σημάδι, αποκλείουν εσκεμμένα τον εαυτό τους από το βασίλειο του Θεού. Ωστόσο, αν και είναι υπό όρους καθήκον, δεν βρίσκεται στην ίδια βάση μιας απόλυτης προϋπόθεσης χωρίς την οποία η σωτηρία είναι αφ' εαυτής αδύνατη, όπως συμβαίνει με το να γεννηθεί κανείς από το Πνεύμα. Αυτό το βλέπουμε να υπονοείται στο Μάρκο 16:16, όπου απαιτείται το βάπτισμα· αλλά υπάρχει μια προσεκτική αποφυγή να ειπωθεί ότι αυτός που δεν βαπτίζεται θα καταδικαστεί. Το βάπτισμα μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να είναι αδύνατο.Ο Whedon στη συνέχεια τονίζει την αντίθεση μεταξύ σάρκας και Πνεύματος στην αναγέννηση.
Εδάφιο 6. 6. Σάρκα… Πνεύμα Η σάρκα δεν είναι συνώνυμη με το σώμα. Η λέξη χρησιμοποιείται στην Παλαιά Διαθήκη για να δηλώσει την ολόκληρη παροδική, φθαρτή, πεσμένη και διεφθαρμένη φύση του ανθρώπου, τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή. Επομένως, η σημασία της πρώτης πρότασης αυτού του πρώτου εδαφίου είναι: Αυτό που γεννιέται από την πεσμένη και διεφθαρμένη ανθρωπότητα, είναι από μόνο του πεσμένη και διεφθαρμένη ανθρωπότητα. Το όμοιο παράγει το όμοιο. Σε όλα τα παραγωγικά, αναπαραγωγικά βασίλεια, είτε ζωικά είτε φυτικά, κανένα απόγονο δεν είναι ανώτερης especie από την καταγωγή του. Από την άλλη πλευρά, το Πνεύμα εδώ αναφέρεται στο Άγιο Πνεύμα που ενεργεί έτσι στο ανθρώπινο πνεύμα, και αλλάζει έτσι τη φύση του, ώστε να λέγεται ότι το γεννά εκ νέου. Διότι όπως η γέννηση είναι μια τροποποίηση της ουσίας ή του όντος, μεταδίδοντας σε αυτό μια νέα αρχή ζωής, συμμορφώνοντάς το, ως ζωντανό ον, στην ομοιότητα του γεννήτορα, έτσι και η αναγέννηση είναι μια τροποποίηση του ανθρώπινου πνεύματος από το Άγιο Πνεύμα, συμμορφώνοντας το ήθος του ανθρώπινου στο Άγιο. Είναι πνεύμα Όπως η σάρκα σημαίνει μια διεφθαρμένη φύση, έτσι και το πνεύμα σε αυτό το εδάφιο σημαίνει μια αγνή φύση. Διότι είναι ένα αγνό και άγιο Πνεύμα που είναι ο γεννήτορας, και πρέπει να είναι ένα αγνό και άγιο πνεύμα που γεννιέται. Το όλο κείμενο τότε είναι: Όπως μια διεφθαρμένη φύση γεννά μια διεφθαρμένη φύση, έτσι η αγία φύση γεννά μια αγία φύση. Και όπως γεννιόμαστε πρώτα από μια διεφθαρμένη φύση, και επομένως διεφθαρμένοι, έτσι πρέπει να γεννηθούμε (ή μάλλον να αναγεννηθούμε) από μια αγία φύση, και έτσι να ανανεωθούμε.Τέλος, θεμελιώνει όλη τη διδασκαλία στην ουράνια εξουσία του Υιού.
Εδάφιο 9. 9. Πώς Ο Νικόδημος εδώ δεν ρωτά τόσο τον τρόπο όσο υπονοεί ότι δεν μπορεί να γίνει με κανέναν τρόπο. Είναι πολύ ευγενικός για να εκφράσει την αμφιβολία του με ισχυρότερη μορφή από μια ερώτηση. Ο Κύριός μας έχει τώρα σταθερά υποστηρίξει τη διδασκαλία της αναγέννησης που προτάθηκε στο τρίτο εδάφιο, αλλά ο ακροατής του αμφιβάλλει. Ο Ιησούς, επομένως, στα ακόλουθα εδάφια, Πρώτον, βασίζεται στην δική του εξουσία ως διδάσκαλος, αναγνωρισμένη από τον ίδιο τον Νικόδημο ως από τον Θεό, επιβεβαιώνοντας με τους πιο υπέροχους όρους την απόλυτη γνώση του, 10-13. Δεύτερον, Σε αυτή τη διδασκαλία της αναγέννησης προσθέτει τη δεύτερη μεγάλη πνευματική αλήθεια του βασιλείου του Θεού, τη διδασκαλία της καθολικής εξιλέωσης, 14-17. Τρίτον, Επιβεβαιώνει ότι από την πίστη εξαρτάται η δικαίωση ή η καταδίκη μας, δίνοντας για αυτή τη διδασκαλία τον σωστό λόγο της, 18-21.
Σκεφτείτε
Στην εξιλέωση ο Whedon τονίζει το καθολικό εύρος της αγάπης του Θεού.
Εδάφιο 16. 16. Όποιος πιστεύει Από αυτό μαθαίνουμε: 1. Ότι ο Θεός αγάπησε τον κόσμο πριν από την εξιλέωση, και η εξιλέωση ήταν το αποτέλεσμα της προηγούμενης αγάπης του. 2. Ότι παρά αυτή την αγάπη η εξιλέωση ήταν απαραίτητη, για να σώσει τον άνθρωπο από την απώλεια. Η εξιλέωση ήταν η μέθοδος του Θεού, που υιοθετήθηκε από την αγάπη του, για να επιτρέψει στον άνθρωπο να υπάρχει και να μην καταδικαστεί. 3. Ότι ο κόσμος για τον οποίο πέθανε ο Χριστός δεν ήταν μέρος του κόσμου, ούτε ο εκλεκτός κόσμος, αλλά ολόκληρος ο κόσμος. 4. Ότι η πίστη, η πίστη που δέχεται τον Χριστό, είναι απαραίτητη για να εφαρμοστεί η εξιλέωση στην ψυχή ώστε να παραχθεί σωτηρία. 5. Ότι η καθολική σωτηρία θα προέκυπτε αν δεν υπήρχε η απιστία του ατόμου. 6. Η διδασκαλία της δικαίωσης μέσω της πίστης διδάσκεται εξίσου σαφώς, αν και με διαφορετικά λόγια, στα Ευαγγέλια και στις διδασκαλίες του Χριστού, όπως και σε οποιαδήποτε από τις Επιστολές του Παύλου.Ολοκληρώνει δείχνοντας ότι ο σκοπός της έλευσης του Υιού είναι η σωτηρία, όχι η καταδίκη.
Εδάφιο 17. 17. Όχι… να καταδικάσει τον κόσμο Το θείο ιδανικό, σκοπός ή αντικείμενο, είναι να σωθεί ολόκληρος ο κόσμος. Όλα όσα είναι απαραίτητα για να πραγματοποιηθεί αυτό το ιδανικό παρέχονται, με την προϋπόθεση ότι ο άνθρωπος παραμένει ελεύθερος παράγοντας, και ότι αυτή η ελεύθερη βούληση παραμένει απαραβίαστη. Αν αυτός ο ελεύθερος παράγοντας απορρίψει την προσφορά σωτηρίας με την οποία θα μπορούσε να σωθεί, θα χαθεί. Ωστόσο, ο σκοπός της εξιλέωσης δεν ήταν να καταδικάσει αλλά να σώσει.
Απαντήστε
1. Πού στη δική μου ζωή αρκούμαι σε μια απλώς λογική πίστη, και πώς με καλεί το Πνεύμα σε μια γέννηση άνωθεν; 2. Είμαι πρόθυμος να αφήσω τον άνεμο του Πνεύματος να φυσήξει όπου θέλει, ακόμα κι αν διασταυρώνεται με τα σχέδιά μου ή τη φήμη μου; 3. Πώς η διαβεβαίωση ότι ο Θεός έστειλε τον Υιό του όχι για να καταδικάσει αλλά για να σώσει διαμορφώνει τη μαρτυρία μου προς τους άλλους σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, που τόσο αγάπησες τον κόσμο ώστε έδωσες τον μονογενή σου Υιό, φύσηξε ξανά πάνω μας τον ανανεωτικό άνεμο του Πνεύματός σου. Δώσε σε εμάς που γεννηθήκαμε από νερό να γεννηθούμε και από το Πνεύμα, ώστε να δούμε και να εισέλθουμε στο βασίλειό σου. Απάλλαξέ μας από κάθε φόβο ανθρώπου που θα μας κρατούσε μακριά από το φως. Είθε η ίδια αγάπη που έστειλε τον Ιησού να αναζητήσει και να σώσει να κινηθεί μέσα από τα λόγια και τις πράξεις μας, ώστε όποιος πιστεύει σε αυτόν να μη χαθεί αλλά να έχει αιώνια ζωή. Στο ισχυρό όνομα του Ιησού προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →