Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 33-34 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου για τον Ιερεμία 33-34 ανοίγει ένα παράθυρο στο ακλόνητο έλεος του Θεού εν μέσω κρίσης. Σε αυτά τα κεφάλαια ο προφήτης λαμβάνει υποσχέσεις αποκατάστασης ενώ ακόμα είναι περιορισμένος στη φυλακή, υπενθυμίζοντάς μας ότι η θεία πιστότητα υπερβαίνει κάθε ανθρώπινη κρίση. Ο Καλβίνος παρακολουθεί προσεκτικά πώς ο Κύριος επαναλαμβάνει τον λόγο του για να αγκυρώσει τους πιστούς μέσα από τη μακρά εξορία και να σιγήσει κάθε δικαιολογία. Η ερμηνεία του τονίζει τόσο τη σοβαρότητα της αμαρτίας όσο και το εκπληκτικό βάθος της χάριτος που θα ανοικοδομήσει κάποτε την Ιερουσαλήμ. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να δεχθούμε την ίδια ελπίδα που στήριξε τον λαό του Θεού πριν από αιώνες.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στον Ιερεμία 33 και 34. Ας εγκατασταθούν τα λόγια του προφήτη στην καρδιά σου καθώς ακούς πάλι για οίκους σε ερείπια, για πόλη υπό πολιορκία και για την υπόσχεση του Κυρίου να αποκαταστήσει ό,τι φαίνεται ανεπανόρθωτο. Διάβασε αργά, παρατηρώντας την ένταση μεταξύ της παρούσας ερήμωσης και της μελλοντικής δόξας. Άφησε το Πνεύμα να σε προετοιμάσει για τους στοχασμούς του Καλβίνου πάνω στους ίδιους αυτούς στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος αρχίζει εξηγώντας γιατί ο Θεός επανέλαβε την υπόσχεση αποκατάστασης.
Αυτή η προφητεία αναφέρεται στο ίδιο θέμα· ούτε ήταν παράξενο που ο Θεός μίλησε τόσο πολύ για το ίδιο πράγμα, διότι ήταν αναγκαίο να καταστήσει τους Ιουδαίους ανυπολόγιστους, καθώς πάντοτε πρόβαλλαν άγνοια, εκτός αν ο Θεός έκανε συχνές επαναλήψεις. Και αυτός ήταν επίσης ο λόγος για τον οποίο ο Παύλος είπε ότι με το στόμα δύο ή τριών μαρτύρων πρέπει να βεβαιώνεται κάθε πράγμα, όταν είπε ότι θα ερχόταν τη δεύτερη και την τρίτη φορά στην Κόρινθο. (Β' Κορινθίους 13:1) Υπαινίχθηκε ότι η έλευσή του δεν θα ήταν άχρηστη, διότι εκτός αν μετανοούσαν δεν θα μπορούσαν να διαφύγουν προβάλλοντας άγνοια, όπως συνηθίζουν να κάνουν οι υποκριτές. Ήταν λοιπόν σκοπός του Θεού να επιβεβαιώσει με πολλές προφητείες αυτό που είχε μαρτυρήσει μία φορά σχετικά με την αποκατάσταση του λαού· αλλά είχε ιδιαίτερη φροντίδα για τους πιστούς, ώστε να μην αποκαρδιωθούν και υποκύψουν κάτω από εκείνες τις πολλές δοκιμασίες που παρέμεναν για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα· διότι καθώς μερικοί πέθαιναν στην εξορία, θα μπορούσαν να ξεχάσουν τη διαθήκη του Θεού, και έτσι η ψυχή θα μπορούσε να χαθεί μαζί με το σώμα. Και εκείνοι που επρόκειτο να επιστρέψουν στη χώρα τους είχαν ανάγκη από όχι κοινή υποστήριξη, ώστε να παραμείνουν σταθεροί για εβδομήντα χρόνια και να στηριχθούν με εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού. Τώρα λοιπόν καταλαβαίνουμε γιατί ο Θεός επανέλαβε τη διδασκαλία σχετικά με την επιστροφή του λαού.Ο Καλβίνος περιγράφει στη συνέχεια το πλαίσιο του λόγου που δόθηκε στον Ιερεμία στη φυλακή.
Λέγεται ότι ο λόγος του Ιεχωβά ήρθε στον Ιερεμία ενώ ήταν ακόμα στη φυλακή. Τότε ο προφήτης διατάχθηκε να φροντίσει για το όφελος των εχθρών του και να προάγει την ευημερία τους, όσο ανάξιοι κι αν ήταν λόγω της αχαριστίας τους· διότι αν και δεν είχαν ζητήσει όλοι τον θάνατό του, όμως το μεγαλύτερο μέρος τους τον είχε καταδικάσει με κραυγές, και μόλις και μετά βίας είχε σωθεί, και τώρα βρισκόταν στη φυλακή. Ήταν μεγάλη σκληρότητα που ο λαός, ενώ εκείνος εκπλήρωνε πιστά το προφητικό του καθήκον, να οργίζεται έτσι με μανία εναντίον του. Ωστόσο, διατάσσεται να συνεχίσει ακόμα στα καθήκοντα του αξιώματός του, να τους παρηγορεί, να ανακουφίζει τη θλίψη τους και να τους προσφέρει κάποια ανακούφιση στα κακά και τις δυστυχίες τους.Σχετικά με την πρόσκληση να κραυγάσει προς τον Κύριο, ο Καλβίνος γράφει:
Προσθέτει στη συνέχεια, Κράξε προς εμένα, και θα σου απαντήσω, και θα σου αναγγείλω πράγματα μεγαλοπρεπή και απόκρυφα, που δεν έχεις γνωρίσει. Δεν ειπώθηκε τόσο για χάρη του προφήτη όσο για χάρη άλλων. Διότι ο προφήτης, χωρίς αμφιβολία, είχε προσευχηθεί με ζήλο, και η φυλακή του πρέπει να είχε ανάψει τον ζήλο του, ώστε να μεσιτεύει συνεχώς προς τον Θεό. Ο Θεός λοιπόν δεν ελέγχει εδώ την νωθρότητα ή την οκνηρία του λέγοντας, Κράξε προς εμένα· αλλά όπως είπα, ο λόγος απευθύνεται στον προφήτη με τέτοιο τρόπο, ώστε ο Θεός διεγείρει όλους τους ευσεβείς να προσεύχονται. Υπάρχει πράγματι εδώ μια έμμεση επίπληξη, σαν να έλεγε ότι ήταν δικό τους σφάλμα που ο Θεός δεν ενθάρρυνε τις ψυχές τους με ένα χαρούμενο και ευτυχισμένο μήνυμα, διότι είχαν κλείσει την πόρτα στον εαυτό τους, ώστε να εμποδίσουν τον Θεό να τους προσφέρει εκείνη την παρηγοριά που όμως επιθυμούσαν ιδιαίτερα· αλλά οι άνθρωποι, ενώ περιμένουν από τον Θεό να είναι ευμενής προς αυτούς, δεν δίνουν ακόμα είσοδο στη χάρη του, επειδή κλειδώνουν, σαν να λέγαμε, τις καρδιές τους με απιστία. Βλέπουμε λοιπόν γιατί ειπώθηκε, Κράξε προς εμένα, και θα σου απαντήσω
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συνδέει στη συνέχεια την υπόσχεση καθαρισμού με την αληθινή πηγή κάθε ευλογίας.
Πρέπει ταυτόχρονα να παρατηρήσουμε ότι η προσοχή των Ιουδαίων στρεφόταν στον πρώτο και κύριο λόγο εμπιστοσύνης, ώστε να έχουν κάποια ελπίδα αποκατάστασης· διότι η αρχή όλων των ευλογιών του Θεού, ή η πηγή από την οποία ρέουν όλα τα αγαθά, είναι η εύνοια του Θεού στο να συμφιλιωθεί μαζί μας. Μπορεί, πράγματι, να μας προμηθεύει αφθονότερα με ό,τι επιθυμούμε, ενώ όμως ο ίδιος είναι αποξενωμένος από εμάς, όπως βλέπουμε να συμβαίνει με τους ασεβείς, οι οποίοι συχνά αφθονούν σε όλα τα αγαθά· και γι' αυτό δοξάζονται και καυχώνται σαν να είχαν τον Θεό, κατά κάποιον τρόπο, δεσμευμένο προς αυτούς. Αλλά ό,τι ο Θεός χορηγεί και δωρίζει στους ασεβείς, δεν μπορεί, κυριολεκτικά, να θεωρηθεί ως απόδειξη της εύνοιάς του και της χάριτός του· αλλά έτσι τους καθιστά περισσότερο ανυπολόγιστους, ενώ τους μεταχειρίζεται τόσο επιεικώς. Δεν υπάρχει λοιπόν κανένα σωτήριο αγαθό, παρά μόνο αυτό που ρέει από την πατρική αγάπη του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σου χρειάζεσαι τις επαναλαμβανόμενες διαβεβαιώσεις του ελέους του Θεού; Πώς σε ενισχύει η γνώση ότι ο Θεός μίλησε ακόμα και στη φυλακή του Ιερεμία την ίδια σου ελπίδα; Ποια αμαρτία μπορεί να υποτιμάς που η έμφαση του Καλβίνου στην πλήρη συγχώρηση σε προσκαλεί να φέρεις ειλικρινά ενώπιον του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ὀνόματί σου ὅτι ἡ διαθήκη ἡ γενομένη μετὰ τοῦ Δαυὶδ σταθήσεται βεβαία ὡς τὰ διατάγματα τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτός, εἰσάκουσον ἡμῶν ὅτε ἐπικαλούμεθά σε καὶ ἀποκάλυψον τὴν ἀφθονίαν τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀληθείας ἣν ἐπηγγείλω. Καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν, μὴ μνησθῇς ἔτι τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, καὶ ἀνάστησον ἐν μέσῳ ἡμῶν τὸν δίκαιον Βλαστόν, ὃς ποιήσει κρίσιν καὶ δικαιοσύνην. Στήριξον τὸν λόγον σου ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἕως οὗ ἴδωμεν τὴν πλήρη καλλονὴν τῆς ἀποκατεστημένης σου πόλεως, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →