Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 17-18 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στο 'Commentary on the Old and New Testaments' του Daniel D. Whedon, εκείνον τον σεβάσμιο Ουεσλεϋανό οδηγό του οποίου η Αρμινιανή σαφήνεια φωτίζει το Ψαλτήρι. Σε αυτά τα ιερά άσματα του Δαβίδ ανιχνεύουμε την κραυγή της ψυχής από τον κίνδυνο στον έπαινο, την δοκιμασμένη εμπιστοσύνη ότι η δικαιοσύνη θα σταθεί εγκεκριμένη ενώπιον του Κυρίου. Η έκθεση του Whedon μας οδηγεί μέσα από τις νυχτερινές φυλακές της προσευχής και τον κεραυνό της απελευθέρωσης, υπενθυμίζοντάς μας ότι ο ίδιος Θεός που διαφύλαξε τον ποιμένα-βασιλιά διαφυλάσσει ακόμα τον λαό Του. Ας προσέξουμε με ευλαβική προσδοκία, διότι ο λόγος που λέγεται εδώ ενισχύει την πίστη και ανάβει την ελπίδα στην πρωινή ανάσταση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με την Εκκλησία κάθε εποχής, ας διαβάσουμε τώρα δυνατά τους Ψαλμούς 17 και 18. Ακούστε την δίκαιη παράκληση του διωκόμενου δούλου και το θριαμβευτικό άσμα του απελευθερωμένου βασιλιά. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά ως ζωντανή προσευχή και ευγνώμων μαρτυρία. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε αίτηση και σε κάθε έπαινο να αντηχήσει στη συνείδηση και να αφυπνίσει ανανεωμένη εμπιστοσύνη στον Θεό που ακούει και απαντά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά τοποθετώντας αυτούς τους ψαλμούς στην εμπειρία του Δαβίδ:
Εισαγωγή. Μια Προσευχή του Δαβίδ. Όπως ο Ψαλμός 16:0, αυτός τελειώνει με ένα ευλογημένο όραμα μελλοντικής ευτυχίας. Σε διάφορα άλλα σημεία, επίσης, υπάρχει ομοιότητα, όπως στην έκφραση 'διαφύλαξέ με' ή 'φύλαξέ με', (Ψαλμός 16:1· Ψαλμός 17:8·) η νυχτερινή αναδρομή, (Ψαλμός 16:7· Ψαλμός 17:3·) τα ρήματα 'στήριξε' και 'συντηρείς', (Ψαλμός 16:5· Ψαλμός 17:5·) αλλά οι περιστάσεις του συγγραφέα είναι πολύ διαφορετικές στις δύο περιπτώσεις γραφής. Στην πρώτη, υπάρχει απουσία κινδύνου, μια κατάσταση χαρούμενης ευημερίας, και ήρεμης και θριαμβευτικής πίστης: στην τελευταία, κίνδυνοι τον περιβάλλουν από παντού. Στην πρώτη, ξεχωρίζει μια απέχθεια προς την ειδωλολατρία, (Ψαλμός 17:4,) ως το σκοτεινό υπόβαθρο της χαρούμενης κοινωνίας του με τον Θεό: σε αυτήν, ο τρόμος των προσωπικών εχθρών επικρέμαται, και η διάσωση είναι το βάρος του άσματός του. Ο ψαλμός συνήθως αποδίδεται στην περίοδο των διωγμών του Σαούλ, και μπορεί να εφαρμοστεί κατάλληλα στο 1 Σαμουήλ 22:0. Οι στροφικές διαιρέσεις μπορούν να δοθούν σε τρεις γενικές επικεφαλίδες, υποκείμενες σε διάφορες υποδιαιρέσεις. Οι Ψαλμοί 17:1-9 δίνουν την εμπιστοσύνη του συγγραφέα στην έκκληση και την προσευχή του προς τον Θεό· οι Ψαλμοί 17:10-14, μια περιγραφή της πικρίας, της ιδιοτέλειας και της σκληρότητας των εχθρών του· ο Ψαλμός 17:15, την ήρεμη εμπιστοσύνη του ότι θα μπορέσει να σταθεί εγκεκριμένος ενώπιον του Θεού, και την τελική ικανοποίηση της ελπίδας του. ΤΙΤΛΟΣ: Προσευχή του Δαβίδ. Δηλαδή, ένας ψαλμός-προσευχή του Δαβίδ, όπως δηλώνει η λέξη, για να τον διακρίνει από έναν ψαλμό-ύμνο. Αποδίδεται ως προσευχή, Ψαλμός 17:1. Συγκρίνετε τους τίτλους των Ψαλμών 86, 90· και Ψαλμός 95:2· Ψαλμός 81:2Στη συνέχεια εξηγεί την αρχική έκκληση για δίκαιη κρίση:
Στίχος 1. 1. Άκουσε το δίκαιο. Το να ακούσεις το δίκαιο, ή τη δικαιοσύνη, είναι το ίδιο με το να ακούσεις την προσευχή για δικαιοσύνη, ή ότι η δικαιοσύνη μπορεί να επικρατήσει. Ο Δαβίδ δεν προσεύχεται, Άκουσε τον δίκαιο άνθρωπο, αλλά τη δικαιοσύνη, έχοντας ως σκοπό αυτό που είναι σωστό παρά την προσωπική νίκη. Εδώ υποτάσσει τα πάντα στο θέλημα του Θεού ως τον κανόνα της δικαιοσύνης. Η επίκληση της ακρόασης είναι μια δικαστική ακρόαση. Η κραυγή μου. Η δυνατή μου κραυγή για βοήθεια. Πρόσεξε… δώσε αυτί. Δηλαδή, άκουσε, άκουσε προσεκτικά, ισχυρότερες λέξεις από το 'άκουσε'. Ψεύτικα χείλη. Χείλη απάτης. Αυτό μπορούσε να το βεβαιώσει για τον εαυτό του χωρίς επιφύλαξη, ότι ήταν αθώος για οποιοδήποτε έγκλημα ως αιτία του διωγμού του, και ειλικρινής στην επιθυμία του να δοθεί δίκαιη κρίση. Ηθικά ήταν ενάρετος, όσο κι αν ήταν ελλιπής η κρίση του· και η έκκλησή του στην θεία κρίση βασιζόταν με αυτοπεποίθηση στην ορθότητα των προθέσεών του.Στην αιώνια ελπίδα του ψαλμωδού, πιέζει τη γλώσσα της ανάστασης:
Στίχος 15. 15. Όσο για μένα. Η αντωνυμία είναι εμφατική, και σηματοδοτεί την αντίθεση μεταξύ του ψαλμωδού και των 'ανθρώπων του κόσμου', που μόλις αναφέρθηκαν. Έτσι Ψαλμός 73:28: 'Αλλά, [όσο για μένα,] είναι καλό για μένα να πλησιάζω τον Θεό', κ.λπ. Θα δω το πρόσωπό σου εν δικαιοσύνη. Μια έκφραση όπως Ιώβ 19:26, και Ψαλμός 11:7, για τον τελευταίο δείτε σημείωση, και συγκρίνετε 1 Ιωάννη 3:2. Σαφώς αυτή η ελπίδα πρόκειται να πραγματοποιηθεί μόνο στην μέλλουσα ζωή. Όταν ξυπνήσω. Το να το εφαρμόσουμε αυτό στο ξύπνημα από φυσικό ύπνο, ή, μεταφορικά, στο να βγούμε με νέα δύναμη από τη νύχτα της θλίψης, καταστρέφει εντελώς το νόημα. Αντιπαραβάλλει το πρόσκαιρο με το αιώνιο, αυτόν τον κόσμο με τον επόμενο. Το 'ξύπνημα' από τον ύπνο του θανάτου δεν ήταν ασυνήθιστη εικόνα στους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης. Βλέπε 2 Βασιλέων 4:31· Ιώβ 14:12· Ησαΐας 26:19· Δανιήλ 12:2.Στρέφοντας στον δεύτερο ψαλμό, εκθέτει την ιστορική του περίσταση:
Εισαγωγή. Εις τον αρχιμουσικόν, Ψαλμός του Δαβίδ, του δούλου του Κυρίου, ο οποίος είπε προς τον Κύριον τους λόγους αυτού του άσματος την ημέρα που ο Κύριος τον ελευθέρωσε από το χέρι όλων των εχθρών του, και από το χέρι του Σαούλ: Και είπε. Ο τίτλος δηλώνει σαφώς την περίσταση αυτής της υπέροχης ωδής. Πρέπει να γράφτηκε μετά τους Συριακούς πολέμους, από τις αναφορές των Ψαλμών 18:43-44, ενώ η φρεσκάδα και η πανηγυρική του διάθεση καθ' όλη τη διάρκεια θα το τοποθετούσαν λίγο αργότερα. Δεν εμφανίζεται καμία αναγνώριση της μεγάλης αμαρτίας του Δαβίδ. Το άσμα καθ' όλη τη διάρκεια είναι στο υψηλότερο τόνο θριάμβου. Το ύφος είναι εξαιρετικά μεγαλοπρεπές, περίτεχνο και γεμάτο έμπνευση, ένα ωραίο δείγμα αληθινής εβραϊκής ποίησης. Ο Δαβίδ στέκεται τώρα, στην έξαψη της νίκης, στο ύψος των στρατιωτικών του κατακτήσεων και της βασιλικής θεοκρατικής του εξουσίας, και επιθεωρεί τη μακρά σειρά νικών που τον ανέβασαν από τον ταπεινό βοσκό στο πρώτο αξίωμα των δυτικών Ασιατών μοναρχών.
Σκεφτείτε
Στο βαρυσήμαντο συμπέρασμα, χαράσσει τον αποστολικό παραλληλισμό:
Πράγματι, το 1 Ιωάννη 3:2 είναι πλήρης παραλληλισμός του κειμένου, και μαζί φέρουν μια συγγενική μαρτυρία για την ένδοξη διδασκαλία της ανάστασης του σώματος κατά ένα θείο πρότυπο.
Απαντήστε
1. Σε ποιες από τις παρούσες δοκιμασίες σας χρειάζεται περισσότερο να προσευχηθείτε, όπως ο Δαβίδ, ώστε να επικρατήσει η δικαιοσύνη και όχι η προσωπική νίκη;
2. Πώς η βεβαιότητα ότι θα αντικρίσετε το πρόσωπο του Θεού εν δικαιοσύνη διαμορφώνει την καθημερινή σας πορεία και την ελπίδα σας πέρα από τον τάφο;
3. Με ποιους τρόπους ο Κύριος έχει δείξει πρόσφατα τον Εαυτό Του ως τον βράχο, το φρούριο και τον ελευθερωτή σας, και πώς θα Του αποδώσετε τον έπαινο που οφείλεται στο όνομά Του;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε, η Δύναμή μας και ο Λυτρωτής μας, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του δούλου Σου Δαβίδ και για το καθαρό φως που έριξε στους ψαλμούς του ο δούλος Σου Whedon. Χάρισέ μας την ίδια ευθύτητα καρδιάς ώστε να μπορούμε να Σε επικαλούμαστε χωρίς ψεύτικα χείλη. Διαφύλαξέ μας ως την κόρη του οφθαλμού Σου και κρύψε μας κάτω από τη σκιά των πτερύγων Σου. Όταν οι εχθροί μας περικυκλώνουν, ανάστηθι, Κύριε, και ελευθέρωσε με το παντοδύναμο χέρι Σου. Πάνω απ' όλα, στερέωσε την ελπίδα μας στην αναστάσιμη αυγή, όταν θα ξυπνήσουμε κατά την ομοίωσή Σου και θα αντικρίσουμε το πρόσωπό Σου εν δικαιοσύνη. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα άσματα να κατοικεί πλούσια μέσα μας, ώστε οι ζωές μας να είναι μια συνεχής θυσία αίνου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →