Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Πέτρου
Μέτοχοι των Παθημάτων του Χριστού
Άνοιγμα
Στο τέταρτο κεφάλαιο ο Πέτρος αντλεί από το πάθημα του Χριστού μια πρόσκληση να αποθάνουμε στην αμαρτία και να ζήσουμε για τον Θεό: 'Ο Χριστός λοιπόν, αφού έπαθε για μας κατά σάρκα, οπλισθείτε και σεις με την αυτήν διάνοιαν.' Αρκετά από την παλαιά ζωή 'ετέλεσε το θέλημα των εθνών', λέγει· ο χρόνος που απομένει πρέπει να ζηθεί 'εις το θέλημα του Θεού'. Θέτει ενώπιόν τους την εγγύτητα του τέλους — 'το τέλος πάντων ηγγικεν· σωφρονήσατε ουν και νήψατε εις προσευχάς' — και προστάζει πάνω απ' όλα θερμή αγάπη, η οποία 'καλύψει πλήθος αμαρτιών', με φιλοξενίαν 'άνευ γογγυσμού'. Έπειτα στρέφεται προς την πύρινη δοκιμασία που έκαιγε μεταξύ τους και τους προτρέπει να μη θαυμάζουν αλλά να χαίρονται, ως 'κοινωνοί των παθημάτων του Χριστού'. Ο μακάριος Θεοφύλακτος ακολουθεί στενά τη λογική του κεφαλαίου: ο θάνατος του Χριστού είναι το θεμέλιο του δικού μας θανάτου στην αμαρτία, η αγάπη είναι το στέμμα των αρετών, και οι θλίψεις που δοκιμάζουν τους πιστούς δεν είναι κάτι ξένο αλλά μερίδιο στη δόξα του Δεσπότου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώσατε Α' Πέτρου 4 — 'Ο Χριστός λοιπόν, αφού έπαθε για μας κατά σάρκα, οπλισθείτε και σεις με την αυτήν διάνοιαν'· 'ο παθών εν σαρκί πέπαυται αμαρτίας', για να ζήσει τον υπόλοιπο χρόνο του 'εις το θέλημα του Θεού'· ο παρελθών χρόνος αρκεί για να έχει 'τετελεκέναι το θέλημα των εθνών'· 'το τέλος πάντων ηγγικεν· σωφρονήσατε ουν και νήψατε εις προσευχάς'· 'πάντων δε προ πάντων την εις εαυτούς αγάπην εκτενή έχοντες, ότι αγάπη καλύψει πλήθος αμαρτιών'· 'φιλόξενοι εις αλλήλους άνευ γογγυσμού'· διακονώντες 'ως καλοί οικονόμοι ποικίλης χάριτος Θεού', ώστε 'ο Θεός εν πάσι δοξάζηται διά Ιησού Χριστού'· 'μη ξενίζεσθε περί της εν υμίν πυρώσεως προς πειρασμόν υμίν γινομένης... αλλά χαίρετε, καθότι κοινωνείτε τοις του Χριστού παθήμασιν'· 'ει ονειδίζεσθε εν ονόματι Χριστού, μακάριοι'· 'το κρίμα άρξασθαι από του οίκου του Θεού'· 'ει ο δίκαιος μόλις σώζεται, ο ασεβής και αμαρτωλός πού φανείται;'· και το τέλος, να 'παραθέσθωσαν τας ψυχάς αυτών εν αγαθοποιΐα ως πιστώ κτίστη'.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Πέτρος θέτει την αγάπην υπεράνω παντός άλλου χαρίσματος, και ο Θεοφύλακτος εξηγεί ακριβώς γιατί μπορεί να λεχθεί ότι 'καλύπτει' αμαρτίας — διότι το έλεος που δείχνεται προς τον πλησίον κατεβάζει το ίδιο το έλεος του Θεού επάνω μας:
Την αγάπην ταύτην ο Παύλος καλεί 'πλήρωμα του νόμου', ο δε Απόστολος ούτος εδώ λέγει ότι δύναται να 'καλύπτη αμαρτίας'· διότι το έλεος το προς τον πλησίον καθιστά τον Θεόν ίλεων ημίν. Μνημονεύσας της αγάπης, προστίθησι το συνήθως συνοδεύον αυτήν — την 'φιλοξενίαν', την οποία προστάζει να ασκήται 'άνευ γογγυσμού'Έρχεται έπειτα η πύρινη δοκιμασία. Ο Θεοφύλακτος δεν επιτρέπει στους πιστούς να την αναγινώσκουν ως σημείον μίσους· η ίδια η λέξη 'Αγαπητοί' ανατρέπει τον φόβον τούτον, και το πυρ είναι το πυρ του δοκιμαστού που αποδεικνύει το μέταλλον πολύτιμον:
'Αγαπητοί' (δι' ου προσφωνήματος σαφώς σημαίνει ότι ταύτα συμβαίνουσιν αυτοίς ουχί διότι μισούνται, αλλά μάλλον διότι αγαπώνται σφοδρώς)Ονομάζων την θλίψιν 'πύρωσιν', προσθέτει ο Θεοφύλακτος, ο Πέτρος δείχνει ότι αποστέλλεται υπό του Θεού προς δοκιμασίαν, και η τοιαύτη δοκιμασία καθιστά τον δοκιμαζόμενον τόσον πολύτιμον όσον το πυρ καθιστά τον χρυσόν ή τον άργυρον.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Όταν ο Πέτρος λέγει 'το κρίμα άρξασθαι από του οίκου του Θεού', ο Θεοφύλακτος φροντίζει να ορίσει ποίον είδος κρίματος εννοείται — όχι καταδίκη των πιστών, αλλά ερευνητική εξέτασις που πρέπει να τους εξεγείρει από πνευματικόν ύπνον:
Δεν καλεί εδώ 'κρίμα' την καταδίκην, αλλά την εξέτασιν και την έρευναν. Εκφοβίζει αυτούς, ίνα εξεγείρη αυτούς εκ της νάρκης εν η διέτριβον.Και φθάνει, μετά του μεγάλου Βασιλείου, εις τον λόγον δια τον οποίον ο οίκος του Θεού πρέπει να ερευνάται πρώτος — διότι η εγγύτης προς τον Θεόν καθιστά τα πταίσματα των πιστών βαρύτερα:
Κατά τον μέγαν Βασίλειον, φύσει αισθανόμεθα μάλιστα τας αμαρτίας των οικειοτάτων ημίν. Οικειότατοι δε τω Θεώ εισίν οι πιστοί, οι πληρούντες τον οίκον αυτού, την Εκκλησίαν.Το συμπέρασμα δεν είναι απόγνωσις αλλά παρηγορία αντληθείσα εκ συγκρίσεως: εάν ο Θεός δεν φείδεται ουδέ των ούτω πλησίον αυτού, πολύ μάλλον λόγον έχουν οι ασεβείς να τρέμουν — και πολύ μάλλον λόγον έχουν οι πιστοί, όταν και οι δίκαιοι σώζονται μόνον διά κόπου, να εμπιστευθούν εαυτούς εις πιστόν Κτίστην.
Απαντήστε
Απόκριση
Ας διδάξη το κεφάλαιον τούτο πώς να αναγινώσκετε τας ιδίας σας δοκιμασίας. Το πυρ που σας δοκιμάζει δεν είναι σημείον ότι μισείσθε· ο Πέτρος σας καλεί 'Αγαπητούς' εν τη αυτή πνοή, και ο Θεοφύλακτος θέλει να το ακούσετε: το πυρ του δοκιμαστού αποστέλλεται υπό του Θεού διά να σας αποδείξη πολυτίμους, χρυσόν και άργυρον ενώπιον αυτού. Μη νομίσητε λοιπόν ξένον. Χαίρετε αντιθέτως, ότι κατεστάθητε μέτοχοι των παθημάτων του Χριστού και θέλετε γίνει μέτοχοι της δόξης αυτού. Και εάν ιερός φόβος διεγείρεται εν υμίν επί τω λόγω ότι το κρίμα άρχεται από του οίκου του Θεού, ας είναι φόβος που σας αφυπνίζει, όχι που σας συνθλίβει — εξέτασις προωρισμένη να εξεγείρη τον οίκον εκ της νάρκης αυτού, ακριβώς διότι είσθε πλησιέστατοι τω Θεώ. Πάντων δε προ πάντων, ενδύθητε αγάπην, η οποία καλύπτει πλήθος αμαρτιών, διότι το έλεος το οποίον δείκνυτε προς τον πλησίον κατεβάζει το έλεος του Θεού επάνω σας· και ανοίξατε τον οίκον σας άνευ γογγυσμού. Έπειτα, πάσχοντες κατά το θέλημα του Θεού, παραθέσατε την φύλαξιν της ψυχής σας εις αυτόν εν αγαθοποιΐα, ως εις πιστόν Κτίστην ο οποίος δεν θέλει σας δοκιμάσει υπέρ την δύναμιν σας.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού Χριστέ, ο παθών υπέρ ημών κατά σάρκα και καταλιπών ημίν την πανοπλίαν της αυτής διανοίας σου: δώρησαι ημίν το αποθανείν τη αμαρτία και ζήσαι τον υπόλοιπον χρόνον ημών ουχί εις τας επιθυμίας των ανθρώπων αλλά εις το θέλημα του Θεού. Ποίησον ημάς σώφρονας και νήφοντας εις προσευχάς, διότι το τέλος πάντων ηγγικεν. Πάντων δε προ πάντων, άναψον εν ημίν θερμήν αγάπην, η οποία καλύπτει πλήθος αμαρτιών, ίνα διά του ελέους του οποίου δείκνυμεν προς τον πλησίον εύρωμεν σε ίλεων· και δίδαξον ημάς να παρέχωμεν φιλοξενίαν άνευ γογγυσμού, ως καλοί οικονόμοι της ποικίλης χάριτός σου. Όταν η πύρινος δοκιμασία έλθη να δοκιμάση ημάς, μη νομίσωμεν ξένον ουδέ λογισώμεθα εαυτούς εγκαταλελειμμένους, αλλά χαίρωμεν ως μέτοχοι των παθημάτων σου, ίνα χαρώμεν και όταν η δόξα σου αποκαλυφθή. Εξέγειρον ημάς διά του ιερού φόβου εκ πάσης νάρκης, ίνα, αρχομένου του κρίματος εν τω οίκω σου, ευρεθώμεν εγρηγορότες· και δώρησαι ημίν, πάσχουσι κατά το θέλημά σου, παραθέσθαι την φύλαξιν των ψυχών ημών σοι εν αγαθοποιΐα, ως εις πιστόν Κτίστην. Διότι συ δοξάζη εν πάσι διά Ιησού Χριστού, ω η δόξα και το κράτος, συν τω Πατρί και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →