← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 15 — με τον Maclaren

Ματθαίος 15Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Maclaren. Στην πραγματεία του για το κεφάλαιο 15 του Ματθαίου, ο Maclaren καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από την συγκινητική αφήγηση της συνάντησης του Ιησού με τη Συροφοινικίσσα γυναίκα, φωτίζοντας την αλληλεπίδραση της πίστης, της θείας τάξης και του ελέους. Η προσεκτική του έκθεση τονίζει πώς οι φαινομενικές αρνήσεις μπορούν να βαθύνουν την εμπιστοσύνη και πώς τα όρια της επίγειας αποστολής του Χριστού υπηρετούν τελικά έναν ευρύτερο σκοπό. Καθώς ακολουθούμε τις παραγράφους του, καλούμαστε να σταθούμε σε κάθε ανταλλαγή και να δούμε την καρδιά του Σωτήρα πιο καθαρά. Ας ανοίξουν οι γνώσεις του Maclaren νέα κατανόηση αυτής της οικείας αλλά βαθιάς αφήγησης.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 15 του Ματθαίου. Προσέξτε τη μετάβαση από την αντιπαράθεση των θρησκευτικών ηγετών στη συνάντηση στα σύνορα με τη Χαναναία γυναίκα και έπειτα στις άφθονες θεραπείες στην ανατολική όχθη. Αφήστε τις αντιθέσεις του κεφαλαίου να μιλήσουν. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, και ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που ξεδιπλώνει ο Maclaren από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Maclaren ξεκινά εξετάζοντας την προσέγγιση και την ικεσία της γυναίκας. Ο Μάρκος μας λέει ότι ο Ιησούς αναζήτησε απόκρυψη σε αυτό το ταξίδι· αλλά η θλίψη έχει γρήγορα μάτια, και αυτή η φτωχή γυναίκα τον βρήκε. Αν και είναι Χαναναία, και έτσι απόγονος της αρχαίας φυλής των εχθρών του Ισραήλ, έχει μάθει να τον αποκαλεί Υιό του Δαβίδ, αναγνωρίζοντας τη βασιλεία του, την οποία οι γεννημένοι υπήκοοί του αρνήθηκαν. Ικετεύει για αυτό που εκείνος χαίρεται να δίνει, ταυτίζοντας τον εαυτό της με την ταλαιπωρία του φτωχού παιδιού της, και ζητώντας σαν για τον εαυτό της το έλεός του. Όπως λέει ο Χρυσόστομος: 'Ήταν θέαμα να διεγείρει οίκτο να βλέπει κανείς μια γυναίκα να φωνάζει δυνατά σε τέτοια θλίψη, και αυτή η γυναίκα μητέρα, και να ικετεύει για μια κόρη, και αυτή η κόρη σε τέτοια κακή κατάσταση.' Στην ταπεινοφροσύνη της δεν φέρνει το παιδί της, ούτε ζητά από αυτόν να πάει σε αυτήν. Στην αγωνία της, δεν έχει τίποτα να πει παρά να απλώσει τη θλίψη της ενώπιόν του, σκεπτόμενη ότι αυτός, για τον οίκτο του οποίου έχει ακούσει, χρειάζεται μόνο να μάθει για να ανακουφίσει, και δεν απαιτεί να προταθούν κίνητρα για να τον παρακινήσουν να βοηθήσει. Στη συνέχεια ασχολείται με την έκπληκτη σιωπή του Χριστού. Στην πίστη της, νομίζει ότι η δύναμή του μπορεί να θεραπεύσει από μακριά. Τι περισσότερο θα μπορούσε να έχει επιθυμήσει; Όλα τα πιο εκπληκτικά, λοιπόν, είναι η συμπεριφορά του. Όλες οι συνθήκες που συνήθως απαιτούσε, ήταν παρούσες σε αυτήν· αλλά αυτός, που συνήθιζε να τις συναντά με γρήγορες και χαρούμενες υπερ-απαντήσεις, δεν έχει λέξη να πει σε αυτήν την φτωχή, άπορη, επίμονη, ταπεινή και πιστή ικέτιδα. Η πηγή φαίνεται παγωμένη, από την οποία τέτοια ρεύματα ευλογίας συνήθιζαν να ρέουν. Το έλεός του φαίνεται εντελώς χαμένο, και η συμπόνια του να έχει αποτύχει. Ένας Χριστός σιωπηλός σε μια κραυγή πάσχοντος είναι ένα παράδοξο που αντιφάσκει με όλη την ιστορία του ευαγγελίου, και το οποίο, μπορούμε να είμαστε πολύ σίγουροι, κανένας ευαγγελιστής δεν θα είχε ζωγραφίσει, αν δεν ζωγράφιζε από τη ζωή. Ο Maclaren προχωρά για να εξηγήσει τους θείους περιορισμούς στην αποστολή του Χριστού. Η φαινομενικά συμπονετική αλλά πραγματικά εγωιστική μεσιτεία τους παραμερίστηκε από την απάντηση, η οποία εξηγεί το παράδοξο της σιωπής του. Δίνει έμφαση σε δύο πράγματα: την υποταγή του στο θείο θέλημα του Πατέρα, και τους περιορισμούς που επιβάλλονται έτσι στο πεδίο της ευεργετικής του δράσης. Υπάκουε στο θείο θέλημα περιορίζοντας τη διακονία του στον εβραϊκό λαό, όπως γνωρίζουμε ότι έκανε. Σαφώς, αυτός ο περιορισμός ήταν απαραίτητος. Ήταν περίπτωση συγκέντρωσης για διάχυση. Η φωτιά πρέπει να συγκεντρωθεί στην εστία, αν πρόκειται αργότερα να ζεστάνει τον θάλαμο. Πρέπει να υπάρχουν γεωγραφικά και εθνικά όρια στη ζωή του· και ο Μεσσίας, που έρχεται τελευταίος στη μακρά σειρά των βασιλέων και προφητών, μπορεί να πιστοποιηθεί μόνο ως Μεσσίας του κόσμου, όντας πρώτα ο εκπληρωτής στα παιδιά των υποσχέσεων που δόθηκαν στους πατέρες. Στη συνέχεια εξερευνά την φαινομενική σκληρότητα της απάντησης στη γυναίκα. Όπως φαίνεται, η θλίψη της δεν άγγιξε καμία χορδή συμπάθειας· και από τα χείλη που συνήθιζαν να στάζουν λάδι και κρασί σε κάθε πληγή, βγήκαν λόγια σαν σπαθιά, ψυχρά, άσπλαχνα, κοφτερά, κατάλληλα και προορισμένα να πληγώσουν. Δεν θα τα καταλάβουμε, ούτε αυτόν, αν αρκεστούμε στην εξήγηση που η ζήλεια για την τιμή του ως συμπονετικού και τρυφερού έχει οδηγήσει πολλούς να υιοθετήσουν, ότι εννοούσε όλη την μακρά καθυστέρηση στην εκπλήρωση του αιτήματός της, και τα λόγια που είπε, μόνο ως δοκιμασίες της πίστης της. Η άρνησή του ήταν πραγματική άρνηση, βασισμένη στο θείο διάταγμα, το οποίο ήταν υποχρεωμένος να υπακούσει. Τα λόγια του προς αυτήν, σκληρά όπως αναμφίβολα ακούγονται, δεν είναι παρά ένας άλλος τρόπος να τεθεί ο περιορισμός στον οποίο είχε μόλις επιμείνει στην απάντησή του προς τους μαθητές. Το 'ψωμί' είναι η ευλογία που φέρνει αυτός, ως ο απεσταλμένος του Θεού· τα 'παιδιά' είναι τα 'χαμένα πρόβατα του οίκου του Ισραήλ'· τα 'σκυλιά' είναι ο εθνικός κόσμος.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Maclaren ολοκληρώνει δείχνοντας τη χαρούμενη εκπλήρωση του αιτήματος. 'Και επομένως, επειδή έχει δείξει τον εαυτό της ένα από το αληθινό νοικοκυριό, στη σταθερότητα της πίστης της, στην πραότητα της ταπεινοφροσύνης της, στην επιμονή των προσευχών της, ο Χριστός χαρούμενα αναγνωρίζει ότι εδώ είναι μια περίπτωση στην οποία μπορεί να περάσει τη γραμμή του συνηθισμένου περιορισμού, και ότι, κάνοντας αυτό, δεν υπερβαίνει την αποστολή του. Τέτοια πίστη δικαιούται το πληρέστερο μερίδιο του δώρου του. Παίρνει τη θέση της δίπλα στον εθνικό εκατόνταρχο ως οι δύο αποδέκτες επαίνου από αυτόν για το μέγεθος της πίστης τους. Είχε φανεί σαν να μην έδινε τίποτα· αλλά τελειώνει δίνοντας τα πάντα, βάζοντας το κλειδί της αποθήκης στο χέρι της, και προστάζοντάς την να πάρει, όχι ένα ψίχουλο, αλλά 'όπως θέλεις'. Η κόρη της θεραπεύεται, με τη δύναμή του που ενεργεί από απόσταση· αλλά αυτό δεν ήταν, μπορούμε να είμαστε πολύ σίγουροι, ούτε το τελευταίο ούτε το καλύτερο από τις ευλογίες που πήρε από αυτόν τον μεγάλο θησαυρό του οποίου την έκανε κυρία. Τέλος, ο Maclaren τοποθετεί την μοναδική θεραπεία δίπλα στις άφθονες θεραπείες που ακολουθούν. Ο Ιησούς είναι πάλι στις όχθες της λίμνης, μετά από μια περιοδεία μέσω της τυριακής και σιδωνιακής περιοχής, και έπειτα ανατολικά και νότια, στην ανατολική όχθη της. Εκεί αυτός, όπως σε αρκετές προηγούμενες περιπτώσεις, αναζητά απομόνωση και ανάπαυση στους λόφους, η οποία διακόπτεται από τα πλήθη. Η παλιά διέγερση και η ορμή των ανθρώπων αρχίζουν ξανά. Και μεγάλοι αριθμοί ασθενών, 'χωλοί, τυφλοί, άλαλοι, ανάπηροι και πολλοί άλλοι', φέρονται. Ρίχνονται 'κάτω στα πόδια του' με βιασύνη, με μικρή τελετουργία, και, όπως φαίνεται, με λίγη ικεσία για τη θεραπευτική του δύναμη. Αλλά η ίδια χάρη, για την οποία η Χαναναία γυναίκα χρειάστηκε να ικετεύσει τόσο σκληρά, τώρα φαίνεται να ρέει σχεδόν χωρίς να ζητηθεί. Εκείνη είχε, κατά κάποιον τρόπο, αποσπάσει μια σταγόνα· τώρα αναβλύζει άφθονα. Εκείνη δεν πήρε το 'ψίχουλό' της χωρίς πολλή ικεσία· αυτοί παίρνουν το ψωμί σχεδόν χωρίς να ζητήσουν. Είναι αυτή η αντίθεση των λιγοστών και πλήρων προμηθειών που ο ευαγγελιστής θα ήθελε να παρατηρήσουμε. Και δείχνει το νόημά του αρκετά καθαρά με εκείνη την έκφραση, 'δόξασαν τον Θεό του Ισραήλ', η οποία φαίνεται να είναι του Ματθαίου ίδια, και όχι η παράθεσή του από ό,τι είπε το πλήθος. Αυτή η αφθονία θαυμάτων μαρτυρεί την υπεροχή του Ισραήλ έναντι των εθνικών λαών, και την ειδική αποκάλυψη του εαυτού του που ο Θεός έκανε σε αυτούς στον Υιό του. Το πλήθος μπορεί να βρήκε σε αυτό μόνο καύσιμο για στενή εθνική υπερηφάνεια και περιφρόνηση· αλλά ήταν η θεία μέθοδος για την ίδρυση της βασιλείας παρ' όλα αυτά· και αυτές οι δύο σκηνές, τοποθετημένες έτσι η μία δίπλα στην άλλη, διδάσκουν την ίδια αλήθεια, ότι ο Βασιλιάς των ανθρώπων είναι πρώτα ο Βασιλιάς του Ισραήλ.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας έχετε επιμείνει στην προσευχή ακόμα και όταν ο ουρανός φαινόταν σιωπηλός; Πώς η αποδοχή της τάξης του Θεού από τη γυναίκα προκαλεί τις δικές σας προσδοκίες για το πώς πρέπει να έρχεται η ευλογία; Τι σας καλεί αυτό το απόσπασμα να εμπιστευτείτε σχετικά με τον χρόνο και το πεδίο του ελέους του Θεού προς εσάς και τους άλλους;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε για τον ζωντανό Λόγο που ακόμα μας συναντά στην ανάγκη μας. Δώσε μας την ταπεινή επιμονή της Χαναναίας γυναίκας, ώστε να προσκολληθούμε στο έλεός σου ακόμα και όταν οι απαντήσεις καθυστερούν. Δίδαξέ μας να τιμούμε τη σοφή τάξη των σκοπών σου ενώ εμπιστευόμαστε ότι κανένα ψίχουλο χάριτος δεν πάει ποτέ χαμένο. Ας γίνει η πίστη μας αρκετά τολμηρή για να δεχθούμε ό,τι δίνεις, και ας διευρυνθούν οι καρδιές μας για να γιορτάσουμε την αφθονία που χύνεις σε όλους όσοι έρχονται σε εσένα. Στο όνομά σου προσευχόμαστε. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →