Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Ποιος Είναι ο Πλησίον Μου: Ο Καλός Σαμαρείτης και το Ένα Πράγμα που Χρειάζεται
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Λουκάς 10 αποστέλλει εβδομήντα μαθητές που επιστρέφουν χαίροντες ότι ακόμη και τα δαιμόνια υποτάσσονται· ο Ιησούς τους λέει να χαίρονται μάλλον ότι τα ονόματά τους είναι γραμμένα στον ουρανό. Έπειτα ένας νομικός ρωτά, 'Ποιος είναι ο πλησίον μου;' — και λαμβάνει την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη· και μια γυναίκα ονόματι Μάρθα, απασχολημένη με πολλή διακονία, λέγεται ευγενικά ότι η αδελφή της Μαρία 'εδιάλεξε την καλή μερίδα.' Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας συγκεντρώνει το κεφάλαιο γύρω από δύο αλήθειες: ότι το έλεος προς τον πλησίον κερδίζει στέφανο ενώπιον του Θεού, και ότι το ένα πράγμα που χρειάζεται είναι να καθίσει κανείς στα πόδια του Κυρίου και να ακούσει τον λόγο Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Λουκάς 10:17–42 — την επιστροφή των εβδομήντα και 'Εθεώρουν τον Σατανάν ως αστραπήν πεσόντα εκ του ουρανού'· ο Ιησούς χαίρων ότι ο Πατήρ αποκαλύπτεται εις νήπια· την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη· και τη Μάρθα και τη Μαρία, 'ενός δε εστι χρεία.' Προσέξτε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από την κοσμική νίκη σε έναν τραυματισμένο άνθρωπο παρά την οδό σε ένα ήσυχο σπίτι στη Βηθανία.
Μελετήστε
Μελέτη
Όταν οι εβδομήντα αγάλλονται για τα δαιμόνια, ο Κύριος υψώνει τη χαρά τους υψηλότερα, και ο Κύριλλος σημειώνει τη διόρθωση:
Αποκρίνομαι, ότι ο Χριστός τους ανυψώνει εις κάτι μεγαλύτερον, και προστάζει αυτούς να θεωρούν δόξαν αυτών ότι τα ονόματα αυτών εγράφησαν εν τοις ουρανοίς.Και όταν ο Ιησούς ομιλεί περί της αμοιβαίας γνώσεως του Πατρός και του Υιού, ο Κύριλλος ακούει την ισότητα της Αγίας Τριάδος:
Διότι η αγία και ομοούσιος Τριάς μόνη γνωρίζει Εαυτήν, ούσα πολύ υπεράνω πάσης ομιλίας και κατανοήσεως.Αποκαλεί τους μαθητές μακαρίους διότι είδαν ό,τι προφήτες και βασιλείς είχαν ποθήσει να ιδούν — τον Λόγον σαρκωθέντα:
Είδον ότι ο Θεός Λόγος, ο ων εν μορφή Θεού Πατρός, εγένετο σαρξ δι' ημάς: είδον Αυτόν τον συμμετέχοντα του θρόνου του Πατρός, κατοικούντα μεθ' ημών, εν τη μορφή ημών. Έπειτα η ερώτηση του νομικού απαντάται όχι με ορισμό αλλά με έλεος, και ο Κύριλλος βλέπει τον Σαμαρείτη στεφανωμένο για την αγάπη:
Διότι ιδού στέφανος αγάπης πλέκεται δι' αυτόν τον αγαπώντα τον πλησίον αυτού: και αποδεικνύεται Σαμαρείτης.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Το κεφάλαιο τελειώνει σε ένα σπίτι όπου δύο είδη αγάπης συναντώνται — η πολυάσχολη διακονία της Μάρθας και η ήσυχη ακρόαση της Μαρίας. Ο Κύριλλος δεν περιφρονεί τη φιλοξενία της Μάρθας, αλλά δείχνει τι εκτιμά ο Κύριος: ακόμη και στο τραπέζι, ο Χριστός δεν παύει να διδάσκει, και η καλυτέρα μερίς είναι να Τον δεχθεί κανείς.
Παρατηρήσατε λοιπόν, ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, εισερχόμενος να καταλύσει μετά των αγίων τούτων γυναικών, ουκ επαύσατο διδάσκων, αλλά ακόμη παρέχει αυτοίς αφθόνως τας σώφρονας διδασκαλίας της σωτηρίας.Και ο λόγος που η εκλογή της Μαρίας 'ουκ αφαιρεθήσεται απ' αυτής' είναι κάτι που κάθε μαθητής οφείλει να σταθμίσει:
Διότι η απόκτησις των πνευματικών αγαθών ουδέποτε χάνεται.Το έλεος του Σαμαρείτου και η ακρόαση της Μαρίας δεν είναι αντίπαλα· είναι τα δύο ήμισυ της μιας αγάπης που διδάσκει το κεφάλαιο — αγάπη του Θεού και αγάπη του πλησίον.
Απαντήστε
Απόκριση
Δύο ερωτήσεις από το κεφάλαιο αυτό θα εξετάσουν σχεδόν οποιονδήποτε. Πρώτον, όπως οι εβδομήντα, πού τοποθετείτε τη χαρά σας — στις επιτυχίες και τις δυνάμεις σας, ή στο γεγονός ότι το 'όνομά σας είναι γραμμένο εν ουρανοίς'; Ο Κύριλλος λέγει ότι ο Χριστός σκοπίμως ανυψώνει τη χαρά των μαθητών εις το ανώτερον πράγμα· κάμετε το ίδιο με τη δική σας. Δεύτερον, είσθε συχνότερα Μάρθα ή Μαρία; Ο Κύριλλος τιμά τη διακονία αλλά επιμένει ότι το ένα χρειώδες είναι να καθίσει κανείς και να ακούσει τον Κύριον, 'διότι η απόκτησις των πνευματικών αγαθών ουδέποτε χάνεται.' Και μη λησμονείτε τον τραυματισμένο άνθρωπο παρά την οδό: ο στέφανος της αγάπης πλέκεται δι' αυτόν που πράγματι δείχνει έλεος, οποιονδήποτε και αν είναι η εθνικότης ή η θέσις αυτού. Υπάγετε, και πράξατε ομοίως.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού Χριστέ, ο αποστείλας τους μαθητάς Σου και προστάξας αυτούς να χαίρωνται ότι τα ονόματα αυτών είναι γραμμένα εν ουρανοίς: δίδαξόν με να δοξάζω ουχί τας ιδίας μου δυνάμεις αλλά την χάριν Σου. Δός μοι την καρδίαν του Καλού Σαμαρείτου, ώστε στέφανος αγάπης να πλεχθή δι' εμέ διά πραγματικού ελέους προς τον πλησίον μου, οστιςδήποτε και αν είναι. Και δός μοι την καλυτέραν μερίδα της Μαρίας — να καθίσω εις τους πόδας Σου και να ακούσω τον λόγον Σου, το ένα χρειώδες, την πνευματικήν ευλογίαν η οποία ουδέποτε χάνεται. Σύνδεσον εν εμοί τας δύο αγάπας του κεφαλαίου τούτου, του Θεού και του πλησίον· διότι εις Σε, μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, της ομοουσίου Τριάδος, ανήκει η δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →